Brede opklaring en de aanvoer van droge landlucht stonden afgelopen nacht opnieuw garant voor een stevige afkoeling die ons in de negatieve cijfers bracht. De minima kwamen aldus uit op -1,2 graden terwijl het ochtendlandchap onder een witte rijplaag bedekt was. Bewolking was er in de verste verte niet te bespeuren, en de krachtige zon deed het dan ook snel opwarmen. De temperaturen bereikten na de middag maarliefst 17,5 graden, een enorm verschil tegenover de minima vanochtend. De wind was aan de zwakke kant en kwam vooral uit het noord- noordoosten met snelheden tot 17,7 km/h. We kregen toen ook wat sluierwolkjes te zien die vanuit het noordoosten binnendreven, maar geen afbreuk deden aan het zomers getinte lenteweer. Dit in tegenstelling tot het noorden van Nederland dat zich boven de as van het hogedrukgebied bevond en dus vochtige zeelucht uit het westen kreeg toegediend. Dit resulteerde er onvermijdelijk in dikke Stratusbewolking en temperaturen die met moete boven 5 graden uitstegen. In Malderen ging de kurkdroge landlucht ondertussen weer snel afkoelen zodra de zon onder ging en het voelde tijdens de avond waterkoud aan waarbij we van geluk mogen spreken dat de wind weer is gaan liggen. De temperaturen lagen tegen middernacht nog maar net boven het vriespunt waardoor de prille lentebloesems zich morgenochtend nog maar eens aan een ijzige opdoffer mogen verwachten. Neerslag viel er ook vandaag niet zodat we gewoontegetrouw weer kunnen afsluiten met 0,0 mm op de teller.
Ondanks de bewolking maar eigenlijk te verwachten door de opklaringen later op de avond, is het afgelopen nacht opnieuw tot vorst gekomen. In thermometerhut viel het nog mee met 1,9 graden als minimum, maar de grasperken sloegen wit uit en wie gisterenavond zijn plantjes vergat binnen te halen zelfs rood. De bewolking was nu ver te zoeken op nog een paar sluiers na, al deed de lucht erg nevelig aan. Tegen de middag werden er wat stapelwolkjes gevormd die vrij snel weer oplosten zodat het op dat ene sluierwolkje na weer helder was. De temperaturen maakten weer wat winst en we konden onder begeleiding van een oostelijk briesje tot 19,3 km/h maxima van 17,8 graden optekenen. Het bleef helder ondanks de nevelige waas die steeds zichtbaar was en voor een warmgetinte zonsondergang zorgde. We kwamen duidelijk in iets zachtere lucht terecht daar de afkoeling 's avonds minder uitgesproken was dan de voorbije dagen. Dat het komende nacht opnieuw tot vorst zal komen is dan ook onwaarschijnlijk, net zoals het vallen van neerslag want we sloten weer af met 0,0 mm als dagtotaal.
Tijdens het tweede deel van de nacht is het weer wat gaan opklaren en koelde het verder af naar -0,4 graden. Bij zonsopgang kregen we brede opklaringen te zien die echter geen lang leven beschoren waren door toedoen van een nieuwe depressie die vanuit het zuidwesten onze richting uitkwam. Deze stuurde eerst Stratocumulusvelden over ons en we zagen de scherp begrensde opklaringen kort na zonsondergang ijlings wegvluchten naar het noordoosten. De aanvankelijk nog fraai oogende, geribbelde Stratocumulusvelden gingen al snel over in egale Stratusbewolking die ons al even vertrouwd als gehaat is. Het was het begin van een grijze, kille en saaie episode waarbij we van geluk mochten spreken dat er nauwelijks wind stond. Meer dan een zuchtje tot 16,1 km/h uit oostelijke richting zat er niet in zodat de lage maxima van 7,7 graden nog een beetje meevielen voor het gevoel. Op het einde van de namiddag kwamen we in een zone tussen de laaghangende wolkenvelden en sluierbewolking van de depressie terecht. Deze zorgde waarempel voor zonneschijn maar echt lang konden we daar niet van genieten want nu was het de Aarde die voor de zon schoof zodat het donker werd en snel afkoelde. Er werden ijskristallen gevormd dat het een lieve lust was en op de koop toe begon er een koude oostenwind op te steken die de gevoelstemperaturen gestaag naar beneden joeg. Tegen middernacht was het kwik tot rond het vriespunt gezakt terwijl het aan de grond reeds volop vroor. We eindigden met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Het koufront stond vanochtend vroeg reeds aan onze voordeur, klaar om het nog prille lenteweer waar we gisteren van konden genieten opnieuw in te vorderen. De eerste regendruppels raakten omstreeks 6H Malderse bodem en de neerslag werd geleidelijk intenser waarop een druilerige, natte en kille voormiddag volgde. De bewolking bestond nog eens uit de klassieke Nimbostratus en vooral omstreeks 7H30 was deze zo dik dat er een soort van Egyptische duisternis optrad. Naar de middag toe werd de bewolking weer wat 'lichter' al bleef het doorregenen tot kort na de middag. Dan zagen we de lucht onstabieler worden met een aantal muren van stevige Cumulus congestus wolken die voorbijdreven (er werd ook plaatselijk melding gemaakt van een shelfcloud) en kreeg de neerslag een eerder buiig karakter. Vervolgens werd het dan droog vanuit het westen en zagen de wind spectaculair ruimen van zuidwestelijke naar noordwestelijke richtingen, daarbij geleidelijk in kracht afnemend. Het was nu een stuk frisser, maar dankzij de heldere poollucht die nu binnenstroomde was de zon tamelijk krachtig toen er omstreeks 15H opklaringen binnendreven. Het weersbeeld veranderde in één klap van kil en somber naar fris en zonnig waarbij we een zomers aandoende diepblauwe lucht met talloze Cumuluswolken te zien kregen. De maxima die afgelopen nacht werden bereikt met 13,7 graden werden desondanks niet meer scherp gesteld. Op grotere hoogte zagen we in het oosten de scherp begrensde Cirrostratus bewolking van het koufront wegtrekken, doch er bleef een lange, nogal bizarre streep van Cirrusbewolking over die veel breder was dan een normaal condensatiespoor van een vliegtuig, een andere structuur had en van oost naar west over de voor de rest heldere bovenlucht liep. Naar de avond toe verschenen er meer Cirrus en Cirrostratus wolken die zich vooral in het zuiden en zuidwesten samenpakten. Dit was een eerste voorbode van een volgende depressie die op ramkoers ligt, maar vandaag kwam het nog niet verder dan eerdergenoemde sluierbewolking. Samen met restanten van Stratocumulus en Cumulus zorgde dit overigens voor een erg mooie en sfeervolle zonsondergang. Voor het eerst sinds lang konden we nog eens een serieus neerslagtotaal optekenen met 7,0 mm en ook de minima konden we pas tegen middernacht optekenen met 5,7 graden.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.