Degenen die vandaag een verlofdagje genomen hebben zullen het zich zeker niet beklagen want we kregen alsnog een schitterende lentedag waarbij de zon bijna onafgebroken scheen en het kwik steeg van 8,6 naar 20,4 graden bij een zuidelijk briesje tot 19 km/h. Tijdens de voormiddag was er nog wat Cumulusontwikkeling in het oosten maar vanuit het westen kwam warmte advektie in de hogere luchtlagen de atmosfeer zodanig stabiliseren dat er geen wolken meer konden gevormd worden. Naar de avond toe is er steeds meer hoge sluierbewolking binnengedreven, samenhangend met die advektie, en het vervolg is helaas minder interessant want deze sluiers zijn de voorbodes van een regenzone die morgen op visite komt. Het gaat echter maar om een smalle band van regen en daarna komen we weer in mooi weer terecht op vrijdag en zaterdag. Nieuwe regenwolken zullen zich met ons bezig houden op zondag, maar de computermodellen bouwen steeds verder af wat de hoeveelheid regen betreft. Van bewolking kunnen we wellicht meer last krijgen vanaf zondag.
Waarschijnlijk voor de laatste keer deze maand zijn we vannacht nog eens flink doorgezakt op thermisch gebied. De temperatuur bedroeg vanochtend amper -2,1 graden onder een azuurblauwe hemel waarin even later een bijzonder krachtige lentezon verscheen. Het kwik reageerde hier al even enthousiast op als het steeds verder toenemende percentage van de bevolking die de aanslepende winter moe is, en zo kwamen we in de namiddag uit op 11,6 graden, en dit bij een licht aanwakkerende wind met pieksnelheden van 26 km/h uit het zuidoosten. Rond en vooral na de middag werd de heldere hemel opgefleurd met zilverachtig gekleurde, donzige vederwolkjes, maar vooralsnog had dit geen verdere gevolgen. Naar zonsondergang toe is het vrij snel gaan afkoelen, maar deze afkoeling zal in de loop van de nacht een halt toegeroepen worden wanneer samen met een flinke kwak regenwater zachte oceaanlucht zal binnenstromen. Later op de dag zullen er weer opklaringen opduiken, maar een verdwaalde buienwolk kan plaatselijk nog voor verrassingen zorgen.
On- officiële herfst in het begin van de officiële lente: zo leek het wel toen we vandaag een blik naar de hemel richtten. De hele dag door bleef het grijs en kil door toedoen van laaghangende wolken, en er viel nu en dan een weinig motregen, goed voor 0,2 mm. Gelukkig was er een beetje variatie in het wolkenlandschap waarbij er op sommige momenten heel even blauwe stukjes te zien waren, maar voor de rest bleef dit een erg saaie dag waar weinig over te vertellen valt. De temperaturen waren bedroevend met 2,2 tot 6,8 graden, terwijl de noordenwind het extra guur maakte met 29,0 km/h als maximum. De dag eindigde even grijs als hij begonnen was.
De nachtelijke afkoeling (naar -3,5 graden) zorgde ervoor dat de regen en buien die 's nachts langskwamen opnieuw overgingen in sneeuw. Veel verder dan een paar losse sneeuwresten kwam het niet op deze locatie, en bij het aanbreken van de dag deed een vrolijk lentezonnetje allerminst vermoeden wat zich 's nachts boven Vlaanderen heeft afgespeeld. De buien waren echter nog lang niet uitgeraasd want ook overdag kregen we talloze stapelwolken te zien die plaatselijk nog wat lichte regen of smeltende sneeuw opleverden; te Malderen stelde het echter nog steeds weinig voor. Hoge sluierwolken begonnen na de middag stillaan aan het fraaie lenteweer te knabbelen op nadering van een nieuwe storing die ondertussen reeds voor onze kustwateren klaarlag. Hoewel de buien het toen lieten afweten, werd het erg onaangenaam en waterkoud bij temperaturen die niet boven de 6,7 graden klommen en een aanzettende zuidwesten wind met snelheden tot 27,4 km/h. De zon moesten we in het tweede deel van de namiddag volledig prijsgeven en bij het invallen van de avond begon het vervolgens lichtjes te motregenen. De aanzet tot een witte Pasen, want de neerslag ging over in smeltende sneeuw en na een korte droge periode een uurtje later, begon het dan opeens stevig door te sneeuwen voor de rest van de avond, want tegen middernacht opnieuw resulteerde in een sneeuwtapijt van een kleine twee centimeter. Vanzelfsprekend kon niet alle neerslag gemeten worden waardoor we het vandaag bij een zwaar onderschat dagtotaal van 2,0 mm hielden.
Vanochtend leek het nog alsof we een stralende lentedag zouden krijgen, met een nauwelijks bewolkte hemel waarin de zon al snel haar opwachting maakte. De bewolking bestond enkel uit dunne Cirrus en Cirrostratus die nauwelijks afbreuk deed aan het weerbeeld. Maar een koufront dat vanuit het noorden dichterbij kwam, zou het weersverloop al snel een nieuwe wending geven. Er kwamen geleidelijk Altocumulus en Stratocumulusvelden opzetten, terwijl er stapelwolkjes (Cumulus fractus) werden gevormd. Deze gingen over in een gesloten Stratocumulus wolkendek waarop een korte, grijze episode volgde. Het bleef echter droog en de bewolking loste al snel weer grotendeels op. Nu werden er terug mooiweerswolkjes (Cumulus) gevormd, welke zich tegen een veelbelovende blauwe lucht met wat dunne sluierwolkjes aftekenden. Kort na de middag besloot het koufront er dan een definitief einde aan te breien, en kwam er plots dikkere bewolking opzetten waaruit het langdurig ging regenen. De neerslagintensiteit was aanvankelijk niet overdreven hoog te noemen, maar dat veranderde toen het eigenlijke front tegen de avond in Malderen arriveerde. Deze deed het enige tijd flink doorplenzen, en wist de door het droge weer van de afgelopen dagen reeds stoffige omgeving al snel in een nieuwe modderpoel om te toveren. Bovendien kwamen we in de linkeruitgang van een jetstreak terecht, en dit zorgde ervoor dat de koufrontpassage plaatselijk onweer en hagel met zich meebracht. Naar jarenlange traditie was dit echter vooral in Nederland en Duitsland het geval. Malderen bleef dus zonder stroom zitten, en er volgden opklaringen die vrij plots vanuit het noordwesten kwamen opzetten. Later op de avond bleef het vanuit Nederland en Duitsland onweersmeldingen regenen, welke reeds afkomstig waren van de buien die zich achter het front ophielden. Maar ook deze brachten slechts wat licht gedruppel op deze locatie. Het neerslagtotaal van deze dag was dan ook practisch 100% van het koufront afkomstig, en bedroeg 8,0 mm. Dat het een koufront betreft, was ook aan de temperaturen te merken: deze bereikten deze voormiddag nog 12,9 graden, maar doken 's namiddags omstreeks 15H30 plots weg naar 6,8 graden, om later op de avond dan helemaal door te zakken richting 3,4 graden. Naast regen en temperatuursdalingen werd er vandaag ook aan de wind gedacht, en deze kwam met snelheden tot 45,1 km/h uit het west- noordwesten op de proppen, om later op de avond meer naar het noorden te ruimen.
De Stratocumulusbewolking die gisterenavond kwam opzetten hing er vanochtend nog steeds, wat ondermeer zorgde voor zachte minima van 8,4 graden. De bewolking werd gekenmerkt door opvallende golvende patronen, waarbij moeilijk kon worden uitgemaakt of het om Stratocumulus lenticularis ging of de onderkant van Stratocumulus castellanus partijen. De zichtbaarheid op wolkenhoogte was immers vrij slecht, al ging het waarschijnlijk om een mengvorm van beiden. De lucht vertoonde immers wat onstabiele trekjes door de aanwezigheid van een aantal stapelwolken die een uitgesproken verticale ontwikkeling hadden. Toch bleef het droog en naar de middag toe ging het zelfs gedeeltelijk opklaren waarbij de Stratocumulus geleidelijk overging in afzonderlijke stapelwolken. Geen diepblauwe luchten echter, want er hing opnieuw veel sluierbewolking in de hogere luchtlagen zodat de zon niet overdreven krachtig werd. De temperatuur kon niettemin uitlopen naar een aangename 16,3 graden, terwijl er met een oostelijke bries tot 17,7 km/h zachte lucht werd aangevoerd. Tijdens de avond losten de stapelwolken grotendeels op en bleef er vooral Cirrostratus en Altostratus over alsook een paar Stratocumulusveldjes. Het koelde slechts langzaam af zodat we morgenvroeg meteen goed gelanceerd zullen zijn voor een erg warme lentedag waarbij zelfs temperaturen boven 20 graden niet ondenkbaar zijn. Tijdens en na het weekend zou het dan weer flink afkoelen, maar de weermodellen laten nog voldoende ruimte voor een aantal nieuwe lente- opstootjes volgende week. De kansen op (veel) regen zijn dan weer erg groot, al kwamen we er vandaag goedkoop vanaf met 0,0 mm.
De continentale situatie bleef ongewijzigd waardoor we terug af te rekenen kregen met een koude nacht (1,7 graden), gevolgd door een snelle opwarming. De lucht kleurde nu diepblauw en van sluierbewolking was er niets meer te merken waardoor de zon nu extra krachtig werd. De temperaturen liepen dan ook moeiteloos op tot 18,7 graden terwijl er een uitdrogende noord- noordoostenwind stond met snelheden tot 22,5 km/h. Tijdens de avond werd duidelijk dat we in iets zachtere lucht zijn terechtgekomen, wat zich vertaalde in een langzamere temperatuursdaling waardoor we pas laat op de avond onder 10 graden doken. Er schoven een paar sluierwolkjes binnen maar de bewolkingsgraad bleef steeds onder 1/8. We sloten andermaal af met een neerslagtotaal van 0,0 mm, al lijken de weerkaarten ondertussen toch min of meer eensgezind te zijn over een inzettende westcirculatie. Deze zou ons na het weekend en vooral vanaf dinsdag een flinke portie hemelwater kunnen opleveren.
Hoewel de weerkaarten tot voor kort een snelle aftakeling van het lenteweer voorspelden, konden we ook vandaag van zomerse omstandigheden genieten. Wel was het vanochtend weer aan de frisse kant met minima van 6,1 graden. De voorspelde wolkenvelden zijn er niet gekomen en het bleef de hele dag door zonnig waarbij de hemel een diepblauwe kleur kreeg. In het zuiden vormden zich halverwege de namiddag een aantal stapelwolken maar die waren snel weer verdwenen. De temperatuur liep op tot 23,0 graden en de wind draaide naar het noorden met 16,1 km/h als maximumsnelheid. Zodra de zon onder was, koelde het opnieuw flink af, al was dat duidelijk enkel voor het gevoel want de thermometer wees nog steeds een ruime 15 graden aan terwijl het voor het gevoel bijna vroor. Wellicht zat de kurkdroge lucht daar voor iets tussen met dauwpunten die inderdaad niet ver boven het vriespunt zaten. Naast de voorspelde wolkenvelden bleven uiteraard ook de voorspelde buitjes uit en de pluviometer bevestigde dit door 0,0 mm aan te wijzen.
De bewolking is tijdens de nacht weer toegenomen en er viel wat lichte motsneeuw bij temperaturen die naar -1,2 graden waren gezakt. De wind was opnieuw erg krachtig met snelheden tot 41,8 km/h uit oost- zuidoostelijke richting. Bovendien werd de sneeuwval intenser en kon er zich in de loop van de dag een dekje vormen dat naar de avond toe gedeeltelijk weer afmolt. Dit kwam enerzijds door de net positieve maxima van 2,2 graden en anderzijds door het diffuse licht dat door de wolken kwam en ook wat warme infraroodstraling bevatte. Het tweede deel van de namiddag verliep droog maar tegen de avond begon het opnieuw wat te sneeuwen zodat we de dag eindigden met een dun poederlaagje dat enkel op verharde wegen afsmolt. Het neerslagtotaal bereikte 0,6 mm.
.
De buienwolken zijn tijdens de nacht weer als puddingen in elkaar gezakt waardoor we vanochtend alleen wat Cumulus, Stratocumulus en Cumulus fractus bewolking te zien kregen bij minima van 4,1 graden. Deze bewolking breidde zich echter al snel uit waardoor het meteen weer zwaarbewolkt tot betrokken was. Kort voor de middag zagen we ook valstrepen onder de wolken verschijnen en werd meteen duidelijk dat we weer middenin een buiengebied zijn verzeild geraakt. Dankzij het sportieve en lenige karakter van Londerzeel konden we de eerste buien behendig ontwijken en pikten we vooral na de middag wat zonnestralen mee waarbij de toegenomen kracht van de lentezon al goed voelbaar was. Omstreeks 14H was het echter ook hier prijs en kregen we een aantal pittige hagelbuien over ons dak. De buien waren kort maar krachtig doch het neerslagtotaal bleef beperkt tot 1,1 mm, de hagel liet het natuurlijk veel heftiger klinken dan het in werkelijkheid was. Dan volgden er weer brede opklaringen en op momenten dat de west- zuidwestenwind ging liggen door een evenwicht tussen in/outflow van de buien en de heersende windrichting voelde het zelfs zomers warm aan in de buitenlucht door de nog steeds erg krachtige zon ondanks bescheiden maxima van 11,8 graden. In het westen pakten flinke stapelwolken zich opnieuw samen en zagen we terug uit de kluiten gewassen buiencomplexen tot ontwikkeling komen. Deze trokken net als gisteren echter ten zuiden van ons voorbij zodat er niets meer veranderde aan het neerslagtotaal. Er ontstond veel uitspreidende bewolking (Stratocumulus en Cirrus densus) waardoor we een thermisch dekentje over ons uitgespreid kregen dat de eerste nachtvorst waarschijnlijk nog een dag zal kunnen uitstellen.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.