Hoewel het vanochtend nog mooi begon met brede opklaringen en zonnige perioden, waren er reeds onheilspellende donderkopjes (Altocumulus) binnengedreven samen met meer hoge wolkensluiers. Het geheel deed weliswaar zomers aan maar de bewolking nam tegen de middag flink toe en in de loop van de namiddag kregen we dan de eerste regendruppels over ons heen en dat waren voorlopig niet de laatste want ook op dit moment komt het natte goedje nog aan een gezapig tempo naar beneden. Boven de Britse Eilanden en ook op sommige plaatsen in België genereerde het koufront waar we nu onder zitten een aantal onweders maar te Brussel was daar niks van te merken en ook in Malderen viel er niets waar te nemen dat op onweer leek. Wel trad er te Brussel omstreeks 16H45 een zogenaamde Egyptische duisternis in die gepaard ging met intense regen, maar daar bleef het dus bij. We deden het op thermisch vlak niet slecht, het kwik piekte namelijk tot 19,7 graden en ook de minima waren vrij zacht met 8,1 graden. We moesten er tijdelijk wel een zuidelijke wind tot 29 km/h bij voor lief nemen. De pluviometer is ondertussen al op 2,0 mm terechtgekomen, maar daar zal nog wat bijkomen de komende paar uur. Achter het koufront zitten brede opklaringen maar ook frissere lucht wat dus een zonnig maar vrij koel weertype inluidt voor morgen en ook in het weekend. Vanaf zondag zouden er ook een paar maartse buitjes op het appel verschijnen.
De eerste lading Atlantische produkten bleek nog erg mee te vallen qua omvang en werd voorafgegaan door nog enkele opklaringen tijdens de ochtenduurtjes die tevens voor een door indrukwekkende vuurrode tinten ingelijste zonsopgang zorgden. De regen nam vervolgens een groot deel van de voormiddag in beslag doch tegen de middag werd het al snel weer droger en korte tijd later verschenen dan de eerste opklaringen. Aan de achterzijde van de warmtefrontocclusie die over ons trok bevindt zich echter onstabiele buienlucht waarmee sommige plaatsen in de namiddag reeds kennis maakten onder vorm van lichte regenbuitjes. Te Malderen bleef het echter rustig en droog en konden we regelmatig genieten van de zon die voor een echte lentesfeer zorgde, mede dankzij de temperaturen die erg hoog scoorden in vergelijking met de voorbije weken. De maxima haalden liefst 15,2 graden in de namiddag terwijl het afgelopen nacht in de opklaringen voor het front nog tot 4,0 graden afkoelde. Bij dit alles stond een westelijke bries die snelheden tot 21 km/h haalde. Het neerslagtotaal liep in de voormiddag op tot 0,6 mm. Voor de komende uren ziet het er naar uit dat de buienaktiviteit wat zal toenemen op nadering van een hoogtetrog die het zaakje hierboven nog wat verder zal destabiliseren. Maar zoals het gewoonlijk gaat bij buien zullen de neerslaghoeveelheden plaatselijk aardig verschillen en is een accurate voorspelling hieromtrent een riskante zaak. Als beloning krijgen we morgen een korte adempauze maar er zal een vrij strakke westelijke wind staan terwijl we tegen de avond alweer rendez-vous hebben met de volgende regenzone.
Opnieuw was het al somberheid wat de klok sloeg. "Gelukkig blijft het nu droog" was hetgene dat op de punt van onze tong lag net toen het plots weer ging motregenen vanuit het oosten. De neerslag was niet meetbaar maar hield toch een paar uur aan voordat het weer droger werd. Het sombere weersbeeld hield dan weer een heel stuk langer aan: pas na zonsondergang kwamen er weer opklaringen binnendrijven en zo zagen we de laatste wolken in het vervagende schemerlicht wegvluchten naar het westen. Te laat om de zon nog te zien, maar in elk geval ruim op tijd voor de zon die ons morgen beloofd wordt. Het oogst natuurlijk weinig verwondering dat dit alweer een kille dag was met temperaturen tussen 3,7 en 9,7 graden; de noordenwind was echter een fractie minder sterk dan gisteren met 27,4 km/h.
Wie er vroeg genoeg bij was, kon vanochtend nog van het sneeuwdek genieten dat de nacht heeft overleefd nadat het gisteren rond middernacht weer droog werd. Dit hadden we te danken aan de temperatuur die naar 0,4 graden was weggezakt. Overdag maakte de zon echter snel komaf met het sneeuwtapijt, waar tegen de middag niets meer van te zien was. Wie van sneeuw hield, moest naar boven kijken, want de atmosfeer was vandaag bijzonder onstabiel waardoor we talloze voorjaarsbuien te verwerken kregen die stuk voor stuk uit smeltende sneeuw bestonden. Vooral na de middag waren de buien erg pittig terwijl er bijna voortdurend adembenemende wolkenlandschappen voorbijdreven. De zwaarste buien deden zich voor halverwege de namiddag en deze brachten naast sneeuw ook fijne korrelhagel voort waarvan de snel voortjagende neerslaggordijnen erg indrukwekkend waren. De wind wakkerde hierbij aan tot 35,4 km/h uit het west- noordwesten. Tussen de buien door was er voldoende ruimte voor wat zon waardoor het kwik kon omhoogkrabbelen richting 6,5 graden. Na zonsondergang nam de buienaktiviteit langzaam af, maar ook dan kregen we nog regelmatig stofhagel en smeltende sneeuw te verwerken. Het vloeibare gedeelte van de neerslag die vandaag viel, was uiteindelijk goed voor 5,6 mm.
De onweersbuien die gisterenavond en afgelopen nacht boven Nederland hebben toegeslagen, zijn vanochtend verder kunnen doorstoten naar het zuiden. Hierdoor keken we tegen zonsopgang tegen een grillige buienlucht aan, waarin talloze volwassen Cumulonimbi te zien waren. Voor zover bekend was er echter geen onweer meer bij, en moesten we het met gewone regenbuitjes stellen. Overdag volgden nog meer buien(wolken), maar welke producten ze hebben afgeleverd, en of het al dan niet onder muzikale begeleiding was, blijft voor wat Malderen betreft onbekend. Wel werd de atmosfeer geleidelijk stabieler en nam de buienactiviteit gestaag af naarmate de uren verstreken. Wat volgde was een wisselend bewolkt weertype met redelijk wat zon, (forse) stapelwolken, nog wat verdwaalde regendruppels en temperaturen die stegen van 2,4 naar 11,0graden. Na de middag kwamen we geleidelijk onder de invloedsperikelen van een volgende depressie terecht, en dit vertaalde zich in de aanvoer van sluierwolken die vanuit het westen zichtbaar werden. De lucht kreeg hierbij een nevelige waas, waardoor we weer opvallende wolkenstralen te zien kregen, net alsof een of andere Heilige elk moment uit de hemel zou neerdalen. Het enige dat kwam neergedaald, waren echter buien die verspreid in het land nog actief waren Er zaten best wel pittige dingetjes tussen inclusief hagel, maar daar hoefden ze in Malderen niet van wakker te liggen. De sluierwolkjes breidden zich niet meer verder uit waardoor er nog grote stukken diepblauwe lucht overbleven. Of dat de komende 24 uur garantie geeft op droog weer, is echter een andere zaak want de golvende Stratocumulus en Altocumulus lenticularis veldjes gaven aan dat het nog niet helemaal snor zat in de atmosfeer boven ons. Voor vanavond kregen we echter nog respijt, en bleef het rustig en droog terwijl het onder de brede opklaringen flink ging afkoelen. Het neerslagtotaal bleef dan ook beperkt tot 1,0 mm tegen het einde vn het etmaal. Andere weersinvloeden die deze dag kenmerkten waren een noordelijke bries die met haar snelheden tot 40,2 km/h alles behalve aangenaam was te noemen.
De aanvoer van subtropische lucht bereikte vandaag een nieuw hoogtepunt waardoor de hooggespannen verwachtingen van deze lentedag met succes werden ingelost. Nadat het vanochtend naar 5,8 graden was afgekoeld, ging het kwik als een speer de hoogte in, om uit te komen op een erg warme 19,7 graden. Er hing echter veel sluierbewolking waardoor we van de zon niet veel te zien kregen. Vooral na de middag werd deze bewolking erg dik en konden sommigen het niet laten om ondanks het droge en warme weer in klaagzangen te hervallen. De bewolking bestond uit Cirrostratus en Altostratus translucidus terwijl er af en toe Altocumulus lenticularis ontstond. De zuidenwind had met haar snelheden tot 25,7 km/h een sterk uitdrogende werking in deze omstandigheden, wat vooral op drassige en laaggelegen plaatsen een zegen was. Als we de weerkaarten mogen geloven, is het echter geen goed idee om de laarzen en/of rubberbootjes weer op te bergen. De bewolking speelde na zonsondergang haar grootste troefkaart uit door de warmte goed vast te houden. Het duurde immers tot laat in de avond voordat de temperatuur onder 15 graden dook waardoor het ideaal terrasjesweer was. Neerslag was de grote afwezige op die terrasjes, zodat we met een dagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten.
Bij minima van 3,3 graden konden we bij zonsopgang voor het eerst sinds lang dauwdruppels aanschouwen in plaats van ijskristallen. Toch was de hemel helder en kreeg de nachtelijke warmte uitstraling volop kansen. Het eerste deel van de voormiddag verliep eveneens in heldere omstandigheden onder een azuurblauwe hemel, doch tegen de middag kwam er sluierbewolking opzetten die de zon een klein beetje wist te temperen. Desondanks bleef het fraai lenteweer, en droegen de wolken zelfs bij aan het sfeervolle lenteplaatje. De temperaturen gingen weer flink de hoogte in en we kwamen na de middag uit op 18,7 graden. Er stak een oostelijke bries op die snelheden tot 20,9 km/h haalde maar 's avonds weer ging liggen. De wolken gingen toen voor de hoofdrol en zorgden in het rode avondlicht voor een vurige zonsondergang. Ze bestonden vooral uit Cirrus spissatus en Cirrostratus terwijl de onderste luchtlagen te droog waren om lage of middelhoge wolken te vormen. In het noorden van Nederland kwamen westelijke stromingen voor doordat de as van het hogedrukgebied over het zuiden vn Nederland lag, en daar zorgde de vochtige zeelucht tijdelijk voor flinke stapelwolken. De avond verliep rustig, droog en vrij zacht waarbij we terug een uitdrogend dagtotaal van 0,0 mm konden optekenen.
We begonnen de dag in lichtbewolkte omstandigheden en meteen viel op dat er erg veel dauw werd gevormd bij minima van 4,4 graden. Sommige planten druipten van het vocht ondanks de aanhoudende droogte. Het was lichtbewolkt met Cirrus, Cirrostratus en een beetje Altocumulus. Een heel ander weertype dan ons voor ogen werd gehouden afgelopen week want het kille, grijze en buiige nawinterweer is er duidelijk niet gekomen. Integendeel, de thermometers wezen in de namiddag 22,0 graden aan terwijl er een zomers briesje stond met 19,3 km/h uit het noorden als maximumsnelheid. In het zuiden werden wat Cumuluswolkjes gevormd die snel weer verdwenen. Wie zich vlakbij de kusten of in het noorden van Nederland bevond zou echter zeggen dat de weerkaarten wel zijn uitgekomen, want daar was het puur winterweer met grijze luchten, een kille zeebries en temperaturen die er op een enkele plaats niet eens boven 3,9 graden uitklommen. Een waanzinnig temperatuurscontrast dus en wie met dit zomerse weer naar de kust trok werd dan ook op een onaangename verrassing getrakteerd. Tijdens de avond kwam er ook in Malderen weer wat kilte in de atmosfeer maar bij temperaturen rond 15 graden hadden we zeker niet te klagen en mogen de plantjes gerust buiten blijven staan. Ondanks de massale dauwvorming vanochtend sloten we weer af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Het was vanochtend even schrikken toen we het daglicht zagen weerkeren onder een tot 15 centimeter dik sneeuwdek en lage minima van -3,4 graden. Niets - buiten de kalender en de vroege zonsopgang - wees erop dat het lente was en zelfs de in deze tijd normaal actieve zanglijsters waren weer in een diepe winterslaap verzonken. Het bleef aanvankelijk droog maar omstreeks 10H ging het terug matig sneeuwen bij een aanzwellende oostenwind die snelheden tot 30,6 km/h haalde. Na een uurtje werd het niettemin droog en er volgde een grijze en kille winterdag waarbij het na de middag lichtjes ging dooien bij een naar 2,0 graden stijgende temperatuur. Er was ook weer wat structuur te zien in de bewolking in de vorm van noord-zuid georiënteerde Altocumulusrollen die zich tijdelijk vormden. Dit verschijnsel verdween na een tijdje en de dag eindigde onder even grijze en kille omstandigheden als hij begonnen was. Door de aanhoudende wind koelde het slechts langzaam af en het kwik kwam voor middernacht zelfs niet meer onder nul. De lage dauwpunten in de droge landlucht zorgden er wel voor dat er ijs werd gevormd om nog maar te zwijgen over het sneeuwdek dat het einde van de dag met glans en schittering heeft gehaald. Het neerslagtotaal bleef onbekend maar lag wellicht ergens tussen 10 en 15 mm.
Daar waar het oosten van de Benelux en Groot Brittanië door enkele graden nachtvorst geplaagd werden, kreeg men in Londerzeel inderdaad nog een nachtje respijt door toedoen van de wolkenrestanten en kwamen we er met minima van 2,6 graden vanaf. En deze waren dan weer net op tijd verdwenen om de dag in een veelbelovende, zonnige stemming te laten starten. We genoten van diepblauwe luchten waarin enkel wat Stratocumulus te zien was (vooral in het noorden) en in de loop van de voormiddag werden er wat stapelwolkjes gevormd. Na de middag groeiden de stapelwolken uit tot forse afmetingen en zagen we al snel aambeeldbewolking ontstaan terwijl er valstrepen verschenen van regen en hagel. Zoals dat met buien gaat, was dat allemaal heel plaatselijk en zowel in Brussel als in Malderen is geen meetbare neerslag gevallen. We moesten het er hebben van de fraaie wolkenlandschappen en de diepblauwe luchten terwijl er misschien hooguit wat verdwaalde regendruppels uit een langstrekkende bui zijn gevallen. De maxima boekten weer wat winst tegenover gisteren met 13,5 graden en de wind was ook wat zwakker doordat we ons langs de as van een lagedrukgebied (troglijn) bevonden. De stroming kwam hoofdzakelijk uit noordoostelijke richtingen. Tijdens de avond loste alle bewolking op al werd de lucht in het westen wat melkachtig door de nadering van een regenzone die zich wat verderop in die richting bevond. Deze kon niet verhinderen dat het snel afkoelde waardoor we waarschijnlijk ook in Malderen nachtvorst zullen krijgen. Voor gladde wegen hoeven we daarbij met een neerslagtotaal van 0,0 mm niet te vrezen op die enkele rijmplek na.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.