Net als gisteren was het weer somber starten te Malderen met veel lage wolken en geen opklaringen aldus het thuisfront. In Alken zien we de dag onder een gelijkaardig weersbeeld van start gaan, maar tegen de middag komt het er tot enkele opklaringen en meer dan welkome zonnestralen waar ze in Malderen slechts konden van dromen vandaag. In de namiddag kregen we echter een korte regenbui te verwerken en ook te Malderen bleef het niet droog met 0,8 mm neerslag als dagtotaal. Ook op thermisch gebied deden we het kalmpjes aan met temperaturen die nu 8,6 en 15,0 graden schommelden. De wind trok hierbij aan tot maximaal 17,7 km/h uit het ZZW.
Nog voordat het eerste schijnsel daglicht in de Malderse atmosfeer was doorgedrongen hadden verschillende buien reeds flink huisgehouden. De buien waren aanvankelijk ontdaan van onweersverschijnselen of hagel, maar na een door indrukwekkende wolkenlandschappen ingekleed droog intermezzo werd een massale tegenaanval ingezet door zeer aktieve buienwolken, en kort na de middag kwam het onderandere in Brussel reeds tot een erg stevig voorjaarsonweer. Ongeveer terzelfdertijd kreeg ook Malderen een licht exemplaartje over de vloer, maar het gros moest nog komen toen in de vooravond de buien een extra puls kregen door een sterk aantrekkende hoogtestroming die de wolken als het ware de hoogte in zoog. Een tweede en derde onweer was hiervan het resultaat inclusief hagel, stortregen (tot 56 mm/h) en een aantal mooi vertakte bliksemontladingen om van te watertanden. Ook de wind speelde het spel goed mee door er met snelheden tot 56 km/h uit het zuiden tegenaan te beuken. Na het derde onweer keerde de rust weer en konden we nog een uurtje genieten van de zon, al koelde het reeds snel af onder de open hemel. Nachtvorst zit er evenwel niet in (de omgeving heeft nog wat thermische reserve door de temperaturen die vandaag weer vlot van 11,4 naar 19,1 graden stegen) en ook verse onweders lijken morgen uit den boze te zijn maar van (gewone) buien zullen we niet gespaard blijven. Tussen de buien door krijgt de zon echter ruime kansen om aan het lentegevoel verder te werken en dit ondanks de temperaturen die niet meer zo hoog zullen klimmen als vandaag en gisteren.
Opnieuw werd dit een stralende lentedag waarbij van 's morgens vroeg tot 's avonds laat niet het minste teken van bewolking te bespeuren viel. Ten zuiden van de Lage Landen ligt echter een lagedrukgebiedje dat de komende dagen voor ons van betekenis zal zijn, en in de tweede helft van de namiddag reeds merkbaar werd in de vorm van vochtige lucht die in de hogere regionen van de atmosfeer is gaan binnenstromen. Dit was duidelijk te zien aan condensatiestrepen van een paar vliegtuigen die niet meer volledig oplosten. Dit effekt leek naar de avond toe niettemin weer te verdwijnen. Wat de temperaturen betreffen, leefden we weer eindeloos boven onze stand met waarden tussen 5,5 en 18,5 graden. De wind kreeg echter eveneens een niet te onderschatten rol in het weerstoneel toegespeeld; met snelheden tot 22,5 km/h uit het oost- zuidoosten zorgde deze weer voor een schraal effekt in de late namiddag en ook tijdens de rest van de dag voor wie zich op schaduwrijke plaatsen ophield. De wind luwde weer in de loop van de avond en de dag werd opnieuw afgesloten onder een heldere, fonkelende sterrenhemel.
Een erg saaie en kille dag waarbij de zon vrijwel niet aan bod kwam. Het weersbeeld tijdens de voormiddag verschilde nauwelijks met dat na de middag en tijdens de avond. Gelukkig bestond de aanwezige bewolking uit een mengelmoes van Stratus en Stratus fractus zodat er op zijn minst nog iets was om naar te kijken. Ondanks het droge weer overdag zorgden de buien van afgelopen nacht nog voor 5,4 mm als neerslagtotaal. De temperaturen hielden het erg bescheiden met .5,9 tot 7,9 graden. Naast dit alles was het ook vrij rustig met een maximale windsnelheid van 22,5 km/h uit het west- noordwesten.
Nog steeds was grijs vanochtend de hoofdkleur. Deze keer waren Altostratus en Cumulus congestus de boosdoeners, al zag het er nu wat 'luchtiger' uit dan gisteren en heeft het enkel vannacht nog geregend met 0,4 mm tot gevolg. Het duurde nog een tijdje eer we in de Altostratusbewolking een waterig zonnetje zagen verschijnen terwijl de eerste blauwachtige kleurentinten tot na de middag op zich lieten wachten. De bewolking ging toen over in Cirrostratus, en vanuit het noordwesten klaarde het verder uit. De resterende sluierwolken die zich in het zuiden ophielden zorgden voor optische verschijnselen zoals halo's en bijzonnen. Wat volgde was een erg fraaie namiddag waarbij we typische mooiweerswolkjes te zien kregen terwijl de temperatuur kon oplopen van 5,2 naar 11,1 graden. De wind draaide hierbij naar het west- noordwesten en speelde met haar snelheden tot 41,8 km/h een niet te onderschatten rol in het weersgebeuren. De stapelwolkjes losten naar de avond toe grotendeels op, en maakten plaats voor wat verspreide Stratocumulusveldjes. De brede opklaringen daartussen zorgden ervoor dat het na zonsondergang erg fris ging aanvoelen waarbij lichte grondvorst de komende nacht niet uitgesloten is.
Aanvankelijk leek het nog alsof we vandaag de hele dag in het buiengebied zouden vertoeven dat ons gisteren overviel. De buien zijn echter ten zuiden van ons doorgeschoven en we kwamen reeds onder de invloed van een nieuwe depressie terecht. Deze bracht warmte advectie op gang waardoor er nauwelijks buien konden gevormd worden. In de heldere hemel waaronder we de dag bij minima van 6,5 graden aanvatten, ontstonden echter al snel stapelwolkjes die zich explosief gingen vermenigvuldigen. Vanuit het zuidwesten kwamen er vervolgens uitgestrekte Stratocumulusvelden binnengedreven zodat het een zwaarbewolkt en eerder kil weertype werd. De krachtige lentezon kon gelukkig voor thermiek zorgen waardoor de Stratocumulusvelden weer aan stukken werden gescheurd en we opnieuw wat bescheiden opklaringen te zien kregen. Hierin kon het opwarmen tot 15,0 graden terwijl de wind naar het westen draaide en snelheden tot 30,6 km/h haalde. We keken nu tegen een mix van Stratocumulus en Cumulus aan terwijl deze laatsten naar de avond toe weer verdwenen door het wegvallen van de thermiek. De Stratocumulusvelden werden naar zonsondergang ook een stuk schaarser, maar de westelijke hemel werd ondertussen reeds melkachtig door de nadering van eerdergenoemde depressie. Na zonsondergang bleef het lichtbewolkt en droog zodat het neerslagtotaal van 0,4 mm niet meer verder werd aangevuld.
Ook vandaag verliep in heel wat aangenamere omstandigheden dan de weermodellen lieten uit lieten schijnen. Fris was het echter wel, de minima bedoegen 4,8 graden en in Nederland werd zelfs lokaal matige vorst opgetekend. Ook de maxima waren niet zo hoog als een paar dagen geleden, maar met 17,2 graden mogen we in deze tijd van het jaar zeker niet klagen. Net als gisteren was het terug erg nevelig en keken we de ganse dag tegen een melklucht aan terwijl de droge oostenwind door de lage dauwpunten erg fris aanvoelde. Gelukkig kon ze zich een beetje inhouden met haar snelheden tot 17,7 km/h. Er waren net als gisteren wat wolkenvelden aanwezig die vooral uit Stratocumulus en Stratus fractus bestonden, maar de zon kregen we nog ruimschoots te zien en het bleef droog. Het neerslagtotaal van 0,0 mm konden we in erg frisse omstandigheden aflezen, waarbij we ons mogelijk weer aan lichte grondvorst kunnen verwachten tijdens de vroege uurtjes morgen.
Net als gisteren kwam het weer tot een flinke nachtelijke afkoeling en waren er op de dakramen weer wat ijskristalletjes te zien. Het kwik was in thermometerhut weggezakt naar 3,3 graden. De opwarming die daarna volgde was gelukkig even flink en in de namiddag konden we alweer 21,9 graden optekenen. De lucht was niet zo diepblauw als gisteren, maar toch was er vrijwel geen bewolking te zien buiten wat sluiers in het noorden. De wind haalde snelheden tot 19,3 km/h uit het noorden om tijdens de avond weer zo goed als volledig weg te vallen. Het koelde toen verbazingwekkend snel af waardoor er al vlug niet veel meer te merken was van de lentezachtheid van overdag. Met een neerslagtotaal van 0,0 mm wordt de reeks droogtedagen weer met een eenheid verlengd.
De opklaringen zorgden ervoor dat het vanochtend op veel plaatsen flink vroor en ook Malderen had uiteraard prijs met minima van -2,8 graden. In het zuidoosten was bij zonsopgang wat Cirrusbewolking te zien maar veel meer dan dat kregen we voorlopig niet te zien. De zon was dus meteen van de partij om de boel te ontdooien, wat door de negatieve dauwpunten uiteindelijk niet lukte op schaduwrijke plaatsen. Sneeuwhoopjes en ijs zagen er tegen de avond nog min of meer hetzelfde uit als vanochtend en als er al iets verdween kwam dat door sublimatie of verdamping. Doordat er helemaal geen bewolking meer was en de wind verder afzwakte (op een piek van 27,4 km/h uit het oosten na) kon het wel iets warmer worden dan gisteren met maxima van 7,3 graden. Tegen de avond dreef er plots Stratocumulusbewolking binnen maar voor de verandering pakte dit eens positief uit daar de zon toch al bijna onder was en de nachtelijke afkoeling erdoor werd afgeremd. De bewolking was verbonden aan een depressie die nog steeds ten zuidoosten van ons ligt (indrukwekkende ijskappen op de satellietbeelden) maar ze leverde ons geen verse neerslag meer op zodat we met een dagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten. Tegen middernacht vroor het nog steeds niet dankzij de bewolking, of beter gezegd: de temperatuur in thermometerhut lag nog boven nul.
Onder een open hemel is het kunnen afkoelen tot -0,1 graden. Iets koeler dan gisteren en dus weer goed voor een witberijpte wereld. Toen de zon opkwam, verdween ze echter achter Stratusbewolking en konden we alleen met wetenschappelijke bewijzen aantonen dat ze er nog was. En daar hadden de mensen geen boodschap aan want in de verkilde, sombere wereld van 50 grijstinten moesten het grootste deel van onze voormiddag maar zien door te brengen. Gelukkig bekenden de weergoden omstreeks 10H30 kleur en kregen we terug opklaringen met zonneschijn te zien. Vooral de eerste helft van de namiddag verliep in erg zonnige omstandigheden waarbij het kon opwarmen tot 11,2 graden bij een naar zuid- zuidwestelijke richtingen draaiende, zwakke wind. Daarna verschenen er terug wolkenvelden waartussen we forse Cumuluswolken en soms ook Cirrus densus konden ontwaren. De atmosfeer was dus erg onstabiel al kwam het door de fletse kleuren niet tot geweldige contrasten of uitzichten. Vanuit het zuidoosten dreven er buien binnen langsheen een front dat ook van zuidoost naar noordwest liep en min of meer boven ons leek te stagneren. De warme lucht zat niet ten zuiden, maar ten noorden van dat front en op de scheidingslijn wisten de buien opeens uit te groeien tot het onweersstadium. Dit gebeurde rond zonsondergang, heel toevallig pal boven Malderen waardoor de eerste blikseminslag als een totale verrassing kwam voor de met verstomming geslagen bevolking. Zelfs de intense regenval liet niet vermoeden dat het die richting uitkwam, en dat kwam voor een stuk door de zeer nevelig geworden atmosfeer waarin de onweerswolken nauwelijks te herkennen waren. Er was enkel een deel van de hemel dat donkerder gekleurd was dan de rest terwijl er een heel apart avondlicht door de wolken leek te vallen. Het onweer ontplofte pas echt toen het een eind verder naar het noordwesten zat en in Malderen was het toen alweer opgeklaard waardoor het leek alsof er niets is gebeurd zolang je niet naar de natte ondergrond en de pluviometer keek. Deze wees 5,9 mm aan terwijl er enkel wat Stratocumulus in de laatste schemering te zien was. Omstreeks 22H30 gingen de hemelsluizen echter opnieuw helemaal open en kregen we aanhoudende buien tot na middernacht zodat we dit neerslagtotaal van ... mm naar de volgende dag konden meenemen. In Malderen zat er geen onweer op maar in de regio van Gent was het uiteindelijk toch weer prijs met een aantal goed gemikte blikseminslagen.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.