De dag begon al even grijs en somber als gisteren waarbij er in de ochtend wat miezerige neerslag viel, goed voor 0,2 mm. Doch naar de middag toe kwam er eindelijk leven in de brouwerij toen er enkele opklaringen binnenschoven en de bewolking het tegelijkertijd flink in vertikale richting ging zoeken. Te Brussel was het uiteindelijk prijs met een aantal flinke regenbuien omstreeks 15H45 waarna de dagelijkse pendelrit naar huis toe een tweede stortbui opleverde te Dendermonde. Doch bij thuiskomst kwam aan het licht dat de buien nog steeds dezelfde Malderen -o- fobe afwijking hebben als degenen die we de voorbije maanden al gezien hebben want de omgeving lag er kurkdroog bij en de pluviometer stond nog steeds op dezelfde 0,2 mm als we vanochtend opvingen.Onder een met sluierbewolking en enkele lagere wolken bedekte hemel kregen we af en toe weer de zon te zien en sloten we de daglichtperiode onder best wel redelijke weersomstandigheden af. Ook op thermisch gebied boekten we weer winst tov gisteren bij temperaturen tussen 6,5 en 17,9 graden terwijl we de wind terugvonden in de zuidoostelijke hoek bij maximaal 16 km/h. Het zelfde weersbeeld staat ons ook morgen te wachten waarbij het in de namiddag droger zou moeten worden waarna de buienneigingen donderdag weer terugkeren.
Een hele reeks aktief uitgevallen regenbuien zorgde vandaag voor een half verzopen ochtendspits. Tijdens de dag werd het er niet veel beter op want een hardnekkig wolkendek hield de zon tot laat in de namiddag buiten beeld, en zorgde ervoor dat het niet warmer werd dan 12,6 graden wat overigens normale waarden zijn voor de tijd van het jaar. De minima zetten eveneens een klein stapje terug maar met 7,2 graden was het nog een erg zachte ochtend. De buien verloren geleidelijk hun aktiviteit en de laatste exemplaren verlieten ons in de loop van de namiddag toen er vanuit het westen enige stabilisatie plaats vond, resulterend in een aantal opklaringen die ons nog enkele uurtjes konden opfleuren voor zonsondergang. Het neerslagtotaal werd aldus gevestigd op 4,6 mm en dit bij een matige tot 34 km/h piekende wind uit overwegend westelijke richtingen. Van de buien zijn we even verlost maar droog wordt het zeker niet want een klassieke regenzone zal tegen het einde van de nacht voor continue regen zorgen die ook morgen grotendeels letterlijk in het water zal doen vallen. Boven de oceaan zijn er eveneens depressies te zien die onze richting uitkomen zodat het weekend erg vochtig zal uitpakken. Opklaringen tussen de frontpassages door zullen onderandere morgenavond, vrijdag en zondag voor tussenpozes zorgen maar echt lenteweer wordt het zeker niet door toedoen van de temperaturen die lichtjes zullen dalen. Er is tevens nachtvorst mogelijk in het begin van volgende week.
In het begin van de voormiddag waanden we ons nog ergens in het midden van juli met veel zon, aangename temperaturen en een zacht briesje, maar al snel werden we met de teletijdmachiene van de weergoden geteleporteerd naar een tijdstip dat ergens halverwege november moet gesitueerd zijn. Er kwam immers dichte mist opzetten en de temperaturen daalden weer zodat er een somber en kil weertype ontstond. De mist leek in de loop van de dag een beetje minder dik te worden, maar het bleef egaal grijs en van de zon viel er niet het minste spoor meer te bekennen. Er viel af en toe trouwens wat lichte regen. Pas in de late namiddag loste de bewolking verder op en kregen we weer een waterig zonnetje te zien, maar ook dit was geen lang leven beschoren want de wolkenvelden lagen voortdurend op de loer en duwden de zon regelmatig uit beeld. Bovendien naderde er een aktieve buienlijn met onweer vanuit het westen en deze kondigde zich aan met dreigende wolkenformaties zoals wallclouds en een zogenaamde whale's mouth. Het bleef echter uitermate nevelig waardoor deze wolkenstructuren niet zo indrukwekkend oogden alsdat ze dat normaal zeker zouden doen. De regen werd voorafgegaan door een licht aanwakkeren van de wind en het neerploffen van vrij dikke tropische druppels op Malderse bodem. Het regende vervolgens voor korte tijd aan een matige intensiteit, maar op malders grondgebied was er op het eerste zicht niets waar te nemen dat op onweer leek, in tegenstelling tot andere plaatsen in België en Nederland waar talloze ontladingen voorkwamen en zelfs hagel viel. De rust keerde vrij snel weer en er sqchoven een paar brede opklaringen voorbij, doch kort na zonsondergang werd malderen opnieuw ondergedompeld in een omvangrijker buiencomplex dat zich reeds lang van tevoren op de radarbeelden aankondigde. Ook deze keer geen onweer echter maar wel zeer zomers ogende wolkenluchten die het geheel voldoende op smaak wisten te brengen, met of zonder klankspel. De buien waren uiteindelijk goed voor 2,2 mm verse regen. Ondanks al die zomerse tekenen was het al bij al een mindere dag dan wat we gewoon zijn. De temperaturen hielden zich op tussen 5,8 en 11,9 graden terwijl de zuidwestenwind piekte op 25,7 km/h.
Na de koufrontpassage van gisterenavond en een overwegend rustige nacht die erop volgde, konden we vanochtend weer voluit genieten van brede opklaringen en vrij veel zon. Er werden stapelwolken gevormd, maar de luchtdruk was voldoende hoog om deze in toom te houden zodat we het bij de typische mooiweerswolkjes (Cumulus mediocris) hielden. Tijdens de namiddag kwamen we geleidelijk onder invloed van de volgende oceaandepressie die onze contreien is genaderd en dit vertaalde zich in de verschijning van Cirrostratusbewolking dat zich als een witte sluier vanuit het westen begon uit te breiden. Vrij snel ging deze over in Altostratus, maar voordat het tot regen kon komen, werd de bewolking opeens weer dunner en kwam de zon er weer vlot door. Vervolgens verscheen er Altocumulusbewolking in het westen, terwijl er terug Altostratusbewolking kwam opzetten, maar ook deze keer werd dit gevolgd door opklaringen. Een nieuwe opkomst van eerdergenoemde wolkensoorten werd even later weer gevolgd door opklaringen en zo ging dit spelletje door voor de rest van de namiddag en avond. Dankzij de zon overdag kon het kwik vandaag stijgen van 9,9 tot 14,3 graden, maar er stond aardig wat wind met snelheden tot 41,8 km/h uit het zuidwesten. Het neerslagtotaal bedroeg om middernacht nog steeds 0,0 mm.
Van de overvloedige bewolking was er vanochtend niet veel meer te merken. We ontwaakten onder een azuurblauwe hemel waarin niet het kleinste wolkje te ontwaren viel. Voorlopig althans, want de vochtige zeelucht zorgde in combinatie met een krachtige voorjaarszon al snel voor stapelwolken. Deze konden in geen tijd het volledige luchtruim veroveren, en groeiden uit tot flinke buien. Malderen bleef echter grotendeels buiten schot waardoor de neerslag er beperkt bleef tot wat verdwaalde druppels en een hagelbolletje, goed voor 0,2 mm in de pluvio. Na de middag oogde het weerbeeld een stuk vriendelijker en kregen we terug brede opklaringen te zien, waarbij de spierwitte stapelwolken zich fraai aftekenden tegen de diepblauwe lucht. Een tijdelijke (her)toename van de bewolking zorgde halverwege de namiddag voor een domper op de lentepret, maar het bleef droog en voor we het wisten waren onze opklaringen er weer. De aangevoerde lucht was echter waterkoud waardoor de temperaturen niet boven de 11,8 graden konden uitstijgen. Voeg daar nog een noord- noordwestelijke bries tot 29,0 km/h aan toe en het wordt duidelijk dat dit nog geen perfecte lentedag was. Het polaire karakter van de luchtstroom werd vooral na zonsondergang merkbaar, toen het kwik met duizelingwekkende snelheid de dieperik indook en we dezelfde avond reeds op -1,6 graden kwamen, wat meteen ook de minima werden voor dit etmaal.
De regen werd in de loop van de nacht geleidelijk intenser, maar bij het krieken van de dag kwamen we reeds in de warme sector terecht. De neerslag ging hierbij over in motregen en er werden al meteen een paar graden toegevoegd aan de minima die 8,7 graden bedroegen. De bewolking ging over in Altostratus, Stratus fractus en Stratocumulus waardoor we nog eens van een echte, klassieke warmtefrontpassage kunnen spreken. Naar de middag toe ging het opklaren, maar de bewolking bleef allesoverheersend. De maxima van 15,9 graden hadden we dan ook volledig aan het subtropische luchttransport te danken, wat door een strakke westenwind tot 41,8 km/h werd bewerkstelligd. Het koufront liet tijdens de namiddag haar invloed gelden waardoor de opklaringen breder werden, maar de bewolking erg onstabiel ging ogen. Flinke stapelwolken waren het resultaat, terwijl er tegen de avond ook ijskappen van buienwolken zichtbaar waren in het zuiden. Op de radarbeelden zagen we ondertussen een erg actieve onweerslijn oprukken en het Malderse luchtruim vulde zich met Altostratus, Cirrus en Altocumulus. De zon stond toen echter al laag waardoor de thermiek afnam en de buien sterk verzwakten door voedselgebrek. Geen wonder dus dat het slechts gewone regenbuien waren die we in Malderen omstreeks 22H konden verwelkomen. Het vrij indrukwekkende neerslagtotaal van 12,0 mm was dan ook voor het grootste deel afkomstig van het waterballet dat zich hier afgelopen nacht heeft afgespeeld. Dankzij de bijhorende wolkenmassa's bleef het erg zacht tot laat in de avond.
Zoals verwacht is het afgelopen nacht opnieuw tot vriestemperaturen gekomen, en waren het zowel de rijpkristallen als de sterren die bij het vroege ochtendgloren hun koude gloed door de ijle atmosfeer wierpen. In thermometerhut zijn de minima op 0,8 graden uitgekomen. De heldere lucht zorgde even later gelukkig voor uitbundige zonneschijn waardoor de vorst even snel was vergeten als de bloesems van appel- en perenbomen. De temperaturen gingen pijlsnel de hoogte in en we konden ons voorlopig voor de laatste keer koesteren in aangename lentezachtheid bij maxima van 18,8 graden. Vanuit Frankrijk naderden ondertussen restanten van een verzwakkend occlusiefront waardoor er vooral naar de avond toe meer sluierbewolking in het spel kwam. Dit zorgde ondermeer voor een langzamere afkoeling waardoor we komende nacht wellicht geen vorst meer zullen optekenen. In Frankrijk zorgde het verzwakte front voor een aantal lichte onweersbuien en in Malderen was er vandaag enkel een aantrekkende zuid- zuidwestenwind met snelheden tot 17,7 km/h voelbaar. In het laatste schemerlicht waren de eerste Altocumulus - en Stratocumulus reeds zichtbaar maar we hielden het tot na middernacht droog zodat het dagtotaal beperkt bleef tot 0,0 mm.
Tijdens de vroege ochtend was het nog helder met een paar ijskristallen op buitenstaande wagens en minima van 3,4 graden. In het noorden was echter sluierbewolking te zien en op de analysekaarten was een zwak koufront herkenbaar dat Nederland reeds had bereikt. De sluierwolken breidden zich vanuit het noorden over het Vlaamse luchtruim uit en kregen gezelschap van Altocumulus. Hiertussen waren echter nog brede opklaringen te zien en het viel op hoe de bewolking zich in banden organiseerden die ook op de satelliet zichtbaar waren. Somber en grijs werd het zeker niet, maar we kwamen duidelijk in frissere lucht aan terwijl de wind naar het noorden draaide en aantrok tot 32,2 km/h. We moesten het met 16,7 graden stellen overdag en tijdens de namiddag werd de nieuwe luchtsoort steeds beter voelbaar. Terwijl er eerst uitsluitend hoge en middelhoge wolkensoorten te zien waren, verschenen er vrij plots Cumuluswolken die vanuit het noorden binnendreven. Hiertussen waren mooie lichtbundels te zien in de duidelijk vochtigere zeelucht. Deze bundels waren echter het enige dat de grond kon bereiken dus het neerslagtotaal konden we al meteen raden met 0,0 mm. Tijdens de avond werd de bewolking weer schaarser maar de overblijvende wolkenflarden en de mengwerking van de wind hielden het kwik nog een beetje op peil.
Het is tijdens het begin van de nacht nog even blijven verder sneeuwen maar het werd al snel weer droog met opklaringen. Deze zorgden boven het ongeveer 1 centimeter tellende sneeuwdek voor een versnelde afkoeling en de minima spraken voor zich met -3,2 graden. We begonnen de daglichtperiode met opklaringen maar het werd nevelig en er werd Stratus fractus en Stratusbewolking gevormd die het de zon erg moeilijk maakte. Deze ging vervolgens over in Cumulusbewolking in een lichtblauwe, nevelig aandoende hemel. De zachte kleuren deden aan een milde lentedag denken maar niets was minder waar natuurlijk want ook vandaag bleek het kwik aan een ernstige vorm van hoogtevrees te lijden. Het hield zich op de vlakte bij maximaal 4,2 graden en tot overmaat van ramp breidden de Cumuluswolken zich snel uit zodat het grijs en nevelig werd. Wel bleef het droog want de wolken spreidden zich uit tot Stratocumulus voordat ze het buienstadium bereikten. De wind was ook aan de zwakke kant met 17,7 km/h uit het noorden als uitschieter. Op het einde van de namiddag werden de opklaringen wat breder als gevolg van afnemende thermiek zodat de stapelwolken en Stratocumulusvelden met voedseltekorten te maken kregen. De opklaringen zorgden samen met de wegvallende wind voor een versnelde afkoeling waardoor we op de zoveelste vriesnacht op rij afstevenen. De eerste ijskristallen waren op het einde van de avond reeds zichtbaar op auto's, gazons en dakramen. Voor gladde wegen hoefden we voorlopig niet te vrezen want de lucht was kurkdroog en het neerslagtotaal is beperkt gebleven tot 0,0 mm.
Alle bewolking is afgelopen nacht weer opgelost en we konden vanochtend dus weer genieten van een veelbelovende, blauwe hemel. De minima bedroegen 6,4 graden, maar het warmde razendsnel op zodat er omstreeks 10H reeds een aangename warmte hing. Overdag kregen we regelmatig met sluierbewolking te maken, al was deze zo dun dat de zon er nauwelijks door gehinderd werd. Dat we maxima van 21,8 graden haalden was dan ook niet te verwonderen, en we waanden ons een heel eind in de zomer. Het was ook erg rustig met slechts een zwakke oostenwind die 's avonds weer ging liggen. Onder een open hemel waarin nog steeds dunne sluierbewolking te zien was, konden we het neerslagtotaal van 0,0 mm optekenen
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.