Degenen die er vandaag vroeg genoeg bij waren, konden, althans te Malderen, nog enkele opklaringen meepikken, maar enkele uren na de aanvang van de daglichtperiode was het afgelopen met de zon en sloot het wolkendek zich als een graf boven ons. Er volgden enkele lichte regenbuien die op sommige momenten overgingen in meer continue regen terwijl het later tegen de avond droger werd, doch het wolkendek bleef gesloten en het bleef uitermate somber en duister voor de rest van de daglichtperiode. We kunnen het hierbij als positief beschouwen dat het zacht bleef bij temperaturen tussen 10,2 en 15,7 graden en de neerslag beperkt bleef tot 0,4 mm. De wind kwam hierbij uit het zuidwesten tot max. 19 km/h. Boosdoener van dit troosteloze weer is een hogedrukgebied ten oosten van ons die de voortgang van het weer volledig blokkeert waardoor wolken, regen of buien lang boven onze streken blijven hangen. Dit hogedrukgebied blijft nog tot en met het weekend in onze buurt maar de isobaren gaan wat dichter opeen liggen de komende dagen waardoor er alleszins al wat beweging komt in de atmosfeer en het weer wisselvalliger wordt. Vooral morgen kunnen er nog buien vallen, maar daarna blijft het droog tot zondag waarna we vanaf maandag aktievere regenzones en een sterk windveld over ons gaan krijgen, aanvankelijk uit het zuidwesten, later meer ruimend naar het westen.
Aan regenwater was er vandaag zeker geen gebrek. Het natte goedje stroomde reeds vanochtend in niet onaardige hoeveelheden uit op het Malderse grondgebied (en tot ver daarbuiten) terwijl daar in de loop van de dag weinig verandering in kwam. De boosdoener was een stabiele golf die over het land trok, een situatie die in de zomer garant zou staan voor zeer zwaar onweer maar ook nu reeds in staat was om flinke neerslaghoeveelheden op te wekken. Kort na de middag werd het even droger toen we in de subtropische lucht onder de golf terechtkwamen maar al snel kwamen we in de koufrontzijde terecht en kregen we de grootste neerslaghoeveelheden te verwerken. Alles bijeen leverde dit 8,0 mm regen op, maar daar zou de komende uren nog wat kunnen bijkomen. De neerslagzone bracht ook zachtere lucht naar Malderen, wat zich vertaalde in temperaturen die opliepen naar 9,1 tot 14, 9 graden maar daar moesten we wel een erg nijdige zuidwestelijke wind bijnemen die er snelheden tot maarliefst 50 km/h wist uit te persen. Na de postfrontale opklaringen waarin we komende nacht tijdelijk kunnen herademen krijgen we morgen weer een zeer grillig weertype te verwerken door toedoen van een tot 130 kts aantrekkende jet die de buienaktiviteit samen met de thermische zonne-instraling flink zal aanzwengelen. Dat dit her en der voor onweer, hagel en rukwinden zal zorgen staat buiten kijf maar toch mogen we hierdoor niet vergeten te genieten van de zachte luchtaanvoer want na het weekend wordt er gespeculeerd op een heuse koudegolf waarbij de temperaturen voor een lange periode zelfs overdag beneden de vijf graden zullen blijven. Een stijgende luchtdruk in combinatie met luchtaanvoer uit het Noordzeegebied verhoogt bovendien het risico op uitspreidende wolkenvelden, resulterend in somber en kil nawinterweer met novemberiaanse allures...
Tijdens de vroege ochtend waren er op het Belgische grondgebied verschillende buitjes aktief, de ene al wat zwaarder dan de andere. Te Malderen viel eveneens wat lichte regen uit een volledig betrokken hemel. Het weersbeeld veranderde weinig door toedoen van een verzwakkend koufront dat boven België blijft slingeren, maar uiteindelijk werd het langzaam droger terwijl er na de middag schuchtere opklaringen binnendreven die zich langzaam maar zeker verder uitbreidden over het luchtruim. Hoewel de bewolking prominent aanwezig bleef, werd de namiddag gekenmerkt door een vrij mooi lenteweertje. Ook tijdens de avond was het een komen en gaan van flinke wolkenvelden waaruit zelfs nog een paar buitjes vielen te Malderen. We kwamen alzo uit op 1,2 mm neerslag, en dit alles geschiedde bij temperaturen tussen 3,7 en 14,3 graden, en een oostelijk briesje tot 16,1 km/h.
Een van de vele overgangen naar dikkere bewolking waarmee we gisteren kennismaakten, bleek vanochtend toch nog gemeend te zijn: het begon te regenen aan een vrij hoge intensiteit, en na een poosje kwam het zelfs tot licht onweer te Malderen. Na het onweer waren er fraaie aambeeldvormige wolkenstructuren te zien die zich in een lijn hadden gegroepeerd (koufront) maar aan de achterzijde ervan was er nog een gesloten laag van Altostratusbewolking zodat hun typische spierwitte kleur werd ingeruild met een dramatisch ogende, donkergrijze variant. Droog werd het zeker niet want er stonden nog diverse buien op het programma terwijl het ook tussen de buien door nog lichtjes bleef nadruppelen bij hooguit een zwak waterzonnetje (Altostratus translucidus). Na de middag ging de buienaktiviteit er geleidelijk uit, maar dit bleek slechts een adempauze want een reeks vrij intense buien met opvallend dikke druppels deed tijdens de avond weer haar intrede. Hoewel we de zon weinig te zien kregen, oogde de samenstelling van de bewolking enigzins zomers door de aanwezigheid van Stratocumulus- en Altocumulus castellanus die aan dreigend warmte- onweer deed denken. Het was echter alleen maar visueel want met 10,7 tot 12,2 graden hoefden we zeker geen rekening te houden met warmte- onweders. Het was eerder rustig vandaag met windsnelheden tot 35,4 km/h uit het zuid- zuidwesten en op het einde van de avond werd het weer droog. Het neerslagtotaal had toen reeds 1,8 mm bereikt.
Net als gisteren konden we vanochtend weer genieten van een strakblauwe, wolkeloze hemel. Al was dat genieten een relatief begrip, want bij temperaturen die naar -1,9 graden waren weggezakt waanden we ons terug in de winter. Het ochtendlandschap lag er dan ook flink berijpt bij, al kon de zon meteen ingrijpen om alles in een oogwenk te ontdooien. Er volgden enkele uurtjes van ononderbroken zonneschijn waarbij de diepblauwe kleur van het luchtruim echter langzaam vervaagde. Er kwam op grote hoogte immers meer vocht binnengestroomd, wat tevens zichtbaar werd aan de vliegtuigstrepen die niet meer oplosten. Kort voor de middag werd duidelijk dat ook de onderste luchtlagen heel wat vocht hebben opgeraapt, want er ontstonden plotseling stapelwolkjes. Op een tijdspanne van slechts enkele minuten werden er ettelijke honderden van deze wolkjes gevormd waardoor we op zijn minst van een plotse weersomslag kunnen spreken. Gelukkig betrof het slechts onschuldige Cumulus humilis, waardoor we ook daarna nog ruimschoots van de zon konden genieten. Dit konden we bij maxima van 13,9 graden doen, terwijl er een west- noordwestelijk briesje opstak met snelheden tot 20,9 km/h. Het bleef bovendien droog dankzij de beschermende werking van een hogedrukgebiedje dat via onze streken naar het noordoosten trok. Na de middag organiseerden de wolkjes zich bijna overal in west- Europa in lange 'straten' die evenwijdig met de windrichting liepen, zodat het hogedrukgebiedje op een unieke manier zichtbaar werd op de satellietbeelden. Naar de avond toe werd er Cirrostratus gevormd waardoor de hemel en melkachtig uitzicht kreeg, terwijl de stapelwolkjes zich verder ontwikkelden en overgingen in Stratocumulus. Op sommige momenten zag dit er behoorlijk dreigend uit, maar het bleef droog terwijl de bewolking na zonsondergang weer grotendeels oploste. Wat overbleef waren vooral sluierwolken die de afkoeling tijdens de avond nog een beetje konden afremmen. Tegen het einde van de dag bedroeg het neerslagtotaal 0,0 mm.
Het naderende koufront heeft afgelopen nacht nog verschillende buien opgewekt, maar voor zover bekend is het in Malderen niet meer tot onweer gekomen. Wel was het erg zacht door de bewolking en de nog niet volledig verdreven warme lucht. De minima zouden dus pas later op de dag bereikt worden en aan de voorzijde van het koufront konden we na zonsopgang zelfs nog wat vluchtige zonnestraaltjes meepikken. Vanuit het zuidwesten werd de bewolking vervolgens al snel dikker en de regen maakte korte tijd later haar opwachting. De bewolking bestond uit een vrij scherp begrensde laag Altostratus, geflankeerd door golvende Stratocumulus- en Altocumulusbanken, waardoor het er enige tijd behoorlijk dreigend uitzag. De regen hadden we tegen de middag reeds achter de rug en we kregen hierbij uitzicht op een meer egale laag Altostratus translucidus waaronder veel Stratocumulus en een aantal flinke stapelwolken zichtbaar waren. Er stroomde ondertussen koelere lucht binnen, maar dit kon niet voorkomen dat we nog aangename maxima van 13,7 graden konden binnenrijven terwijl het tijdelijk droog werd. Wie hoopte op brede opklaringen achter het front kwam echter bedrogen uit, want net ten zuidwesten van ons lag nog iets klaar dat op een back bent- occlusie leek, en deze zorgde voor de aanvoer van meer Altostratus en Stratocumulusbewolking. De neerslag hieruit bereikte ons op het einde van de namiddag, maar werd korte tijd later gevolgd door nieuwe opklaringen. Na een korte, zonnige episode kregen we dan een volgende buienlijn te verwerken, die werd voorafgegaan door een indrukwekkende 'arcus' die met windstoten tot 46,7 km/h uit het zuid- zuidwesten over Malderen raasde. De neerslag was een stuk lichter dan het fenomenale vertoon van de wolkenband deed vermoeden, maar ze was in elk geval goed voelbaar voor wie er in zat. Net als de temperatuursdaling trouwens, want het kwik kelderde meteen van een twaalftal graden naar de uiteindelijke minima van 5,9 graden. Op andere plaatsen zowel in België als Nederland ging het er een stuk ruiger aan toe met hagel, felle rukwinden en onweer. De buienlijn werd kort na zonsondergang gevolgd door een aantal opklaringen waardoor het laatste schemerlicht zich nog een weg kon banen. Vanuit het zuiden kwamen ondertussen Cumulus fractus wolkjes opzetten die de aanloop vormen naar een erg wisselvallige buiendag die ons morgen te wachten staat. Vanavond hielden we het echter droog en bleef het neerslagtotaal op 2,2 mm steken.
Voor het eerst sinds lang ontwaakten we vanochtend onder een betrokken hemel waarbij vooral Stratus en Stratocumulusbewolking zichtbaar was. Deze maakte tegen zonsopgang plaats voor een aantal opklaringen, maar de zonnekloppers hoefden zich zeker geen illusies (meer) te maken. Wolkenvelden bleven immers de hele dag door het weersbeeld bepalen terwijl het af en toe tot een lichte regenbui kwam. Amper voldoende om de bodem nat te maken, al kregen we tijdens de avond een aantal langdurige perioden van lichte of matige regenval te verwerken die echter alleen voor morgen zullen meetellen daar de teller om middernacht nog op 0,0 mm stond. De regen werd met een krachtige zuidwestenwind tot 30,6 km/h Malderen binnengeloodst en ging gepaard met erg dreigende wolkenluchten die echter geen onweer of dergelijks opleverden. De meeste neerslag had een frontaal karakter, in tegenstelling tot Nederland waar een aantal pittige buien tot ontwikkeling zijn gekomen die er vooral het oosten en het noordoosten van het land troffen. Door de bewolking en neerslag deden de temperaturen het niet zo goed goed met hooguit 14,3 graden, al voelde het door het vocht wat warmer aan. De minima waren overigens een stuk zachter dan we gewend zijn met 6,1 graden. Het betrokken, door de bewolking relatief zachte en licht regenachtige weertype bleef ook na zonsondergang voor de rest van de avond aanhouden.
Terwijl het 's ochtends vroeg nog helder was bij minima van 4,6 graden en toch hier en daar nog een krabber die werd bovengehaald, dreef er vanuit het noorden een enorm Stratocumulusveld binnen. Dit ging over in Stratus en er volgde een echt herfstweertje met grauwe kleuren en een onaangename kilte die zich bij maxima van 10,1 graden goed liet voelen. De vochtige en koude zeelucht werd door een noordwestenwind met snelheden tot 22,5 km/h op de transportband naar Malderen gezet. Tijdens het tweede deel van de namiddag kwam er meer structuur in de wolken en leek er wat onstabiliteit te ontstaan, wat zich later vertaalde in een aantal perioden van motregen. Tegen de avond kwam het zelfs tot echte regendruppels, maar geen enkele neerslagvorm slaagde erin de pluviometer in beweging te brengen. De omgeving lag er nog steeds droog bij en het dagtotaal sprak boekdelen met 0,0 mm.
Na een ijzige vriesnacht bij minima van -3,9 graden zag het er veelbelovend uit met mooie blauwe luchten, enkele stapelwolken en hartverwarmende zonneschijn. Maar de stapelwolken groeiden snel uit en er kwamen buien tot ontwikkeling. Op de ene plaats waren ze al heviger dan op de andere maar echt grote hoeveelheden zijn er in Malderen niet gevallen. Het hoogtepunt van de buienactiviteit volgde tijdens de namiddag en vroege avond terwijl er ook veel uitspreidende bewolking hing. We kregen de zon dus slechts sporadisch te zien en bovendien stond er een gure noordenwind die ons deed verlangen naar een lente à la 2007
of 2012
met haar snelheden tot 27,4 km/h. Het werd ook niet warmer dan 5,9 graden al leek de lente en zomer nu toch al een stapje dichterbij te komen doordat de sneeuw niet (lang) bleef liggen. Na zonsondergang keerde de rust terug in het weersgebeuren en ontstonden er breder wordende opklaringen die ons uiteraard weer naar een stevige vriesnacht zullen leiden bij de afnemende wind. We sloten af met een aavriezend neerslagtotaal van 0,0 mm.
De verwachtingen voor een zomerse lentedag waren vandaag hooggespannen met verschillende mensen die zelfs de 25+ in de mond durfden te nemen. Maar toen kwam de zon op en moesten we met lede ogen toezien hoe het Malderse luchtruim was volgelopen met Altostratus bewolking. Het was maar een waterig zonnetje dat we te zien kregen en tot overmaat van ramp bleek de bewolking pas op het einde van de nacht te zijn binnengelopen (een deel van het luchtruim was nog blauw in het noorden). De minima moesten hierdoor uit een diep dal van 5,9 graden omhoog klimmen en overdag zagen we dan dat zowel de zon als het kwik de grootste moeite hadden om die verhoopte 25+ waar te maken. Dit is uiteraard niet gelukt en we kwamen op hetzelfde niveau uit als gisteren met 21,8 graden. Tijdens het tweede deel van de namiddag kreeg de bewolking die al de hele tijd overging van Altostratus naar Cirrostratus en omgekeerd, gezelschap van Altocumulusbanken die vanuit het westen kwamen opgestoomd. Verdere gevolgen bleven uit en spoedig zou blijken dat de bewolking ook in ons voordeel kan werken, want er was tijdens de avond maar nauwelijks sprake van een afkoeling. Het bleef de hele tijd door comfortabel aanvoelen en zelfs tegen middernacht lagen de temperaturen nog boven de 15 graden. Wel is de bewolking veel dikker en dreigender geworden en zou het er zonder die hoge temperaturen zelfs uitgezien hebben als een doorsnee winterdag met kil en grijs weer. We sloten terug af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.