Net als gisteren werd het weer een vrij behoorlijke lentedag te Malderen, zij het dat er regelmatig bewolking was, vooral voor de middag, en dat de temperatuur niet echt wilde meewerken met 4,4 graden als minimumtemperatuur en een maximum van 18,3 graden. Deze laatste is echter wat te optimistisch ingeschat daar de zon wel voor enig tuineffekt zorgde. De wind heeft zich ondertussen alweer vastgebeten in de noordelijke hoek, maar het is uiteindelijk vanuit het zuidwesten dat er, na een periode van bijna helder weer, opnieuw sluierbewolking is dichterbijgekomen naar de avond toe. Deze is afkomstig van een depressietrein die geleidelijk dichterbij komt en later op de week het weer zal beïnvloeden. Het echte gevaar komt echter toch vanuit het noorden waar rechtstreeks polaire lucht recht op de lage landen afstevent met aan de voorzijde ervan een zwak koufront waarmee we morgen naar de avond toe zullen kennismaken. Nadien krijgen we opnieuw mei - onwaardige temperaturen die niet eens de vijftien graden zullen halen in afwachting van de zachtere, maar met regen geladen, lucht later op de week.
Door toedoen van brede opklaringen is het afgelopen nacht weer behoorlijk afgekoeld. In sommige delen van het land (zoals de Kempen en de Hoge Venen) is het zelfs tot lichte grondvorst gekomen. Te Malderen liep het gelukkig zo'n vaart niet: het kwik kwam niet lager dan 10,6 graden (dus nog erg zacht) en de overvloedige sluierbewolking waarmee het uitspansel gevuld was, viel samen met een warmtefront waarachter beduidend zachtere luchtmassa's klaarlagen om Malderen te overspoelen. Maar ook aan bewolking was er geen gebrek: vooral in de late namiddag waren we genoodzaakt om de zon erbij te fantaseren want voor de rest was het een eerder troosteloze, grijze bedoening. Her en der kwamen er ook buitjes tot ontwikkeling, maar traditiegetrouw bleef het in Malderen beperkt tot een paar symbolische regendruppels: de gevallen neerslag was niet meetbaar. Ondanks de wolken en de buien wist het kwik toch nog een aardige prestatie neer te zetten: we haalden 24,1 graden, zij het dat een flink in kracht toegenomen zuidenwind aardig voor spelbreker speelde met haar snelheden tot 34 km/h. De dag werd uiteindelijk afgesloten met nieuwe opklaringen die vanuit het noordwesten binnenschoven. De blauwe lucht was echter nog steeds verzadigd met dunne sluierbewolking en wat Altocumulus op lager niveau.
Na een erg druilerige nacht waarbij de bewolking het bijna voortdurend voor het zeggen had, ontwaakten we vanochtend weer met een vrolijk lentezonnetje. Helemaal onschuldig zag het er echter niet uit want die mooi gegroepeerde Altocumulus lenticulariswolkjes die zich allemaal netjes in een noord- zuid orïentatie hebben gelegd, gaven aan dat er nog een en ander te gebeuren stond op weersgebied. De voormiddag verliep echter nog rustig waarbij naast deze Altocumuli ook een weinig Cirrus en Stratus fractus te zien was. Naar de middag toe ontwikkelden zich stapelwolkjes die geleidelijk verder zijn gaan opbollen en de eerste buien waren kort na de middag reeds een feit. Te Brussel ging het omstreeks 14H bijvoorbeeld al flink plenzen. Gelukkig gaat het (nog) niet om een aaneengesloten regengebied en we moesten daarom niet lang wachten om de zon terug te zien. Deze vertoonde zich nog steeds regelmatig in de felblauwe opklaringen terwijl de opbollende stapelwolken voor mooie uitzichten zorgden, en een felbegeerd object werden voor de natuurfotografen onder ons. Vanuit het westen is inmiddels steeds meer sluierbewolking komen opzetten, en deze vormt de eerste voorbode van een nieuw regengebied dat ondertussen stiekem was dichterbijgeslopen. De neerslag bereikte ons 's avonds en had ook hier een eerder buiig karakter, zij het dat er geen convectieve bewolking was te zien maar een erg fraaie variant van Altostratus undulatus afgewisseld met Altocumulusveldjes. Later ging deze over in Nimbostratus undulatus en bleef de afwisseling van regen en droog gewoon verder gaan. De neerslag werd wel steeds intenser tijdens de 'buien' en de droge intermezzo's werden korter. We bereikten om middernacht reeds 1,6 mm als neerslagtotaal. De dag werd voorts bepaald door temperaturen tussen 7,3 en 19,3 graden en dit bij een zuidwestelijk briesje tot 33,8 km/h.
Hoewel het vanochtend rustig en droog was, zat het Malderse luchtruim dichtgesmeerd met middelhoge bewolking, voornamelijk Altostratus en Altocumulus castellanus. Stratus fractus en Stratocumulus maakten het boeltje compleet, en dit bij temperaturen die naar 12,9 graden waren gezakt. Overdag veranderde er weinig aan het weersbeeld: door de bewolking kon er geen thermiek ontstaan en hield het eerder stabiele en rustige weertype zichzelf in stand. Na de middag (eigenlijk was het al bijna avond) kwam de zon er dan toch nog met mondjesmaat door, maar echt zomers oogde het zeker niet. Het was wel voldoende om de temperatuur nog op te krikken naar 21,2 graden, en daarmee een aantal nieuwe onweersbuien in het leven te roepen die zich vanuit het oosten gingen ontwikkelen en uitbreiden. Omstreeks 19H30 weergalmden de eerste donderslagen door de Malderse atmosfeer en even later verscheen er een mooie shelfcloudformatie aan de zuidoostelijke hemel die werd gevolgd door een indrukwekkende whale's mouth en inzettende regen. Opvallend hierbij was dat het na een poosje stevig begon te gieten terwijl de echte regengordijnen nog steeds ten zuiden en oosten van ons hingen met een gitzwarte lucht erboven. Het was hier dus duidelijk maar een peuleschil tegenover het waterballet dat zich daarachter moet hebben afgespeeld, maar de stroming was erg zwak (17,7 km/h uit het west- zuidwesten, voornamelijk door downbursts) en tegen dat het 'zware werk' eindelijk Malderen had bereikt, bleven er niet meer dan een paar matige buitjes over. De zon was immers al onder en kon de buien niet meer bijvoederen. Met een paar horizontale bliksemontladingen en bijhorende donderslagen hebben we het hier zowat gehad terwijl het later op de avond weer rustig en droog werd. Het onweer bleek uiteindelijk 0,0 mm (dode spin heeft zich vastgezogen in de pluvio) vers hemelwater te hebben opgebracht.
Van de zon was vanmorgen niet veel te zien, maar gelukkig was het vanochtend niet al te koud waarbij de minima reeds om middernacht werden bereikt met 7,6 graden voor de wolkeninvasie. In de met Altostratus en Cumulus fractus bedekte hemel verscheen een zwak waterzonnetje, dat na de middag echter weer verdween. Het werd immers tijd voor wat actie, en deze werd ons meteen toegestuurd onder de vorm van flinke regenbuien die later ook licht onweer meebrachten. De buien hoorden duidelijk bij een koufront, want de temperatuur die omstreeks 8H30 18,0 graden bedroeg, daalde weer tijdens en na de buien. De tot 27,4 km/h aanspannende zuid- zuidwestenwind deed het hierbij behoorlijk kil aanvoelen. Achter het front maakten indrukwekkende stapelwolken hun opwachting waarvan een paar exemplaren in staat bleken om enkele reusachtige regendruppels te droppen. Vervolgens nam de bewolking weer toe vanuit het west- zuidwesten en kregen we lichte regen te verwerken. Tijdens de avond werd het tijdelijk rustiger, maar een flinke hagelbui bracht hier op haar beurt verandering in door het Malderse weerstation omstreeks 22H30 met haar producten te bestoken. Hier zat echter geen onweer op en het neerslagtotaal stokte op 7,4 mm toen het daarna weer rustig werd.
De laatste ijsheilige heeft zijn naam alvast alle eer aangedaan door zijn frigide woede op Malderen te bekoelen. Het kwik daalde tot 1,1 graden in de hut en aan de grond kwam het tot lichte vorst. De heldere hemel waaronder dit koelproces zich voltrok, zorgde na zonsopgang gelukkig voor een heel wat vriendelijker weertype dan we de voorbije dagen gewend waren. Er was enkel sluierbewolking te zien, en de aangevoerde lucht was droger zodat de daarna ontwikkelende stapelwolken niet meer zo sterk konden uitgroeien als gisteren. Deze vormden zich in de loop van de voormiddag en hielden het meestal bij de Cumulus mediocris variant. Tijdens de namiddag werden de stapelwolken erg talrijk en moesten we de zon dikwijls prijs geven, maar het bleef droog en zelfs op de 'drukste' momenten bleef er nog wat ruimte over voor blauwe lucht. Telkens de zon wegdook voelde het echter fris aan, want de wind kwam uit het nog steeds frisse noordwesten met snelheden tot 25,7 km/h. De temperaturen waren ook niet meteen hoog te noemen met 17,8 graden (tuineffect inbegrepen) als maximum. Op het einde van de namiddag nam de stapelbewolking aanzienlijk af en kwamen er Altocumulusvelden in de plaats die erg fraai oogden en gezelschap kregen van de sluierbewolking die er reeds de ganse dag hing. Deze bewolking zorgde voor een sfeervolle zonsondergang terwijl de afkoeling erdoor werd afgeremd. Neerslag is er niet meer gevallen vandaag zodat we met 0,0 mm als dagtotaal konden afsluiten.
Het leek aanvankelijk een typische voorjaarsbuiendag te worden met kolossale stapelwolken, diepblauwe luchten en vrij koele minima van 8,9 graden. Maar de buien bleken slechts uit motregen te bestaan en de stapelwolken gingen steeds meer over in Stratocumulus waardoor er weinig veranderde aan de droogte. Tijdens de afgelopen nacht hebben we nog 0,4 mm kunnen bijeensprokkelen wat uiteindelijk ook het dagtotaal zou worden. Brede opklaringen dreven vervolgens het land in zonder dat het echter aangenaam lenteweer werd, want de maxima bleven op 17,4 graden steken. Er stond bovendien een gure noordwestenwind die met haar snelheden tot 30,6 km/h niet aleen uitdrogend maar ook afkoelend werkte. Tijdens de namiddag was het ongeveer 5/8 bewolkt waarbij de helft uit Cumulus bestond en al de rest Stratocumulus was. Dit aandeel Stratocumulusbewolking steeg tijdens de avond plots, wat het werk van een warmtefront bleek te zijn. Het grootste deel van de avond verliep in betrokken omstandigheden maar het bleef droog. De wind bleef wel goed doorstaan waardoor de invallende avondkoelte het ronduit herfstachtig liet aanvoelen.
We bevonden ons vanochtend reeds aan de achterzijde van het koufront, en de bewolking zorgde ervoor dat het niet kouder werd dan een achttal graden. De lucht was uitermate onstabiel met steeds meer Stratocumulus castellanus velden die in de ijle, blauwe lucht uittorenden. De goudgele stralen van de eerste zonnestralen raakten dan ook niet de grond, maar een imposante ijskap van een onweersbui die reeds op ons afstevende. Meer buien volgden, maar door uitspreiding op grotere hoogte werd het geleidelijk betrokken, en het warmde dan ook maar nauwelijks op. De temperaturen hielden het bij 13,7 graden reeds voor gezien en de buien genereerden ijzige valwinden die hun furie met snelheden tot 43,5 km/h uit het noordwesten op het weerstation bekoelden. Aan hagel, regen, bliksemflitsen en gerommel was vandaag geen gebrek al is niet duidelijk welke verschijnselen in welke verhoudingen in Malderen te bezichtigen waren. Het neerslagtotaal liep daar op tot 0,8 mm en tijdens de avond bleef de buienmolen verder toertjes draien. De opklaringen tussendoor waren toen wel breder zodat we een mooier uitzicht kregen op de buienluchten en de weerfotografen onder ons ook nog eens in actie konden schieten.
We vonden deze ochtend opnieuw een regenzone terug boven onze hoofden. De bewolking liet het niet verder afkoelen dan 8,7 graden maar veel stelde het ook deze keer niet voor. Het bleef bij een droge grond die met druppels was bespikkeld en hetgene dat tijdens de voormiddag viel was samen goed voor exact 1,0 mm wat uiteindelijk ook het dagtotaal zou worden. Na de middag werd het dan droog en keken we tegen een doorschijnende laag Altostratusbewolking aan waardoor een waterig zonnetje te zien was. vanuit het noordwesten naderden opklaringen die scherp begrensd waren maar er werden wel stapelwolken in gevormd waardoor het niet ononderbroken zonnig werd. Naar onze 'huidige' maatstaven was dit echter al schitterend lenteweer van de bovenste plank, en we konden genieten van temperaturen die naar 17,5 graden stegen bij een overwegend zwakke zuid- zuidwestenwind die slechts eventjes aanspande tot 43,5 km/h. De stapelwolkjes losten op, en in het oosten was nog steeds de band van sluierbewolking te zien, voor zover die nog herkenbaar was door haar ondertussen erg chaotische en onderbroken structuur. Boven ons ontwikkelden zich lenticularis wolken en in het westen verscheen een dreigende laag Altostratusbewolking. Zodra de zon daarachter wegdook voelde het opeens stukken kouder aan en stak er een ijzige zuidwestelijke bries op al was het naar de eerdergenoemde maatstaven nog een zeer zwoele zomeravond. De bijhorende neerslag kon ons niet meer bereiken en we eindigden de dag onder een betrokken hemel in droge omstandigheden.
Het was vanochtend bijna helder op een paar rudimentaire Stratocumulusvelden en enkele Cumulus fractus wolkjes na. Tot nachtvorst is het in Malderen niet gekomen en de minima in thermometerhut vielen ook nog (een beetje) mee met 11,3 graden. De zon was zeer fel en bracht de atmosfeer al vlug in beroering zodat er meer Cumulus fractus wolken werden gevormd. Deze werden al snel zo talrijk dat we weer voor een sombere en kille voorjaarsdag vertrokken leken te zijn, maar gelukkig keerde het tij en werden de stapelwolken nog voor de middag gesmoord door de toenemende invloed van een krachtig hogedrukgebied. Ze gingen over in verspreide mooiweerswolkjes (Cumulus mediocris) die vervolgens overgingen in afgeplatte Cumulus humilis wolkjes. De zon kwam er steeds meer aan te pas en vooral tegen het einde van de namiddag konden we genieten van uitgebreide zonnige perioden. Het warmde daarbij op tot 18,1 graden terwijl de noordenwind nog maar nauwelijks voelbaar was. Tijdens de avond was het helder op een drietal Cumuluswolkjes na die uiteenvielen in kleine Stratocumulusveldjes die mooi oplichtten in de ondergaande zon. Maar die heldere hemel zorgde er samen met de ondertussen helemaal weggevallen wind voor dat het snel ging afkoelen. Toch lijkt het erop dat eventuele nachtvorst slechts op beperkte schaal zal plaatsvinden daar het omstreeks 22H nog steeds een twaalftal graden was. We sloten af met een wel te verwachten neerslagtotaal van 0,0 mm.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.