Te mijden: al beginnen te panikeren. Maar toch schreeuwt elke cel in mijn lijf: 'neeeeeeeee!'. Sorry, 't is sterker dan mezelf. Maar voel de bui al hangen. Pas als het écht dichterbij komt neem ik mijn voorzorgen. Een escapeplan zeg maar. Een groot escapeplan. Geen full monty op het werk want dat overleven de collega's niet, dan maar onderduiken in de catacomben van het tochtige gebouw. Daar is het uit te houden. En misschien een dagje of twee verlof consumeren.
Ik heb zo'n vaag vermoeden dat het een 'op- en af' zomer gaat worden: af en toe hete opstoten, stuiptrekkingen, vapeurs. Van een tijdelijk karakter, afgewisseld met leefbare normalen waarop een mens met hart- en vaatziekten en andere chronisch zieken even respijt krijgen in de hel op aard en nog niet moeten denken aan hun ter aarde bestelling (oeps, misschien een beetje cru). Aub geen tweeduizendendrietje of -zesje, want dan ga ik tussen de uitstervende ijsberen zitten. (Wellicht tot groot jolijt van velen want uiteindelijk eindigt het verhaal in het oprukkende water en het smeltende ijs).
U zegt: tragiek? Ja, tragiek. Omdat het niet anders valt te omschrijven, behalve dan de uren dat de zon niet schijnt en een mens eindelijk zijn gekoelde bunkers kan verlaten. Zo, het is eruit. Dat hebben we ook weer gehad. Disclaimer: te lezen met een knipoog. Ik dank u alvast voor de moeite.
Ik troost me met de gedachte 'de soep', 'te heet' en 'zelden gedronken'.
Ik heb zo'n vaag vermoeden dat het een 'op- en af' zomer gaat worden: af en toe hete opstoten, stuiptrekkingen, vapeurs. Van een tijdelijk karakter, afgewisseld met leefbare normalen waarop een mens met hart- en vaatziekten en andere chronisch zieken even respijt krijgen in de hel op aard en nog niet moeten denken aan hun ter aarde bestelling (oeps, misschien een beetje cru). Aub geen tweeduizendendrietje of -zesje, want dan ga ik tussen de uitstervende ijsberen zitten. (Wellicht tot groot jolijt van velen want uiteindelijk eindigt het verhaal in het oprukkende water en het smeltende ijs).
U zegt: tragiek? Ja, tragiek. Omdat het niet anders valt te omschrijven, behalve dan de uren dat de zon niet schijnt en een mens eindelijk zijn gekoelde bunkers kan verlaten. Zo, het is eruit. Dat hebben we ook weer gehad. Disclaimer: te lezen met een knipoog. Ik dank u alvast voor de moeite.
Ik troost me met de gedachte 'de soep', 'te heet' en 'zelden gedronken'.
Bericht laatst bijgewerkt: 17-05-2016 22:21
De temperaturen buiten worden gemeten vanop de eerste verdieping 
.
.
