Het was even schrikken voor de vroege vogels vanmorgen toen bleek dat het niet kouder werd dan een boterzachte 13,7 graden, een enorm verschil met wat we enkele dagen geleden in de vroege uurtjes moesten trotseren. De oorzaak van de hoge minima was enerzijds een gesloten wolkendek dat de warmte netjes aan de grond hield en anderzijds een warmtefront waarachter zich subtropische lucht bevindt. Daarachter zaten opklaringen die ervoor zorgden dat het een bijzonder aangename lentedag werd bij temperaturen die opliepen tot 22,8 graden. Maar van de andere kant moesten we er wel de temperamentvolle zuidwestenwind bijnemen die 39 km/h haalde terwijl een golvend koufront in de loop van de namiddg de atmosfeer destabiliseerde en voor toenemende bewolking zorgde. Te Malderen leverde dit wat gedruppel op waarna het harder is gaan doorregenen bij de nadering van een nieuwe buienlijn in de avond. Tot nu toe hebben we al 4,0 mm neerslag geteld en daar kan nog een aardige klets bijkomen de komende uren. Ook morgen lijkt zich erg wisselvallig aan te kondigen met nieuwe buien die onder impuls van de zon misschien lokaal tot een onweer kunnen uitgroeien.
Nadat we een hele ochtend gegeseld werden door wolken, regen en hevige rukwinden, kwamen we plots onder een diepblauwe lucht terecht waardoor het weer in een mum van tijd omsloeg van typisch herfstachtig naar licht zomers. Dit was echter van korte duur want een impressionante rij van stapelwolken kwam vanuit het zuiden en zuidwesten in sneltempo op Malderen af en deze resulteerde nog voor het tot iemand kon doordringen dat de ochtendregen voorbij was, in nieuwe stortvlagen, waar kort na de middag ook een pittig onweer bijzat. Na het onweer kregen we een voortdurend komen en gaan van buien, opklaringen, wolkenvelden en opnieuw buien, doorwoven van felle rukwinden die het geheel bijzonder guur deden aanvoelen. De snelheden liepen op tot 45 km/h uit ZZW richting. Later op de avond werd het herfstgevoel overigens flink versterkt toen het enige tijd continu ging regenen uit een wolkendek dat geen plaats meer maakte voor nieuwe opklaringen. Het neerslag totaal liep op tot 8,6 mm al kan hier de komende uren nog een weinig bijkomen. De temperaturen waren aan de lage kant met 11,3 tot 15,0 graden.
Tijdens de eerste uren van de ochtend was het nog uitermate zonnig terwijl het binnenstromen van warmere lucht er zelfs voor zorgde dat het zwoel ging aanvoelen en de zon begon te 'steken'. Plots was het uit met de zomer: vanuit het zuiden kwamen dikke wolkenvelden opzetten (Altocumulus en Altostratus) en de zon was in een mum van tijd verdwenen. Vooral in het westen van het land was dit het geval, in Malderen had de bewolking nog wat de neiging om open te breken. Er vormde zich een convergentielijn over het centrum van het land en het gisteren besproken warmtefront stagneerde in het westen terwijl helemaal in het oosten onweders op het menu stonden. Vooral 's avonds sloegen deze flink toe maar het westelijker gelegen Malderen ontsprong de buiendans waardoor we het moesten stellen met gewone regen bij temperaturen tussen 8,3 en 20,7 graden. De regen bereikte omstreeks 20H een totaal van 1,2 mm, maar daar zal nog wat bijkomen vermits het opnieuw is gaan druppelen vanuit het zuiden. Al bij al was het een eerder saaie en rustige dag en met de zwakke zuidwestenwind van hooguit 18 km/h was er ook niet zoveel beweging in de atmosfeer. In zwaarbewolkte, vrijwel windstille en erg klamme omstandigheden wordt deze dag uiteindelijk afgesloten.
Na minima van 5,9 graden te incasseren, kunnen we van een zeer mooie en zonnige dag genieten waarbij het zomerweer duidelijk in een herstelfase is terechtgekomen. Het grootste deel van de voormiddag verliep helder, waarna er terug stapelwolkjes gevormd werden, maar in tegenstelling tot gisteren waren deze zeer beperkt in aantal en omvang waardoor de zon nu bijna ononderbroken bleef verderschijnen door de middag en namiddag heen. Wel stond er een fris noordoostenwindje dat de maxima nog wat in toom hield met haar snelheden tot 20,9 km/h. Niettemin is 19,7 graden best wel een mooie waarde voor half mei. Tegen de avond hielden de stapelwolkjes het al snel voor bekeken terwijl de wind weer ging liggen, maar deze keer lijkt de afkoeling mee te vallen in vergelijking met de voorbije dagen. Tropisch kunnen we deze avond echter nog allerminst noemen. De 0,2 mm 'neerslag' was afkomstig van ochtenddauw.
Mooie, diepblauwe luchten was niet meteen iets waar we vandaag op moesten rekenen. Alles zat immers vol met Cirrostratusbewolking, welke werd aangevuld met stapelwolkjes die zich in de loop van de dag gingen ontwikkelen. De bewolking ging geleidelijk over in Altostratus halverwege de namiddag, maar vanuit het westen kwamen er al snel weer opklaringen terwijl de stapelwolken het lieten afweten. In plaats daarvoor kregen we nog een weinig Cirrusbeswolking en Altocumulus castellanus velden te zien die bij zondergang terug voor de juiste sfeer wisten te zorgen. Net als de temperaturen trouwens, want met waarden tussen 8,9 en 24,0 graden kunnen we er zeker niet over klagen. Naast dit alles stond er vandaag een zuidwestelijke bries die snelheden tot 16,1 km/h haalde. Ondanks het onstabiele uiterlijk van de Altocumulus castellanus (die na zonsondergang trouwens weer verdween), bleef het neerslagtotaal beperkt tot 0,0 mm.
Zoals verwacht was het vanochtend weer bibberen geblazen bij temperaturen die naar 2,8 graden waren gezakt. Sommige velden lagen er witberijpt bij terwijl er ook op daken buiten de dorpskernen ijs werd gevormd. De zachte ochtendkleuren, de schittering van de ijskristallen en de dampende beken en vijvers zorgden voor een prachtig uitzicht dat (bijna) alles weer goed maakte. De zon deed het vervolgens al snel opwarmen in de wolkeloze hemel, al zorgde de inversie die afgelopen nacht werd gevormd voor een bruinachtige smoglaag boven stedelijke gebieden (Brussel). Deze werd samen met de inversie al snel opgeruimd, al bleef er voor de rest van de dag nog een grijsblauwe waas hangen die zich over de stad uitspreidde. Hoger in de atmosfeer dreven er tussendoor wat Cirruswolkjes voorbij, maar meer dan dat kregen we van de wolken niet te zien. Ideale omstandigheden dus om aangename maxima van 23,3 graden binnen te halen, ondanks de nog steeds ongunstige noord- noordoostenwind met snelheden tot 25,7 km/h. Het koelde 's avonds snel af, maar in vergelijking met de voorbije dagen was het rond deze tijd alvast een stuk zachter, waarschijnlijk ook voor een stuk te wijten aan de vochtigere zeelucht die is komen binnenwaaien. Deze vormde een paar Stratocumulusbankjes en zorgde voor een nevelig uitzicht van de onderste luchtlagen. Het neerslagtotaal was dan weer hetzelfde met 0,0 mm.
Een met fluwelen nevelslierten ingeklede ochtend en een amberkleurige zonsopgang zorgden alvast voor een erg smaakvol begin van de dag. Het voelde wat kil aan maar de minima waren nog steeds vrij hoog voor de tijd van het jaar met een tuime tien graden. Tijdens de voormiddag kregen we een tamelijk chaotische lucht te zien die uit Cirrostratus, Stratocumulus, Stratus fractus en Cumulus bestond. Deze gingen later over in een mix van mooiweerswolkjes en Stratocumulusveldjes (uitspreiding) terwijl er naar de avond toe meer sluierwolken aan te pas kwamen. Deze zijn afkomstig uit een naderend warmtefront dat ons morgen weer een vleugje zomerweer zal brengen. Niet dat we over vandaag te klagen hebben want bij maxima van 23,2 graden en een zacht west- zuidwestelijk briesje tot 22,5 km/h was het erg fraai lenteweer ondanks de flinke avondlijke afkoeling die ons nu pas op de minima van 7,7 graden bracht. Met een neerslagtotaal van 0,0 mm willen de meeste landbouwers en natuurliefhebbers dat echter niet gezegd hebben...
De dag begon erg herfstachtig met veel lage bewolking en heiigheid, maar het was zeer zacht bij minima die niet onder 10,4 graden zakten. Daarna ontstonden er opklaringen en ging de bewolking over in een mix van Stratus fractus en Stratocumulus waarbij eerstgenoemde in mooiweerswolkjes (Cumulus) overging. Het warmde snel op en we haalden maxima van 23,8 graden in een hoogzomers aandoende namiddag. De nevelige kleuren en slechte zichtbaarheid bleven een constante, en bijna niemand had in de gaten dat er tussen de mystieke nevels een beest van een Cumulonimbus dichterbij sloop. Zeker niet met de uitdrogende oostelijke wind en het felle licht dat in alle richtingen weerkaatste. Plots weerklonk er dan een diep gerommel en met veel moeite waren de contouren van aambeeldbewolking te zien met in de verte Cumuluswolken die groter en scherper afgelijnd waren. Het gerommel ging een tijdje door, maar nog steeds was nergens een donkere lucht te zien. Deze verscheen pas na een dik uur en zag er toen dreigend uit terwijl er een diepe duisternis over de omgeving neerdaalde. Het onweer was echter plots weer verdwenen en het bleef rustig maar betrokken. Na een twintigtal minuten ontstond er een veel actiever onweer, maar net toen de neerslag ons vanuit het zuiden bereikte was het onweer als bij toverslag verdwenen en kwam het slechts tot buiige regen. Niettemin was het een genot om te zien hoe de natuur helemaal tot rust kwam terwijl de bui boven ons in zen- stijl uitregende. Daarna zorgden warme kleurentinten voor een mooie zonsondergang waarna een klamme en nevelige avond volgde die gevuld was met humus- en bloesemgeuren. Het 'onweer' bleek uiteindelijk goed te zijn voor 3,5 mm als dagtotaal en produceerde geen valwinden waardoor de maximumsnelheid afgelopen nacht reeds werd genoteerd met 19,3 km/h uit het noorden.
De band van opklaringen is afgelopen nacht steeds smaller geworden waardoor hij uiteindelijk verdween en we vanochtend weer het vertrouwde Stratus wolkendek boven onze hoofden zagen hangen. Het heeft tijdens de nacht lichtjes geregend en tijdens de voormiddag was het weer droog maar tamelijk nevelig en kil. Kouder dan 9,7 graden is het nochtans niet geweest, maar het warmde vrijwel niet meer op en we mogen hierbij van geluk spreken dat de wind zeer zwak bleef. Dit zorgde voor mystieke beelden van een met diamanten waterdruppeeltjes getooide vegetatie terwijl het leek alsof de natuur helemaal tot rust is gekomen. Af en toe leek er wat fijne motregen te vallen, maar het kunnen ook mist - en neveldruppeltjes geweest zijn. Hoe dan ook, tijdens de late namiddag begonnen er plots zeer dikke regendruppels te vallen die uit het niets leken te komen. Doordat ze in aantal beperkt waren kwam het echter niet tot zondvloedtoestanden, en na verloop van tijd ging de neerslag over in normale regen die in een gezapig tempo bleef aanhouden. Bij dit alles is er qua uitzicht weinig veranderd: we keken nog steeds tegen dezelfde wolken als deze ochtend aan en ook de temperaturen veranderden weinig met maximaal 13,2 graden. Ook de wind was maar amper van de partij met 16,1 km/h uit het zuid-zuidwesten als enige uitschieter. De aanhoudende eerder lichte regen heeft op het einde van de avond reeds / nog maar 1,2 mm opgeleverd wat ook het dagtotaal werd.
Tijdens het tweede deel van de nacht zijn vanuit Frankrijk resten van onweersbuien het land ingetrokken waardoor we vanochtend veel Cirrus densus en Altostratus te zien kregen. Deze bewolking zorgde voor hoge minima van 16,4 graden en ze werd ook nog eens geflankeerd door Altocumulus castellanus velden zodat het er zeer onstabiel uitzag. Vooral in Nederland zorgde de restbewolking voor een eerder grijze start van de dag terwijl men in Malderen al snel van brede opklaringen kon genieten. De bewolking ging over in verspreide, dunne Cirrusvelden en de Castellanus bewolking ging eerst over in Cumulus congestus om vervolgens toch weer te verdwijnen. Rond de middag werden er terug stapelwolken gevormd en net als gisteren begon dat weer met heel kleine wolkentoefjes die vervolgens uitgroeiden tot Cumulus mediocris welke een opvallend hoge basis leek te hebben. We kregen weer dat Afrikaanse savanneggevoel al zag het er niet meer zo uit als in de reisbrochures daar niet alleen de olifanten, maar ook de diepblauwe kleur ontbraken door toedoen van deze sluierbewolking. Het werd drukkend warm bij maxima van 26,6 graden terwijl er nauwelijks wind stond. tegen de avond kregen we met velden Stratocumulus castellanus te maken waaruit zich geleidelijk forse stapelwolken gingen ontwikkelen. In één van deze wolkencomplexen waren omstreeks 20H opeens valstrepen te zien die snel breder en dichter werden en voor we doorhadden wat er ginder gebeurde, zette een sterk vertakte, horizontale bliksemontlading het hele boeltje in een geelachtige gloed. het was een eerste onweerwbui die via de Antwerpse kempen Nederland introk. Daarna dreven meer van die Castellanus velden over Malderen waaruit het af en toe ging druppelen. Kort na zonsondergang doemde er in het zuiden opeens een massieve wolkenmuur op waar het plotseling uit begon te bliksemen. Dit was het volgende onweer dat recht op Malderen afstevende maar op één of andere manier toch ten westen van ons terecht kwam. Niettemin waren de daverende dreunen van de donder al een ervaring op zich en konden we een flinke shelfcloud zien waaruit een viertal grote hagelstenen (2tal centimeter) vielen. Er kwam ook een rukwind uit maar uiteindelijk viel het allemaal nog mee en was de neerslag die eruit viel amper meetbaar. Kort voor middernacht trokken er nieuwe sortbuien over Malderen en deze keer wisten ze ons recht in het hart te treffen waardoor het neerslagtotaal in een ruk omhoog ging naar 8,0 mm. Deze buien waren echter niet van onweer voorzien en ook rukwinden of hagel kwamen er niet meer aa
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.