Bij het eerste ochtendgloren bleek al snel dat het Malderse luchtruim volzat met middelhoge bewolking die de hele dag door in de meerderheid bleef. De bewolking was afkomstig van het warmtefront van een depressie die de komende dagen tropische lucht naar de Lage Landen zal pompen. Er schoven weliswaar opklaringen binnen in de loop van de namiddag maar vanuit het westen dreven tegen de avond weer uitgestrekte Stratocumulusvelden binnen waaruit af en toe zelfs een druppel motregen viel. Dat er warme lucht wordt aangevoerd was al een beetje merkbaar: het kwik liep vandaag op van 9,3 naar 19,9 graden en de wind draaide van het kille noorden naar het zachte zuidwesten (maar bleef wel kil aanvoelen door haar erg hoge snelheid tot 35 km/h). De komende nacht zal het waarschijnlijk weinig afkoelen door de bewolking en de steeds zachtere lucht die binnenstroomt doch het zomerse intermezzo lijkt volgens de meeste weermodellen twee dagen vroeger afgesloten te worden dan ze gisteren lieten uitschijnen. De onweersneiging zou reeds donderdag flink toenemen terwijl het koufront in de nacht van vrijdag op zaterdag haar doortocht zal inzetten. De onweersliefhebber kan echter beter zijn boeltje bijeenpakken en naar het noorden trekken want de gunstigste parameters voor georganiseerd onweer worden steeds boven het oosten en noordoosten van Nederland berekend al is het niet uit te sluiten dat de onweders ook in België temperamentvol uit de hoek kunnen komen. Na het onweersgeweld krijgen we weer gematigd zomerweer met normale temperaturen en vrij zonnig weer.
Hoewel diverse weerberichten vandaag als somber, kil en regenachtig aankondigden, hadden we het geluk aan onze kant doordat de nieuwe oceaandepressie die vandaag haar intrede deed, geen klassieke frontenstructuur had, doch was hij bijna volledig opgebouwd uit convektieve bewolking door de aanwezigheid van een koude luchtbel in de hoogte. Een hele reeks fikse buien was hiervan het gevolg, terwijl er tussendoor ook aangename zonnige perioden waren, vooral voor de middag. De wind ging echter opnieuw voor de hoofdrol met snelheden tot 48 km/h uit zuidwestelijke richtingen, en in combinatie met temperaturen die tussen 7,7 en 15,7 graden lagen, was dit niet meteen het aangenaamste lenteweer dat een mens zich kan voorstellen. De buien hadden echter een erg plaatselijk karakter, zo kreeg Nederland een duidelijke voorkeursbehandeling met massale stortbuien en vrij hevig onweer, maar ook in Brussel werden de hemelsluizen kort na de middag volledig opengedraaid. Voor degenen die de regen moegezien zijn was Malderen uiteraard de "place to be" want hier bleef het beperkt tot een komen en gaan van dreigende wolkenlandschappen terwijl er geen neerslag is gevallen. Of dit de komende dagen zo blijft is een andere vraag want talrijke regenzones zijn momenteel in file aan het aanschuiven voor een grootschalige invasie van de lage landen waardoor het verlengde weekend zich eerder herfstachtig aankondigt. Een zeer bescheiden weersverbetering is echter mogelijk vanaf zondag.
Er werd iets drogere lucht aangevoerd waardoor er vanochtend niet veel te merken was van nevel of mistbanken. Hoewel droge lucht sneller afkoelt kwamen we vanochtend uit op een zachtere 9,4 graden in vergelijking met gisteren. Het weze dus duidelijk dat er warmere luchtmassa's binnenstromen en het duurde ook niet lang voordat het buiten aangenaam zacht werd. Het kwik zette haar steile opmars rustig verder tijdens de namiddag en het enige neveneffekt was het ontstaan van een drietal kleine Cumulus humiliswolkjes kort na de middag. De lucht werd immers weinig in beweging gebracht door de opwarming en meer dan 16,1 km/h uit het noordoosten gaf de windmeter dan ook niet aan. De thermometer was dan weer een stuk royaler met haar gegevensuitvoer: we haalden immers een hoogzomerse 27,8 graden. Tijdens de avond ging de wind niet helemaal liggen en dit is wellicht een resultaat van valwinden uit onweerscomplexen die niet eens zo ver hiervandaan tot ontwikkeling zijn gekomen. De statige aambeeldvormige toppen van de onweders (die tot net voorbij de Frans- Belgische grens zijn gesukkeld) waren te Malderen zelfs enige tijd zichtbaar voor wie een vrij uitzicht had op het zuiden en zuidoosten (of op een ladder klom). Maar vooralsnog blijft het hierbij. Mogelijk dat er wat bliksemflitsen zichtbaar worden komende nacht maar het echte onweer zou zowel vannacht als morgen meer voor het oosten zijn weggelegd. Misschien biedt zaterdag gunstigere perspectieven voor de onweersliefhebber, maar ook dat lijkt nog erg twijfelachtig.
Voor de verandering beginnen we nog eens met een vrijwel heldere hemel waarbij de temperaturen zich vanochtend ophielden bij 12,3 graden. De felle zon gaf aanleiding tot de ontwikkeling van wat verspreide stapelwolkjes die echter geen bedreiging vormden voor het zomerse weersbeeld. Deze bedreiging kwam immers van de Altocumulusbewolking die na de middag vanuit het zuiden kwam opzetten en tijdens de namiddag steeds nadrukkelijker aanwezig werd. Niettemin waren de golvende structuren best wel fraai om te zien, al moest de zon er uiteindelijk de duimen bij neerleggen terwijl het weersbeeld er minder mooi op werd. Er stond bovendien een nijdige oostenwind die met snelheden tot 27,4 km/h niet onopgemerkt bleef, maar dit kon niet verhinderen dat de temperaturen erg hoog uitkwamen met 23,9 graden. Tijdens de rest van de namiddag bleef het zwaarbewolkt, al verschenen er af en toe nog wat opklaringen en bleef het bovendien droog. Tijdens de avond nam de wind geleidelijk af in kracht zodat we het etmaal in alle rust en met een neerslagtotaal van 1,4 mm kunnen afsluiten.
Tijdens de nachtelijke uurtjes is er nog wat lichte regen bijgevallen (niet meetbaar met 0,0 mm), maar vanmorgen leken alle wolken als bij toverslag verdwenen te zijn. De ontwaakten dus andermaal onder een heldere, diepblauwe lucht waarin het naar 11,8 graden weggezonken kwik al snel de hoogte inschoot. Na de middag verschenen er in het noorden Stratocumulusveldjes die later ook in het noordwesten te zien waren. Ze zagen er echter onschuldig uit en de opwarming zette zich ongehinderd verder richting 27,0 graden. Later verspreidden de wolkjes zich over de rest van het luchtruim en gingen ze over in fraaie in banden geschikte Stratocumulus castellanus velden om ons voor een onstabielere luchtsoort te waarschuwen. Boven Frankrijk zijn inderdaad onweershaarden tot ontwikkeling gekomen die enige tijd twijfelden over een Belgisch bezoekje. Uiteindelijk bleef het echter beperkt tot aambeeldbewolking uit afgestorven buienresten, die 's avonds in het zuidwesten zichtbaar werd. De Stratocumulus verdween weer en de tot 16,1 km/h aangespannen noordenwind ging liggen zodat we een rustige en vredevolle avond ingingen. Het bleef hierbij opvallend zacht waardoor we ons morgenvroeg aan erg hoge minima kunnen verwachten.
In Nederlands Limburg begon de dag helder, maar werden er kort voor de middag Stratocumulus castellanus velden gevormd die later over gingen in Cumulus congestus. Een erg fraai en zomers ogend plaatje dus, maar de onweders die hieruit ontstonden bleken pas halverwege Duitsland tot leven te komen. De Stratocumulusvelden bleken bij een koufront te horen, en bij de terugtocht naar Malderen bleek de bewolking over te gaan in Cumulus mediocris. Het was hierbij opvallend warm bij temperaturen die stegen naar 28,9 graden. Vooral de combinatie van hoge temperaturen en een overwegend noordwestelijke stroming was opmerkelijk, de hoogste windsnelheid liep op tot 25,7 km/h uit het west- noordwesten. Naast hoge maxima waren er ook aangenaam zachte minima die eens niet beneden de 10,9 graden zijn gezakt. De bewolking loste tijdens de avond volledig op, maar toen de schemering inviel werd er in het noorden terug Stratocumulus castellanus gevormd die bij het opdringende koufront hoorde. Toch bleef het erg zacht en konden we voor de tweede keer dit jaar nog eens de avond buiten door brengen zonder in elkaar te schrompelen van de kilte. De plantjes deden dat dan weer wel, maar dan van de droogte bij het neerslagtotaal dat andermaal op 0,0 mm uitkwam.
Na een vrij koele ochtend bij minima van 8,9 graden konden we opnieuw van aangenaam lenteweer genieten waarbij de zon ruim aan bod kwam en er slechts wat stapelwolkjes werden gevormd als aanvulling op de aanwezige sluierbewolking. De temperaturen deden het iets minder goed dan gisteren met niet meer dan 20,8 graden, al zitten we ook hiermee nog ruim boven de normaalwaarden. Bovendien was de wind een stuk minder krachtig dan de voorbije dagen en kwamen we er met snelheden tot 38,6 km/h uit het west- noordwesten reeds vanaf. De stapelwolkjes losten tijdens de vroege avond weer op en bij zonsondergang trok er een smal bandje met Stratocumulus wolkjes voorbij. Dit wolkenbandje bleek het beruchte koufront te zijn waarvan we enkele dagen geleden nog hoopten dat het met een stevige bak regen een voorlopig einde aan de droogte zou maken. Het spreekt dan ook voor zich dat we in een andere bak 0,0 mm terugvonden als dagtotaal.
Een dichte mistlaag onttrok bijna alles aan het zicht en het voelde klam aan bij minima van 13,3 graden. Deze keer klaarde het echter snel op en binnen de kortste keren was het terug aangenaam lenteweer met flink wat zon maar ook wat Stratocumulus floccus veldjes. Deze hoorden bij een uitgemergeld koufrontje dat de overgang vormt naar koele en droge landlucht. De temperaturen liepen niettemin vlot op en haalden 30,4 graden tijdens de namiddag terwijl er een briesje tot 20,9 km/h uit noordelijke richtingen opstak. Tegen de avond explodeerde de (nog) vochtige en onstabiele atmosfeer opeens, en kwam het in grote delen van België tot krachtige stortbuien met onweer en hagel. Deze trokken met een noord-noordoostelijke stroming geleidelijk naar Malderen, maar op deze locatie kwam het niet verder dan dreigend gerommel, twee wolkbreuken van 15 seconden en een kwartiertje motregen die samen goed waren voor een neerslagtotaal van 0,2 mm. De warmte bleef tijdens en na de bui hangen waardoor we een echt tropengevoel kregen. Achter het onweer dat we ten zuiden van ons snel zagen oplossen, rukte opeens een metallic blauwe lucht op die duidelijk de droge, continentale luchtsoort markeerde die nu binnenkwam. De abrupte overgang van fletse melkkleuren naar het diepste blauw dat men zich maar kan inbeelden was ronduit spectaculair en toen de grens boven ons lag leek het alsof de Malderse hemelkoepel als het ware in twee was gesplitst met een blauwe en een witte helft. Na een tijdje ging het merkbaar afkoelen, maar door het ontbreken van wind was het zelfs in bloot vel aangenaam toeven in de buitenlucht tot diep in de nacht.
Het was vanochtend volledig helder bij minima die erg laag uitkwamen met 4,7 graden. Dat heldere bleek echter optisch bedrog te zijn: in het oosten was een bandje met Cirrusbewolking te zien, en wie heel goed keek kon zien dat dat bandje de rand van een enorm Altostratusveld markeerde dat door het invallende schemerlicht dezelfde kleur had als een onbewolkte lucht. Het was dus met andere woorden al zo goed als betrokken, al ontstonden er tijdens de voormiddag toch weer opklaringen. Deze werden vrij snel opgevuld met Cumulusbewolking en deze ontwikkelde zich op haar beurt tot stevige buien die plaatselijk hagel of een donderslag opleverden. Daarna volgde een periode van meer egale regen uit Altostratus bewolking al bleef dit hoofdzakelijk ten zuiden van Malderen. De bewolking hield het kwik wel in toom zodat het niet warmer werd dan 10,4 graden. Gelukkig bleef de wind eerder zwak op een rukwind tot 33,8 km/h uit het zuid- zuidwesten na tijdens één van de buien. Tijdens de avond werd de bewolking geleidelijk dunner en werd het droog en rustig maar tamelijk koel. In Malderen althans want in de verte waren imposante buienwolken te zien en de radar bevestigde inderdaad een hoge buienactiviteit boven onderandere Nederland en noord Frankrijk. Deze buien bereikten ons niet meer zodat we met de deze middag al bereikte 1,2 mm konden afsluiten.
Ook vandaag bevonden we ons in onstabiele buienlucht. Dit vertaalde zich in flinke buienwolken die zich reeds vanochtend vroeg vormden terwijl het was afgekoeld tot 12,8 graden. De lucht werd echter snel stabieler waardoor de stapelwolken snel kleiner werden en uiteindelijk konden we dan toch nog genieten van mooie, zonnige perioden met af en toe wolkenvelden (Cumulus en Stratocumulus). Wel moesten we rekening houden met een frisse zuid- zuidwestelijke bries waardoor het zeker geen hoogzomerweer werd. Ook de maxima bleven eerder bescheiden in de polaire lucht met 20,0 graden al was het in de zon wel aangenaam toeven. Tijdens de late namiddag begon de buienactiviteit toch weer op te leven (in Nederland leek die trouwens niet echt te zijn weggeweest) en zagen we terug forse stapelwolken, Stratocumulus castellanus en neerslagstrepen verschijnen. In Malderen bleef het echter droog waardoor we alsnog met een dagtotaal van 0,0 mm konden afsluite
.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.