Het koufront waar menig zomerliefhebber met grote angst tegen opzag is vannacht over Malderen getrokken, zij het vrijwel ongemerkt en zonder enig onweer te lossen in tegenstelling tot wat in dergelijke situaties gebruikelijk is in onze streken. Enkel een toename van de wind, een daling van de temperatuur en enkele zeldzame wolkentoefjes gaven de passage ervan aan. Het was wel zeer zacht vanochtend met minima die niet beneden de twintig graden daalden, en de 14,1 graden als minimum voor vandaag werd pas in de late avond opgetekend. Overdag werd het daarentegen niet warmer dan 26,5 graden al was het best wel te appreciëren dat de hitte hiermee draaglijker was. De bewolking nam in de namiddag wat toe onder vorm van stapelwolkjes met een opvallend hoge basis en wat sluierbewolking dat vanuit het westen binnenschoof. Deze is afkomstig van een golf op het front dat heel wat meer aktiviteit bevat dan hetzelfde front dat vannacht en vanochtend over ons trok.
Het vierdaagse verblijf in Holland zit er vandaag op dus werd er een einde gemaakt aan het slechte weer: we ontwaakten bij een weliswaar zwaarbewolkte hemel, maar het geheel kwam licht en luchtig over doordat er zich kleinde opklaringen vormden. Tegen de middag waren deze opklaringen zodanig uitgegroeid dat er voor het eersts sinds vrij lang weer een zomers gevoel heerste. Ten zuiden van ons was nog steeds Cirrostratusbewolking te zien van het zich terugtrekkende koufront, maar tegen dat we in de vroege namiddag België binnenreden was er enkel Cumulus mediocris te zien welke de diepblauwe hemel een fraai en zomers uitzicht gaf. Af en toe trok er ook nog een weinig Cirrus of Cirrostratus voorbij maar deze vormde geen bedreiging meer. De stapelwolken zakten naar zonsondergang toe geleidelijk weer in zodat het, op een toename van de hoge sluierbewolking na, weer bijna helder werd. Het koelt hierdoor echter snel weer af. Met temperaturen tussen 13,0 en 19,0 graden was dit overigens nog steeds een aardig lentedagje voor Malderen al zorgde de WNW wind met haar snelheden tot 29,0 km/h nog voor enige hinder. Er viel nog een weinig neerslag vanochtend, namelijk 0,2 mm.
Hoewel de satellietbeelden nog steeds een wonderschone spiraalvormige depressiekern boven het westen van Europa toonden, zag het er vanop de grond een stuk minder fraai uit. Het deed zelfs een beetje aan de herfst denken met veel laaghangende bewolking, een ondanks haar richting erg frisse zuid- zuidwestenwind met snelheden tot 16,1 km/h en temperaturen die met waarden tussen 10,2 en 18,4 graden erg minnetjes bleven. We mochten ons echter gelukkig prijzen want een aktieve regenzone die vanuit het zuidoosten kwam opdagen, miste ons op een haartje en zadelde vooral onze noorderburen de ganse dag met de nodige pluvialiteiten op. In Malderen pikten we nog net een paar opklaringen mee ten zuiden van de regenzone, maar zelfs op de fraaiste momenten was het luchtruim nog steeds bedekt met een flinke hoeveelheid Cirrostratusbewolking met daaronder talrijke Cumulus en Stratocumuluswolken. 's Avonds golfde de regenzone weer wat meer naar het zuiden uit waardoor het alsnog begon te druppelen op Malderse bodem, doch de hoeveelheden bleven erg beperkt terwijl er later op de avond vooral perioden met fijne motregen waren. De neerslag was uiteindelijk goed voor een totaal van 0,2 mm.
Tijdens de ochtend was het de beurt aan een koufront om de warmte van de afgelopen uren een beetje te bekoelen. Doordat thermiek en convectieve bewolking op dit tijdstip van de dag het minst evident zijn, had het koufront echter erg weinig om het lijf: er waren slechts zes regendruppels te tellen in de nabije omgeving van het weerstation. Hoewel dat er drie meer zijn dan wat de buienlijn gisterenavond opleverde, moesten we het vooral hebben van de typische koufrontbewolking die tijdens de ochtend voorbijtrok: een mengelmoes van Stratocumulus, Altocumulus castellanus, Altostratus, een paar Cumulus congestussen die nog net die naam waardig zijn, en een heleboel aambeeldvormige wolkenschermen waarvan de basis tijdens de nachtelijke uurtjes grotendeels is uitgeregend. Degenen die een fototoestal bij de hand hadden, zullen het zeker gewaardeerd hebben terwijl de zeer hoge ochtendminima van 16,1 graden voor dat beetje extra zomersfeer zorgden. Na een paar uur verdween de bewolking grotendeels en bleef er enkel Cirrostratusbewolking over die echter al snel gezelschap kreeg van stapelwolkjes die zich ten westen van ons gingen groeperen en zich langzaam uitbreidden. Naar de middag toe leken de stapelwolkjes wat verder op te rukken over de rest van de hemel, maar echt overtuigend was het niet: het waren vooral de dikke Cirrostratus- sluiers die af en toe overgingen in Altostratus translucidus, die het de zon wat lastiger maakten tijdens de namiddag. Doch dit kon niet verhinderen dat de temperaturen nog een vrij comfortabele ... graden wisten te halen. Dit terwijl de zuid- zuidwestenwind aanwakkerde tot 49,9 km/h. Van stapelwolken was er tijdens de avond niet veel meer te merken terwijl de sluierwolken werden weggeduwd door opklaringen die vanuit het zuidoosten kwamen aanzetten. Het grootste deel van het luchtruim bestond bij zonsondergang nog steeds uit Cirrostratus en Altostratus, wat voor erg fraaie kleureneffekten ging zorgen wanneer deze van onderaf door de zon werden beschenen. De avond verliep voorts rustig en vrij zacht terwijl een laatste blik op de pluvio 0,0 mm aan het licht brengt als neerslagtotaal.
Vanuit het noordwesten zijn afgelopen nacht warmere luchtmassa's Malderen ingestroomd. Het was vanochtend weer aangenaam zacht terwijl de minima reeds vlak na middernacht werden opgetekend met 13,2 graden. De prijs die we hiervoor moesten betalen was een sombere, met Stratus bedekte hemel . Gelukkig zaten er opklaringen in onze aanvoerroute zodat het wolkendek geleidelijk dunner werd en overging in Stratocumulus. Hieronder ontwikkelden zich stapelwolken die de diepblauwe lucht erboven al snel weer opvulden. Tijdens het tweede deel van de namiddag nam de stapelbewolking weer wat af en kon de temperatuur nog oplopen naar 20,2 graden. Een vrij kille noordwestenwind kwam echter roet in het eten gooien met haar snelheden tot 22,5 km/h waardoor het wat frisser aanvoelde. Het bleef echter droog terwijl de bewolking overging in erg fraai dek van Stratocumulus stratiformis duplicatus. In het zuiden was de bewolking dikker en in het zuidwesten verschenen er 's avonds bizarre Stratocumulus lenticularis wolken die als kleine boogjes zichtbaar werden. Sommigen waren zover doorgebogen dat ze bijna een hoefijzervorm kregen. Ze verplaatsten zich van NW naar ZO en veranderden voortdurend van vorm en plaats. Tegen zonsondergang zagen deze wolkjes er terug uit als 'normalere' lenticularis, maar het wolkendek erboven bleef intact. We eindigden dit etmaal met een neerslagtotaal van 0,2 mm.
De grijzigheid van gisteren is afgelopen nacht kennelijk weer opgetrokken waardoor we terug onder een veelbelovende blauwe lucht ontwaakten. Hier en daar hing wat Stratocumulus en Stratus fractus, en in de windstille omstandigheden kon zich een dunne sluier van nevel vormen boven de velden. De zon had een amberkleurige tint tijdens het eerste ochtendgloren, en werd daarna feller zodat ze iets kon doen aan de ochtendminima van 7,2 graden. Het warmde dus snel op, en nu werden er in de vochtige lucht Stratus fractus wolkjes gevormd die overgingen in Cumulus. In België bleef het daarbij en kon er dus genoten worden van een aangenaam lentedagje dat zich bij maxima tot 19,7 graden afspeelde. In Nederland was de lucht echter een stuk onstabieler en werden er vooral in het noorden buien gevormd waar zelfs onweer en hagel in voorkwamen. Op het einde van de namiddag werd het daar weer rustiger en in Malderen losten de stapelwolken weer op terwijl dat westelijk briesje tot 27,4 km/h grotendeels wegviel. De avond verliep echter vrij koel onder de open hemel. Het nerslagtotaal bleef onveranderd met 0,0 mm.
De dag begon opnieuw kil en somber onder een gesloten Stratocumulus wolkendek bij minima van 8,6 graden. Er stond veel wind en het leek een echte herfstdag te zullen worden, maar gelukkig verschenen er naar de middag toe wat opklaringen in het dunner wordend wolkendek. De bewolking bleef nog tot de late namiddag voor minstens 7/8 overheersen maar loste in de vroege avond grotendeels op tot er nog wat Cumulus overbleef die later ook oploste. Toen dreef er wel sluierbewolking binnen vanuit het westen door toedoen van een naderend warmtefront. De temperaturen deden het iets beter met maximaaal 19,6 graden. De wind was echter nog steeds in topvorm en deed de dag letterlijk voorbijvliegen met haar snelheden tot 35,4 km/h uit het west- zuidwesten. Neerslag is er dan weer niet gevallen zodat we terug met een dagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten.
Na een heerlijk koele nacht bij minima van 13,3 graden stond ons opnieuw een prachtige 'voorzomerdag' te wachten met diepblauwe luchten, een in 'grill-stand' geschakelde zon en snel oplopende temperaturen. Enkel tijdens de namiddag werd het azuurblauwe onderbroken door de vezelachtige top van een onweersbui die zich een eind ten zuiden van de Franse grens bevond. Het kwik was ondertussen opgelopen naar 27,5 graden en er stak een uitdrogende noordenwind op die snelheden tot 25,7 km/h haalde. Kort na zonsondergang was er weer een wolk te zien, althans de schaduw ervan, want we zagen nu hoe een anticrepusculaire stralenbundel een opvallend donkerblauw spoor door de hemel trok. Het leek wel alsof het Malderse luchtruim erdoor in tweeën werd gespleten en het werd meteen duidelijk dat er ondanks de diepblauwe luchten nog flink wat stofdeeltjes in de atmosfeer zaten. De wolk zelf kregen we niet meer te zien en de lucht was nog steeds droog genoeg om er een heerlijk koele avond van te maken waarin we het neerslagtotaal van 0,0 mm aflazen.
Na een relatief koele nacht (minima nog steeds beneden normaal met 6,9 graden) kwam de lente weer om het hoekje kijken en konden we de dag beginnen met lichtbewolkt weer en een krachtige meizon. In het zuidwesten verschenen ondertussen echter steeds meer Altocumulusbanken en na verloop van tijd werd er ook Cirrostratus zichtbaar. We mochten hierbij van geluk spreken dat de zon zich van het oosten naar het westen beweegt en de naderende regenzone juist naar het (noord)oosten trok. Op deze manier konden we toch nog een halve dag lenteweer lospeuteren alvorens de bewolking steeds dikker werd en de eerste buien zich halverwege de namiddag ontpopten. Vlak daarvoor tipte het kwik nog 22,7 graden aan terwijl het vanuit het zuiden sterk afkoelde (in Frankrijk temperaturen rond 12 graden op hetzelfde moment). De koude lucht had de neiging om te stagneren waardoor het front tergend traag over Malderen trok. Er ontstonden buien met licht onweer op de scheidingslijn en deze zorgden voor flinke plensregens die erg lang aanhielden met tussendoor een diep dreunende donderslag (vier stuks in totaal). Er was een korte droge periode tussen de buien door maar omstreeks 19H45 werd het definitief droog onder een met Altostratus en dreigende Stratocumulus castellanus gevulde grijze lucht. Het neerslag totaal had toen een flinke 9,8 mm bereikt. Later op de avond begonnen zich in het zuidwesten dreigende wolkenluchten samen te pakken onder de uitgroeiende Stratocumulus castellanus, welke langzaam maar zeker dichterbij kwamen. Dit was het onweersvrije koufront dat onze richting uitkwam en het kort voor middernacht weer liet druppelen.
Het sombere Stratus wolkendek hing er vanochtend nog steeds waardoor we de dag in zeer mistroostige omstandigheden aanvatten bij weliswaar zachte minima van 13,6 graden. Af en toe leek er wat fijne motregen te vallen, maar over het algemeen bleef het droog en er was ook nauwelijks wind. Overdag werden er stapelwolken gevormd die zich tot Stratocumulus uitspreidden en er zo een erg sombere boel van maakten. De zon kregen we maar nauwelijks te zien al bleef het wel droog ondanks het dreigende vertoon van de dikke pakken Stratocumulus die gevormd werden. De wind was zeer zwak en kwam vooral uit west- zuidwestelijke richtingen al kreeg de noordelijke helft van de Benelux met een noordoostelijke stroming te maken daar er lagedrukkernen pal boven de Lage Landen waren terecht gekomen. De maxima waren natuurlijk navenant met amper 16,5 graden en het was wachten tot de avond voordat het vanuit het zuiden en zuidoosten ging opklaren. De bewolking ging daar overin Stratocumulus translucidus met daarin een bizarre lager hangende Stratocumulusband waarin mooie Helmholtz structuren te zien waren. Deze band bleef bijna een vol uur ter plaatse hangen en begon vervolgens tot Stratus fractus uiteen te rafelen. Op datzelfde moment verscheen er een veelbelovende blauwe lucht die vanuit het zuid- zuidoosten onze richting uitkwam. Deze zou het begin van een fraaier weertype betekenen dat ons tijdens het Hemelvaartsweekend te wachten staat, en waren meteen bij de eersten uit de Benelux om dit fraaie weertype in ogenschouw te nemen. De zon was echter een ander verhaal want die hing in het noordwesten terwijl de opklaringen vanuit het zuidoosten kwamen opgestoomd. Net als iedereen hebben we er dus alsnog een vrijwel zonloze dag opzitten dat we ook nog eens neerslagloos afsloten met 0,0 mm.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.