Voor een klimtraining op de fiets een weekend in Züschen bij Winterberg vertoeft. Dat was het begin van deze warme en klamme periode. Rond het middaguur schoten de cu's de lucht in om binnen enkele minuten het buienstadium te bereiken. Op dat moment zaten wij net op het hoogste punt van onze route nabij Kahler Asten. De onweersbuien hadden ons letterlijk ingesloten. Het rommelde onafgebroken en de eerste neerslaggordijnen trokken onze richting uit. Ik heb de clinicleider (een Groninger) toen maar geadviseerd zo snel mogelijk af te dalen en onderdak te zoeken. Inmiddels kwamen de blikseminslagen steeds dichterbij. Halverwege afdaling zaten we midden in de zware regen en hagel en kroop ik het liefst in mijn frame. Zelden dat ik het zo benauwd heb gehad.
In Winterberg was de straat niet eens nat en na koffie zijn we verder gefietst en bleek de bui letterlijk niet van de plek geweest te zijn. Kahler Asten zat nog steeds verscholen achter de neerslag en het rommelde onafgebroken. De rest van onze route rondom Winterberg is het droog gebleven. Blijkbaar betrof het ook zo'n bui die niet van de plek kwam en daarbij onvoorstelbaar snel ontwikkelde en hevig was/bleef. Ik hoop het in deze situatie niet weer mee te maken. In één woord: angstaanjagend.
Quote selectie