Na opnieuw een zeer zwoele nacht achter de rug te hebben, ontwaakte de Malderse bevolking terug onder een gesloten wolkendek. In tegenstelling tot gisteren kwamen er echter al snel gaten in zodat we evolueerden naar een fraai ogend Stratocumulus wolkendek. Wanneer dit zo goed als verdwenen was verschenen er prompt stapelwolken die al snel in volume toenamen, maar gelukkig zorgde een iets hoger gelegen inversie ervoor dat deze letterlijk platgewalst werden. Nadien, het was ondertussen reeds halfweg in de namiddag, verdwenen de laatste restanten ervan en was er niets dan een diepblauwe lucht te zien, in schril contrast met de grauwe ochtend die we eerst nog moesten doorspartelen. Met temperaturen tussen 18,6 en 29,1 graden misten we op een haar na de voorwaarden voor een tropische dag, al was dat briesje tot 21 km/h een uiterst welkome gast omwille van de verkoeling die dit bracht.
Tijdens de eerste paar uur van de daglichtperiode zag het ernaar uit dat het weer net als gisteren zou verlopen: helder, veel zon en hoge temperaturen. Doch geleidelijk kwam er Cirrusbewolking opzetten vanuit het westen, en die zich geleidelijk begon te verspreiden over het grootste deel van het luchtruim. De vezelachtige wolkenvelden bleven ons een hele dag gezelschap houden, doch in de late namiddag gingen de harten van menig (on)weerliefhebber sneller kloppen toen zich aan de zuidoostelijke horizon imposante Cumuli congesti begonnen te ontwikkelen, die geleidelijk uitgroeiden tot volwassen onweerscellen met hun typische veselachtige toppen. De hardslag werd echter al snel genormaliseerd want de buienlijn trok weer weg en na een paar uur was er niets meer te zien dan de Cirrusbewolking die vanochtend op het toneel was verschenen. We hadden echter nog een mooie zonsondergang tegoed en de waarneming hiervan gebeurde bij erg comfortabele temperaturen vermits het maar langzaam afkoelde. Het was overigens de vierde tropische dag van de maand vandaag want het kwik haalde weer net 30,3 graden. De nacht verliep eveneens vrij zacht met een minimim van 12,6 graden terwijl er overdag een zuidwestelijke wind stond met snelheden tot 20,9 km/h.
Hoewel de regenzone ondertussen al een heel eind ten noordoosten van ons zat, waren we vanochtend nog lang niet verlost van diens wolken die voornamelijk uit Stratus bestonden en zorgden voor een grijze ochtendspits waarbij we tevens rekening moesten houden met lichte motregen bij tussenpozen. Een tijdje later kwam er weer wat structuur in de bewolking en was het Stratocumulus en Stratus fractus die het luchtruim gingen beheersen, voorafgegaan door een paar zwaardere wolkenpartijen die het even deden lijken of er elk moment een fel onweer kon losbarsten, maar uiteindelijk geen verdere gevolgen meer hadden voor de Malderse bevolking. Naarmate de voormiddag verstreek, ging de bewolking verder openbreken en ook een groot deel van de namiddag werd gekenmerkt door opklaringen en wolkenvelden, kortom een aangenaam zomers weertype, zeker met de zachte temperaturen die er bijhoorden en tussen 14,9 en 24,5 graden gesitueerd waren. In de vroege avond sloeg het weer echter om en ontpopten zich talloze onweersbuien boven Vlaaderen waarbij zowel Malderen als Brussel flinke kleppers te verwerken kregen. De buien gingen gepaard met wolkenformaties die een buitenaardse schoonheid kenden terwijl deze die Maderen aandeden een heel spektakel van zeldzame Lenticularis-vormen opleverde. De neerslag bleef op deze locatie beperkt met 4,8 mm waarvan het grootste deel aan de regenzone van afgelopen nacht toe te schrijven was, maar vooral de tweede onweersbui leverde te Malderen diepe dreunen van donderslagen op die onze oren nog lang deden nasuizen. Vooral op het einde van het onweer ging de zuidwestenwind even aanwakkeren tot 32,2 km/h. Na dit laatste onweer ruimde de wind meer naar het westen en werd het wat koeler en vooral rustiger bij een afwisseling van wolken en opklaringen die voor de rest van de avond verderging.
Vandaag was er opnieuw veel stapelbewolking aanwezig die reeds vroeg in de ochtend haar intrede maakte. De stapelwolken groeiden flink uit, maar nergens slaagden ze erin om een bui te lossen en naar de avond toe zorgde het binnenstromen van warmere lucht op grote hoogte ervoor dat de atmosfeer verder stabiliseerde. De warmere luchtlaag werd gemarkeerd door Cirrostratusbewolking die vooral tijdens de laatstepaar uur voor zonsondergang erg goed vertegenwoordigd was maar van de bijhorende regenzone blijven we voorlopig eveneens nog gespaard. De stapelwolken verdwijnen naar zonsondergang toe en de rest van de avond verloopt in rustige omstandigheden.
De rustige, grijze en kille atmosfeer die vanochtend boven Malderen hing, zorgde niet bepaald voor een zomerse sfeer. Zeker niet toen daar ook nog eens motregen en lichte regen begon uit te vallen, maar gelukkig was het aangenaam zacht bij minima van 14,8 graden. Langzaam maar zeker kwam er beweging in de zaak en werd er weer wat structuur zichtbaar in het sombere wolkendek. Dit resulteerde nog voor de middag in opklaringen en de bijhorende portie zonneschijn. Wat van de bewolking overbleef ging over in Cumuluswolkjes die de zachtblauwe hemel mooi decoreerden. Na de middag zorgde dit voor een erg aangenaam en vriendelijk weerbeeld waarbij de temperatuur kon oplopen naar 24,2 graden en er een west- noordwestelijk briesje tot 30,6 km/h over het weerstation streek. Naar de avond toe maakten de stapelwolkjes plaats voor Stratocumulusvelden die vanuit het noordwesten kwamen binnengedreven. Deze bewolking oogde met haar golvende, doorschijnende formaties echter bijzonder fotogeniek en was dikwijls in twee verschillende lagen (duplicatus) te zien. Daarboven was de hemel helder en diepblauw gekleurd terwijl de stapelwolkjes eronder het al snel lieten afweten. Met dit weerbeeld en een neerslagtotaal van 0,0 mm liep dit etmaal vervolgens ten einde.
Tijdens het tweede deel van de nacht is het alsnog een flink stuk afgekoeld waardoor de minima op 11,2 graden zijn uitgekomen. De blauwe lucht werd opgesmukt met Stratus fractus bewolking die bij zonsopgang voor een mystieke sfeer zorgde, maar al snel een geïrriteerde sfeer opriep toen het hele luchtruim ermee bedekt raakte. Grijzigheid en kilte waren vervolgens voor een paar uur de sleutelwoorden waarna terug een tijdelijke weersverbetering volgde met opklaringen. Ze liet maxima van 19,2 graden toe waarbij de bewolking overging in Stratus fractus en vervolgens Cumulus. Laatstgenoemde werd kort na de middag echter talrijker terwijl er vanuit het noorden ook dichte Cirrusbewolking kwam opzetten. We schakelden nu over op zwaarbewolkt weer met Stratocumulus en Stratus waartussen aanvankelijk nog een vluchtig zonnestraaltje kon glippen, maar het werd al snel volledig betrokken. De late namiddag en avond werden gekenmerkt door kil en grijs weer waarbij af en toe motregen viel uit een mengeling van Altostratus, Stratocumulus en Stratus fractus. Vooral de temperatuursdaling was opvallend, waarbij de maxima reeds vroeg op de middag werden bereikt terwijl er een gure noordenwind met snelheden tot 25,7 km/h opstak. De lichte motregen die af en toe naar beneden kwam, had in elk geval weinig invloed op het uitdrogende landschap met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Terwijl aanvankelijk nog werd gevreesd voor een kille en sombere regendag, stond er vandaag een erg boeiende dag op het programma boordevol actief weer. Daar we in polaire luchtmassa's vertoefden moesten we hierbij wel lagere temperaturen trotseren. Terwijl het 's ochtends afkoelde tot een niettemin zachte 12,0 graden werd het overdag niet warmer dan 19,0 graden. Een krachtige west- zuidwestenwind met snelheden tot 46,7 km/h zorgde ervoor dat fraaie wolkenlandschappen snel werden afgewisseld met diepblauwe luchten. De Stratus fractus en Stratocumulus ging over in Cumulus congestus en nog voor de middag trokken de eerste regenbuien over Malderen. Rond en na de middag volgde een drogere periode en trokken de meeste buien ten noorden van ons langs. We kregen nu ook Cirrus densus te zien terwijl er op verschillende plaatsen melding werd gemaakt van onweer. Eén van die buien trok tijdens het tweede deel van de namiddag over Malderen, maar op deze locatie werd geen onweer waargenomen terwijl de bui door de krachtige wind snel over was. Dit was meteen ook de laatste bui die we konden meepikken want alle activiteit trok nu ten zuiden van ons door. De regenmeter wees 0,6 mm aan wat meteen ook het dagtotaal werd. Ondanks de tegenvallende prestaties van de buienmolen maakten de bijzonder fraaie wolkenlandschappen het echter een onvergetelijke dag voor de actief- weerliefhebber of de fotografen onder ons. Tijdens de late avond oogde alles dan weer erg sereen met vredige Stratocumulusveldjes die warm werden ingekleurd door de ondergaande zon. Volgens de radar is er niettemin een nieuwe buienlijn in aantocht maar het ziet er niet naar uit dat deze ons vandaag nog zal bereiken.
Zoals verwacht liet het koufront er geen gras over groeien en tegen zonsopgang was het Malderse luchtruim reeds gevuld met bliksemschichten en regengordijnen van een MCS complex dat zich op het uitzwaaiende koufront had gevormd. Het zag er indrukwekkend uit op de satellietbeelden en had veel weg van een lange zomerse hittegolf die met klank en lichtspel werd afgesloten. Maar hiermee bewezen de weergoden nog maar eens dat zelfs een kort warmte opstootje van amper acht uur tot een explosieve onweerssituatie kan leiden. Van zware rukwinden, hagel en blikseminslagen bleef Malderen niettemin gespaard en het waren vooral de neerslaghoeveelheden die er uit de band sprongen met exact 10,0 mm toen de laatste regendruppels en bliksemflitsen door het luchtruim schoten. Daarna volgden er opklaringen en zagen (voelden) we een verkoelende noordwestenwind opsteken bij temperaturen die rond 15 graden bleven steken. De bewolking bestond nu uit Cirrostratus, Cumulus en Stratocumulus en niemand zou in deze omstandigheden kunnen vermoeden wat er de afgelopen uren over de Benelux is getrokken. De bewolking werd na een paar uur aaneengesloten (Stratus) en het kwam tot perioden van lichte motregen. Het was nu wachten tot halverwege de namiddag voordat het weer structureel ging opklaren en we alsnog van mooi weer konden spreken bij temperaturen die nog opliepen naar 19,9 graden. De wind zwakte af (maximumsnelheid werd uit het westen gemeten met 25,7 km/h) en de zonnestralen voelden aangenaam warm aan. Toen de duisternis inviel koelde het echter snel af waardoor we nu pas de minima van 12,7 graden optekenden, samen met het neerslagtotaal dat door de motregen deze voormiddag nog verder is opgelopen naar 10,0 mm.
Na een klamme en vochtige nacht is er vanochtend nog warmere lucht binnengestroomd die zo mogelijk nog meer vocht vasthield. Dit zorgde voor een zwoele en drukkende start van de dag terwijl gebouwen, vijvers en andere objecten nog erg koud waren door de aanhoudend lage temperaturen die we het afgelopen halfjaar gekend hebben. Deze situatie veroorzaakte massale condensvorming waardoor alles ging druppelen en vooral betonnen gebouwen en constructies er doorweekt bijlagen ondanks het ontbreken van neerslag. Er hing veel Altostratus, Cirrostratus en Altocumulusbewolking en het geheel straalde een tropisch sfeertje uit. Langzaam maar zeker begon de bewolking op te lossen en werd het zeer zonnig bij snel stijgende temperaturen. Kouder dan 16,9 graden is het niet geweest afgelopen nacht en overdag warmde het op tot een verzengende 32,1 graden terwijl de wind overwegend zwak was. Tijdens de namiddag dreef er massaal Cirrus densus en Altostratus bewolking binnen waardoor het vrij somber werd ondanks een waterig zonnetje dat er nog net doorheen raakte. De bewolking loste geen neerslag en hoewel het er vanachter glas erg kil en guur uitzag, was het nog steeds drukkend warm en zwoel. Langzaam maar zeker begon de bewolking weer dunner te worden en over te gaan in Cirrus en Cirrostratus met hier en daar wat Altocumulus ertussen. Zo konden we de dag alsnog afsluiten met een beetje zon erbij. Tegen zonsondergang stak er opeens een noordelijke bries op die wat verkoeling bracht met snelheden tot 16,1 km/h (pieksnelheid uit zuidoosten) zonder dat het echt kil werd. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Het is tijdens de nacht helder gebleven waardoor we het daglicht zagen weerkeren in een lichtbewolkte hemel waar hier en daar wat Cirrus te zien was. Het kwik was teruggezakt naar een erg koele 8,8 graden, en er stond een koele noordelijke tot noordoostelijke wind. Deze voerde Stratocumulusveldjes aan die flinterdun waren en aan een erg hoge snelheid leken voorbij te trekken. Ze losten na verloop van tijd weer op om plaats te maken voor Cumuluswolken die echter zeer talrijk werden zodat de zon er aardig door in moeilijkheden kwam. Na de middag leek dit terug wat te verbeteren al kreeg de lucht in de breder wordende opklaringen tijdelijk een melkachtige schijn. De lucht werd geleidelijk weer dieper blauw en de zon kon fat feller doorbranden waardoor het alsnog aangenaam werd bij temperaturen die 21,9 graden bereikten.De resterende Cumuluswolken groeiden uit tot flinke afmetingen al kwam het niet meer tot buien zodat het neerslagtotaal van 0,0 mm en de kiemen van een hernieuwde droogte gespaard bleven. De stapelwolken krompen daarna weer in maar gingen zich in één enkele, lange wolkenstraat ordenen die van het zuid- zuidwesten naar het noord-noordoosten liep. Daar er voor de rest bijna geen bewolking meer te zien was zorgde dit voor een erg aparte aanblik. De wolkenstraat kreeg vrij snel met een slecht wegdek te maken waarop hij uiteenviel en de resterende Cumulus fractus wolken weer oplosten. Er volgde een helder en koel maar ook rustig sluitstuk van een niet eens zo onaardige zomeravond.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.