Weerwoord | Armand Pien.

Zeker weten. En de heerlijke jaren tachtig. Zonder zorgen. Mocht het kunnen, ik ging meteen terug. Gewoon om nog eens te kijken hoe dat was. Leven zonder het 'smartphonesyndroom'. Buiten spelen, ravotten. En 's avonds Armand Pien op tv. Een tv met 8 kanalen. Toen had ik de weermicrobe al te pakken. Pfff. Niet op mij letten. Vandaag voel ik me alsof de hele aardkl... euh bol op mijn schouders rust. Het weer zit er zeker voor iets tussen. Nog eventjes en ik boek een reis naar Spanje (euh, nee, Italië dan). Ja, ik ben echt gek aan het worden maar ik wil gewoon eens eventjes droog weer. Droog. Zodat die naaktslakken van miserie sterven. En daarna een echte winter. Vriezen dat het kraakt om die uit de hand lopende tekenpopulatie een fameuze klop te geven. Het is al zo erg geworden dat ik laarzen aantrek om in de tuin bezig te zijn. Ongeacht de temperatuur. Zelfs bij 30°C trek ik ze aan. Na drie tekenbeten heb ik het gehad (een stuk of dertig in de laatste tien jaar). Ik zoek dus een andere woonst, ver weg van de straat waar ik nu woon. Prachtige natuur, dat wel en ik ga het ook missen maar al de rest dus duidelijk niet. Zo, ik denk dat ik seffens mijn bed maar eens induik.