Samen met Bart, Erwin en Wilfred ben ik donderdag op pad gegaan. Eerst was het lang wachten, rond 15 uur wees de thermometer bij volop zon 32 graden aan bij een dauwpunt wat opliep richting 25 graden. Het was een loaded gun...
Het wilde maar niet lukken. Overal convectie en het zakte net zo snel weer in elkaar. De deksel liet het niet toe, tot dat we rond half 5 op de satelliet wat zagen ploppen in Limburg. We zijn direct de auto in gesprongen en naar Elten gereden, net over de Duitse grens bij Zevenaar. Maar daar aangekomen zagen we richting het oosten iets prachtigs de lucht in schieten! Een mooie CB zonder rotzooi eromheen.
Op de radar zagen we in een mum van tijd een prachtige cel ontwikkelen die al snel supercellulaire trekken kreeg.
We zijn snel gestopt in Reken, ten westen van Münster. Op dat moment lazen we op internet dat uit deze bui hagel van 4 cm viel.
Het hagelscherm is al te zien als je goed kijkt.
Om ons heen schoten de torens de lucht in!
We zijn snel verder gereden om voor de supercell uit te komen. Onderweg bij Münster zagen we een wallcloud.
We moesten snel omrijden naar het oosten, want nieuwe cellen ontstonden om ons heen en kwamen gevaarlijk dichtbij. Eenmaal aan de oostkant aangekomen dachten we veilig te zijn. Niets was minder waar, want het leek erop dat een nieuwe wall boven ons hoofd ontstond...plank gas dus!
Eenmaal veilig ten zuidoosten van het buiencomplex lieten we alles langstrekken. Mooie structuren. We stonden in Wellingholzhausen, ten zuidwesten van Osnabrück. De omgeving was prachtig.
Daar liepen we Mikal en Yoram ook tegen het lijf!
Daarna zijn we naar het noordwesten gereden om de volgende supercell te pakken. We kwamen uit in Natbergen, iets dichterbij Osnabrück.
De vorige cell was hier recht overheen getrokken en liet 50 mm achter. De sloot voor ons kolkte en overstroomde in het weiland. Ongekend hoe nat het daar was. Later bleek daar 82 mm te zijn gevallen door nieuwe buien in de avond!
Toen deze onweersbui wegtrok zijn we richting Nederland gereden om het volgende complex op te wachten. We lazen de berichten over enorme hagelstenen in Nederland...
We zochten een plek op in Brochterbeck, richting Enschede. Hier was de maïs al verwoest door de Münster supercell aan het begin van de avond. We hadden de camera nog niet opgesteld of een shelf kwam opdoemen vanuit het westen! (De maïs lag trouwens platgewaaid in noordwestelijke richting). Het flitste non-stop, wat was dat een genieten zeg!
De shelf kwam snel over ons heen en kolkte behoorlijk. Geen hoosachtige verschijnselen waargenomen helaas, maar wel een prachtig ding! Het begon te waaien en te hozen, we gingen terug naar de Achterhoek.
Onderweg veel water gehad, eenmaal thuis was het droog en zat er 20 mm in de regenmeter. Ik ben nog even in de boerderij gaan staan naast de koeien. Die konden mooi genieten van het onweer. Hier nog een foto vanuit de boerderij, met mijn weerstation zichtbaar.
Het was een mooie dag! Veel mooie dingen gezien, vooral de vrije convectie was indrukwekkend. Helaas geen zomerhagel waargenomen, dat is inmiddels alweer 6 jaar geleden voor mij. Ook een tornado staat nog op mijn bucket list. Volgend jaar maar snel naar Amerika
Jordi Huirne
Quote selectie