Bij dezen een fotoverslag van onze chases op 22, 23 en 24 juni. Juni is nog niet eens voorbij en we hebben nu al met afstand het beste seizoen ooit te pakken. Waddafaq doe je, 2016?!
22 en 23 juni
Ik en Rick Bekker + vriendin rijden naar Arras. Bij de Grote Gele M zien we onweer beginnen in de omgeving van Calais, waarna we een sprintje inzetten in de richting van Lille. Daar buigen we af richting Hazebroek, waarna we al snel het tafereel in foto 1 mogen aanschouwen. Ja, doe maar meteen lomp met je dikke RFD-arcus, back-shear en CG+jes.
Foto 1
We zetten de auto in de buurt van Hazebroek aan de kant, waar we onder vrijwel windstille omstandigheden de volgende platen kunnen schieten van deze bijna stationaire supercell (foto's 2 t/m 6). Who needs to go to 'Murica

?!
Foto 2
Foto 3
Foto 4
Foto 5
Foto 6
We achtervolgen de supercell tot aan de Belgische grens en zien hoe het RFD-gustfront de bijbehorende wallcloud zich enkele malen de vernieling indraaien en weer opnieuw vormen (foto's 7 en 8).
Foto 7
Foto 8
We laten de supercell lopen en vertrekken richting de Belgische kust. We zijn en blijven immers fanatieke bliksemfotografen, dus we geven een bliksemshoot op het strand de voorkeur, denkende dat we de supercellulaire geintjes wel hebben gehad.
In De Panne parkeren we de auto, pakken de camera's en statieven en camera's uit de achterbak en lopen richting het strand. Ik loop wat sneller en ben er dus wat eerder.
Achter mij komt Rick met vriendin het strand oplopen en snapt niet helemaal waarom ik uit m'n plaat aan het gaan ben; "Gast, waarom ben je zo aan het schreeu--- WATDE*****etc.?!"
Foto 9
Goed, we zijn nu dus definief verpest voor de rest van het seizoen. We gaan op ons dooie gemak verder met bliksemfotografie, wat uiteindelijk ook structuurfotografie bleek te zijn. Een dikke shelf volgt de wegtrekkende wallcloud van de supercell ervoor en levert zeldzame platen op (foto's 10 t/m 12). Hoe vaak zie je een wallcloud racen tegen een achterliggende shelfcloud?
Foto 10
Foto 11
Foto 12
De buien produceren op dit moment vrijwel enkel IC-bliksem en CG's op grote afstand. Geen settings voor ons. We gaan richting Nederland, waar we al snel een bow echo op de radar gewaar worden, die in werkelijkheid al een aardige shelfcloud heeft. Ondanks dat deze shelf zich prachtig ontwikkelde, hebben we 'm laten lopen. Waarom? Het was lastig genoeg om er nog fatsoenlijk voor te komen en we wilden een kans op bliksemfotografie bij de molens van Kinderdijk niet laten lopen. Het laatstgenoemde was een redelijk succes (foto's 13 t/m 15), waarna deel 1 van de chase er voor mij op zat en ik richting 's-Hertogenbosch reed. Dat had ik beter niet kunnen doen, want Rick schiet even later de shelfcloudfoto's die onderhand door iedereen in Nederland gezien zijn. Ach ja...
Foto 13
Foto 14
Foto 15
23 en 24 juni
Ik verwerk thuis wat foto's, spam ze links en rechts op internet en wacht op Rick, die met vriendin richting Den Bosch reed. We besluiten de situatie voor de rest van de dag af te wachten, en dan wel in Zwijndrecht. De hele kermis ging dus terug naar het westen.
De eerste bui die we kregen was een restant van wat er de avond ervoor in Frankrijk was ontstaan. Zo gaar als een tientje gaan we bij Zwijndrecht langs het water staan, waar we nog stevig uit moeten kijken voor de positieve ontladingen die bij ons in de buurt naar beneden komen. Wel levert de bui foto 16 op, dus geheel ontevreden zijn we niet.
Foto 16
Aan het begin van de avond lijkt zich een en ander te ontwikkelen in Zuidoost-Brabant. #TeamZombie gaat de weg op en ziet bij Eindhoven een zwart gevaarte vanuit het zuidwesten naderen. Bij Maarheeze kijken we nog eens beter, en we besluiten richting Weert te gaan. Gezien de hoge CAPE-waarden en de op de radar herkenbare supercellulaire status (HP) van het apparaat, gokken we erop dat er grote hagel gesmeten wordt. Daar gaan we niet met vier auto's (onderhand is bijna heel Level 3 Storm Chasers op pad) op staan wachten, dus we willen de complete supercell, inclusief RFD, ten noorden van ons langs laten trekken. Iets meer naar het noordoosten nemen Michiel Baatsen, Richie van Den Bosch en Hans Stans nét wat meer risico, en zonder schade maar mét dikke platen brengen ze het er meer dan goed vanaf. Wij moeten het doen met een situatie zoals die te zien is in foto's 17 en 18.
Foto 17
Foto 18
Die avond rijden we nog wat heen en weer in de omgeving van Weert, waar we verschillende fotolocaties bezoeken. Vooral de kleinere, elevated cellen die achter de grote jongens aandrijven zijn zeer fotogeniek. We hebben de eer dat te mogen vastleggen (foto's 19 t/m 29).
Foto 19
Foto 20
Foto 21
Foto 22
Foto 23
Foto 24
Foto 25
Foto 26
Foto 27
Foto 28
Foto 29
Dat was het dan weer... voor hopelijk niet al te lange tijd. De slaap is ingehaald, de foto's zijn verwerkt, 'Mid-season SDS' begint weer op te spelen.
Geef MEER! MEER onweer! MEER supercells! MEER dikke hagelkeie... euh...
Quote selectie