De Tuba.
We zijn een team he papa? Ik luister hier op bed of ik wat hoor en jij houdt buienradar en die donkere wolken in de gaten.
Liggend op haar buik deed ik voorzichtig twee natte doeken op haar rood verbrande rug, geef haar een kus in haar haar en schud glimlachend mijn hoofd. Het onweervirus heeft haar in alle hevigheid te pakken.
Snel naar beneden en ik sta nog geen vijf minuten buiten of ik hoor gerommel. Tja.., belofte maakt schuld en even later staan we samen midden op de weg naar het onweer te koekeloeren. Als mama een paar minuten later thuiskomt oppert ze om nog even achter de bui aan te gaan.
Yes! Dat laten onze weergekken zich niet twee keer zeggen razendsnel wordt er een jurkje en slippers aangetrokken.