Net als gisteren begon de dag weer met brede opklaringen en uitgebreide zonnige perioden, maar deze keer gaven de buien meer blijk van enthousiasme en ambitie waardoor we nog voor de middag geconfronteerd werden met dreigende stapelwolken waaruit even later de eerste regendruppels op Malders grondgebied neerploften. Zeer hoog was de aktiviteit niet te noemen, al zaten er af en toe wel dikke druppels tussen. Er was ook geen onweer bij, dit laatste was weggelegd voor onze noorderburen en het uiterste noordwesten van het land. Malderen moest het vooral hebben van de bijzonder fraaie wolkenluchten die scherp afstaken tegen de diepblauw tot zwart gekleurde opklaringen. De buienaktiviteit ging er voor het grootste deel van België al snel uit in de loop van de namiddag en de opklaringen werden breder. Enkel Nederland bleef nog tot een eind in de avond het favoriete doelwit van de soms erg stevige buien. De opklaringen lieten het kwik toe om op te lopen naar 22,3 graden, maar de wind was dikwijls erg hinderlijk met haar snelheden tot 35,4 km/h uit het zuidwesten. De buien bleken uiteindelijk goed te zijn voor een schamele 0,2 mm neerslag op Malderse bodem. Tijdens de avond evolueerden we dan naar quasi wolkenloos weer waarbij de wind ging liggen en het vrij snel is gaan afkoelen.
Nog steeds was er veel bewolking vanochtend die deze keer uit Stratus fractus en Stratocumulus bestond. Hiertussen verschenen echter opklaringen waardoor het er een stuk vriendelijker uitzag dan gisteren. Naarmate de zon krachtiger werd, ging de Stratus fractus over in Cumulus mediocris terwijl de opklaringen geleidelijk breder werden; Het werd ook gevoelig zachter/warmer: de temperatuur die vanochtend nog naar 9,6 graden zakte, steeg zonder veel moeite naar 24,5 graden in de namiddag. Tijdens de vooravond gingen de stapelwolkjes zich uitspreiden tot Stratocumulus, terwijl er tussendoor wat Cirrus en Cirrostratusbewolking te zien was, maar nog steeds bleven er voldoende opklaringen over om ook tijdens de avond regelmatig van de zon te kunnen genieten. De verschijning van een regenboog omstreeks 21H wees erop dat een licht buitje ons net miste langs het oosten. Steeds zachtere lucht die werd aangevoerd, zorgde ervoor dat het tot een flink eind in de avond aangenaam vertoeven was in de buitenlucht. Het was naast dit alles ook een vrij rustige dag met een west- noordwestelijke wind tot 22,5 km/h terwijl het neerslagtotaal van deze dag reeds vanochtend/voorbije nacht werd bereikt met 0,2 mm.
Ondanks het onweersgeweld van gisterenavond was de warmte nog steeds niet uit de lucht gewassen. We ontwaakten vanochtend dus bij erg zwoele ochtendminima die niet beneden de 18 graden zakten (laagste temperatuur pas op het einde van het etmaal met 16,0 graden). Daar hoorde een grijze hemel bij waarbij Stratocumulus, Cumulus en Stratus fractus de belangrijkste vertegenwoordigers waren. Het zomerweer herpakte zich echter snel waardoor we even later weer konden genieten van mooie opklaringen. We kregen nu verspreide Stratocumulusveldjes en mooiweerscumulus te zien, wat een erg stabiele en onschuldige indruk maakte. Een valse indruk in elk geval, want het koufront is nog steeds niet het land uit en stuurde een uitslaande golf richting Malderen. We kregen vanuit het zuidwesten Cirrus en Cirrostratus te zien terwijl de Cumuluswolken volmumineuzer en rafeliger werden. Uitgestrekte velden van Stratocumulus castellanus en Altocumulus onder een Altostratus wolkendek toverden nog voor het einde van de namiddag de zon weg. Hieruit druppelde het af en toe lichtjes terwijl het bij maxima van 27,2 graden erg zwoel ging aanvoelen. De aangevoerde lucht was immers erg vochtig terwijl de west- zuidwestenwind ondanks haar snelheden tot 29,0 km/h maar nauwelijks verkoeling kon brengen. De betrokken hemel zag er zelfs zonder opklaringen erg indrukwekkend uit door toedoen van de Stratocumulus castellanusbewolking die geleidelijk overging in forse stapelwolken. Toch moesten we tot na zonsondergang wachten voordat de actievere regenbuien ons bereikten. Het onweer bleef hierbij beperkt tot een aantal bliksemflitsen in de verte, en dit in tegenstelling tot een aantal plaatsen ten zuidoosten van ons, welke bezoek kregen van felle onweersbuien die ook nog eens verdachte rotaties vertoonden op de radarbeelden. Hoewel Malderen hieraan ontsnapte, ging het ook op deze locatie enige tijd flink doorplenzen, gevolgd door een lange periode van lichte of matige regenval. Het neerslagtotaal kon hierdoor toch nog oplopen tot 10,2 mm.
Na een redelijk koele (13,7 graden) ochtend kregen we een mengeling van Altostratus, Cirrus en Stratocumulus te zien terwijl er ook stukjes diepblauwe lucht overbleven. Hier en daar was er Stratocumulus castellanus zichtbaar waardoor het allemaal niet zo'n stabiele indruk maakte. Maar uiteindelijk bleef het droog terwijl de sluierwolken zich gingen consentreren in het oosten waar het koufront zich bevond. In deze omstandigheden had het westen van het land de beste kaarten voor zonnig weer, al moest men daar rekening houden met stapelwolken die het geregeld op de zon gemunt hadden. Ondanks onze positie aan de achterzijde van het koufront (koelere luchtmassa's) en de wolkenvelden werd het nog aangenaam warm bij maxima die 25,9 graden haalden. Er stond redelijk wat wind die met snelheden tot 22,5 km/h uit het zuid zuidwesten svoor enige hinder zorgde, maar tijdens de avond ging deze weer grotendeels liggen. De stapelwolken losten toen op en maakten plaats voor wat Stratocumulusveldjes terwijl er in het oosten nog een weinig Cirrusbewolking te zien was. Het neerslagtotaal van 0,0 mm dat we op het einde van de dag konden aflezen heeft de verdorde natuur weinig goeds gedaan, maar voor morgen lijken er redelijke kansen op een aantal regenbuien te bestaan.
Tijdens de voormiddag werden we nog door regen en buien belaagd, waarvan de bewolking ons zacht hield met bijna 15 graden en de producten ons nat hielden met 4,0 mm. Daarna werd de atmosfeer stabieler vanuit het noorden, maar uitspreiding onder een temperatuursinversie zorgde ervoor dat we zeker geen zonnig weer hoefden te verwachten. Voor en rond de middag vielen er nog een paar dikke druppels uit stapelwolken die het nog eens wilden proberen, daarna werd het definitief droog en keken we aan tegen stapelwolken en Altocumulus of Stratocumulus die minstens 7/8 van het luchtruim bedekten. Er stond opnieuw weinig wind met snelheden tot 22,5 km/h uit het noordwesten en dat was maar goed ook want de maxima scoorden niet meteen hoge toppen met 17,8 graden. Tijdens de avond verschenen er opklaringen en losten de stapelwolken geleidelijk op. Vooral na zonsondergang was het hierdoor erg kil en was de zomersfeer dus weer ver te zoeken. De minima werden nu pas bereikt met 10,1 graden.
Net als gisteren ontwaakten we weer onder een heldere poolhemel met lage minima van 8,4 graden. Overdag werden er weer stapelwolkjes gevormd maar de oostelijke stroming waarin ze werden meegevoerd gaf reeds aan dat het niet meer tot zwaarbewolkte of betrokken toestanden zou komen. Na een paar uur stelden we inderdaad vast dat ze zich niet meer tot Stratocumulus uitspreidden en tijdens de namiddag gingen ze zelfs over in Cumulus humilis die slechts 1 tot 2/8 van het luchtruim bedekte. Het warmde ook nog eens flink op waardoor we ons konden koesteren in zomerse temperaturen tot 24,4 graden. De wind was terug erg zwak met 16,1 km/h uit het zuidoosten als uitschieter. Tijdens de (late) avond koelde het weer flink af maar toen waren de temperaturen een flink stuk hoger dan gisteren rond deze tijd. Tegen zonsondergang was het volledig helder op een paar Cirruswolkjes na. We sloten (uiteraard) af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
De aangevoerde lucht werd steeds vochtiger waardoor we enerzijds een zwoele nacht achter de rug hadden en we anderzijds de maan zagen ondergaan in prachtige geeloranje kleuren. Toen de zon met gelijkaardige kleuren opkwam en de sluierwolkjes alles met hun knaloranje tinten in vuur en vlam leken te zetten, bereikten we de minima van 17,6 graden. Daarna warmde het snel weer op terwijl er aanvankelijk wat Altocumulusbankjes werden gevormd naast de aanwezige sluierbewolking. Deze waren een teken aan de wand dat de lucht steeds onstabieler werd, en het vochtige, benauwde karakter van de lucht was ook al zo'n teken. Na de middag werden er dan stapelwolken gevormd en in het oosten van het land groeiden deze uit tot onweersbuien die lokaal erg pittig uitpakten. De gedeeltelijk afgestorven en weggeschrompelde planten in Malderen konden echter alleen maar Cumulus congestus en enkele volwassen Cumulonimbi zien die zich als visioenen of waanbeelden laag boven de zuidoostelijke horizon aftekenden, voordat het licht voor hen definitief uitging. Voor de wat meer fortuinlijke terrasjesgangers en barbecuers was het verhaal echter nog niet afgelopen. Integendeel: het waren nu de thermometers die een indrukwekkende show opvoerden door 35,4 graden te laten aflezen en we hadden ook nog een indrukwekkende zonsondergang tegoed met knaloranje kleurentinten. Deze waren afkomstig van zonlicht dat weerkaatste op restanten van de eerdergenoemde onweersbuien, en deze bestonden vooral uit Cirrus en wat eerder op de avond een uitgestrekt Altocumulusveld dat vanuit het zuiden kwam opzetten maar ondertussen weer grotendeels was opgelost. We gingen een zwoele avond in, maar wie zich ver genoeg van warmte uitstralende muren en gebouwen bevond, kon toch nog iets gewaar worden dat op avondkoelte leek. Dat we de dag met 0,0 mm afsloten was niet verwonderlijk behalve dan voor het selecte groepje Limburgers en Nederlanders dat vandaag al met tropische regenvlagen heeft kennis gemaakt.
De atmosfeer straalde vanochtend een bedrieglijke kalmte uit toen een uitgestrekt Stratus wolkendek zich over ons had uitgespreid. Het was nevelig en er stond vrijwel geen wind terwijl de minima op 17,7 graden uitkwamen. Plotseling werden we echter opverdonderd door een stortbui die uit het niets opdook en in enkele minuten tijd 2,1 mm neerslag wist te droppen. De kalmte keerde daarna terug en er vormde een zeer sombere, klamme en nevelige voormiddag. Kort voor de middag werd de Stratus bewolking lichter en uiteindelijk ging het dan toch nog opklaren vanuit het noordoosten waarop een erg aangename zomerse namiddag volgde waarin het erg snel opwarmde. De resterende bewolking bestond uit Cumulus, er stak een noordoostelijke bries op en we haalde temperaturen tot 29,2 graden waarbij het door het vocht in de lucht erg drukkend aanvoelde. De stapelwolken losten tijdens de avond grotendeels op en er volgde een erg zachte, op het randje van zwoel af zijnde avond.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.