Het eerste deel van de dag begon erg interessant toen een aantal flinke buien de revue passeerde waarbij vooral de laatste stevig uit de hoek kwam met neerslagintensiteiten die vlot boven de 40 mm/h opliepen. Doch al snel moesten we zwaar boeten voor deze korte 'aktie' want de buien verdwenen en maakten plaats voor een grauwe herfstachtige wolkenmassa die voor lange tijd de zon buiten beeld hield en er een sombere boel van maakte. Af en toe kreeg werd het wat dreigender, maar dit leverde slechts wat motregen op en na de middag bleef het zo goed als droog. Gelukkig hield de herfstinval niet de rest van de dag stand want naar de avond toe zijn er alsnog wat opklaringen binnengedrev nwaardoor we alsnog konden genieten van kortdurende maar aangename perioden van zonneschijn. Het neerslagtotaal voor vandaag is uiteindelijk opgelopen tot 1,6 mm terwijl de temperaturen schommelden tussen 13,6 en een nog aangename 23,2 graden maar de west - zuidwestelijke wind was nog goed voelbaar met haar snelheden tot 27,4 km. Ondanks de opklaringen bleef de bewolking echter in de meerderheid tot het einde van de dag.
Degenen die er vandaag vroeg bij waren, werden al meteen beloond met een prachtige zonsondergang, te danken aan een uitgestrekt veld Aktocumulusbewolking in het westen waaronder fraaie valstrepen te zien waren die in het prille zonlicht oranje oplichtten. Eens we van het schouwspel bekomen waren, stond meteen een nieuwe verrassing op ons te wachten: een blik op de thermometer bracht namelijk de erg "lage" minima van 13,8 graden aan het licht, in vergelijking met de hete toestanden van de voorbije maand. De regenzone die gisteren langskwam, was niet voor niets een koufront en tenslotte zijn het nog steeds normale temperaturen. De rest van de voormiddag was een stuk minder fraai want de bewolking nam gestaag toe vanuit het westen en bezorgde ons uiteindelijk nog enkele sombere en eerder kille uurtjes. Het bleef echter droog en tegen de middag week de bewolking eensklaps om plaats te maken voor een sfeervolle, met donzige stapelwolkjes opgetoeterde zomerlucht. De zon kwam hierbij weer ruimschoots aan bod zodat het kwik ondanks de "koele" luchtaanvoer nog kon oplopen naar 25,9 graden. De hittegolf is dus nog steeds niet verslagen in Malderen. De verfrissende zuidwestenwind tot 25,7 km/h was even wennen maar voor de meeste mensen een zegen na het langdurige zweten en puffen dat we achter de rug hebben. Tijdens de avonduurtjes is de bewolking vanuit het westen weer gaan toenemen, maar tot dusver zonder gevolgen en nog ruimte latend voor enkele opklaringen tussen de Stratocumulusvelden door.
Een aarzelende terugkeer van het zomerweer zorgde ervoor dat het vandaag een droge en rustige dag werd met veel zon. Wel werden er stapelwolken gevormd die in de voormiddag reeds snel tevoorschijn kwamen, maar hun snelle ontwikkeling werd uiteindelijk toch niet gevolgd door buien. De volumineuze exemplaren zorgde in combinatie met de luchtige verderwolkjes erboven, voor fraaie uitzichten in de namiddag. Een enkeling probeerde nog verder uit te groeien maar een inversie vlak erboven zorgde ervoor dat deze zich uitspreidde als Stratocumulus en hierbij de zon wat langer uit beeld duwde. De temperaturen stegen ondanks dit gebeuren van 12,1 graden naar een aangename 32,2 in de namiddag. Een ijverige spin die de schoepjes van de windmeter ombouwde tot een luxehotel met 360 graden panoramazicht, zorgde ervoor dat de maximale windsnelheid onbekend blijft. De 11 km/h die gemeten werd, is de snelheid van een bamboestok die het kluwen van spinnewebben 's avonds weer verwijderde. De stapelwolken verdwenen 's avonds weer en er volgde een rustige avond en nacht waarbij er af en toe wat sluierbewolking voorbijdreef.
Vanochtend was het reeds erg zacht met minima van 16,7 graden en een uitgestrekte, quazi wolkenloze lucht. Overdag schoot het kwik pijlsnel de hoogte in, en werd de tropische grens van 30 graden in een mum van tijd overschreden. Naar de middag toe verscheen er wat Cirrusbewolking terwijl deze in de namiddag wat gezelschap kreeg van Altocumulusveldjes die de zon af en toe afzwakten. Veel haalde dit niet uit want de temperatuur kwam alsnog op een zinderende 33,3 graden terecht. Uitgestrekte en aaneengesloten Altocumulusvelden maakten in de vroege avond hun opwachting terwijl aan de voorzijde van de wolkenvelden flinke stapelwolken werden gevormd. Hieruit ontwikkelden zich echter nog geen buien. Achter de Altocumuluswolken verschenen terug wat opklaringen, maar ook hierin ontwikkelden zich flinke stapelwolken die op hun beurt evenmin voor buien zorgden. Wat volgde waren geleidelijk dikker wordende wolkenvelden samen met Stratocumulus, Cirrostratus, Cirrus densus en Cumulus congestus. Dit kregen we voor een groot deel van de avond te zien, maar het was wachten tot rond 23H toen de eerste onweersbuien vanuit het zuidwesten kwamen binnengespoeld, begeleid door rukwinden tot 29,0 km/h uit het zuid- zuidwesten. Het onweer leverde aardig wat bliksem op al leek het geheel ten westen van ons voorbij te trekken. Later begon het ook in het oosten te bliksemen zodat het nu langs daar leek weg te trekken, maar toen een oorverdovende inslag vlakbij werd gevolgd door felle regen werd meteen duidelijk dat het gewoonweg böven Malderen hing. Na het onweer volgde een periode met wat lichtere regen terwijl het enkel in de verte nog wat bliksemde. Vervolgens werd het rustig en droog waarmee dit etmaal ook ten einde gaat. De radar toont echter nieuwe onweerscellen die onze kant opkomen dus lang gaat die rust niet duren. Voorlopig bedraagt het neerslagtotaal 1,8 mm.
Het was vanochtend opvallend fris bij minima die op 10,3 graden zijn uitgekomen. De warmrood getinte sluierwolkjes die zich over het luchtruim hadden uitgespreid, konden hier maar weinig aan veranderen en de Altocumulusbanken al evenmin. Deze laatstgenoemden waren overigens erg spectaculair door hun scherp afgetekende en lange lensvormige patronen. De lucht erboven werd echter ingepalmd door Altostratus en het duurde niet lang eer we tegen een somber, herfstachtig getint luchtruim aankeken. Maar de zomer liet zich niet zomaar uit het zadel wippen, want tegen de middag werd de bewolking geleidelijk dunner en kregen we de zon weer te zien. Nu verschenen er Cumuluswolkjes op het appel terwijl er hier en daar wat Stratocumulusbanken te zien waren, alsook een weinig Cirrus of Cirrostratus. Deze sluierwolken verdwenen naar het oosten en de stapelwolkjes kregen een opvallend rafelige structuur ondanks het feit dat ze zich scherp aftekenden tegen het luchtruim. Dit bracht echter geen verdere gevolgen met zich mee en het kwik kon haar opmars ongestoord verderzetten richting 24,3 graden. De wind zocht hierbij het west- zuidwesten op en deed het kalmpjes aan met haar snelheden tot 17,7 km/h. Tijdens de avond losten de stapelwolkjes gewoontegetrouw op, maar kregen we opnieuw Altocumulusvelden te zien. Deze waren net als vanochtend erg fraai en hadden duidelijk te maken met een warmtefront dat haar invloed reeds liet gelden in de vorm van een aangenaam zachte avond. Veel activiteit zat er duidelijk niet op, want er bleven steeds opklaringen over en van neerslag was er al evenmin sprake, getuige hiervan het dagtotaal van 0,0 mm.
De Stratocumulusveldjes die gisterenavond reeds verschenen, hebben zich verder over het luchtruim uitgebreid waardoor we onder een herfstachtig grijze hemel ontwaakten. Dit gebeurde bij minima van 16,6 graden maar ging ondanks de grauwe aanblik niet gepaard met neerslag. Integendeel, het klaarde vanuit het westen weer uit waardoor het er al snel een stuk vriendelijker en zomerser uitzag. Wie van het licht tot halfbewolkte weertype dat volgde wilde genieten, moest echter rekening houden met een erg vlagerige west- zuidwestenwind die met haar snelheden tot 30,6 km/h voor erg veel hinder zorgde. Gelukkig kon de zon in de diepblauwe lucht flink doorbranden en deed de subtropische luchtaanvoer (warme sector) de rest om het te laten opwarmen tot 26,4 graden. Naar de avond toe kwamen we geleidelijk onder invloed van het aanstormende koufront, maar de combinatie van wegvallende thermiek en de inflow op de bijhorende buienlijnen zorgde ervoor dat de wind zeer snel afzwakte en er vrij plots een doodse stilte neerdaalde over Malderen. Dit werd nog eens extra in de bijna letterlijke verf gezet door de bloedrode kleuren waarin de westelijke hemel bij zonsondergang oplichtte. De bewolking zag er vervolgens een stuk dreigender uit met Stratocumulus castellanus, Cumulus congestus en Altocumulus, maar het bleef droog tot na zonsondergang. De buienlijnen bleken uiteindelijk niet veel voor te stellen toen ze arriveerden, en zorgden voor een 20-tal seconden durende stortvloed waarna de pluviometer nog steeds 0,0 mm aanwees. Een heel verschil met Nederland overigens, waar de hele dag reeds buien actief waren bij een kil en overwegend betrokken weertype. De stabiele luchtmassa's achter het koufront bieden weinig hoop op verse neerslag komende nacht en morgen.
Ook vandaag begon in sombere anti- zomerse omstandigheden, waarbij de bewolking ons echter van een nog groter thermisch drama kon behoeden bij minima van 9,6 graden. De voormiddag verliep grijs en kil onder Stratocumulus en Stratus bewolking, daarna kwamen er wat gaatjes in de bewolking die geleidelijk groter werden vanuit het westen. Het was toen reeds namiddag, maar het weer sloeg snel om naar lichtbewolkt waardoor het onverwachts aangenaam zomers werd bij maxima van 22,7 graden. Er stond een zijdezacht briesje tot 12,9 km/h uit het noord- noordwesten en de zon voelde erg krachtig aan. Tijdens de avond schoten er slechts enkele Cumulus humilis wolkjes over waarin de Stratocumulus was overgegaan, en bij zonsondergang was het helder. Hierdoor koelde het echter snel af waardoor het binnen de kortste keren ijzig koud aanvoelde. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Het was vanochtend frisjes bij minima van 11,8 graden. Mooie opklaringen slaagden er in om ons een warm gevoel te geven en sombere Stratuswolken zorgden er even later voor dat die warme gevoelens niet oververhit raakten. We kregen een afwisseling van bewolkte perioden en opklaringen terwijl het vooral na de middag erg somber werd. De wind is gelukkig een halve versnelling teruggeschakeld met 29,0 km/h uit het zuidwesten als maximumsnelheid. Het bleef op wat verdwaalde regendruppels na droog en tijdens de avond viel op dat de wolkenlaag erg dun was ondanks haar sombere en donkere uiterlijk. De enkele kleine opklaringen toonden slechts flinterdunne randen in het uitgestrekte in Stratocumulus overgegane wolkendek. Tegen zonsondergang dreven er vanuit het zuiden brede opklaringen binnen waarin we Cirruswolken zagen verschijnen. Samen met die opklaringen kwam er ook zachte lucht binnen gestroomd want het bleef erg warm tijdens de avond ondanks de maxima die niet hoger kwamen dan 21,9 graden overdag. Het was reeds lichtbewolkt tot helder toen we op het einde van de avond het neerslagtotaal van 0,2 mm konden optekenen.
Het was vanochtend wisselend bewolkt met vooral Stratus fractus en Stratocumulus bij minima van 17,4 graden. De bewolking nam in de loop van de voormiddag weer toe (veel Stratus fractus) en we kregen een grijze episode met wat motregen te verwerken. Na de middag leek het dan definitief de goede kant op te gaan: de Stratus fractus ging over in mooiweerswolkjes die kleiner werden en de Stratocumuluslaag daarboven werd dunner om vervolgens uit te rafelen en te verdwijnen. De lucht kleurde opvallend diepblauw en er was enkel in het noorden Cirrostratusbewolking te zien uit het wegtrekkende warmtefront op grote hoogte. Ondertussen stroomde de warme lucht weer binnen en kon het kwik uitvloeien naar 26,2 graden onder begeleiding van een nog goed voelbare westelijke bries. De stapelwolkjes gingen tijdens de avond oplossen maar toen nam de Stratocumulusbewolking weer toe die met haar uitgestrekte, geribbelde velden echter een streling voor het oog of de cameralens was. Zeker toen alles bij zonsondergang in warme en zachte kleuren oplichtte. In het zuidwesten was ondertussen een heldere, diepblauwe lucht te zien waar geen enkele bewolking aanwezig was, en tussen de twee zones in bevond zich een band met Stratocumulus castellanus bewolking. Een duidelijk teken dat de binnenstromende warme lucht voor onstabiliteit zorgde, maar verderop snel stabiliseerde door een dalende vochtigheidsgraad en een snel stijgende luchtdruk. Onweer, buien en bewolking zit er de komende 48 uur dan ook niet meer aan te komen al lijkt de warmte opstoot maar een tweedagsvlieg te zijn als we de modellen mogen geloven. De avond verliep in aangenaam zachte omstandigheden bij een wegvallende wind terwijl de heldere lucht gestaag dichterbij kwam vanuit het zuidwesten. De motregen bleek niet meetbaar te zijn deze voormiddag zodat we weer met een dagtotaal van 0,0 mm konden
De afkoeling heeft zich tijdens de nacht verdergezet zodat we vanochtend uitkwamen op vrij lage minima van ... graden. Het was nu helder en deze keer bleef dat zo dankrij de aanvoer van drogere landlucht. Af en toe dreef er een streep Cirrusbewolking voorbij en na de middag werden er een tiental kleine stapelwolkjes gevormd die een erg hoge basis leken te hebben en zich maar langzaam voortbewogen. Ze waren onschuldig en lieten zeer aangenaam zomerweer toe waarbij het opwarmde tot ... graden onder begeleiding van een eerder zwak ... briesje. Naar de avond toe loste het groepje mini- stapelwolken weer op maar maakte plaats voor Cirrostratus bewolking die vanuit het westen binnendreef. Deze ging over in Altostratus en er ontstonden weer wat stapelwolken onder al bleven neerslachtige gevolgen uit en konden we dus met 0,0 mm afsluiten. De avond verliep in erg zachte omstandigheden door het binnenschuiven van isolerende bewolking enerzijds en de aanvoer van warmere tropenlucht and
2 juli 2015
2 juli 201
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.