Na het diepe dal waarin het weersbeeld de voorbije dagen vertoefde, had de zomer vandaag aardig wat moeite om zich weer te herpakken. Aldus begonnen we de dag in grijze omstandigheden, zij het dat een combinatie van veel wolken en warmere luchtaanvoer reeds resulteerde in minima van 11,3 graden. Vooral in het tweede deel van de voormiddag ging de bewolking dan met mondjesmaat openbreken en zagen we daarboven een azuurblauwe lucht verschijnen. Na de middag kon de zon hier gretig gebruik van maken om ons zeer kwaliteitsvol zomerweer te bieden, dit bij een noord- noordwestelijk briesje met snelheden tot 12,9 km/h en temperaturen die naar de avond toe opliepen tot 24,6 graden. De bewolking die eerst overging van Stratus naar Stratocumulus, bestond in de namiddag uit Cumulus humilis om later wanneer de zon uit beeld verdween, eveneens op te lossen. De rest van de avond verliep daardoor in heldere omstandigheden, al koelde het behoorlijk af waardoor dat ene truitje voor de late terrasjesjagers zeker geen overbodige luxe was. Ondanks de overvloedige bewolking afgelopen nacht en vanochtend hielden we het erg droog met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Het was vanochtend erg rustig en droog met uitgestrekte Stratocumulusvelden, Stratus fractus en Cirrostratusbewolking. Dit alles kregen we te zien bij temperaturen die naar 13,7 graden gezakt waren. Tijdens het verstrijken van de voormiddag deed de toenemende thermiek de Stratus fractus overgaan in Cumuluswolkjes, maar een weersverbetering hield dit zeker niet in. Er waren immers temperatuursinversies aanwezig die de stapelwolken deden uitspreiden tot extra Stratocumulusbewolking en het duurde niet lang voordat het hele luchtruim ermee bedekt raakte. De Stratocumulusbewolking werd zodanig samengeperst dat het een aaneengesloten laag werd die niet het minste zonnestraaltje doorliet zodat het een erg sombere namiddag werd. Van de temperaturen hoefden we dan ook geen hoogstandjes te verwachten al viel het met 21,6 en een zuidwestelijk briesje tot 22,5 km/h nog best mee. Gelukkig bleef het droog, zullen ze op sommige plaatsen gezegd hebben, maar op andere plaatsen zijn een paar lichte regenbuitjes op bezoek geweest die zich lieten verraden door de valstrepen (en de weerwaarnemers) eronder. Op het einde van de namiddag nam de thermiek af zodat het wolkendek niet meer kon gevoed worden met verse stapelwolken. Het viel al snel uit elkaar, maar ondertussen was er reeds Cirrus densus en Altostratusbewolking gearriveerd waardoor de zon nog steeds niet het beste van zichzelf kon geven. De zachte kleuren van het avondlicht zorgden er echter voor dat we weer volop konden genieten van fantastische wolkenlandschappen waarbij het hoogtepunt van dit visuele spektakel vlak voor zonsondergang werd bereikt. De rest van de avond verliep rustig zodat het neerslagtotaal van 0,0 mm niet meer verder werd aangevuld, maar de nadering van een aktieve regenzone met een krachtig windveld erachter doet reeds vermoeden dat die rust niet lang zal duren...
Dankzij/door de vorming van golfjes op het koufront, werd deze op haar doortocht vertraagd waardoor we vanochtend nog steeds onder de regenwolken zaten. Niet dat het veel voorstelde met wat lichte motregen uit Stratusbewolking, maar het was voldoende om het zomergevoel uit te wissen ondanks de temperaturen die niet beneden 17 graden daalden. Na een tijdje verschenen er in het grauwe wolkendek donkere gestalten en leek het alsof 'iets' Malderen probeerde te besluipen. Dit bleek al snel een rij van Cumulus congestus wolken te zijn, waarachter zich opklaringen bevonden. De motregen hield op, de zon kwam er aarzelend door en we schakelden over op een luchtig en vriendelijk weertype. Tegen de middag was het vooral Cumulus mediocris, Cumulus congestus, Stratocumulus en Cirrus dat we te zien kregen, en het was aangenaam toeven bij maxima die 24,7 graden haalden. De wolken lieten zich voortdrijven op een zuidwestelijk briesje tot 22,5 km/h en het zonnige maar door sluierwolken nogal melkachtig aandoende weertype hield de ganse namiddag aan. Tegen de avond dreef er Stratocumulus castellanusbewolking binnen, waarbij de 'kanteeltjes' uitgroeiden tot forse stapelwolken in een erg onstabiel ogende atmosfeer. Deze wolken waren zo talrijk dat het bijna betrokken werd en er voor de vallende sterren- liefhebbers weinig te rapen viel, maar toch viel er geen neerslag uit. Het dagtotaal van 1,4 mm was dan ook volledig toe te schrijven aan het wegtrekkende koufront vanochtend. Zoals de benaming doet vermoeden zijn we uiteraard in koelere lucht terechtgekomen, zodat de minima pas op het einde van de avond werden bereikt met 13,9 graden.
Ondanks de weinig hoopgevende weerberichten werd het vandaag tamelijk zonnig met net als gisteren verspreide Stratocumulusvelden die een golvende structuur hadden en plaats maakten voor een aantal mooie opklaringen. De zonsopgang verliep hierdoor erg sfeervol bij minima van 14,7 graden, en het halfbewolkte weersbeeld kenmerkte zowat de ganse voormiddag. Er verscheen ook veel sluierbewolking die vooral na de middag dominant aanwezig was, maar in de tweede helft van de namiddag werd deze opeens onderbroken door een scherp begrensde band in het westen waarachter zich een diepblauwe lucht bevond. Het werd dus meteen duidelijk dat we terug op aangenaam zomerweer afstevenden, en het kwik loog er niet om met maxima die op 25,1 graden piekten zodra de zon er weer doorkwam. De bewolking hoorde bij een naderend koufront, en dat was te merken aan de onstabiele varianten die erin opdoken zoals Altocumulus castellanus en Altocumulus floccus. Bovendien stond er nog steeds erg veel wind die met haar snelheden tot 35,4 km/h uit het west- zuidwesten voor de nodige hinder zorgde. Naar de avond toe zwakte de wind geleidelijk af en kregen we een afwisseling van Stratocumulusvelden, Cumuluswolken en Altocumulus te zien waaronder af en toe valstrepen te zien waren. Dit waren uiteraard regenbuien waarvan we er tijdens de avond nog een paar over de vloer kregen. Geen grote hoeveelheden weliswaar, maar toch genoeg om verrassend uit de hoek te komen. De zonsondergang zorgde voor fraaie kleurenschakeringen in de nog steeds gelijkaardig uitziende bewolking waarna de duisternis samen met talloze druppels uit een nieuwe bui over het weerstation neerdaalde. Toen dit alles in de pluviometer was gesijpeld, wees deze 0,2 mm aan als dagtotaal.
Na een heerlijk koele nacht bij minima van 9,6 graden konden we vandaag opnieuw van zonnig en warm zomerweer genieten. Tijdens de tweede helft van de voormiddag moesten we wel rekening houden met stapelwolken die snel talrijker werden en waar de zon af en toe achter wegdook. Dit kon echter niet verhinderen dat we in de namiddag nog maxima van 24,7 graden konden optekenen. Er stak een verkoelend briesje tot 20,9 km/h op uit noordoostelijke richting en de stapelwolken losten traditiegetrouw weer op naar de avond toe. Deze verliep terug aangenaam zacht zonder dat we van zwoele plaktoestanden konden spreken. We eindigden weer met een neerslagtotaal van 0,0 mm terwijl de eerste tekenen van het droge weer zichtbaar worden in de vorm van slaphangende planten en regenputten waarin enkel nog stof en bladeren te scheppen vielen.
We begonnen de dag onder uitgestrekte velden Stratocumulusbewolking bij minima van 11,9 graden. Het zag er dreigend uit en de minder rooskleurige weersvoorspellingen voor deze dag leken dus ook uit te komen. Maar de bewolking werd dunner vanuit het westen waardoor we binnen de kortste keren met losse Stratocumulus compartimentjes te maken hadden die enerzijds de nodige kansen gaven aan de zon en anderzijds voor een schitterend uitzicht zorgden. Na een tijdje werden er stapelwolkjes gevormd die het uiteindelijk van de Stratocumuluswolken overnamen. De stapelwolken groeiden uit tot forse afmetingen, en samen met de bijna zwartblauwe lucht erboven zorgde dit voor prachtige wolkenlandschappen. Het had allemaal veel weg van een buiendag in het voorjaar, inclusief de buien zelf. Het duurde immers niet lang voordat de stapelwolken uitgroeiden tot 'kritieke' afmetingen en we zagen het water opeens met bakken naar beneden komen. Gelukkig voor de zomerliefhebber waren het blijkbaar erg ondiepe bakken, want de stortbui duurde maar anderhalve minuut en het neerslagtotaal sprak dan ook boekdelen met slechts 0,2 mm ondanks het neergutsende regenwater. De wind was overigens aan de zwakke kant uit noordelijke richting. Na een tijdje volgde er een tweede bui met vijf regendruppels en acht motregendruppels en dan volgde er nog een met tien motregendruppeltjes waarna de buienmolen definitief vastliep. In Malderen althans, want op de radarbeelden was duidelijk te zien hoe zich een active buienlijn had gevormd die net ten noorden van ons in haar lengte voorbijtrok. In de as van deze lijn moeten er neerslagtotalen van meer dan tien millimeter zijn opgetekend en de bui die we in Malderen over de vloer kregen was een buitenbeentje uit deze lijn dat iets teveel naar rechts afweek en ons zo nog kon meenemen. De regengordijnen waren wel voortdurend te zien in het noorden daar het zich allemaal slechts enkele kilometers hiervandaan afspeelde en de actief weerliefhebber kreeg dus te kampen met ernstig bloedverlies onder de nagels. Voor de fotografen onder ons werd echter voorzien in prachtige wolkenlandschappen en ook bij zonsondergang waren de inzakkende stapelwolken nog steeds een prachtige verschijning tegen de diepblauwe lucht toen ze in kanariegele kleuren gingen oplichten. Er volgde een koele en rustige avond waarin we geleidelijk naar heldere weersomstandigheden evolueerden.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.