Vandaag waren de weergoden in een zeer gulle bui wat nazomerweer betreft. Van bewolking was op een paar hoge sluiers na bijna geen sprake meer en de minima waren ook een beetje minder fris dan gisteren met 9,8 graden. De maxima waren ronduit zomers te noemen met een warme 25,9 graden, en net als gisteren haalde de zuidwestelijke wind 18 km/h en is deze weer gaan liggen naar de avond toe terwijl er in de hogere lagen van de atmosfeer meer hoge sluierbewolking is komen binnenschuiven. Dit zal evenwel zonder pluviale gevolgen blijven en het luidt eerder een overgang in naar een andere luchtsoort waarin de nachtelijke afkoeling minder sterk zal plaatsgrijpen en de maxima nog verder zullen stijgen. Een warmtefront dus met andere woorden. Het mooie liedje zal pas na het weekend uitgezongen zijn wanneer koel en buiig weer onze contreien weer zal heroveren en de zomer voorlopig zal wandelen sturen.
De laatste restanten van het verzwakte koufront dat gisteren doorheen het land trok waren 's ochtends nog te zien als een band van hoge Cirrusbewolking in het oosten, welke trouwens voor mooie effekten zorgde bij zonsopgang. De Cirrusbewolking verdween vervolgens en we konden daarna enige tijd genieten van een heldere hemel waarin de zon weinig moeite had om het kwik weer op te stuwen naar een voor de tijd van het jaar meer dan behoorlijke 26,3 graden. Vanochtend was het minder warm dan gisteren, maar bij 13,5 graden was het ook nog best te pruimen. Onder begeleiding van de tot 19,3 km/h aantrekkende zuidwestenwind vormden zich geleidelijk wat stapelwolkjes die op sommige momenten erg talrijk werden maar tot pluviale gevolgen is het niet meer gekomen. Hoge sluierwolken betraden in de loop van de namiddag het Malderse luchtruim en ontnamen de stapelwolkjes hun voedingsbron waardoor laatstgenoemden verdwenen. Uiteindelijk wordt deze dag met een mooi ogende zonsondergang afgesl oten en kunnen we ons alweer opmaken voor de volgende van de reeks nazomerdagen die morgen zal volgen.
Net als gisteren begon de dag vrij aardig met opklaringen en de bijhorende zonnestralen. Doch het luchtruim was reeds in grote mate verzadigd met hoge Cirrostratus bewolking en wat Cumulus of Cumulus fractus vele kilometers lager. Het bleef hier uiteraard niet bij en onder begeleiding van een zuidwestelijke bries ging de bewolking over in Altostratus waaronder zich weer uitgebreide velden van Altocumulus vormden om ons te verwittigen dat de boel weer erg onstabiel werd. Een eerste regenbui liet dan ook niet lang op zich wachten: de druppels kwamen rond 18H reeds op Malderse bodem neer. Maar erg overtuigend was het ook deze keer niet: het werd weer droog na een uurtje en vanuit het noordwesten kwamen zelfs opklaringen opzetten. Het neerslagtotaal raakte dan ook niet verder dan 0,0 mm. Daar waar de regen faalde, ging de wind echter met veel meer succes voor de hoofdrol, deze wakkerde na zonsondergang immers behoorlijk aan en er zaten flinke rukwinden in tot 43,5 km/h, hoofdzakelijk uit west- zuidwestelijke richting. In tegenstelling tot wat je bij deze omstandigheden zou verwachten, bleef de regen echter uit, deze zou ons pas de volgende ochtend bereiken en alweer met weinig overtuigende waterhoeveelheden. Ondanks het eerder kwakkelende weertype vandaag wisten we alsnog temperaturen van 13,7 tot 21,9 graden uit de brand te slepen.
Nadat perioden van lichte en matige regen de nieuwe dag hadden ingezegend, volgde een zwaarbewolkte tot betrokken ochtend en eerste deel van de voormiddag. Er kwamen vervolgens wat opklaringen voorbijdrijven die echter niet erg royaal waren qua omvang. De bewolking bestond nu voornamelijk uit Cumulus fractus en nog wat Stratocumulus erboven. Na de middag kwamen we onder invloed van een zwak koufrontje te liggen waardoor er terug uitgestrekte Stratocumulusvelden kwamen binnendrijven vanuit het noordwesten. Tussen deze velden door waren de opklaringen erg schaars, maar dankzij een prefrontale gordel van opklaringen konden we tijdens de vroege avond alsnog wat extra zonnestraaltjes meepikken. Op grotere hoogte dreven ondertussen hoge sluierwolkjes voorbij die echter weinig invloed hadden op het totale weersbeeld. Door de overvloedige bewolking en ondanks de opklaringen die nu binnendreven was het ook vandaag niet overdreven warm met temperaturen die zich tussen 15,6 en 22,8 graden ophielden, en dit bij een frisse west- zuidwestelijke wind met snelheden tot 29,0 km/h. Na zonsondergang was het koufront(je) reeds erg dicht genaderd en zagen we het laatste daglicht in een betrokken hemel vervagen. Laat op de avond begon het dan weer lichtjes te motregenen, maar de 3,6 mm die we als neerslagtotaal optekenden waren voor het grootste (zo niet volledige) deel afkomstig van de regen die afgelopen nacht en ochtend is gevallen.
Vandaag mochten we ons opmaken voor de passage van een koufront dat, hoewel het pas 's avonds de oversteek van het Malderse grondgebied waagde, zowat de ganse dag het weersbeeld heeft beïnvloed. Tijdens de voormiddag gebeurde dit in de vorm van Stratus en Stratocumulus castellanus bewolking die voor een grijs weersbeeld zorgden, en hierbij werden aangevuld met lichte motregen die van tijd tot tijd naar beneden kwam. Er stond bij dit alles veel wind die in de loop van de dag verder aanwakkerde tot 41,8 km/h uit het zuidwesten, maar gelukkig was het aan de voorzijde van het front nog erg zacht (minima van 11,3 graden werden om middernacht bereikt waarna het meteen opwarmde) zodat de wind niet bepaald kil aanvoelde. Rond en na de middag konden we tijdelijk genieten van een aantal opklaringen, maar ook deze werden geregeld onderbroken door dikkere bewolking waaruit af en toe wat regen viel. Tijdens de late namiddag waren de opklaringen het breedst waarbij de bewolking vooral uit cirrostratus, Altostratus en Stratocumulus bestond. Een waterig zonnetje kon het kwik hierbij nog opstuwen tot 21,5 graden, maar vervolgens was het dan de beurt aan het eigenlijke front dat met flinke regenbuien de warmte wegspoelde en nadien weer voor een somber en eerder kil weertype ging zorgen. De buien gingen na een tijdje over in lichte motregen, maar korte tijd later zorgde een tweede, lichter buienlijntje voor nog een korte periode van matige regen. Het laatste halfuur voor zonsondergang verliep droog maar onder een betrokken hemel waarbij we moesten wachten tot de duisternis helemaal was ingetreden voordat brede opklaringen hun intrede maakten. Het neerslagtotaal van deze wisselvallige dag was ondertussen opgelopen tot 0,6 mm.
Bij het krieken van de dag was er heel wat Altocumulus en Cirrostratusbewolking, welke we konden aanschouwen bij ochtendtemperaturen van 13,3 graden. De bewolking nam vervolgens langzaam toe waarbij er ook Altostratus en Stratus fractus in het spel kwam, maar het werd niet helemaal betrokken en het bleef droog. Naar de middag toe klaarde het zelfs uit vanuit het noordwesten en kregen we in die hoek een prachtige, diepblauwe hemel te zien. Deze werd op haar beurt gedecoreerd met stapelwolkjes die tijdens de namiddag talrijker en groter werden. Vanuit het westen werd de lucht bovendien een beetje melkachtig, wat gepaard ging met Altocumulusbewolking en opzettende Altostratus. Deze had duidelijk weinig moeite om het volledige luchtruim in te palmen zodat er tegen het einde van de namiddag niet veel meer van de zon te zien was. De wind draaide hierbij naar het zuidwesten, wakkerde aan tot 33,8 km/h en voerde zachtere lucht aan zodat het kwik nog een acceptabele 22,1 graden kon bereiken. Wel bleef het droog op deze locatie, ondanks de aanwezigheid van Cumulus congestus en Stratus fractus onder het gesloten wolkendek. De bewolking wist het betrokken weerbeeld bovendien te compenseren met het fraaie uiterlijk van de Altostratus undulatus velden die enige tijd zichtbaar waren. Tijdens de avond verschenen er nog enkele schaarse opklaringen, maar de radar- en satellietbeelden tonen een onmiskenbaar regengebied dat zich de komende nacht met ons zal bezig houden. Doordat dit alles zich aan de linkeruitgang van een jet lijkt te ontwikkelen, zou dit lokaal wel eens voor het nodige spectakel kunnen zorgen. Voorlopig is het echter al rust en sereniteit wat de Malderse klok slaat, en bleef het neerslagtotaal van deze dag beperkt tot 0,4 mm.
Er hing vanochtend behoorlijk wat sluierbewolking in de nevelige atmosfeer, maar toch waren er voldoende opklaringen om weer een flinke afkoeling te veroorzaken. We vonden het kwik dan ook in een erg belabberde toestand terug met 7,9 graden. Er verschenen Stratocumulusveldjes en wat Cumulusbewolking, welke weinig afbreuk deden aan het mooie nazomerweer, maar de regenwolken zaten dichterbij dan het leek. Zo waren er in Nederland talloze buien actief en werd er plaatselijk zelfs melding gemaakt van onweer. De onstabiliteit werd later ook in Malderen merkbaar door de verschijning van Altocumulus floccusbewolking en later zelfs aambeeldvormige wolkenstructuren van de buien die ten noorden van ons voorbij trokken. Verder dan dat kwam het echter niet, zodat we konden blijven genieten van uitgebreide zonnige perioden en temperaturen tot 20,2 graden. De Nederlandse buien dreven in oostelijke tot noordoostelijke richting weg terwijl er aan de grond een noord- noordoostelijk briesje stond met snelheden tot 17,7 km/h. Deze viel tegen zonsondergang weg waarna het daglicht hetzelfde deed, maar niet voordat we nog even de Altocumulus en Cirrus densus bewolking in vurige kleuren zagen oplichten. Vervolgens werd het snel kil en nevelig bij een wegvallende wind en snel dalende temperaturen.
Er hingen vanochtend brede opklaringen, maar ook Stratocumulusvelden die vooral in het noorden goed vertegenwoordigd waren. Gezien de grote omvang van deze wolkenvelden is deze dag lokaal wellicht grijs en herfstachtig van start gegaan, al werd de nachtelijke afkoeling hierdoor beperkt. Het kwik kwam op 11,8 graden uit en de bewolking loste geleidelijk op waarna er door de dagelijkse gang Cumuluswolkjes werden gevormd (thermiek). De aangevoerde lucht was erg zacht waardoor we ons konden koesteren in maxima van 28,5 graden terwijl er een briesje stond met snelheden tot 22,5 km/h uit het west- zuidwesten. De lucht kleurde wat melkachtig en maakte een nevelige indruk, iets dat vooral op het einde van de namiddag en de avond het geval was door toedoen van sluierbewolking uit een warmtefront. Daarachter zit nog warmere lucht waardoor het morgen een topzomerdag belooft te worden. De avond verliep zacht tot vrij zwoel en we konden terug afsluiten met een uitdrogend neerslagtotaal van 0,0 mm.
Het zonnige zomerweer was vanochtend plots verdwenen en maakte plaats voor grijs, mistig maar wel tamelijk zacht herfstweer bij minima van 12,3 graden. Gelukkig was het maar tijdelijk want de bewolking ging over in Stratus fractus waaruit later mooiweerswolken ontstonden. Niettemin waren ze groter en talrijker dan gisteren en de zon kreeg het op sommige momenten erg zwaar te verduren. Boven deze wolken hing ook nog eens een laag Cirrostratusbewolking terwijl de atmosfeer erg nevelig was. De zon had dus de grootste moeite om er wat zomersfeer in te houden al is het nog net gelukt om 24,3 graden uit de alleen maar figuurlijke brand te slepen. Op sommige momenten stond er redelijk wat wind met snelheden tot 20,9 km/h uit het zuid- zuidwesten. Deze ging 's avonds weer liggen en de opklaringen werden terug breder door het wegvallen van de thermiek. Maar dit werd al snel afgestraft met een flinke afkoeling waardoor het niet meteen aangewezen was om na zonsondergang nog in zwembroek op terras te blijven zitten. De overvloedige dauwvorming vanochtend is de enige 'neerslag' die we gezien hebben zodat we kunnen afsluiten met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Na een lichtbewolkte en frisse (11,7 graden) nacht kregen we vandaag met afgeplatte stapelwolken te maken die een nogal bizar golvend uiterlijk hadden en mooi afstaken tegen de diepblauwe lucht erboven. Ze hoorden wellicht bij een zwak warmtefront en losten vanuit het westen op zodat het bijna helder werd. Dan verschenen er uit die richting Cirruswolken en tijdens de namiddag kwamen we in een tweedeling terecht waarbij de eerdergenoemde 'stapelwolken' in het oosten waren overgegaan in een gesloten Stratocumulusdek terwijl er in het westen een band van Cirrostratus ontstond. Tussen beide 'systemen' was het volledig helder terwijl de kille wind tijdens de voormiddag overging in een zachte bries die op het einde van de namiddag warm ging aanvoelen. We kwamen immers weer in tropische lucht terecht en dat vertaalde zich in maxima die terug 24,9 graden haalden. De sluierwolken waren onschuldig want de zon had er nauwelijks hinder van en later op de avond zorgde deze bewolking voor een sublieme zonsondergang. Door de weerkaatsing van geel en oranje licht bleef het een stuk langer licht dan de afgelopen dagen ondanks de snel afnemende daglengte in deze tijd van het jaar. Door al die schoonheid en het aangename weertype zouden we haast vergeten dat er een dagtotaal van 0,0 mm in de pluviometer lag te wachten om opgetekend te worden, maar de planten hadden hier duidelijk niet overheen gekeken..
De warme, nevelige kleuren van de zachte herfstlucht waren een echt tegenbeeld van de felle kleuren die we gisterenochtend te zien kregen. Het was ook een stuk zachter met minima van 12,8 graden. Er hingen Stratocumulusveldjes en over de velden lagen prachtige nevelbanken uitgespreid. Een heel rustgevend tafereeltje dus, dat ideaal was om de li-ion batterijen van onze camera's in conditie te houden. De wolkenkenner kon toch hier en daar echter wat minder rustgevende voorboden zien zoals Stratocumulus en Altocumulus castellanus die zich in het vroege ochtendlicht aftekende. Later leek deze onstabiliteit inderdaad verzilverd te worden door de stapelwolken die tot flinke afmetingen uitgroeiden. In Malderen kwam het echter niet tot buien en de stapelwolken werden vrij snel verdrongen door Stratocumulusbewolking die er enerzijds door gevormd werd en anderzijds vanuit het westen binnenschoof. Dit zorgde voor een zwaarbewolkte tot betrokken episode van een paar uur zodat de opwarming werd afgeremd en we de zon voor de middag vrijwel niet meer te zien kregen. Gelukkig was dit maar tijdelijk en begon de ondertussen in Stratus overgegane bewolking tijdens de namiddag weer uiteen te vallen in lossere Stratocumulus compartimenten. Na verloop van tijd bleef er niets meer van over en werden er terug mooiweerswolkjes gevormd. Voor het kwik was het ondertussen echter al te laat om een glansprestatie neer te zetten en we moesten het dan ook doen met maxima van 24,1 graden. De mooiweerswolkjes hadden bovendien nog de neiging om zich tot nieuwe Stratocumulusbewolking uit te spreiden. Ondanks dit alles was het tijdens de avond toch nog aangenaam toeven in de buitenlucht en dat was mede te danken aan de noordoostenwind die de hele dag door vrijwel niet voelbaar was en 's avonds helemaal wegviel. Zodra de duisternis intrad daalde er echter een verlammende kilte neer over de omgeving waardoor het zeker geen terrasjesweer bleef, laat staan dat we van een zwoele zomernacht kunnen spreken. Er sloeg massaal dauw neer maar dit voegde niets meer toe aan het neerslagtotaal van 0,0 mm.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.