Hoewel we vanochtend het gezelschap van talloze wolkenvelden moesten dulden is het vandaag andermaal een schitterende nazomerdag geworden waarbij de bewolking zich na de middag heeft teruggetrokken en de zon alle kansen gaf om het kwik omhoog te hijsen van 12,4 naar een warme 28,9 graden. De nacht verliep dus een flink stuk zachter dan de voorbije twee dagen. Opnieuw kwam de wind uit het zuidwesten en alweer bedroeg de maximale snelheid 18 km/h terwijl ie naar de avond toe is gaan liggen. Hoge wolkensluiers zijn inmiddels echter weer op het appel verschenen en vooral in het westen wemelt het er momenteel van. Neerslag is er echter nog niet gevallen en dat verwachten we ook niet tot maandag wanneer de zomer weer het hazenpad zal kiezen en de herfst met enthousiasme haar plaats zal overnemen. Maar ondertussen hebben we dus nog een prachtig weekend tegoed waarbij de mooiweersliefhebbers uitgebreid aan hun trekken zullen komen.
Vanmorgen gingen alle mooiweersvoorspellingen opeens letterlijk en figuurlijk de mist in waardoor we het gedurende lange tijd met een herfstachtig ogend weertype moesten stellen. Het mistveld spreidde zich uit van de Belgische kust tot halverwege Duitsland en van ongeveer het Brusselse tot midden - Nederland. Resultaat was dat op diverse weerfora tegenstrijdige meldingen binnenkwamen van respektievelijk warm, zonnig en koel,grijs weer. Gelukkig was het mistveld niet opgewassen tegen de nog steeds vrij aktieve septemberzon en eens de middag voorbij kon iedereen genieten van stralend zomerweer. Her en der vormden zich wat stapelwolkjes maar het was allemaal zonder veel erg terwijl de dag werd afgesloten met wat hoge sluierbewolking datvoor een mooie zonsondergang zorgde. Met temperaturen tussen 11,8 en 25,9 graden hebben we echter niet veel te klagen over deze nazomerdag, temeer daar de oostelijke wind het niet al te bont maakte met maximaal 17,7 km/h. De neerslagende mistdruppeltjes zorgden alsnog voor 0,2 mm in de pluviometer en daar de zuidelijke luchtstromingen door het naderbijschuiven van een depressie onstabiele trekjes zullen vertonen kunnen plaatselijke buien met mogelijk onweer het neerslagtotaal voor deze maand alvast wat aanspekken. Het blijft de komende dagen evenwel zacht met temperaturen rond of dichtbij 25 graden.
Wat gisterenavond reeds begon met een flink aanwakkerende stormwind, werd vandaag met succes voortgezet. Terwijl de hemel tijdens de eerste uurtjes van de dag gevuld was met duizelingwekkend snel voorbijtrekkende wolken voerde de bijzonder krachtige west- zuidwestelijke wind zeer zachte subtropische lucht aan, zodat het ondanks de herfstachtige lucht nog kon opwarmen tot 24,0 graden. Ook de minima waren boterzacht met 18,1 graden. Toen er na de middag met mondjesmaat opklaringen binnendreven, wakkerde de wind nog verder aan en piekte al snel tot een stevige 46,7 km/h. Neerslag van betekenis viel er na de middag niet, de regen die afgelopen nacht viel was al meteen goed voor het dagtotaal van 0,8 mm, en werd gevolgd door spatjes niet meetbare motregen in de voormiddag tot kort na de middag. De opklaringen kwamen pas rond een uur of vijf's avonds massaal opzetten en zorgden voor een fraai schouwspel door de snel bewegende Stratus fractus onder de azuurblauwe lucht erboven. De zonsondergang en het gelijktijdig verschijnen van de halve maan zorgde tevens voor extra sfeer tijdens de avondstond. De wind bleef echter lustig doorrazen en het duurde tot ver in de nacht vooraleer deze gekalmeerd raakte. De bewolking, die hoofdzakelijk door turbulentie werd gevormd, had ook na het wegvallen van de zonnewarmte geen problemen om haar aandeel in het weersbeeld te behouden, maar voor regen of buien bleven ze veel te klein.
Tijdens het tweede deel van de nacht kregen we aardig wat regen de slikken die niet zozeer uitblonk in intensiteit maar vooral in duur. Tijdens de ochtend regende het nog steeds, maar het ging voornamelijk om lichte motregen, afgewisseld met wat drogere perioden en dit bij een betrokken hemel die uit een chaotisch ogende Stratus fractus, Cumulus en Altostratus bestond. Heel dit zootje had echter een isolerende werking waardoor we het nog redelijk troffen met de ochtendminima die niet beneden de 15,3 graden daalden. Tijdens het eerste deel van de voormiddag bleef het nog steeds betrokken en werd er vooral miezerige motregen op ons losgelaten. De wind maakte het er niet echt gezelliger op met haar snelheden tot 25,7 km/h uit het noorden, maar gelukkig gaat een koufront meestal heldere en koele lucht vooraf en zo zagen we halverwege de voormiddag het weersbeeld plots een complete wending maken. Brede opklaringen kwamen vanuit het noorden opzetten en het wegtrekkende front zorgde voor een bijzonder fraaie en scherp afgelijnde wolkenband die zich tegen de diepblauwe hemel aftekende. Er dreven Cumuluswolkjes voorbij die het geheel extra sfeer gaven en ook na de middag was dit het geval. Door de brede opklaringen konden we ondanks de polaire lucht nog vlot 21,5 graden optekenen. Sommige stapelwolken kregen weliswaar kolossale afmetingen, maar tot buien is het op deze locatie vooralsnog niet gekomen. Het neerslagtotaal van de zwakke regenzone afgelopen nacht lijkt dus meteen het dagtotaal te gaan vormen met 0,4 mm. In de vroege avond rees er in het westen dan weer een Cirrostratusband op maar deze verdween na een uurtje weer waardoor we hiervan evenmin wakker hoeven te liggen. Keerzijde is wel dat het onder de brede opklaringen 's avonds snel is gaan afkoelen waardoor we omstreeks 21H30 reeds een kleine tien graden hebben moeten inleveren, en de komende nacht zal het er ongetwijfeld niet warmer op worden.
Het koufront dat gisteren over Malderen trok, is voorbije nacht beginnen te golven waardoor we ons vanochtend weer onder de bijhorende wolkenband bevonden. Dit vertaalde zich in Altostratus en Stratus fractus bewolking, al bleven we op veilige afstand van de bijhorende regen. Ondanks de bewolking is de temperatuur nog kunnen zakken naar 11,1 graden. Het weersbeeld veranderde tijdens de voormiddag nauwelijks waardoor we best wel van somber herfstweer kunnen spreken waarbij de tot 32,2 km/h uithalende zuidwestenwind voor de nodige aanvulling zorgde. Een zwak waterzonnetje was af en toe door de wolkenlaag heen zichtbaar, maar na de middag leek het dan toch de goede kant op te gaan toen er vanuit het noordwesten weer enige neiging tot opklaren merkbaar werd en de temperatuur opklom naar ... graden. Tussen deze opklaringen zat echter nog een buienlijntje verwrongen waardoor de langzaam terrein winnende zon het tijdelijk moest afleggen tegen flinke stapelwolken waaruit het te Malderen gedurende korte tijd flink ging plenzen. Een totaal van ... mm werd over het weerstation uitgekieperd. Nadat de buienlijn was weggetrokken, konden we alsnog de brede opklaringen achter het front in ontvangst nemen, maar dit werd even later genadeloos afgestraft met een forse afkoeling die zich tijdens de avonduurtjes inzette. De bewolking bestond tijdens de laatste schemering uit Cirrostratus die zich vooral in het oosten consentreerde en nog een paar Stratocumulusveldjes.
Het voorspelde natuurgeweld leek afgelopen nacht nog mee te vallen op deze locatie. Toch was het niet helemaal rustig, want er stond een nijdige wind die in combinatie met een aantal buien en minima van 13,2 graden voor een ongezellige ochtendsfeer zorgde. Na zonsopgang verschenen er dan weer opklaringen en ging de Nimbostratusbewolking over in Stratus fractus, gemengd met Stratocumulusvelden. Deze ging op haar beurt over in Cumulus, welke tegen de middag weer flink gingen opzwellen. Het duurde niet lang voor hier nieuwe buien uit ontstonden die plaatselijk voor heel wat extra litertjes hebben gezorgd. Tijdens het tweede deel van de namiddag konden we weer herademen in een aantal opklaringen die het kwik de gelegenheid gaven om naar 20,1 graden te stijgen. Dat herademen ging trouwens iets te gemakkelijk, want de west- zuidwestenwind trok intussen flink aan en zorgde met haar snelheden tot 56,3 km/h voor heel wat hinder en zelfs beperkte schade. De onrustige atmosfeer gaf aanleiding tot fraaie wolkenlandschappen die vooral uit Cumulus bestonden. Vanuit het westen kwam echter meer bewolking opzetten in de vorm van Cirrostratus en Altostratus terwijl er een aantal statige Cumulonimbi voorbij dreven in de verte. Toch bleef het droog op deze locatie, en kregen we enkel tijdens de avond nog een paar lichte buitjes te verwerken. De laatste van de reeks wist het neerslagtotaal uiteindelijk vast te pinnen op 1,8 mm, en we sloten af met Stratocumulusvelden en Cumuluswolken die regelmatig de maneschijn onderbraken.
Het werd andermaal een voor de tijd van het jaar bijzonder koude nacht door de combinatie van een heldere sterrenhemel en polaire luchtaanvoer. De minima kwamen dus uit op 8,6 graden terwijl er her en der nog wat meldingen van grondvorst opdoken. Toen het eerste daglicht in de kille atmosfeer doordrong, bleken laaghangende Stratuswolken hetzelfde te hebben gedaan waardoor het maar een somber boeltje was bij zonsopgang. De laaghangende bewolking was erg hardnekkig en het duurde tot een eind in de voormiddag voordat deze aarzelend plaats maakte voor opklaringen. De minuten zonneschijn waren bijna op twee handen te tellen terwijl onze noorderburen er volgens de satellietbeelden nog een stuk slechter vanaf kwamen. Maar hoe dan ook, na de middag raakte het toch al voor de helft opgeklaard en zagen we de Stratus fractus bewolking die er ondertussen hing, overgaan in Cumuluswolken. Het kwik veerde onmiddellijk op naar 21,1 graden en het voelde niet koud aan door het ontbreken van een sterke wind (maximaal 16,1 km/h uit het noord- noordoosten.) De bewolking kreeg neigingen om zich tot Stratocumulus uit te spreiden waardoor we zeker niet op een uitgebreid zonnebad hoefden te rekenen, maar op thermisch gebied hoefden we dan toch al niet te klagen. De bewolking had tijdens de avond erg veel moeite om weg te trekken, maar wat er aan Stratocumulusvelden overbleef oogde best wel sfeervol in het zachte avondlicht. Het koelde slechts langzaam af dankzij de bewolking en het op gang komen van een subtropisch luchttransport, al hoeven we ons de komende dagen niet aan verschroeiende hitte te verwachten. Wel wordt het enkele dagen aangenaam nazomerweer en zal er dus niet alleen vanavond met een neerslagtotaal van 0,0 mm kunnen worden afgesloten.
Na een zachte nacht bij minima van 15,3 graden werd het stralend zomerweer met diepblauwe luchten en snel oplopende temperaturen. Er dreven af en toe Stratocumulus castellanus veldjes voorbij die ons eraan herinnerden dat we maar beter zoveel mogelijk van de warmte konden genieten. De lucht was immers onstabiel aan het worden op nadering van een koufront, en er werden dan ook reeds flinke stapelwolken gevormd rond en na de middag. Bij maxima van 31,2 graden gaven deze wolkenluchten een evenaarswoudgevoel terwijl er vanuit het zuidwesten dikke massa's Stratocumulus castellanus kwamen opzetten. Deze wolken waren erg fraai om te zien, maar resulteerden korte tijd later in een eerder grijs weertype terwijl het later zelfs tot een kort maar pittig regenbuitje kwam. Daarna klaarde het weer op vanuit het zuiden, maar dit kwam door advectiestromingen uit een MCS dat vanuit Frankrijk naderde met erg veel bliksemactiviteit. Het was nog niet volledig donker voordat de ene lichtflits na de andere de zuidelijke horizon deed oplichten, een best wel bizar schouwspel omdat de rest van de hemel nog helder was. Na een tijdje dook de maan weg achter het naderend onweer dat ons omstreeks 23H bereikte met een aantal fraaie bliksemschichten zij het aan een mindere intensiteit dan wanneer het zich nog net boven de horizon bevond. Het onweer had dus zijn beste tijd gehad en bovendien trokken de actiefste cellen weg langs het oosten waardoor we er met een neerslagtotaal van 4,2 mm vanaf kwamen. We waren er stevige valwinden bij het begin van het onweer, welke goed waren voor een maximale windsnelheid tot 41,8 km/h uit het zuid- zuidwesten. Ondanks de wat tegenvallende intensiteit hield het onweer toch bijna een uur aan vooraleer het wegtrok naar het noorden. Hierop volgden dan een paar krachtige stortbuitjes waar echter nauwelijks nog onweer op zat.
Net als gisteren begon de dag weer grijs met nevel en Stratusbewolking. Het voelde echter allerminst koud aan bij minima van 13,9 graden en de zon kwam al tamelijk snel weer tevoorschijn. De bewolking ging over in Stratus fractus welke op haar beurt overging in stapelwolken. De laagstaande herfstzon en de vochtige lucht zorgde voor een zacht, amberkleurig licht dat voor een aparte sfeer zorgde. Hoewel de stapelwolken erg fors waren en soms uitspreidden tot Stratocumulus, waren de opklaringen breder en werd het dus warmer dan gisteren met maxima van 24,8 graden. Er was ook niet al te veel wind met een enkel zuchtje tot 17,7 km/h uit het noorden als uitschieter. De stapelwolken losten tegen de avond op maar er was nog veel sluierbewolking te zien wat niettemin voor sfeervolle kleureneffecten zorgde. We sloten terug af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
De meeste bewolking was vanochtend verdwenen waardoor deze nazomerse dag een prachtige start nam bij weliswaar frisse minima van 12,2 graden. De kleuren waren nogal flets door de aanwezigheid van vocht dat later ook zichtbaar werd in de vorm van uitgerafelde stapelwolken die tegen de middag bij bosjes verschenen maar geen afbreuk deden aan het mooie zomerweer. Het warmde op tot 26,9 graden en er stak een zachte oostelijke bries op die wat (soms welkome) verkoeling bracht. Op het einde van de namiddag ontstond er een nevelige waas waardoor er bijna geen blauw meer te zien was ondanks de zon die nog steeds bleef schenen. De bewolking nam nu toe met vooral Stratus fractus en Stratocumulus in het noorden en noordoosten. Deze zag er door het tegenlicht dreigend uit maar het bleef overal rustig en droog waardoor het neerslagtotaal van 0,0 mm zich al liet raden. De bewolking loste tijdens de avond weer op maar in het westen werd er nu opeens nieuwe Stratusbewolking gevormd die zich als een band boven de horizon legde. Boven Malderen bleef het helder maar erg nevelig waardoor de zon in amberkleurige en zeer fletse kleuren onderging. Daartussen waren ook her en der condensatiesporen van vliegtuigen te zien. We beleefden een erg zachte avond en de koelte die omstreeks 22H begon neer te dalen werd voor de verandering eens als aangenaam ervaren.
Na een heldere en vrij koele nacht zagen we de eerste schemering doorbreken terwijl de thermometer 11,8 graden aanwees. De velden waren getooid met prachtige nevelslierten en boven ons waren brede opklaringen te zien met verspreide Stratocumulusvelden. Even later kwam dan de zon op, maar vanop de begane grond konden we alleen maar de mist zien opkomen die blijkbaar vanuit het niets een verrassingsaanval op het nazomerweer wist uit te voeren. De omgeving werd helemaal verzwolgen door het witte spook dat het zicht liet teruglopen tot enkele tientallen meters, en de verkeerschaos was dan ook compleet. Het was wachten tot vlak voor de middag alvorens de bewolking begon te breken en uiteindelijk werd verscheurd tot losse Stratus fractus flarden. Deze gingen op hun beurt over in mooiweerswolkjes die echter verder inkrompen en schaarser werden in plaats van aan te groeien door de dagelijkse gang. Het was alweer opvallend rustig in een bijna windstile atmosfeer waarin slechts zwakke zuchtjes uit noordoostelijke richtingen konden worden waargenomen. In combinatie met het vocht in de lucht en de toch nog vrij krachtige zon zorgde dit voor maxima van 23,3 graden die ook erg aangenaam aanvoelden. In de loop van de namiddag draaide de wind echter naar de oosten en trok flink aan waardoor het toch een stuk frisser ging aanvoelen. Het was wachten tot de avond alvorens de wind weer afzwakte en we terug van rustige weersomstandigheden konden spreken waarin we het dagtotaal van 0,0 mm konden optekenen.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.