Vandaag kregen we opnieuw een zomerdag voorgeschoteld om U tegen te zeggen, met een stralende zon, slechts wat onderdrukte wolkenvelden en temperaturen die opliepen van een ochtendlijke 14,5 naar een maximale 28,6 graden. De wind deed het rustig aan met maxcimaal 16 km/h uit het noorden (wat deze pieksnelheid betreft toch) terwijl het naar de avond toe net zoals 's ochtends weer windstil werd. De Stratocumulus castellanus wolkenveldjes die regelmatig te zien waren in de loop van de dag deden vermoeden dat de atmosfeer wat onstabiele trekjes vertoont maar door de hoge luchtdruk en de minder krachtige zon in dit jaargetijde is dit zonder verdere gevolgen gebleven en zo gaan we ook morgen weer een stralende zomerdag tegenmoet met zowat dezelfde karakteristieken als vandaag. Vanaf maandag is het echter weer afgelopen en kan de zomerkledij weer voor een poosje de kast in.
In tegenstelling tot gisterenmorgen bleven we deze keer van de mist gespaard dankzij het opgang komen van een zuidelijke stroming waardoor de atmosfeer voldoende in beweging bleef. Wel bleef het nogal aan de heïge kant maar voor de zon was het in elk geval geen probleem om het kwik opnieuw van de ochtendlijke 13,0 naar een erg warme 29,2 graden te loodsen. Vanuit het zuiden daagden in de loop van de namiddag hoge sluierwolken op, maar ook deze vormden voor de zon geen enkele bedreiging, ze zorgden zelfs voor een mooi kleurenspektakel bij zonsondergang. Bij gebrek aan inspiratie heeft de wind haar prestaties van gisteren gekopiëerd en haalden we opnieuw 17,7 km/h. De pluviometer moest bij dit alles echter werkloos toekijken.
De wind heeft voorbije nacht duidelijk voldoening gekregen waardoor de rust eindelijk wederkeerde in het Malderse luchtruim. De bewolking is echter blijven hangen waardoor het tijdens de voormiddag maar een sombere bedoening was, maar rond de middag was ook deze duidelijk voldaan en verschenen er enkele schuchtere opklaringen die geleidelijk breder werden. De zomerliefhebbers kwamen dan ook ruim aan hun trekken, zeker in het tweede deel van de namiddagtoen er slechts wat stapelwolken overbleven aan een weliswaar melkachtig kleurende hemel. De temperaturen waren navenant met waarden tussen 17,7 en 24,2 graden, waarbij de opvallende zachte minima weer in het oog springen. In de loop van de avond werd het dan, op die melkachtigheid (Cirrostratus nebulosis) na, volledig helder terwijl de wind, die overdag nog 27,4 km/h haalde uit west- noordwestelijke richting, nu volledig is gaan liggen.
Tijdens de vroege ochtend waren er weer buitjes aktief, verspreid over het Vlaamse binnenland. Het ging nog steeds om dezelfde Noordzeebuien die met een aanlandige wind het binnenland werden ingeblazen en gisterenavond laat nog onverwachts het neerslagtotaal konden bijvullen. De 'schaduwwerking' van Engeland zorgde ervoor dat het westen van het land nauwelijks neerslag te verwerken kreeg, terwijl Malderen nog net binnen het buiengebied viel. De buitjes waren niet zo aktief, er zat tevens geen onweer of andere randverschijnselen bij, maar de wolkenformaties die erbij hoorden, zorgden in combinatie met de diepblauwe lucht wel voor fraaie uitzichten die sterk aan de typische voorjaarsbuien deden denken. Als bonus leverde dit in Brussel zelfs een indrukwekkende regenboog op, kort na zonsopgang. Wel was het bibberen geblazen bij minima van 6,8 graden, tot nu toe de laagste van deze maand. Na de middag waren er nog steeds buien aktief, maar door anticyclonale invloeden werd de aktiviteit ervan nog minder terwijl de opklaringen tussendoor breder werden. Niettemin kwam het in de loop van de namiddag ook in Malderen nog even tot matige regenval. 's Avonds ging de activiteit er definitief uit, maar de heldere poollucht zorgde ervoor dat het na zonsondergang razend wel afkoelde en de temperatuur kort daarna reeds onder de tien graden dook. Een aardig verschil met de maxima die nog 17,9 wisten te bereiken, al zijn deze ook maar matig voor begin september. De dag werd afgesloten en gekenmerkt door een neerslagtotaal van 1,0 mm terwijl de noordenwind snelheden tot 22,5 km/h haalde.
Vanochtend bleken de opklaringen die we gisterenavond zagen binnendrijven, opnieuw te zijn omgeruild tegen Altostratus translucidus bewolking. Stratus fractus die zich daaronder ophield, maakte het voor het al sterk verzwakte waterzonnetje nog eens extra moeilijk om ons te kunnen verwarmen. De 'bezetting' bleek echter van korte duur want naar de middag toe werd de bewolking geleidelijk dunner om vervolgens over te gaan in een vezelachtig Cirrostratusdekje terwijl de Stratus fractus overging in mooiweers- Cumulus. Tevens werd er gevoelig zachtere lucht aangevoerd zodat de temperatuur onder rugdekking van de zon kon oplopen naar 19,8 graden, en dit tegenover de minima van 12,2 graden afgelopen nacht. Een echt nazomergevoel gaf dit echter niet, doordat er het grootste deel van de tijd een erg vlagerige zuid- zuidwestenwind stond die snelheden tot 43,5 km/h haalde. Na de middag werd een deel van de mooiweerswolkjes iets te geestdriftig in hun ontwikkeling waardoor een aantal regenbuien overmijdelijk waren. Zoals dat met buien gewoonlijk gaat, waren ze erg plaatselijk en leek Malderen aan het ergste te ontsnappen. Met een paar druppeltjes en een neerslagtotaal van 0,0 mm waren we er reeds vanaf. Tijdens de avond maakten de buienwolken plaats voor opklaringen, maar deze waren niet meer zo overtuigend doordat de Cirrostratusbewolking daarboven weer aandikte en overging in Altostratus terwijl er ook nog veel Stratocumulusbewolking overbleef. Een paar lenige zonnestraaltjes die zich met heel wat stuntwerk doorheen de verschillende wolkenlagen wisten te slingeren, zorgden later voor bloedrode kleurentinten bij zonsondergang. De rest van de avond verliep zwaarbewolkt maar droog terwijl de wind wat verzwakte, maar nog steeds prominent aanwezig bleef.
Na een zwaarbewolkte en winderige nacht kregen we tijdens het eerste deel van de voormiddag striemende regenvlagen te verwerken uit een sombere Nimbostratuslucht. Niet bepaald een pretje bij minima van 11,5 graden en die ochtendspits eronder. Gelukkig bekenden de weergoden kort voor de middag opnieuw kleur en ging de bewolking over in Stratus fractus en Altostratus. Deze maakte snel plaats voor Cirrostratus en voor we het wisten stonden we oog in oog met een diepblauwe hemel. Tussen de wolken althans, want die waren er nog steeds en hadden voor deze namiddag nog het een en ander voor ons in petto. Het duurde inderdaad niet lang of de zeer talrijke Cumuluswolken werden in het noordwesten onderbroken door een dreigende wolkenmuur waar diverse aambeeldvormige toppen boven zichtbaar werden. Deze kwam langzaam maar zeker dichterbij en bekoelde vervolgens haar vochtige woede op het Malderse weerstation. Of er hier ook hagel en onweer bijzat is niet duidelijk, maar op de radarbeelden werden in elk geval verspreide bliksemontladingen geregistreerd terwijl het aan rukwinden tot 33,8 km/h uit het west- zuidwesten zeker niet ontbrak. Vlak na de buienpassage zag het er weer vredig en rustig uit, maar tussen de stapelwolken doemden reeds dichte Cirrusschermen op die een volgende reeks buien aankondigden. Wie in Malderen woonde hoefde hier echter niet van wakker te liggen, want we kregen hooguit nog een paar schampschoten die goed waren voor wat verdwaalde regendruppels. De avond werd dan ook vooral gekenmerkt door fraaie wolkenlandschappen die veel weg hadden van een typische voorjaarsdag in de diep polaire lucht. Dat laatste was overigens nog te merken aan de maxima die niet meer boven de 17,5 graden uitklommen. Al bij al bleek het neerslagtotaal ondanks het buiengeweld nog mee te vallen met 4,4 mm.
Ondanks de erg zachte avond waarmee we gisteren afsloten, hadden we vanochtend niet bepaald veel thermische reserves bij minima van 8,1 graden. Het was bovendien grijs en mistig waardoor we op een sombere en kille herfstdag dreigden af te stevenen. Wie het optimisme tot de middag kon bewaren, werd echter niet pessimistisch want toen ging het Stratus wolkendek over in Stratus fractus om vervolgens plaats te maken voor mooiweerwolkjes (Cumulus mediocris). Deze vertoonden zich aan een nevelige en vaalblauwe hemel, wat voor een aangenaam zacht licht zorgde dat typisch is voor deze tijd van het jaar. Ook de temperaturen waren aangenaam: met maxima tot 21,9 graden was het niet heet maar ook niet onaangenaam koel terwijl er een zwakke noordoostenwind stond die snelheden tot 16,1 km/h haalde. Tijdens de namiddag verschenen er ragfijne sluierwolkjes die met hun opvallend lange draadvormige structuren voor een apart uitzicht zorgden. Hierin kwamen weer optische verschijnselen voor zoals felle bijzonnen, circumzenithale bogen en halo's, maar deze kringen rond de zon brachten geen water in de ton met dat dagtotaal van 0,0 mm erbij. De Cumuluswolkjes gingen er tijdens de avond weer vandoor terwijl de sluierwolken (Cirrus, Cirrostratus, Cirrocumulus en condensatiestrepen in een sublieme oranje gloed oplichtten bij zonsondergang. Na van al dat moois te hebben genoten bracht de sterke afkoeling ons weer met beide voeten op de grond terwijl het kwik daar morgenvroeg waarschijnlijk ook niet ver zal bovenzitten...
In de nasleep van het onweer hing er vanmorgen erg veel Altostratus, Altocumulus en Stratocumulusbewolking waaruit het nog een tijdje bleef naregenen. Er zaten ook een paar opklaringen tussen, maar die waren eigenlijk het vermelden niet waard. Doordat we nog aan de voorzijde van het eigenlijke koufront zaten, was het erg zwoel en samen met de bewolking zorgde dit voor erg hoge minima van boven 15 graden. Daarna werd het droger en bleef het meestal voor 7/8 bewolkt, opvallend rustig en nog tamelijk warm door de weinige opklaringen waarin de zon nog erg warm aanvoelde. Dit kwam vooral door het vocht al ging het na de middag geleidelijk koeler aanvoelen terwijl er een uitdrogende zuid- zuidwestenwind opstak met snelheden tot 32,2 km/h. Er verschenen nu bredere opklaringen waarop terug wolkenvelden volgden, en daarna werd het plots helder vanuit het zuid- zuidwesten. Het kwik profiteerde ervan om uit te stijgen naar 23,9 graden. De zomerliefhebbers hoefden zich echter geen illusies te maken want er werden meteen nieuwe stapelwolken gevormd die flink gingen opbollen en vervolgens uitgroeiden tot een vinnige buienlijn die omstreeks 17H30 over Malderen trok. Daarna volgden weer opklaringen, maar het duurde niet lang voordat er in het zuidwesten weer sierlijke aambeelden van Cumulonimbi prijkten. Dit was alweer de volgende buienlijn, al duurde het tot 22H30 toen deze met plots inzettende slagregens over Malderen denderde. Deze buienlijn wist het neerslagtotaal verder aan te vullen tot 4,8 mm en bracht het kwik een messteek toe waardoor we nu pas de minima van 12,2 graden bereikten.
Het was vanochtend erg nevelig bij minima van 11,8 graden. Er zweefden voordturend kleine waterdruppeltjes door de lucht en de zichtbaarheid in horizontale richting was slecht al was de maan boven ons steeds te zien. Deze keer startte de dag dus niet onder een grijze hemel en de nevel werd snel opgeruimd eens de zon op was. Er was wat Cirrus en Cirrostratus te zien in het westen en in de loop van de dag werden er stapelwolken gevormd die naar de avond toe weer oplosten. De wind was overwegend zwak met een uitschieter tot 12,9 km/h uit het noordwesten. Er werd tropische lucht aangevoerd en dit was merkbaar aan de temperaturen die het erg goed deden met 27,2 graden in de namiddag. Deze warmte zou morgen tijdelijk worden onderbroken door een korte periode van benedennormale temperaturen, en het mag dan ook geen wonder heten dat we 's avonds typische koufrontbewolking zagen verschijnen in het noordwesten. Altocumulus floccus en castellanus waren de klassieke vertegenwoordigers, en door de laagstaande zon wierpen ze schaduwen op lagergelegen Altocumulusvelden. Voeg daar nog de vurige kleuren en het zachte strijklicht aan toe en we hadden redenen genoeg om een volle batterij in de camera/smartphone te hebben. Tijdens de avond ging het klam en vochtig aanvoelen, maar echt koud werd het niet in tegenstelling tot de vorige avonden. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zowel de Stratuswolken, Stratocumulusvelden als condensatiesporen én sluierwolken zijn 's nachts verdwenen waardoor we de dag begonnen onder een kraakheldere zomerlucht. Het was aangenaam koel bij minima van 14,1 graden maar het warmde al snel op bij ononderbroken zonneschijn. Na de middag werden er stapelwolkjes gevormd in de blauwe lucht die toch wel een nevelige indruk maakte zodat het zeker geen zwartblauwe kleuren werden zoals in het hooggebergte of extreem heldere dagen in eigen land. De stapelwolken hielden zich enkel boven de zuidelijke horizon op en zijn mogelijk een gevolg van de heuvelachtige gebieden in deze richting. Er stak een zacht briesje uit zuidelijke richtingen op en het warmde op tot net geen tropische maxima van 29,4 graden. Naar de avond toe losten de stapelwolkjes op en er volgde een zachte tot zwoele zomeravond waarin omstreeks 21H30 toch wat (aangename) koelte begon neer te dalen over de omgeving. We sloten de dag in even heldere omstandigheden af als ze begonnen was en zelfs het neerslagtotaal is hetzelfde gebleven met 0,0 mm.
De dag begon in veelbelovende, heldere omstandigheden bij minima van 12,5 graden. De voormiddag verliep in vergelijkbare omstandigheden terwijl er een verkoelende, droge oostenwind opstak die echter een stuk minder krachtig was dan gisteren. Kort voor de middag werden er stapelwolkjes gevormd maar deze losten vrij snel weer op zodat het terug helder werd en het met gemak kon opwarmen tot 24,1 graden. Op het einde van de namiddag dreef er gebroken Stratocumulus binnen vanuit het zuidoosten en deze werd gevolgd door aaneengesloten bewolking die snel overging in Stratus. Voor we ook maar konden beseffen wat er gebeurde was het weer somber, maar met het binnendrijven van de bewolking viel de oostelijke wind weg en bleef de warmte hangen waardoor het toch erg aangenaam bleef in de buitenlucht. De avond verliep eveneens in sombere maar aangenaam zachte omstandigheden al ging de bewolking weer over in Stratocumulus die met haar grote evenwijdige rollen in combinatie met het zachte avondlicht vooor mooie effecten zorgde. Deze bewolking bleef echter aaneengesloten waardoor we de zon zelf niet meer te zien kregen. Neerslag is er ondanks de oprukkende bewolking niet meer aan te pas gekomen waardoor we weer met een dagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.