Nadat het ochtendlijke landschap werd ontbloot van zijn satijnen nevelslierten kregen we opnieuw een stralende nazomerdag cadeau van de toch wel zeer goed gezinde weergoden. De temperaturen vonden we vanochtend terug op 13,4 graden, en dankzij de zon die ongestoord haar werk kon doen kwamen we in de namiddag terecht bij een aangenaam warme 28,9 graden. De wind kwam hierbij iets krachtiger uit de hoek dan de voorbije dagen zodat we de hoogste windsnelheid konden optekenen vanuit het noordwesten met 23 km/h. Bewolking was zowat de grote afwezige vandaag en er was buiten wat dunne sluiertjes niets van te merken. Naar de avond toe lijkt deze sluierbewolking echter wat nadrukkelijker opzetten en dat is wellicht de overgang naar een iets minder warm weertype dat zich aankondigt met vooral frissere nachten. Tot vrijdag zal het echter droog blijven en zullen we elke dag nog een royale portie zonneschijn mogen ontvangen.
De nazomer schakelde vandaag een kleine versnelling terug waardoor we het met meer bewolking moesten stellen. De bewolking was afkomstig van een zeer aktieve onweershaard boven het zuiden van Frankrijk waarvan de afgestorven onweerscellen in de vorm van wat extra bewolking over Malderen dreven terwijl de wind aanwakkerde tot 26 km/h uit het noorden. Vooral het westen van het land kreeg veel bewolking over zich heen en hoewel we er te Malderen droogjes van af gekomen zijn zijn er op sommige plaatsen wat buien aktief geweest waarvan er gisterenavond eentje met vrij hevig onweer in het uiterste noordwesten van het land enige tijd rondzwalpte alvorens terug uit te doven. Met temperaturen tussen 17,1 en 26,2 graden leefden we echter nog steeds boven onze stand en ook de komende dagen kunnen we nog genieten van de warme lucht die naar onze streken wordt opgestuwd terwijl we morgen eveneens van neerslag zullen behoed worden, zij het dat almgemene mist of nevel voor aardig wat hinder kan zorgen voor een groot deel van de dag. Overmorgen nemen de buienkansen terug toe als aanloop op een potentiëel verzuipende zaterdag wanneer een uitdiepend hoogtelaag voor aanzienlijke neerslaghoeveelheden kan zorgen. Exakte gegevens qua timing en zwaartepunt ervan zijn nog niet betrouwbaar genoeg maar het lijkt erop dat vooral Nederland flink in de vochtige klappen zal delen...
Deze dag begon al veel roos (of moeten we zeggen blauw) kleuriger met een reeds bij zonsopgang aktieve ochtendzon. Het was waarschijnlijk zowat de ganse nacht helder of lichtbewolkt want er heeft zich op verschillende plaatsen ochtendnevel gevormd die tevens voor een fraai effekt zorgde in combinatie met de zachte kleuren van de ochtendhemel. Het kwik reageerde hier kordaat op door weg te duiken naar 13,9 graden, maar voor begin september is dit nog steeds erg zacht. De nevel was echter niet opgewassen tegen de toenemende zonnewarmte en al snel was er niets dan een helder blauwe lucht te zien waardoor het kwik snel kon oplopen naar 28,7 graden in de late namiddag. De zon zorgde niet alleen voor aangename temperaturen maar ook voor de nodige thermiek waardoor zich rond het middaguur wat kleine stapelwolkjes vormden die gelukkig niet teveel in volume toenamen. Kortom, het werd weer een geslaagde en droge nazomerdag en het zachte zuidwestelijke briesje van hooguit 12,9 km/h deed daar zeker geen afbreuk aan. Traditiegetrouw verdwenen de stapelwolkjes naarmate de zonsondergang naderde, maar hoge sluierwolkjes lagen al een tijdje op de loer om hun rol onmiddellijk te kunnen overnemen en zo werd de zonsondergang weer fraai ingelijst door hun gele tot fel oranje kleurentinten. Het was tevens een aangenaam zachte avond meer eens de zon achter de horizon wegdook, dook het kwik haar achterna waardoor de rest van de avond erg klam en vochtig aanvoelde. Een vuurtje of een extra T shirtje waren dan ook handige hulpmiddelen om deze nazomeravond comfortabel door te brengen in open lucht.
Met het zwaarbewolkte en sombere weer waarmee we gisteren afsloten, gingen we vandaag weer van start. De vroege vogels onder ons hadden evenwel een streepje voor vermits er heel vroeg in de ochtend nog een paar opklaringen opdoken, maar dat was zo vroeg dat enkel de maan er kon van gebruik maken om haar bleke schijnsel over het nog vredig slapende Malderen te werpen. Later was het dan weer een en al gewolk wat de klok sloeg, al hielden we het deze keer grotendeels droog. De zachtere lucht die gisterenavond binnendreef resulteerde in zeer zachte minima van 15,2 graden, en ook overdag raakte het kwik een weinig hoger waardoor we maxima van 20,5 graden konden noteren. Dit gebeurde nog steeds in zwaarbewolkte omstandigheden en tijdelijk nog wat lichte regen waarbij in het tweede deel van de namiddag nog een paar minuscule opklaringen voorbijdreven (voor degenen die ze hebben opgemerkt tenminste). Het was ook uitgesproken rustig met niet meer dan 11,3 km/h wind uit noord- noordwestelijke richting. Pas na zonsondergang kwamen er dan als bij verrassing opeens zeer brede opklaringen opzetten vanuit het noorden waardoor we deze dag ironisch genoeg onder een heldere hemel afsluiten. Het koelde hierbij sterk af al duurde het nog een hele poos eer het kwik beneden de vijftien graden dook. Ondanks de lichte regen bleef het neerslagtotaal op 0,0 mm steken.
De naaweeën van de waterkuur die we gisteren kregen, zorgden er vanmorgen voor dat het nog enige tijd bewolkt bleef met soms nog wat lichte motregen. Tussen de Stratus fractus bewolking werden na een poosje echter blauwe stukjes zichtbaar en het duurde niet lang voor deze de bewolking deden uiteenvallen in afzonderlijke wolkenflarden. Na een tijdje bestraald te worden door de rijzende zon, gingen ze over in de klassieke mooiweerswolkjes terwijl een iets hoger gelegen temperatuursinversie ervoor zorgde dat sommigen zich gingen uitspreiden tot Stratocumulus. Dit gebeurde echter op beperkte schaal waardoor de zon het grootste deel van de tijd haar ding mocht blijven doen, en zo garant stond voor een temperatuursstijging van 15,7 naar 21,4 graden. Vooral de namiddag mocht er best wezen in deze omstandigheden, al moesten we soms nog rekening houden met windsnelheden tot 40,2 km/h uit het zuidwesten. Tijdens de avond leken sommigen van de mooiweerswolkjes er een stuk massiever uit te zien en doordat de zon op dat moment lang niet meer krachtig genoeg was om voor veel thermiek te zorgen, was dit op zijn minst verdacht te noemen. Zeker toen er nog wat later Cirrus densus vanachter de Stratocumulus partijtjes kwam loeren. De gevolgen lieten niet lang op zich wachten want na zonsondergang werd Malderen het doelwit van een paar korte maar vrij pittige buitjes die het neerslagtotaal uiteindelijk op 0,4 mm brachten.
We bevonden ons vanmorgen reeds aan de andere zijde van het zwakke warmtefront, maar toch is het door de brede opklaringen 's nachts afgekoeld tot 11,6 graden. De bewolking bestond nu uit Stratocumulus, Cirrus en Cirrostratus, maar naar de middag toe werd er ook Cumulus gevormd. Dit zorgde voor een wisselend bewolkt weertype waarbij de wolkensoorten en hun bedekkingsgraad de hele dag min of meer hetzelfde bleven. Voor zon was er natuurlijk ook ruimte, en zo konden we vrij aangename maxima van 20,8 graden binnen rijven. De wind zocht hierbij het west- zuidwesten op en streek met snelheden tot 20,9 km/h over het weerstation. Tijdens de avond gingen de Stratocumulus en Cumulus wolken er geleidelijk uit en bleef er vooral Cirrus en Cirrostratus over. Deze zorgden in het zachte licht van de ondergaande zon weer voor de juiste sfeer terwijl het slechts langzaam afkoelde. Niettemin was het na zonsondergang nog best kil te noemen en was men al snel geneigd om de buienactiviteiten te beperken tot het aflezen van het neerslagtotaal van 0,0 mm.
Het was deze morgen alweer erg koud bij temperaturen die tot 8,6 graden zijn gezakt. De oprukkende sluierbewolking van gisteren heeft zich tijdens de nacht immers teruggetrokken naar het westen waardoor we terug onder een heldere hemel terechtkwamen. Terwijl deze voor een sterke afkoeling door uitstraling zorgde, deed ze na zonsopgang gelukkig het omgekeerde en warmde het in de ongehinderde zon al snel op. Dit gebeurde in samenwerking met een subtropisch luchttransport uit het zuidoosten, en resulteerde in aangename maxima van 22,3 graden. Ondertussen zagen we echter een pittige depressie onze kant uitkomen vanuit het zuidwesten waardooor dit nazomerse weer geen lang leven beschoren is. De sluierbewolking breidde zich weer uit vanuit het zuidwesten en tegen de middag was dat een tamelijk scherp begrensde band van Altostratusbewolking met Altocumulus lenticulatis bankjes eronder. De rest van het luchtruim werd volgesmeerd met Cirrostratusbewolking terwijl er in het uiterste noordoosten nog stukken met helderblauwe lucht te zien waren. Dit zorgde net als gisteren weer voor optische verschijnselen die variëerden van kringen, bogen en strepen tot felle bijzonnen. Tijdens de tweede helft van de namiddag breidde de Altostratusbewolking zich ook over de rest van het luchtruim uit en was het meteen afgelopen met onze zonnekuur. Er stak een krachtige oostenwind op die het beginnende herfstseizoen met snelheden tot 33,8 km/h goed tot haar recht liet komen, al bleef het nog tot na zonsondergang droog. Dikke regendruppels bereikten vervolgens omstreeks 21H30 het weerstation, en we kregen daarna een afwisseling van licht gedruppel en zwaardere regenvlagen. De nadruk kwam steeds meer op die zwaardere regenvlagen te liggen, wat natuurlijk niet verwonderlijk is aangezien er een eindje ten zuiden van ons zelfs bliksemontladingen werden weergegeven op de radar. In Malderen was daar niets van te merken, maar van regen des te meer aangezien het dagtotaal meteen werd aangevuld tot 3,8 mm. Bewolking, vocht en het opstuwen van warme lucht aan de voorzijde van het koufront zorgden ervoor dat het zeker geen koude avond werd met temperaturen die niet onder de 16 graden zakten.
We begonnen de dag met redelijk wat wind, een aantal opklaringen en veel Cirrostratus, Altocumulus en Altostratusbewolking. Deze nam snel toe waardoor we maar nauwelijks konden profiteren van de kortdurende zonneschijn. Rond de middag begon het reeds lichtjes te regenen uit een warmtefront en daarna kreeg de neerslag een nogal buiig karakter. Op het einde van de namiddag werd het weer droger terwijl er aan de achterzijde van het warmtefront gevoelig zachtere lucht werd aangevoerd. Niet dat de temperauren hoge toppen scheerden met 17,8 graden, maar gezien de ruige en sombere weersomstandigheden presteerde het kwik nog erg goed. Tijdens de avond begon het opnieuw te regenen uit het naderende koufront, en hierin viel de snelle opeenvolging van droge perioden en buien op uit een erg chaotisch wolkendek. Deze bestond uit Nimbostratus en een aantal Stratocumulusvelden met Cumulus congestus ertussen, wat soms voor de aanblik van een gitzwarte wolkenmuur zorgde. Daarna werd de neerslag eerder continu en geleidelijk intenser terwijl de wind verder aanwakkerde tot snelheden van 51,5 km/h uit het zuidwesten. De zwaarste neerslag kwam in het noorden van Nederland terecht, maar ook in Malderen was het niet mis met een dagtotaal dat opliep tot 10,0 mm. Het koelde nauwelijks af tijdens de avond en de minima werden dan ook vanochtend reeds bereikt aan de voorzijde van het warmtefront met 13,7 graden.
Dankzij de interventie van uitgestrekte Stratocumulusvelden werd de nachtelijke afkoeling een halt toegeroepen en werd het toch niet kouder dan 9,6 graden. Zonder deze wolkenvelden was het wellicht tot lokale grondvorst gekomen al is dit niet uitgesloten daar waar de opklaringen langer stand hielden. De wolkenvelden zorgden voor een mooie zonsopgang toen ze langs onder werden beschenen door de opkomende zon en wisten daarna met hun regelmatige structuur voor een sfeervol plaatje te zorgen. Ze hadden even de neiging om over te gaan in sombere Stratus, maar het wolkendek loste nog voor de middag grotendeels op waardoor het terug stralend nazomerweer werd. Er waren wat afgeplatte Cumulus humilis wolken te zien, een paar restanten van de Stratocumulus en sluierbewolking. Het warmde in deze omstandigheden natuurlijk snel op waardoor we terug aangename maxima van 22,7 graden konden optekenen. Er stond ook niet al te veel wind met snelheden tot 12,9 km/h uit het west- noordwesten. Naar de avond toe losten de stapelwolken op en ondanks de doorgezette afkoeling bleef het nog enige tijd aangenaam zacht nadat de zon onder was. We sloten terug af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
De stapelwolken en andere dreigingen waren vanochtend weer verdwenen om plaats te maken voor onschuldig ogende Cirruswolken bij minima van 15,6 graden. Deze wolken markeerden echter de overgang naar een onstabiele luchtsoort en de heldere lucht die wat verderop onze richting uitkwam was dan ook geen lang even beschoren. Na de middag verschenen er in het westen flinke stapelwolken waarvan een groot deel was uitgegroeid tot volwassen onweerswolken met verijsde toppen. Deze bleven veilig ten westen van ons doch vanuit het zuiden dreven er opeens Stratocumulusvelden binnen en deze maskeerden een onweersbui die wat verderop zat en eveneens onze richting uitkwam. De bui werd aangekondigd met een aantal dreunende donderslagen en ging gepaard met kortdurende felle regen die echter maar net genoeg was om de bodem nat te maken. We hadden echter amper tijd om te bekomen of de opklaringen die vanuit het zuidwesten de bui opvolgden werden uit die richting verjaagd door een donkere wolkenmuur die kwam aanzetten. Alweer donderde het enkele keren en na korte tijd volgde er terug een kortdurende stortbui met zeer dikke druppels. Dan klaarde het terug op en konden we een half uurtje van de zon genieten bij maxima van 26,6 graden die door de vochtige lucht drukkend aanvoelden. De stapelwolkjes wat verderop werden echter overschaduwd door Cirrus densus en meteen wisten we hoe laat het was. Een derde onweer kwam onze kant uit en werd voorafgegaan door opnieuw dreigende wolkenluchten waarin vaag een shelf achtige structuur te zien was. In het noordwesten waren gevaarlijke blikseminslagen te zien en alweer klonken er daverende donderslagen. De bui trok ten noordwesten van ons langs en we pikten enkel een staartje mee dat terug kortdurende stortregen met dikke druppels met zich meebracht. Vervolgens klaarde het op en stak er een koele bries op vanuit het westen waardoor de warmte nu definitief Londerzeel uit was. Kort voor zonsondergang waren er weer dreigende stapelwolken te zien maar deze bleken uiteindelijk geen buien meer te veroorzaken en we sloten de dag af onder breder wordende opklaringen met echter wat verderop sluierbewolking die dikker werd vanuit het zuidwesten. We sloten af met een neerslagtotaal van 2,7 mm in een erg koele avond.
De dag nam weer een sombere start, maar gelukkig was het aangenaam zacht bij minima van 17,6 graden en hing er een rustgevende herfstsfeer. Aanvankelijk was het egaal grijs met Stratus bewolking maar na verloop van tijd begon de grijstint afwisselend lichter en donkerder te worden. Opklaren deed het echter niet al steeg het kwik tijdens een van die lichtere intermezzo's toch nog naar 21,6 graden bij een zeer zwak noordwestelijke briesje. De afwisseling van lichtgrijs en donkergrijs ging voor een flinke poos verder tot er opeens een koufront over ons heen spoelde met een tiental regendruppels. Daarna klaarde het weer op vanuit het westen en werd er tegen zonsondergang nevel en mist gevormd die voor een prachtige gouden avondsfeer zorgden door het warme licht dat in de vochtige atmosfeer doordrong. Er volgde een zeer rustige avond waarin het door het ontbreken van wind en de aanwezigheid van het vocht niet koud aanvoelde toen we op het einde van de avond het neerslagtotaal van 0,0 mm optekenden
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.