Vanochtend, een poos voordat het eerste ochtendlicht in de hemel kon doordringen viel op dat lange wolkenflarden haasje over aan het spelen waren met de maan en de omringende sterren. Hoewel het voor de rest helder leek te zijn verdween de maan opeens definitief achter de laaghangende troep en bij het aanbreken van de daglichtperiode zag alles er grijs en herfstachtig uit. Doch het was maar tijdelijk want tegen de middag heeft de zon zich door de stratusmassa heen kunnen boren en zo evolueerden we alsnog naar een mooie nazomerdag met in de namiddag wat mooiweerswolkjes, en temperaturen tussen 16,2 en 27,1 graden. Een erg levenige wind tot 27 km/h maakte het echter iets minder aangenaam dan gisteren, vooral naar de avond toe wanneer de afkoeling is beginnen in te zetten. Neerslag is er niet gevallen ondanks het bewolkte intermezzo vanmorgen, en die zou er pas vanaf vrijdag kunnen komen in de vorm van buien en mogelijk een donderslag. Verder in de avond is het erg opvallend dat de hemel niet meer zo'n diepblauwe indruk meer geeft ondanks het feit dat er geen bewolking aanwezig is, terwijl er aan de horizon een bruine smog achtige laag lijkt te rusten. Het zijn duidelijke tekens dat we in een andere luchtsoort beland zijn dan de voorbije dagen. Vooral tijdens de nachten zal dit op thermisch gebied voelbaar worden.
Zoals verwacht hebben zich in de loop van de ochtend diverse nevel en mistbanken gevormd. Het aantal plaatsen dat onder de open hemel de dag zag aanbreken was echter vrij groot, zo bleef Malderen eveneens van mist gespaard. De nevelslierten zorgden andermaal voor een betoverend mooi spektakel tijdens de luttele minuten voor zonsopgang en over de rest van de dag kunnen we alleen maar met lof spreken dankzij de aangename nazomerzon die het kwik weer wist op te drijven van een zachte 14,4 in de ochtend naar een lekker warme 27,8 graden in de namiddag. De wolken lieten zich met momenten ook flink gelden, vooral kort voor en rond de middag waren de stapelwolken goed vertegenwoordigd waarna ze geleidelijk weer de aftocht bliezen en plaats maakten voor hoge sluierbewolking die voor een bloedrode zonsondergang zorgden en het geheel werd op smaak gebracht door een westelijk briesje tot 19 km/h. De sterke afkoelingen na zonsondergang zijn de voorbije dagen kenmerkend geweest en ook vandaag is dit niet anders, het kwik is sinds 21H30 alweer onder de twintig graden gedoken. De vorstgrens is gelukkig nog veraf dus we vestigen onze aandacht voorlopig op de regenzone die vanaf morgenavond een wisselvallig weertype zal teweegbrengen met onweerachtige buien. Overmorgen zal hier waarschijnlijk ook aan ten prooi vallen terwijl het hoogtepunt met plaatselijk veel neerslag voor zaterdag gereserveerd is.
Het zag er al een tijdje naar uit dat we vandaag een 'elektrisch geladen' dag zouden beleven wanneer de aanstormende koele lucht de warmte van de voorbije dagen zou verdrijven. Doch uiteindelijk bleek de doortocht van het koufront zeer slecht getimed te zijn: namelijk in de vroege ochtenduurtjes waardoor zowel thermiek als beschikbare warmte minimaal waren. We zagen de dag dan ook beginnen met een reeds ingezette noordwestelijke stroming, veel wolken en af en toe een spatje motregen, terwijl het reeds behoorlijk was afgekoeld. Het grijze weertype was gelukkig niet van lange duur want nog ruim voor de middag werd de bewolking dunner en kwamen vanuit het noorden mooie, diepblauwe luchten aanzetten waarin zich slechts verspreide, felwitte stapelwolken ophielden. De zon was snel van de partij en het eerste deel van de namiddag konden we van een zeer aangenaam nazomerweertje genieten in geleidelijk breder wordende opklaringen. Het was vooral de zon die het aangenaam maakte want de luchttemperaturen bleven nu achterwege met waarden tussen 11,6 en 21,6 graden. Het tweede deel van de namiddag werden we voor de keuze gesteld om ofwel extra kledingsstukken in gebruik te nemen ofwel ons terug te trekken achter glas, want de wind nam geleidelijk in kracht toe (tot 30,6 km/h uit het noorden) terwijl de wolken weer prominenter aanwezig waren. Voor buienvorming was de lucht echter al teveel gestabiliseerd en het neerslagtotaal voor vandaag was dan ook reeds lang een feit met 0,0 mm. De avond kondigde zich dan weer vriendelijker aan met schaarser wordende wolken en een flink in kracht afnemende wind maar dan was het de zon die reeds teveel van haar krachten had ingeleverd zodat aangenam terrasjesweer er vanavond niet meer inzat. Na zonsondergang had de felwitte maan slechts concurrentie van een paar rudimentaire Stratocumulusveldjes die het na een paar uur ook reeds lieten afweten.
De heldere hemel waarmee we gisteren de dag afsloten, was kennelijk geen lang leven beschoren. We ontwaakten immers weer onder een grijze hemel en dit bij temperaturen die met 10,0 graden weer erg fris waren in vergelijking met gisteren. Een afwisseling van Stratus en Stratocumulus met Cumulusbewolking eronder bepaalden het grootste deel van de dag terwijl er heel af en toe iets blauwachtigs te zien was, wellicht ging het hier om opklaringen. Het tweede deel van de namiddag sloeg het weer eindelijk om en kregen we alsnog de zon met regelmaat te zien terwijl er nog wat Stratocumulusvelden en Cumulusbewolking voorbijdreven. Hierdoor kon de temperatuur alsnog oplopen naar 21,7 graden, en later op de avond ging de bewolking verder afnemen waarbij er rond zonsondergang nog wat verspreide Stratocumulusvelden te zien waren die in het zachte avondlicht voor bijzonder fraaie en sfeervolle kleureneffekten zorgden. Na zonsondergang evolueerden we naar helder weer al bleven de temperaturen nog lang rond de vijftien graden flirten. Voorts was dit weer een opvallend rustige dag zonder neerslag en en noordelijk briesje tot slechts 12,9 km/h.
Terwijl we er gisterenavond nog met een paar buitjes vanafkwamen, moesten we het vandaag opnemen tegen aanhoudende regenval onder een betrokken hemel die voor een erg donker en mistroostig weersbeeld zorgden. Saai kunnen we het echter niet noemen, want de hemel zag er bijzonder chaotisch uit terwijl de regen het ene moment overging in motregen om het andere moment dan opeens aan een flinke rate over het weerstation uitgestort te worden. Na de middag werd de druppeldans zonder al teveel onderbrekingen verdergezet, maar uiteindelijk begonnen er in het laaghangende wolkendek gaatjes te vallen en de zon wist zich daar al snel doorheen te wurmen om alsnog een temperatuurssprongetje van 13,9 naar 18,4 graden in de wacht te slepen. Van de nattigheid waren we echter nog niet verlost want we kwamen nu in zeer onstabiele lucht terecht waarin zich tientallen kleine maar erg felle regenbuitjes ophielden. Een eindje verderop naar het westen zat daar zelfs behoorlijk wat onweer op, maar dit consentreerde zich vooral op Engeland terwijl Malderen met 'gewone' stortregens werd geconfronteerd. De wolkenluchten zagen er hoe langer hoe indrukwekkender uit waarbij vooral de laaghangende wolkenbasissen opvielen. Naast dit alles viel ook op hoe de wind aanwakkerde en zich onvoorspelbaar gedroeg met het ene moment bijna windstilte en het andere moment flinke rukwinden tot 40,2 km/h uit het zuid- zuidwesten. De windstiltes kwamen vaak voor aan het begin van elke stortbui terwijl de droge momenten door de vlagerige wind werden gekenmerkt. Aan het einde van de namiddag waren de forse stapelwolken goed zichtbaar doordat de opklaringen ertussen breder werden en sommigen vertoonden zelfs karakteristieke ijskappen. Ondanks al dat natuurgeweld zag de hemel er sfeervol en rustgevend uit kort voor zonsondergang, met een goudgeel ingekleurde Stratocumuluslaag waaronder blauwgrijze Stratusfractus voorbijdreef. Na zonsondergang kregen we nog een paar buitjes te zien die het neerslagtotaal deden uitkomen op 5,0 mm, maar het werd steeds rustiger en de droge perioden hadden nu duidelijk de overhand.
Met brede opklaringen, wat Cirrus en Cirrostratus welke vooral in het westen goed vertegenwoordigd was, en Altocumulus lenticularisbewolking die eveneens in die richting te vinden was, zag het er vanochtend weer veelbelovend uit. Op de zon hoefden we dan ook niet lang te wachten, en deze deed ons de naar 11,5 graden gedaalde ochtendtemperatuur al snel vergeten. Er dreven tijdelijk veel Altocumulusvelden voorbij die samen gingen met een prefrontale vore. Deze was echter nauwelijks actief en de neerslag die door de radar werd gedetecteerd was meer dan waarschijnlijk slechts virga (regen die verdampt voor hij de grond raakt). Achter de vore klaarde het helemaal op en kon het kwik stijgen naar 27,7 graden in de met enkele Cirrusplukken en Altocumulusbankjes getooide hemel. Hierbij stak een zuid- zuidwestelijke bries op die met haar snelheden tot 25,7 km/h wat verkoeling kon brengen. De avond verliep eveneens onder zeer licht bewolkte omstandigheden, waarbij het slechts langzaam afkoelde en we konden vaststellen dat het neerslagtotaal ongewijzigd is gebleven met 0,0 mm.
Bij temperaturen die niet beneden 12,7 graden zakten zou je meteen aan een zomerse nacht denken, maar een paar stapjes in de buitenlucht waren voldoende om weer in het juiste seizoen te belanden. De regen kwam immers met bakken naar beneden terwijl een sombere grijze hemel bij zonsopgang haar opwachting maakte. Langzaam maar zeker trok de storing weg naar het noordoosten, maar de neerslag kreeg nu een druilerig karakter terwijl er mist werd gevormd. Het duurde vervolgens nog een paar uur voor het echt droog werd en wie geduld kon oefenen tot de middag, kon weer genieten van opklaringen die langzaam binnendreven vanuit het zuidwesten. De bewolking maakte plaats voor Cumulus terwijl we hogerop wegtrekkende sluierwolken en wat dunne Altocumulus terugvonden. Het deed allemaal erg nevelig en melkachtig aan waardoor we de zachte maxima van 21,6 graden vooral aan de overwegend zuidelijke stroming te danken hebben. Aan de grond stond er een oost- zuidoostelijke bries die snelheden tot 22,5 km/h haalde en hogerop in de atmosfeer stond een krachtige stroming die reeds een volgende regenzone met zich heeft meegelokt. Deze zal ons wellicht morgen bereiken maar vandaag kregen we reeds volop te maken met sluierbewolking die in de loop van de namiddag weer wat dikker werd en overging in Altostratus. Er werden flinke stapelwolken gevormd en de aangevoerde lucht was erg vochtig waardoor we niet alleen bij zonsondergang maar ook voor het grootste deel van de avond met oranje en rood kleurende luchten te maken kregen. Maar toch bleef het droog en verliep alles rustig bij een geleidelijk afzwakkende wind. Het neerslagtotaal was dan ook vanmiddag reeds bereikt met 9,0 mm.
We bevonden ons vanochtend aan de achterzijde van het koufront, wat zich vertaalde in opklaringen die het kwik deden dalen tot 12,7 graden. De koude luchtmassa's achter het front konden niet ver genoeg naar het zuiden doordringen waardoor de frontale bewolking het grootste deel van de dag over Malderen bleef slepen. Dit zorgde voor veel sluierbewolking (Cirrostratus) die soms overging in Altostratus. Een krachtige jet die in de hogere luchtlagen flink van jetje gaf, zorgde ervoor dat de lucht onstabiel was en er een aantal buien tot ontwikkeling kwamen. De hele dag door waren er dan ook flinke stapelwolken te zien die in combinatie met de sluierbewolking erboven voor een wat aparte aanblik zorgden. Er stond ook erg veel wind met snelheden tot 41,8 km/h uit het west- zuidwesten en doordat we ons steeds net in de polaire lucht bevonden bleven de maxima flink achter met 19,0 graden. Tijdens de late namiddag en avond werd de sluierbewolking dikker waardoor het somber en guur werd bij de doorstaande wind. Het kwam hierbij af en tot tot regenval waardoor het neerslagtotaal verder werd aangevuld tot 1,0 mm.
De zon was er al vroeg bij vandaag, maar er zat nog wat vocht in de lucht wat zich vertaalde in een wat nevelige atmosfeer en stapelwolken overdag. We begonnen eraan met minima van 9,3 graden en na de middag haalden we onder begeiding van een west- noordwestelijk briesje tot 27,4 km/h maxima van 26,8 graden. Een heel verschil met de noordelijke helft van Nederland waar het de hele dag grijs en kil was met zelfs plaatselijk wat motregen. De stapelwolken bleven in Malderen onschuldig ondanks hun forse afmetingen op sommige momenten. Hoe dan ook, toen de zon 's avonds wat lager zakte, losten ze één voor één op en gingen we een lichtbewolkte avond in terwijl er enkel wat sluierwolkjes en condensatiestrepen overbleven. Het koelde flink af dus de meting van het neerslagtotaal van 0,0 mm werd niet beïnvloed door neerslaande zweetdruppels.
Afgelopen nacht is het opnieuw tot regen gekomen, maar de neerslag was amper meetbaar met 0,2 mm. Er leek meer te komen als we naar de dreigende Altostratusluchten keken, maar in het westen verscheen al snel een blauwe band die geleidelijk dichterbij kwam terwijl er een waterig zonnetje zichtbaar werd. Het voelde eerst nog kil aan maar toen de zon er goed en wel doorbrak ging het al snel aangenaam warm aanvoelen doordat de warmtestraling extra krachtig was in de heldere diepblauwe poollucht. Warmer dan 21,5 graden werd het nochtans niet en toen er een wolkje (meestal Cumulus fractus of een bankje Altocumulus floccus) voor kwam voelde het meteen een stuk frisser aan. Gelukkig stond er maar nauwelijks wind terwijl er door de diepblauwe luchten nog een zuiderse sfeer hing. De zwakke wind kwam meestal uit zuidelijke tot zuidwestelijke richtingen en in het oosten zagen we steeds de Altostratusbewolking hangen van het koufront dat kennelijk is stilgevallen zodat we net aan haar westelijke kant bleven steken. Naar de avond toe kwam de bewolking weer wat meer onze kant op maar het bleef ondanks de soms inktzwarte luchten die vanuit het zuiden kwamen binnendrijven droog. In het westen bleef het helder en toen de zon onderging zorgde dit natuurlijk voor een oogverblindende, vurige lightshow toen het oranje licht op de valstrepen die kennelijk onder de Altostratusbewolking hingen weerkaatste. Er volgde een kille avond, maar door het ontbreken van enige wind voelde het minder onaangenaam aan dan gisterenavond rond dezelfde tijd. We sloten af met een dagtotaal van 0,0 m
Voor de verandering was het nu weer helemaal helder en is het onder de open hemel afgekoeld tot 11,4 graden. Het duurde echter niet lang of wer werden stapelwolken gevormd en vooral na de middag groeiden deze uit tot forse afmetingen. Buienmeldingen bleven dan ook niet lang uit, maar toch konden we het in Malderen droog houden. Door de opnieuw zeer zwakke west- noordwestenwind en de ruime zonnige perioden was het aangenaam toeven in de buitenlucht en we haalden maxima van 24,5 graden. Tegen de avond begonnen de stapelwolken weer in elkaar te zakken en kregen we vooral resten Stratocumulusbewolking te zien welke verder oplosten. De hemel werd nu gevuld met zachte kleuren waarbij het reeds lang voor zonsondergang mogelijk was om rechtstreeks in de zon te kijken die nu slechts een zeer zwakke goudkleurige bol was geworden. Ook de maan was niet meer dan een nauwelijks waarneembare rosse bol toen het later donker werd. De avond verliep erg zacht en ook toen we op het einde ervan het neerslagtotaal van 0,0 mm optekenden was het nog heerlijk toeven in de weliswaar klamme omstandigheden.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.