De eerste uurtjes van de daglichtperiode verliepen onder een nagenoeg heldere hemel doch halverwege de voormiddag kwamen de eerste stapelwolkjes tevoorschijn gesprongen en steeds meer nieuwe stapelwolkjes volgden het voorbeeld van hun voorgangers zodat de zon er vooral na de middag regelmatig verstoppertje begon achter te spelen. Naar de avond toe is dan op middelhoog niveau het zwerk beginnen dicht te slibben en ziet het ernaar uit dat we opnieuw een geut regen zullen te slikken gaan krijgen. Qua temperaturen was het wel even wennen, we haalden nu maar 20,8 graden tegenover de minima van 13,0 graden terwijl de wind zich in de noordwestelijke hoek genesteld heeft en met stoten tot 32 km/h de boel erg onaangenaam maakte. De komende week zal eveneens erg onderkoeld verlopen waarbij de wind steeds de hoofdrol zal op zich nemen. We krijgen af en toe de zon te zien maar regelmatig zullen buien en regenzones de revue passeren.
Uiteindelijk lijkt het erop dat de zomer haar laatste kruit verschoten heeft. Het hardnekkige Stratus wolkendek dat ons gisteren een groot deel van de dag in de ban hield was vanochtend opnieuw present en hield ons tijdens de voormiddag van het geringste straaltje zonlicht verstoken. Na de middag werd het er niet veel beter op en het kwik was dan ook genoodzaakt om er na het bereiken van een maximum van 20,8 graden het thermische bijltje bij neer te leggen, de enkele opklaringen die ons halverwege de namiddag en eventjes in de vroege avond kwamen opfleuren ten spijt. De minima waren daarentegen nog op zijn zomers met 16,6 graden. Om deze sombere dag positief te besluiten kan gesteld worden dat de neerslag beperkt bleef tot wat gedruppel, goed voor 0,2 mm, waardoor de afgelopen weekend verzopen omgeving van Malderen weer op adem kon komen. De zwakke noordoostenwind deed het ook niet al te koud aanvoelen met haar 18 km/h. Dankzij deze naar NO gekantelde stroming wordt er de komende uren drogere lucht aangevoerd en dat zou ons morgen en overmorgen toch nog een paar deftige opklaringen moeten opleveren...
Opnieuw een geslaagde nazomerdag die begon als een exakte kopie van gisteren, met dit verschil dat het kwik deze keer halt hield bij 12,2 graden tijdens de ochtendlijke uurtjes, en dat er rond de middag wat hoge sluierwolkjes opdagen aande westelijke hoirizon in plaats van dat ene stapelwolkje van gisteren. De zon scheen weer uitbundig waardoor temperaturen tot 30,7 graden in de late namiddag een logisch gevolg waren, maar van de uitdiepende depressies die trachten door te dringen tot in Malderen is er in de loop van de namiddag toch wat meer sluierbewolking komen binnendrijven terwijl zich tevens wat stapelwolkjes ontwikkelden in de late namiddag. De wind zocht hierbij het zuidwesten op en spande aan tot 17,7 km/h. Niet dat deze elementen afbreuk deden aan het weersbeeld, maar het is mogelijk het begin van het einde van deze zomer, tenzij de ex- tropische stormen de weermodellen in ons voordeel nog eens door elkaar schudden. Voorlopig is het nog niet zover en kunnen we weer genieten van een erg zachte avond waarbij de sluierwolkjes voor een sfeervolle, geelgetinte avondlucht zorgen bij zonsondergang. De wind ging naar zonsondergang traditiegetrouw weer liggen terwijl het weer enigzins klam werd.
Brede opklaringen hebben het kwik afgelopen nacht flink onderuit gehaald doch tegen de ochtend kwamen we in iets zachtere lucht terecht waardoor de minima hoger bleven dan gisteren met 9,2 graden. Een zwak warmtefrontje was wellicht verantwoordelijk voor zowel de hogere minima als de 0,2 mm neerslag die in de pluviometer te vinden was. Gelukkig hielden de opklaringen stand waardoor de zon later alle kansen kreeg om de thermische achterstand weer in te halen. Tot pakweg een uurtje na zonsopgang dreven er af en toe nog wat Stratocumulusvelden voorbij maar deze namen geleidelijk verder af in aantal en omvang en tegen zowat halverwege de voormiddag was het weer zo goed als helder op één enkele stapelwolk na. Nog een uurtje later werd die 'één enkele stapelwolk' echter 'enkele stapelwolken' en al snel werd het dan 'enkele dozijnen' kortom de bewolking breidde zich flink uit waardoor de zon tegen de middag weer behoorlijk in moeilijkheden was geraakt. Wel bleef het droog en het kwik slaagde er ondanks dit alles in om te stijgen naar 20,6 graden. De bewolking was grotendeels van convectieve oorsprong (Cumulus humilis die overging in Stratocumulus) waardoor deze naar de avond toe weer gevoelig afnam. We hoefden echter niet voor een sterke nachtelijke afkoeling te vrezen want vanuit het noorden zijn er nieuwe wolkenvelden komen opzetten die als een isolerende donsdeken de temperatuur goed op peil hielden. Het duurde tot laat in de avond voordat het kwik onder de vijftien graden dook. Met een zeer zwakke noord- noordwestelijke stroming die hooguit windsnelheden tot 9,7 km/h voortbracht zullen we nog wel even zoet zijn met dewolkenvelden die nu boven Malderen hangen.
Terwijl de onweders van gisteren ons links lieten liggen, had het eigenlijke koufront nog een appeltje te schillen met de Malderse bevolking. Het zag er dan ook al meteen dreigend uit hoewel het nog droog bleef tot rond de middag en de temperatuur zich ophield bij een comfortabele 11,1 graden. De bewolking bestond vooral uit Altostratus en Stratocumulus terwijl er van zon geen sprake meer was. Uiteindelijk kregen we dan de eerste regendruppels te zien en hoewel heb begon met wat licht gedruppel, werd de intensiteit geleidelijk opgevoerd tot het water op een gegeven moment met bakken naar beneden kwam. Tijdens de aanvang van het verlengd weekendje in de westhoek, bleek er ook daar geen gebrek te zijn aan natte produkten, maar de weerkaarten waren hier duidelijk gunstiger voor de zonnekloppers want we bevonden ons daar al snel aan de achterzijde van het front waar we ons in de vroege namiddag reeds konden koesteren in brede opklaringen met flink wat zon. De laatste restjes tropische lucht in combinatie met het verdampende vocht uit de regenzone deden het met momenten nog behoorlijk zwoel aanvoelen, en in deze omstandigheden ontwikkelden zich gemakkelijk stapelwolken die flink konden doorgroeien. Ze spreidden zich uit tot Stratocumulusvelden waardoor de zon tijdens de late namiddag opnieuw in zware moeilijkheden raakte, al bleef het voorlopig droog. 's Avonds slaagden sommige stapelwolken er alsnog in om de temperatuursinversie te doorbreken waardoor er enkele stortbuien ontstonden die het vakantiehuisje rond zonsondergang met zware slagregens belaagden. Doordat de zon onder de buienwolken doorscheen, leverde dit een best wel sfeervol plaatje op. Na een twintigtal minuten tropische stortregens te hebben geslikt, werd het terug droog en keerde de rust definitief weer voor de rest van de avond en nacht. De buien leken Malderen vandaag weer gemist te hebben vermits de neerslag er beperkt bleef tot 3,2 mm. De temperatuur liep daar minder hoog op doordat het front er later wegtrok, al werd er nog een maximum van 18,9 graden geregistreerd. De winsnelheiden liepen op tot 25,7 km/h uit het west- noordwesten.
Ook vandaag stonden er tot Stratocumulus uitspreidende stapelwolkjes op het menu, maar deze keer gebeurde dit slechts op beperkte schaal. We kregen dus brede opklaringen te zien die ons uitzicht op een diepblauwe hemel verschaften, en de daaruitvolgende temperaturen die van 10,9 naar 21,6 graden konden stegen. Er stond wel vrij veel wind met snelheden tot 27,4 km/h uit het noordoosten. Tijdens de namiddag kleurde de diepblauwe hemel een beetje melkachtig in het westen, maar de 'boosdoeners' kwamen echter vanuit het noorden binnengedreven. Dit waren Altocumulusveldjes die de oplossende stapelwolkjes subtiel aflosten en vervolgens talrijker waren. Dit waren de voorboden van een koufront dat ons de komende 24 uur in kil en herfstachtig weer zou onderdompelen. Gelukkig bleven we hier vandaag nog van gespaard en was het vooral genieten van de bijzonder fraaie Altocumulus virga die bij zonsondergang goudgeel oplichtte. In het laatste schemerlicht konden we vanuit het noorden dichte, aaneengesloten Stratocumulusvelden ontwaren, die snel dichterbij kwamen. Neerslag was echter nog steeds de grote afwezige zodat we het bij 0,0 mm hielden vandaag.
Het onweer was weliswaar over, maar vanochtend waren we opnieuw het doelwit van pittige regenvlagen die een buiig karakter hadden. Het was erg warm en het werd halverwege de voormiddag terug droog. De bewolking ging hierbij over in Altostratus undulatus, en deze ging op haar beurt over in uitgestrekte Altocumulus floccus- en castellanus velden. Vanuit het zuiden kwamen er opklaringen binnengedreven, en daar we nog steeds in subtropische luchtmassa's vertoefden ging het hierin al snel drukkend en plakkerig aanvoelen. Het werd bijna helder met enkel wat Cumulus fractus die overging in verspreide Cumulus mediocris wolkjes maar het was erg nevelig. Plots verscheen er na de middag een bijzon wat op hoge bewolking wees, maar deze wolken kregen we uiteindelijk niet (duidelijk) te zien. Bij aankomst in Nagasaki viel ons een mooie zonsondergang te beurt en was het aangenaam koel in vergelijking met de voorbije dagen (23- tal graden)
Het was vanochtend weer grijs en regenachtig, maar de hoofdrol was duidelijk weggelegd voor de wind die flink is aangewakkerd en naar het zuidwesten draaide. De regenzone zelf stelde immers weinig voor en er was zelfs bijna voortdurend een waterzonnetje te zien doorheen de Altostratus en Stratus fractus bewolking. Ook na de middag bleef grijs de hoofdkleur en was er steeds dat flauwe waterzonnetje te zien al ontstond er meer Stratus fractus bewolking. Omstreeks 17H gebeurde dan opeens het grote wonder en klaarde het vanuit het westen als bij toverslag op. We kregen nu een diepblauwe mediterrane lucht te zien met spierwitte gerafelde stapelwolkjes eronder terwijl het tropisch warm aanvoelde in de zon. De temperaturen mochten er inderdaad zijn met 23,3 graden als maximum terwijl het ook 's ochtends niet bepaald koud was met 14,1 graden. Tegen zonsondergang schoot er nog maar nauwelijks bewolking over, maar de wind bleef nog steeds flink tekeer gaan met snelheden tot maarliefst 45,1 km/h uit het west- zuidwesten. De resterende Stratus fractusbewolking schoof dan ook pijlsnel voorbij de bleke volle maan terwijl het door menging van de luchtlagen vrijwel niet afkoelde. Het neerslagtotaal is uiteindelijk blijven steken op 0,0 mm.
We bevonden ons in een stabiele zone tussen het koufront en de buien erachter. Dit resulteerde voor het grootste deel van de dag in een tweedeling van het luchtruim waarbij de zuidelijke helft werd ingenomen door sluierwolken en Stratocumulusveldjes terwijl de noordelijke helft gedomineerd werd door stapelwolken. Voor de warmteliefhebbers zaten we natuurlijk aan de verkeerde kant van het front en dat was vanochtend reeds voelbaar aan de frisse minima van 9,2 graden. Nederland en het noorden van België viel ten prooi aan buien en Malderen kwam na de middag onder de beschermende invloed van de schaduw van Engeland. Dat we toen in de onstabiele luchtmassa terechtkwamen had dus geen invloed op het weersbeeld aldaar en het bleef droog. Dit kon op haar beurt echter weinig veranderen aan het comfortgevoel want bij maxima van 19,4 graden en een stijve bries tot 25,7 km/h uit het west- zuidwesten deed het toch eerder aan herfst denken. Op het einde van de namiddag maakten de stapelwolkjes met de diepblauwe lucht erboven plaats voor dreigende Stratocumulus en Altocumulusvelden met sluierbewolking erboven, en werd het tijd om ook in Malderen rekening te houden met neerslag. Omstreeks 20H vielen er inderdaad 11 regendruppels in de onmiddellijke omgeving van het weerstation. Dan volgden er weer opklaringen en het zachte strijklicht dat doorheen de Stratocumulusvelden glipte, zorgde voor een rustgevend en sfeervol plaatje dat vooral bij zonsondergang de moeite loonde om doorheen de lenzen van onze camera's geprojecteerd te worden toen er ook fraaie valstrepen onder hingen. Dan werd de bewolking weer dikker en omstreeks 22H15 leek het dan toch menens te zijn en ging het matig regenen. Deze neerslag slaagde er nog in om het neerslagtotaal op te vijzelen naar 3,4 mm.
Het was vanochtend zwaarbewolkt met Stratus en Stratocumulusbewolking maar het was droog terwijl de bewolking de minima op peil hield met 11,2 graden. In de loop van de voormiddag ontstonden er opklaringen en naar de middag toe kwam er door de zonneschijn wat thermiek op gang die resulteerde in de vorming van stapelwolken. Het zag er al snel dreigend uit toen de donkere, lage basissen van de stapelwolken over onderandere Brussel scheerden, maar neerslag kwam er amper aan te pas en ook in Malderen bleef het (voorlopig) droog. Het warmde op tot 17,7 graden en er stond een westelijke tot noordwestelijke stroming met echter vrij weinig wind. Op het einde van de namiddag trok een actieve bui net ten zuiden van Malderen, waarvan we enkele druppels konden meepikken. Daarna werd het weer droog en waren het vooral Stratocumulus velden die over ons trokken die overdag werden gevormd door de uitspreiding van Cumulus. Met andere woorden de atmosfeer was wat stabieler geworden en op de analysekaarten werd dit inderdaad bevestigd door een zwak hogedrukgebiedje dat tevens ook de windstilte verklaarde. Ten noorden van de Stratocumulusvelden vonden we een deel van Nederland terug dat baadde in de zon, maar deze opklaringen zouden ons niet meer bereiken waardoor we de dag in rustige, droge en tamelijk zachte maar sombere omstandigheden afsloten.
(Zweden) Het was vanochtend volledig helder, en de diepblauwe lucht maakte een veelbelovende indruk. In deze wolkeloze omstandigheden is het echter flink kunnen afkoelen waardoor we frisse minima van 5,6 graden optekenden. Kort na het opstijgen zagen we in het noorden een uitgestrekt Stratocumulusvel liggen waarvan de eerste wolkencompartimenten ongeveer tot in Kalmthout reikten. De 'rollen' lagen echter ver uit elkaar waardoor het meer aan Cumulusbewolking deed denken die zich in fraaien, noord- zuid gerichte straten had gegroepeerd. En waarschijnlijk was het ook echter convectieve Cumulusbewolking want boven open wateren was geen bewolking te zien terwijl er boven door de zon verwarmde landoppervlakken volop wolkenstraten werden gevormd. Het enorme wolkenveld reikte tot aan de Waddeneilanden, en de bewolking werd weer schaarser boven de Noordzee om boven het vasteland van Denemarken wel weer te verschijnen. Ook boven zweden hing identiek dezelfde bewolking met de zeer dicht op elkaar zittende, in straten geschikte toefjes Cumulus. Pas net ten zuiden van Stockholm maakte de bewolking plaats voor Cirrus en Cirrostratus uit het noorden al wisten er zich wel wat flinke, afzonderlijke Cumuluswolken te vormen boven de eilanden en zeestraten van Stockholm. Na de landing ging de bewolking over in Altostratus en dreef er Stratus fractus binnen waardoor het verblijf in Zweden een sombere en kille start maakte. Wel bleef het droog ondanks het dreigende, donkere uiterlijk van de wolken. Het was wachten tot zonsondergang voordat het vanuit het westen weer opklaarde en de bewolking plaats maakte voor Altocumulusvelden. De hooggespannen verwachtingen betreffende het poollicht werden desondanks niet ingelost waardoor we de dag toch met een teleurstelling moesten afsluiten.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.