Deze ochtend was de hemel versierd met uitgestrekte Stratocumulusvelden, waarvan de afzonderlijke toefjes mooi contrasteerden met de kleuren van de ochtendlijke hemel erboven. Naarmate de voormiddag vorderde werden deze wolkenvelden geleidelijk opgeruimd en in de plaats werden er stapelwolkjes afgeleverd terwijl hogerop in de atmosfeer dunne vederwolken het alleenrecht voor zich opeisten. De luchtdruk was erg hoog met 1026,6 hPa, maar deze is ondertussen al een paar eenheden gedaald. De zon had het met de aanwezige bewolking minder moeilijk dan gisteren zodat de temperaturen opnieuw naar 20,8 graden konden stijgen. De ochtend was erg fris met 6,8 graden en ook naar deze avond toe is de afkoeling reeds volop bezig al zal het kwik waarschijnlijk niet zo diep meer wegzakken door toedoen van de hoge wolkensluiers die als een deken een deel van de warmte zullen tegenhouden, doch een zachte nacht wordt het zeker niet. Morgen en overmorgen kondigen zich aan als twee mooie nazomerdagen, maar zondag zou het weer de sombere richting uitgaan met ons weertje.
Het ging er afgelopen nacht erg ruig aan toe toen het aan ex - Nate verbonden koufront over het land trok en onmiddellijk werd gevolgd door de eerder voorspelde inval van polaire lucht. De wind had vanochtend reeds resoluut het noorden opgezocht terwijl er al een aantal post - frontale buien aktief waren verspreid over het land. Eén ervan bereikte Malderen om 6H25 maar duurde uiteindelijk maar een vijftal minuutjes. De rust keerde, wat deze lokatie betreft toch, weer en tegen de middag werden de opklaringen steeds breder waardoor het er erg fraai uitzag, vooral dan achter glas want met maxima van 18,5 graden was het een stuk minder warm dan we de voorbije dagen gewend zijn en de minima zullen wellicht kort voor middernacht pas bereikt worden vermits het nu met 11,5 graden reeds kouder is dan vanmorgen en het kwik nog steeds met haar steile duikvlucht bezig is. De rest van de namiddag verliep hier droog en erg zonnig maar de buien kwamen vanaf 17H weer opzetten en twee exemplaartjes slaagden er alsnog in om de Malderse pluviometer aan te vullen tot 1,4 mm. Dat het komende nacht her en der mogelijk al kan vriezen, vooral boven zandgronden, is ook niet verwonderlijk omdat de wind die vandaag nog 34 km/h haalde, geleidelijk afzwakt en de stralingskou in de hand zal werken. Er zullen wellicht ook talrijke nevel en mistbanken gewormd worden in het tweede deel van de nacht. Nadien volgen enkele rustige dagen, maar de polaire lucht blijft ons in haar greep houden waardoor de temperaturen in elk geval geen hoge toppen zullen scheren.
De bewolking die gisterenavond kwam opzetten bleek vanochtend reeds gedegradeerd te zijn tot wat verspreide sluiers, waarbij enkel de relatief hoog gebleven minimumtemperatuur van 14,6 graden als 'herinnering' overbleef. Er volgde opnieuw een zeer fraaie zomerse dag waarbij de temperatuur snel oprees tot waarden van 28,7 graden. De wolkenloze hemel was echter niet staalblauw en de zichtbaarheden waren ook beperkt door een melkachtige nevel die zich in de erg vochtige lucht heeft gevormd en moeilijk optrok door de zeer zwakke, veranderlijke wind die hoogstens 9,7 km/h haalde. De hoogste snelheid werd uit het noordwesten geregistreerd. Verder naar de avond toe verscheen er ook wat meer hoge sluierbewolking die, buiten het opvrolijken van de zonsopgang met een rijk palet van warme kleuren, geen verdere gevolgen met zich meebracht. Het bleef lang aangenaam en zacht buiten al trad er 's avonds meer klammigheid op in de met vocht verzadigde atmosfeer
Nog steeds werden we tijdens de ochtenduurtjes geplaagd door laaghangende wolken, maar er schoot nog voldoende ruimte over voor de zon om er nog een redelijke nazomerdag van te kunnen maken. Naar de middag toe nam de bewolking iets af en kregen we vooral Stratocumulusvelden te zien waarvan de componenten nauwelijks aan elkaar aansloten en op deze manier een voortdurend op en afgaande zon opleverden, temeer daar de wolkenvelden opvallend snel aan de hemel voortjoegen. De windsnelheid was ook op de begane grond erg hoog met maximaal 30,6 km/h uit het zuidwesten. Na de middag nam de Stratocumulus verder af in betekenis en kregen we meer stapelwolkjes te zien, en ondanks het feit dat er tijdelijk nog een paar erg dreigende wolkenluchten kwamen opzetten, bleef het droog. De temperatuur liep ondertussen geleidelijk op van de 12,7 graden in de ochtend naar aangename maxima van 23,3 graden. We evolueerden naar de avond toe weer naar een heldere hemel die weer voor de nodige afkoeling zorgt al blijven de temperaturen nog lang op een redelijk niveau. De dag wordt vervolgens in rustige en droge omstandigheden afgesloten.
De opklaringen die gisterenavond als bij verrassing kwamen aanzetten, hebben zich de hele nacht kunnen in stand houden waardoor we deze dag onder een open hemel konden aanvatten. Bij het eerste ochtendgloren was er enkel een beetje Cirrostratusbewolking te zien in het westen en een paar Stratocumulusbanken die zich eveneens in die richting ophielden. De temperaturen zijn hierbij opnieuw vrij laag uitgekomen met 6,8 graden als minimum. Het begin van de voormiddag werd eveneens door deze bewolking gekenmerkt, maar de Stratocumulus loste geleidelijk op waardoor we vervolgens urenlang konden genieten van een heldere hemel waarin enkel de eerdergenoemde Cirrostratus te zien was die zich geleidelijk verder uitbreidde vanuit het westen. Voor de zon was het ontbreken van (echte) bewolking een ideale gelegenheid om ons een flinke portie extra warmte te toe te zenden, terwijl de noordoostelijke wind goed meewerkte door haar snelheden te beperken tot 17,7 km/h. Zo konden we nog een vrij aangename 19,4 graden optekenen. Tijdens de namiddag ontstonden er stapelwolkjes die in tegenstelling tot gisteren erg scherp afgelijnd waren en een echte zomerse indruk gaven, maar deze namen snel toe in aantal waardoor er voor zonneschijn niet veel ruimte meer overbleef. Zeker niet wanneer een deel ervan zich ging uitspreiden tot Stratocumulus en alles op den duur overging in een vormeloos Stratusdek. Hiermee zaten we voor de rest van de namiddag en avond opgescheept en ook na zonsondergang gaf het wolkendek geen krimp meer. Op de temperaturen had dit echter een gunstig effekt: de afkoeling verliep langzamer en de minima zullen morgenvroeg wellicht een stuk hoger zijn. Het neerslagtotaal van vandaag zat eerder aan de lage kant met 0,0 mm.
Samen met andermaal erg zachte luchtmassa's zijn er afgelopen nacht opnieuw uitgestrekte wolkenvelden komen opzetten. Het logische gevolg was een betrokken hemel bij zachte minima van 14,7 graden. Wel was het droog en zou er overdag geen verse neerslag meer vallen. Hiermee was bijna alles echter al gezegd over deze dag, want de eerdergenoemde wolkenvelden bestonden uit Stratus, en dit is niet meteen de wolkensoort die bij gevarieerd en/of boeiend weer hoort. Het bleef dus de hele tijd grijs waarbij donkere en iets minder donkere tinten elkaar afwisselden. Dit was het gevolg van de Stratus fractus die ertussen gemengd leek te zitten. Hoe somber dit ook mag lijken, de wolkenvelden hoorden bij een indrukwekkend onweersgebied dat zich in de buurt van Sicilië ophield en verbonden was met een depressie. Dit verklaart ook het noordoostelijke stromingspatroon waar we al een tijdje mee te maken hebben. De opklaringen waren op hun beurt echter niet ver af en zorgden in het noordwesten van Nederland voor een aangenaam zomers weertype. Ze kwamen langzaam onze kant op en zo zagen we in het tweede deel van de namiddag alsnog een paar gaatjes verschijnen in het ondertussen in Stratocumulus overgegane wolkendek. Voor het kwik was dit echter boter aan de galg want het bleef met maxima van 19,1 graden een stuk frisser dan een hondertal kilometer ten noordwesten van ons. Gelukkig bleef het droog en was de wind overdag niet al te krachtig. Naar de avond toe werd de bewolking opnieuw dikker en verdwenen de schaarse opklaringen die overigens minder dan 1 minuut zonneschijn toelieten. Wel bleef het opvallend zacht tot ronduit warm bij temperaturen die de hele avond rond 18 graden bleven schommelen. Na zonsondergang vielen er een paar verdwaalde regendruppels terwijl de noordoostenwind aanwakkerde tot 30,6 km/h, maar deze konden het neerslagtotaal van 0,0 mm niet meer verder aanvullen.
Ondanks de plotse regenbui van gisterenavond was het vanochtend weer helder en rustig terwijl er in het noorden wat Cirrusveldjes hingen. Later kwam er vanuit het zuiden Cirrus bewolking opzetten en werden er Cumulus wolkjes gevormd, en in de late namiddag werden ze aangevuld door Altocumulusveldjes tijdens de rit naar Matsumoto. Daar werds het naar de avond toe weer helder waarna we weer konden genieten van een aangenaam warme zomerse avond.
Ondanks de heldere hemel is het afgelopen nacht niet veel verder afgekoeld en kwamen we er dus vanaf met minima van 9,8 graden. Daar zaten wellicht de invloedsperikelen van een naderende regenzone voor iets tussen, die enerzijds de luchtlagen door elkaar begon te mengen en anderzijds een teugje subtropische lucht met zich op sleeptouw nam. Tegen zonsopgang zagen we dan inderdaad Cirrus en Altocumulus bewolking opdoemen vanuit het westen. Deze laatste oogde erg zomers aangezien het om de castellanus- en floccus varianten ging die je meestal op het einde van een zomerse warmtegolf te zien krijgt. En ze hadden ook nog eens een aantrekkelijk uiterlijk dankzij de warme oranje kleurentinten bij zonsopgang. De bewolking gaf aan dat de lucht onstabiel was en tijdens de namiddag kwam het dan ook tot regen- en onweersbuien die verspreid in het land huis hielden. Vooral na 15H was er flink wat buiigheid al bleef Malderen grotendeels buiten schot met slechts een kortdurend regenbuitje tijdens de late namiddag. Daarna volgde een kluwen van Stratocumulus castellanus en Cumulus congestuswolken die erg dicht op elkaar zaten en nog steeds een onstabiele indruk wekten. Het koufront waar dit alles bij hoort was echter al lang de deur uit en het begon enigszins af te koelen terwijl de lucht een melkachtige waas kreeg. De maxima werden voor het front uit bereikt en waren nog zo slecht niet met 21,3 graden. De wind was overwegend zwak op een enkele zucht van 20,9 km/h uit het oosten na en de buiige schermutselingen bleken uiteindelijk goed te zijn voor een dagtotaal van 0,2 mm. Na zonsondergang klaarde het grotendeels uit vanuit het zuid- zuidwesten waardoor deze dag onder de schittering van de sterren ten einde liep.
We begonnen de dag onder een diepblauwe zomerhemel en het was door de opklaringen erg koel vanochtend bij minima van 7,8 graden. Geen wolkje viel er te bespeuren, maar toch was het slechte weer slechts een paar tientallen kilometers van ons verwijderd want het westen van het land werd getroffen door hardnekkige wolkenvelden die een heel eind het binnenland introkken. Dit was zelfs in Malderen te merken want af en toe wisten er kleine wolkenflarden tot hier door te dringen die al oplossend naar het oosten trokken. In het westen was tegen de middag ook wat Cirrusbewolking te zien die zich geleidelijk uitbreidde al was deze onschuldig. Er stak een zacht en droog briesje op dat snelheden tot 25,7 km/h uit het west- zuidwesten haalde terwijl het aangenaam warm werd met maxima van 23,7 graden. Tijdens de avond verscheen er in het westen wat Stratocumulus bewolking terwijl de sluierbewolking dikker werd. Het bleef echter droog zodat we met een neerslagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten in een avond die opvallend zacht verliep.
Terwijl het tweede deel van de nacht werd gekenmerkt door stevige windvlagen en nog wat lichte regen, zagen we het daglicht vanochtend weerkeren onder een vriendelijk ogende, blauwe lucht. We bevonden ons in polaire luchtmassa's al bleven de minima nog ruim boven de tien graden door de bewolking en de nog niet volledig weggeblazen restanten van de subtropische lucht die hier en daar nog tussen de bomen en gebouwen zijn blijven plakken. De lucht was uitzonderlijk helder waardoor de zon al snel veel kracht had en het warmde op deze manier nog vlot op tot ... graden. Vooral achter glas of op beschutte plaatsen deed het zomers aan zolang we de wind maar wisten te mijden die door merg en been sneed en het grootste deel van de dag wild tekeer ging uit westelijke tot west- zuidwestelijke richtingen. Rond de middag kregen we in Londerzeel een buitje met 30 regendruppels te verwerken: niet veel bijzonders op het eerste zicht maar het feit dat dit de enige bui was die boven Vlaanderen hing en het net in Londerzeel gebeurde maakte dit toch tot een bijzondere gebeurtenis. Daarna werd het weer droog en konden we genieten van prachtige contrasten in een schitterende met stapelwolkjes versierde, diepblauwe hemel. Het leek alsof we geen buien meer te verwachten hadden, maar wie goed keek kon in het westen Cirrus densus bewolking zien hangen: de toppen van actieve regen- en onweersbuien die het land binnentrokken. Met de krachtige westelijke stroming waren deze buien in een mum van tijd hier en voorafgegaan door een korte periode van windstilte en plotse rukwinden daarop begon het voor korte tijd te stortregenen. De neerslag was echter van korte duur en meer dan 0,4 mm vonden we uiteindelijk niet in de pluviometer. De hemel zag er nu ineens heel anders uit: de onschuldige stapelwolkjes maakten plaats voor imposante buienluchten en in de opklaringen ontstond een kluwen van stapelwolken, Stratocumulusvelden, Cirrus densus, Altocumulusvelden en alles wat erbij hoorde inclusief regenbogen en warme kleuren bij zonsondergang. Kortom: het mechanisme van onze fototoestellen werd zwaar op de proef gesteld en ook de thermometers kregen het flink te verduren want het koelde bliksemsnel af en de zon was nog niet onder of we zaten al beneden 10 graden. Gelukkig is de wind tijdens de bui als bij toverslag weggevallen om daarna niet meer terug te komen. De rest van de avond verliep op nog een kort buitje met 25 druppels na rustig, droog en uitermate kil bij minima die pas tegen middernacht bereikt werden met 8,1 graden.
(Zweden) De opklaringen waren in deze koele ochtend breed, maar helder was het niet meer want er hing wat Cirrus bewolking terwijl de condensatiestrepen van vliegtuigen niet meer oplosten. Er werd ook al snel Cumulusbewolking gevormd, al bleef het bij de mooiweersvariant. Bij het opstijgen richting Brussel hing de Cumulusbewolking er nog steeds (15H45) en kwamen we al snel in een gebied met Cirrus spissatus bewolking terecht ten zuiden van Stockholm. Eens we de zeeëngte naar Denemarken overstaken, kregen we ook Altocumulus en Stratocumulus castellanus te zien in een onstabiel ogende atmosfeer. Daarna volgden er opklaringen en vervolgens kwamen we boven uitgestrekte Stratocumulusvelden terecht. Deze werden na een tijdje echter gevolgd door opklaringen en stapelwolken die zich gedeeltelijk tot Stratocumulus uitspreidden. Naarmate we België naderden, werden de stapelwolken groter en dreigender, maar eens we Antwerpen passeerden werden ze terug kleiner waardoor we zelfs in een vliegtuig op enkele duizenden meters hoogte dat typische Londerzeel- gevoel konden ervaren. Bij de landing waren er enkel nog een aantal flinke stapelwolken te zien die zich in een zeer nevelige atmosfeer hadden gevormd en hier en daar wat uitspreiding tot Stratocumulus vertoonden. In vergelijking met Stockholm was het er een stuk warmer (tot 26,1 graden) en ook in de schaduw voelde het comfortabel aan. Dit bleef in Londerzeel eveneens het geval, al koelde het toch nog verrassend snel af eens de zon onder was in een ondertussen weer heldere maar nevelige hemel. Neerslag is er ondanks de stapelwolken niet gevallen zodat we deze eerste dag in eigen land met 0,0 mm konden afsluiten.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.