We mochten vandaag weer genieten van mooi nazomerweer waarbij slechts hoge wolkensluiers zich met de blauwe lucht bezig hielden. In de loop van de dag is de wind echter weer gaan opsteken waardoor het op vele momenten niet echt te genieten was behalve dan vanachter glas of een windscherm. De wind haalde slelheden tot 31 km/h en de temperatuur liep op tot 21,9 graden terwijl de ochtend iets minder fris was met een minimum van 9,9 graden. In de late namiddag is er ook wat middelhoge bewolking komen binnenschuiven waardoor de zon het af en toe wat moeilijk kreeg, en naar de avond toe is er zelfs het grootste deel van de tijd niets meer van te zien. Neerslag is er echter nog niet gevallen maar daar zou morgen wal een verandering kunnen in komen wanneer een regenzone in de namiddag van west naar oost over het land zal trekken en ons met haar produkten zal opzadelen. In de loop van zondag voormiddag zou deze regenzone moeten wegtrekken zodat we opnieuw in de opklaringen zullen terechtkomen. Volgende week maandag en dinsdag kondigen zich dan opnieuw aan als mooie nazomerdagen.
Vandaag lagen we nog steeds onder de invloed van polaire lucht die in een noordelijke stroming werd aangevoerd en opnieuw voor een erg frisse ochtend zorgde bij minima van 7,0 graden. Overdag was het een komen en gaan van wolkenvelden en mooie opklaringen waarbij het aandeel van Cumuluswolken tijdelijk flink toenam door de zonnewarmte, maar veel verder dan wat gedreig kwam het niet op deze lokatie waarbij de 0,2 mm kan toegeschreven worden aan een nachtelijke regenbui. De valstrepen die zich onder sommige forser ontwikkelde stapelwolken vormden lieten echter uitschijnen dat ze er ook overdag hier en daar nog een buitje konden uitpersen. Ondanks de zonnige perioden waren de maxima niet zo hoog met 18,3 graden en de noordelijke wind met haar snelheden tot 21 km/h deed het met momenten weer onaangenaam aanvoelen. Ondertussen is alle bewolking weer nagenoeg verdwenen en is het kwik weer bezig aan een flinke duik waarbij de minima mogelijk zelfs nog lager kunnen uitkomen dan afgelopen ochtend.
Aan bewolking was er vooral tijdens de voormiddag geen gebrek toen lage Stratuswolken het hoge woord voerden en er een saaie, herfstachtige bedoening van maakten. Af en toe leek er zelfs een spatje motregen te vallen, maar deze neerslag was nauwelijks voelbaar en niet meetbaar. De wolken waren gelukkig niet onverwoestbaar zodat de zon er na de middag geleidelijk het mes kon in zetten. De opklaringen die hierbij ontstonden kwamen langzaam opzetten vanuit het zuiden terwijl de wolken vooral boven het platteland de neiging hadden om nog eventjes te blijven 'plakken'. Wat we daarna zagen was echter nog steeds een melkachtig gekleurde, nevelige bovenlucht terwijl er nog steeds veel vocht aanwezig was, wat het enigzins broeierig deed aanvoelen wanneer de zon erdoor kwam. De temperaturen zaten immers nog vrij hoog met waarden tussen 15,3 en 23,0 graden. Maar net als de wolken vanmorgen, bleken ook de opklaringen niet onverwoestbaar te zijn. Langzaam maar zeker vervaagden de blauwe stukken naarmate de avond dichterbij kwam en reeds ruim voor zonsondergang was er slechts een vormeloze, grijze massa te zien. Opvallend en eigenlijk ook typerend voor dit weersbeeld was de wind die het de hele dag door erg kalmpjes hield, zij het dat ze overdag tijdelijk wat aanwakkerde tot 20,9 km/h uit west- noordwestelijke richtingen. Tijdens de avonduurtjes voelde het niet al te fris aan terwijl de bewolking ook een langzamere temperatuursdaling bewerkstelligde.
In vergelijking met de voorbije dagen was het vanochtend aangenaam zacht met minimumtemperaturen van 9,1 graden. Doch een somber Stratusdek dat aanvankelijk weinig goeds voorhad met de zon, zorgde ervoor dat vele mensen misschien toch de voorkeur zouden geven aan de heldere en koele ochtenden die we achter de rug hebben. Gelukkig was dat Stratuswolkendek niet onkwetsbaar en bleek het zelfs niet opgewassen te zijn tegen de toch al behoorlijk afzwakkende septemberzon. Brede opklaringen waren dan ook het logische gevolg, maar het deed nog steeds erg nevelig aan door een subsidentie- inversie die een goede menging van de luchtlagen bemoeilijkte en weer voor erg fletse, contrastloze kleuren zorgde. Met een beetje moeite was in de nevelige soep wel Cirrus en Cirrostratus te onderscheiden die zich geleidelijk uitbreidde over het luchtruim. Voor de rest was er echter geen bewolking meer te zien tot rond de middag. Toen werd immers het startsein gegeven om een aantal Cumuluswolken uit de grond te stampen die vervolgens snel toenamen in omvang en aantal. De inversie was nog steeds intakt waardoor deze zich gingen uitspreiden tot Stratocumulus en de zon op die manier weer aardig in de verdrukking brachten. Het was echter minder 'erg' dan gisteren doordat er steeds een paar opklaringen overbleven, maar ondertussen was de Cirrostratusbewolking daarboven overgegaan in Altostratus translucidus waardoor we van de opklaringen niet veel meer dan een waterig zonnetje konden verwachten. De temperaturen hielden het hierdoor bij maximum 18,0 graden terwijl een oost- noordoostelijk briesje tot 12,9 km/h voor de nodige aanvulling zorgde. Tegen en na zonsondergang hielden de Stratocumuluswolken het grotendeels voor bekeken en werd alles overgelaten aan de maan die door een mengsel van Cirrostratus en Altostratusbewolking heen wazig zichtbaar bleef. Net als de voorbije dagen was neerslag de grote afwezige zodat we het weer bij dat mooie ronde getalletje kunnen houden.
De hardnekkige Stratusbewolking is er afgelopen nacht eindelijk vandoor gegaan zodat we de dag in een heel wat vriendelijkere setting konden aanvatten. De opklaringen zorgden echter voor een sterke afkoeling zodat we ondanks de hoge temperaturen gisterenavond met frissere minima van 11,9 graden zijn geëindigd. De zon wist hier al snel verandering in te brengen, en had had enkel wat verspreide Stratus fractus en Stratocumulus te vrezen in de voor 1/8 bewolkte hemel. Zodra de zon wat hoger was geklommen, werd er Cumulus humilis gevormd en dreef er sporadisch wat Cirrusbewolking voorbij. Alle wolkensoorten losten na de middag echter langzaam op zodat we naar een zo goed als helder weertype evolueerden. Het kwik had dus weinig moeite om op te klimmen naar een aangename 21,1 graden. De stroming was nog steeds noordoostelijk (met windsnelheden tot 29,0 km/h) en net als de voorbije dagen waren zonneschijn en bewolking erg ongelijk verdeeld over de Benelux. Vandaag waren het immers weer de Nederlanders die aan de beurt waren voor een flinke portie laaghangende bewolking en kilte. De rest van de namiddag en avond verliep te Malderen nog steeds in heldere omstandigheden, maar daar stond na zonsondergang een flinke afkoeling tegenover waardoor het een erg kille bedoening werd in de buitenlucht. Op het einde van de avond was niet alleen de temperatuur laag, maar ook het neerslagtotaal dat op een bedroevende 0,0 mm is uitgekomen.
We begonnen de dag andermaal in heldere omstandigheden, maar daar kwam al snel verandering in toen er in het zuiden Cumuluswolken ontstonden. Heel ver in het zuiden was er ook Cirrostratus bewolking te zien, en wie een blik op de satellietbeelden wierp merkte meteen dat dit niet uit een gewone regenzone kwam. Net ten zuiden van ons heeft zich immers een nieuwe tyfoon gevormd die ondertussen reeds de naam Fanapi heeft meegekregen maar geen onmiddellijke dreiging vormde voor de Japanse eilanden. Het ding trok immers in westelijke richting onder ons door en leek het net als haar voorganger op China gemunt te hebben. Toch zorgde de tyfoon voor erg fraaie en aparte wolkenluchten die voornamelijk uit Cirrostratus, Cirrus en Cirrocumulus bestonden. Opvallend hierbij was dat deze laatste zelfs aan het fenomeen 'punch hole clouds' onderhevig was, iets wat je eerder bij Altocumulus zou verwachten. Bij aankomst in Beppu (oosten van Kyu Shu) lag de buitenste wolkenband van de tyfoon pal boven ons waardoor het in de richting van haar kern helder was en de rest van het luchtruim door een kluwen van Cirrostratus en Cirruswolken werd ingepalmd. Naast dit alles viel ook de doodse stilte op die over de omgeving neerdaalde en de bijna spiegelgladde zee ondanks de meer dan 10.000 kilometer oceaan die voor ons lag en het natuurgeweld van de tropische storm niet ver ten zuiden van ons. Later op de avond kwam er terug wat golfslag in de zee, maar het bleef allemaal nog steeds opvallend rustig.
We bevonden ons vandaag pal onder het polaire front, maar veel activiteit zat er niet op waardoor het een erg saaie herfstdag werd met veel Altostratusbewolking, een paar opklaringen en af en toe een regendruppel. Vooral in de tweede helft van de voormiddag klaarde het eventjes flink op maar daarna volgden opnieuw veel sluierwolken. In het westen zag de lucht er erg dreigend uit maar het bleef zo goed als droog terwijl de temperatuur uitkwam op 17,5 graden. De wind is naar het zuidwesten gedraaid en haalde van daaruit snelheden tot 30,6 km/h. Tijdens de avond bereikten actievere regen- en buiengebieden het westen van het land maar het duurde tot na 23H voordat deze niet onopgemerkt Malderen binnenvielen. Hun laattijdige aankomst werd in elk geval gecompenseerd door flinke slagregens die het dagtotaal verder aanvulden tot 5,8 mm. Er zat ook redelijk wat onweer op als we de radar mogen geloven, maar in Malderen stelde het op electrisch gebied niet bijster veel voor. De minima werden vanochtend reeds bereikt met 11,7graden, en werden niet meer verder scherpgesteld.
We ontwaakten vanochtend onder een grijze hemel die uit Stratus bestond. De minima hielden zich iets boven de normaalwaarden op met ... graden. Er hingen behoorlijk wat losse wolkenflarden onder en de zonnewarmte was dwars door het relatief dunne wolkendek voelbaar. Het warmde tamelijk snel op ondanks het ontbreken van de zon en het wolkendek ging over in een geribbeld Stratocumulus wolkendek waaronder stapelwolken werden gevormd. De convectiestromingen rond deze stapelwolken lieten hier en daar een opklaring ontstaan en wie geluk had kon op deze manier nog een paar zonnestraaltjes opvangen. In Malderen liep het kwik op tot ... graden en er stond relatief weinig wind (... km/h uit het ...) waardoor het alles behalve koud aanvoelde. Op jet einde van de namiddag kreeg de bewolking regelmatig een zeer dreigend uiterlijk maar ook dan bleef het droog. Niettemin zouden er een aantal lichte buitjes actief geweest zijn zowel in België als Nederland en op een enkele plaats werd zelfs melding gemaakt van zeer fijne en lichte motregen die uren achtereen aanhield. Ook de avond verliep droog en rustig terwijl het opvallend zacht bleef. We sloten uiteraard af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Wie een kamer met uitzicht op het oosten had, kon de buien in een fraaie lijn zien wegtrekken met daarboven een oprukkende heldere lucht. De tegenhangers die een kamer op het westen hadden, zagen echter hoe uit die richting een scherp begrensde band van Cirrostratusbewolking kwam opzetten die de buien met succes inhaalde waardoor de heldere lucht veranderde in een band die steeds smaller werd. De achtervolging van beide weersystemen was leuk om te zien en de oprukkende bewolking zorgde er samen met de aanvoer van zachtere lucht voor dat het tijdens het tweede deel van de nacht weer een halve graad is opgewarmd. Kouder dan 7,1 graden is het uiteindelijk niet meer geworden en We konden meteen op een streep zonneschijn rekenen om de boel weer wat op te warmen. Ondertussen begon de wind echter aan te trekken, en de nieuwe wolkenband naderde zeer snel vanuit het westen waardoor de zon het al vlug liet afweten. Vooral de bewegingen van de wolken vielen erg op: deze bewogen zo snel uit verschillende richtingen dat het bijna onmogelijk was om langer dan een minuut naar de wolken te kijken zonder er duizelig van te worden. Helemaal bovenin de atmosfeer ging het om Cirrus en Cirrocumulus die vanuit het noorden naar het zuiden trokken en wat lager zagen we Altocumulusvelden vanuit het westen oprukken terwijl zowel losse wolkenflarden als de eerste herfstbladeren en een enkele gazet door een zuidelijke tot zuidwestelijke stroming werden vooruitgeblazen. Op een gegeven moment leek de bewolking terug op te lossen en de zon er meer aan te pas te komen, maar we hadden nog maar net de tijd om ons dat te realiseren voordat er eensklaps Stratus fractus wolken werden gevormd die in geen tijd het volledige luchtruim veroverden. Dan volgde er een pittige regenbui (in Brussel althans) en vervolgens was het zwaarbewolkt met Cirrostratus, Stratocumulus, losse wolkenflarden en nog een paar kleine opklaringen die het lieten opwarmen tot 15,7 graden. Het was dus kennelijk een bui die voor de regenzone uit tot ontwikkeling was gekomen, en de regenzone zelf arriveerde pas in de late namiddag. Dit ging gepaard met Cirrostratus die over een afstand van een tiental kilometer overging in Altostratus en wat verderop reeds de eerste regengordijnen. Het water kwam al snel in flinke hoeveelheden naar beneden uit een klassieke Nimbostratus regenlucht, en het natte weertype hield aan tot omstreeks 19H30. Op de radarbeelden konden we ondertussen zien hoe de storing een noordelijkere koers volgde dan de weermodellen hadden berekend en zo werd het vanaf dan onverwachts droog met slechts af en toe wat motregen waar normaal een kleine zondvloed naar beneden had moeten komen. Later op de avond vielen er enkele buien die elk 4 tot 10 regendruppels achterlieten die opvallend dik waren, en een veel actievere bui ertussen die 20 regendruppels liet vallen. Daarna was het regenliedje uitgezongen, al wisten we toch nog een dagtotaal van 7,5 mm te verzamelen. De rest van de avond verliep bewolkt en kil met nog een spat motregen ertussen.
Na een vrij koele ochtend met minima van 10,4 graden ontwaakten we onder een staalblauwe hemel die terug een mooie nazomerdag aankondigde. Het warmde snel op in de krachtige zon, en deze keer werden er geen stapelwolken meer gevormd. Wel deef er in de loop van de dag sluierbewolking binnen vanuit het zuid- zuidwesten. Deze waren de voorboden van een heel ander weertype, waar me op enkele specifieke plaatsen overigens niet lang op hoefde te wachten. Daar kwam het immers reeds tot buien, en net ten zuiden van de Belgische grens wist één van die buien het zelfs al tot het onweersstadium te schoppen. Uiteindelijk waren het slechts kleine stipjes op de landkaart die reeds een vochtiog voorproevertje ktegen. Elders bleef het droog en dankzij het binnendrijven van de sluierbewolking en vochtigere luchtmassa's bleef het ook na zonsondergang opvallend warm. Op veel plaatsen zou de temperatuur pas lang na middernacht onder de 20 graden dalen, en dat terwijl we overdag zomerse maxima van 27,2 graden konden noteren bij een zijdezacht oost- zuidoostelijk briesje. Zoals wel verwacht kon worden, behoorde Londerzeel niet tot de uitverkoren doelwitten van deze vroege buitjes, en konden we de dag alweer met 0,0 mm als neerslagtotaal afsluiten.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.