Na de 'vloedgolf' van stortbuien die we gisteren over ons heen gespoeld kregen mochten we vandaag gedurende enkele uurtjes weer herademen alvorens weer in nattigheid ondergedompeld te worden. De voormiddag zag er met momenten erg vriendelijk uit met brede opklaringen en een vrolijk herfstzonnetje, doch geleidelijk werd het uitspansel ingepalmd door hoge wolkensluiers die dikker en dikker werden waarna de zon in de late namiddag de strijd tegen de bewolking moest opgeven, met kort daarna het bekende gevolg: regen. Het goedje werd meestal met lichte tot matige intensiteit over ons heen gesprenkeld terwijl de wind met zijn snelheden tot 29 km/h het niet echt aangenaam deed aanvoelen. Met temperaturen tussen 10,2 en 16,3 graden was het op zich trouwens al erg ondermaats. Terwijl dit verslag 'ter perse' gaat is het neerslagtotaal al opgelopen tot 0,6 mm en daar zal de komende uren nog wel wat bijgegoten worden. Morgen belooft weer een erg bewolkte dag te worden met zo nu en dan wat motregen of een regenbui. Dankzij het feit dat we terug ten zuiden van het Polaire Front terecht komen zullen de temperaturen de komende dagen wat zachter zijn, maar het wordt zeker geen (na) zomer meer voorlopig.
(Thailand) De na de tornado van gisteren ingezette onstabiliteiten werden ook vandaag verdergezet waarbij we in de voormiddag een eerste reeks buien kregen die steeds heviger werden en elkaar steeds korter opvolgden. De buien gingen uiteindelijk over in aanhoudende regen onder een bijna egaal grijze Nimbostratuslucht met wat donkere wolkenflarden eronder. De zware regenval begon echter langzaam maar zeker te minderen naarmate de namiddag vorderde en tegen de avond was het slechts wat gedruppel dat restte. De wolken evacueerden nog net op tijd om er weer een leuke gekleurde zonsondergang van te maken terwijl de rest van de avond in vrij rustige omstandigheden verliep.
Afgezien van de nog steeds erg hoge minimumtemperaturen (het werd niet kouder dan 15,3graden) moesten we vandaag de confrontatie aangaan met een saaie herfstdag waarbij veel wolken, een weinig neerslag en nauwelijks zon de belangrijkste ingrediënten uitmaakten. Kort na zonsopgang waren dit vooral middelhoge wolken zoals Altostratus en Altocumulus castellanus, waarbij deze laatste de vrij onstabiele opbouw van de atmosfeer aan het licht bracht, wat prima bevestigd werd door een aantal buitjes die afgelopen nacht en gisterenavond reeds op bezoek waren geweest. We zaten immers nog steeds in de buurt van het golvende koufront dat boven onze streken wel vastgeroest lijkt te zitten. Er kwam halverwege de voormiddag echter wat beweging in: het front schoof een aantal kilometers op waardoor de bewolking dikker werd en er van tijd tot tijd lichte tot matige, buiige neerslag viel uit de dreigende herfstlucht. Dit weersbeeld moesten we tot laat in de namiddag met ons meeslepen alvorens er met mondjesmaat een paar wazige opklaringen leken binnen te sijpelen uit het zuidwesten. De laatste paar uur van de daglichtperiode kregen we dan af en toe de zon te zien, maar van neerslag waren we nog niet verlost want er waren nog diverse lichte buitjes aktief boven het Vlaamse binneland waarvan er eentje in slaagde om tot in Malderen door te dringen. Hoewel slechts van korte duur, wist deze het neerslagtotaal voor vandaag nog op te vijzelen naar 2,0 mm. Bij dit erg sombere weertype is het niet verwonderlijk dat de temperatuur ondanks de hoge minima niet boven 20,3 graden uitsteeg. De zuidwestelijke wind was overdag best wel enthousiast te noemen met stoten tot maximaal 32,2 km/h.
Het koufront en de bijhorende regenzone mag dan al een heel eind achter de rug zijn, van de buien waren we nog lang niet verlost zodat we het zeker niet droog hielden vandaag. Hoewel, de meeste buien trokken volgens de radarbeelden steeds ten zuiden en ten westen van ons voorbij waardoor we zowel in Brussel als in Malderen konden genieten van een vrij rustig maar koel weertype. Onder de opklaringen koelde het tijdens de ochtend immers redelijk af richting 8,6 graden, en overdag kon het kwik daar niet veel meer aan toevoegen waardoor we met maxima van 17,6 graden vrede moesten nemen. De opklaringen waren vooral in de voormiddag voor ons gereserveerd terwijl we de toppen van de aktieve buienwolken in de verte nog konden zien voorbijdrijven. Na de middag werden we geconfronteerd met meer stapelwolken en daartussen ook heel wat Cirrus, Stratocumulus en Altocumulusbewolking. 's Avonds gebeurde uiteindelijk hetgene dat ervoor zorgde dat we toch niet van een droge dag kunnen spreken: vergezeld van fraaie wolkenlandschappen die schitterend kleurden in het warme licht van de ondergaande zon, kwam er een verdwaald regenbuitje in het Malderse luchtruim binnengetuimeld en deze deed het voor korte tijd licht tot matig regenen. De hoeveelheden die eruit vielen waren eerder beperkt waardoor we er toch nog met slechts 1,2 mm vanafkwamen. Daarin zaten overigens nog een paar nachtelijke buitjes vervat die ons kort na middernacht afgelopen nacht aandeden. Naast dit alles moesten we overdag ook nog afrekenen met een erg frisse zuidwesten wind die het met snelheden tot 29,0 km/h niet meteen gezellig maakte.
Zoals gevreesd werd er vannacht overgeschakeld op een somber en grijs weertype. Dit werd reeds vanochtend vastgesteld door enkele vroege vogels die zich afvroegen waar al die sterren opeens naartoe waren, maar bij het aanbreken van de daglichtperiode ging het aan bijna niemand onopgemerkt voorbij door de troosteloos grijze Stratuslucht waar we nu moesten tegenaan turen. Het was bovendien een stuk koeler dan de voorbije drie dagen met 7,5 graden als minimum. Vervolgens viel zowat de ganse voormiddag aan het herfstachtige weersbeeld ten prooi, maar gelukkig kwam er tegen de middag een flinke weersomslag waarbij de Stratuswolken geleidelijk werden ontbonden en plaatsmaakten voor mooie opklaringen. Het kwik liep dan ook snel op naar een aangename 18,9 graden terwijl de noordoostenwind met haar snelheden tot 16,1 km/h nauwelijks voor hinder zorgde. De resterende bewolking bestond uit Stratus fractus die later overging in een soort van bastaardvorm die het midden hield tussen Stratus en Cumulus. Deze wolkjes kregen halverwege de namiddag flinke afmetingen, maar om van de Congestus- vorm te kunnen spreken, leken ze nog net iets te klein. Het belangrijkste was in elk geval dat ze geen neerslag bij zich hadden, al zaten sommige plantjes daar al behoorlijk naar te snakken. De wolken zakten tegen de avond weer in elkaar en wat overbleef was een heldere maar enigzins nevelige lucht waarin het snel ging afkoelen. Dit gebeurde echter niet voordat we nog even konden genieten van een in 'warme' kleuren getooide zonsondergang. Ondanks de wolken die ons vanmorgen en afgelopen nacht aandeden, kwamen we er weer met een neerslagtotaal van 0,0 mm vanaf.
Onder de heldere sterrenhemel is het kwik vanochtend weggezakt naar een huiveringwekkende 5,4 graden. Toen het eerste dagicht tot het onderkoelde landschap doordrong, bleek dat de aanwezige bewolking uit condensatiestrepen, wat Cirrus en een band van Stratocumulus aan de noordwestelijke horizon bestond. De zon werd hier weinig door gehinderd zodat we meteen weer gelanceerd waren voor een nieuwe dag in nazomerse omstandigheden. Van de ochtendkoelte was al snel niet veel meer te merken bij temperaturen die uiteindelijk op 21,8 graden piekten. De atmosfeer deed een beetje nevelig aan maar er werd geen echte bewolking gevormd doordat de noordoostenwind met haar snelheden tot 12,9 km/h droge landlucht aanvoerde. Tijdens de avond leek de afkoeling minder uitgesproken te zijn dan gisteren, maar het voelde al snel erg kil aan eens de zon weer onder was. Het neerslagtotaal bleef vandaag andermaal steken op 0,0 mm.
De net langs de oost- Japanse kusten schampende tyfoon bevond zich vandaag het dichtste bij Kyoto. Toch was hier niet veel van te merken want het was slechts half bewolkt met Stratocumulus, Altocumulus en Cumulus fractus. Er was nauwelijks wind, maar toch liet Malakas haar nabijheid merken door de wind tijdens de namiddag te laten aanwakkeren. In het oosten zorgde ze voor dikkere bewolking (Stratocumulus) en de wind kwam uit het noorden tot noordoosten. Naar de avond toe werden de opklaringen weer breder vanuit het zuidwesten terwijl de kern verder naar het noorden trok en vervolgens naar het noordoosten afboog. Na zonsondergang was het weer volledig helder maar erg fris door de noordelijke stromingen.
Ook vandaag was het helder en zonnig na een frisse nacht bij minima van 9,1 graden. Er heeft zich opvallend veel dauw gevormd wat voor sfeervolle ochtendtaferelen zorgde. Ondanks de steeds lager staande zon werd dit vocht nog redelijk snel opgeruimd en het voelde binnen de kortste keren erg warm aan bij maxima van 24,9 graden en een subtropische zuid- zuidwestelijke bries tot 19,3 km/h. Er werden opnieuw stapelwolken gevormd maar het waren er minder dan gisteren en ze losten ook snel op. Wel was de lucht erg heiig en hing er behoorlijk wat sluierbewolking met condensatiestrepen. Op het einde van de dag verscheen er in het westen dikke Stratus en Stratus fractus bewolking, maar volgens de radar bleek deze onschuldig te zijn en tijdens de avond zorgde dit enkel voor het overtrekken van de hemel. De afkoeling werd door de bewolking afgeremd al ging het ook nu vrij snel kil aanvoelen. We sloten ondanks de opzettende bewolking af met een dagtotaal van 0,0 mm.
Het was vanochtend droog, tamelijk winderig en halfbewolkt bij minima van 11,6 graden. De bewolking bestond uit scherp begrensde Altostratusvelden en vooral in het zuiden zag hij er dreigend uit. Het duurde dan ook niet lang voor er buienwolken verschenen, maar deze schikten zich in een lange lijn die op veilige afstand ten westen van ons bleef. Ten oosten van ons vonden we een wegtrekkend koufront waardoor we ons tussen twee neerslagzones in bevonden. De zon kregen we uiteraard regelmatig te zien maar de aanwakkerende wind zorgde ervoor dat we niet snel aan nazomerweer dachten. De snelheden haalden vlot 46,7 km/h uit het zuid- zuidwesten terwijl de temperatuur aan de lage kant bleef met maxima van 18,2 graden. Omstreeks 17H trok een wat verdacht uitziende buienwolk (supercell?) langs Brussel om later net ten oosten van Malderen voorbij te scheren. Deze had onweer aan boord en hierbij viel op dat de ontladingen langs de onderzijde van het aambeeld leken voort te kruipen, iets wat vaak gezien wordt bij supercells. Toen de bui wegtrok, leek het alsof er geen einde aan de onweersdynamiek zou komen: overal wemelde het van de aambeeldbewolking. De lucht zag er zeer dreigend uit en het sprookjesparadijs voor de onweersliefhebber leek te zijn neergedaald op Aarde. Maar uiteindelijk kregen we geen nieuw onweer meer te zien ondanks de soms wel erg massieve buienwolken die langstrokken. Het kwam wel tot een aantal korte perioden van intense neerslag en de prachtige wolkenluchten maakten veel goed voor de eerdergenoemde liefhebbers. Desondanks was de ontnuchtering tamelijk groot toen we vaststelden dat het neerslagtotaal niet echt indruk maakte met 3,0 mm. We gingen uiteindelijk de nacht in onder een half bewolkte hemel met enorme Cumulus congestuswolken ten noordwesten van ons en redelijk wat wind waardoor het bij de krappe 12 graden niet het perfecte terrasjesweer was.
Door toedoen van brede opklaringen werd er vooral over het zuidelijke deel van de Benelux nevel en mist gevormd waardoor de wereld er op verschillende plaatsen wat kleiner was geworden. Net als de kwikkolom trouwens want het was een stuk frisser dan gisteren bij minima van 10,6 graden. Boven het noorden kwamen meer lage wolken voor en was de mistvorming beperkter. Toen het ochtendgrijs na een paar uurtjes was opgetrokken, kregen we een fletse lucht te zien die gedeeltelijk was bedekt met Stratocumulusvelden en sluierwolken. Deze losten gedeltelijk op tot enkel de sluierwolken overbleven en zo kwam het terug tot een erg fraaie nazomerdag waarin we maxima van 21,7 graden konden optekenen bij een zwakke westelijke wind. De avond verliep relatief zacht onder nog steeds heldere omstandigheden maar er werd langzaam nevel gevormd die eerst boven velden en braakliggende terreinen ontstond maar zich later ook begon uit te breiden naar bebouwde gebieden. Voorlopig kwam het nog niet tot mist waardoor we het neerslagtotaal van 0,0 mm nog vanop grote afstand konden aflezen.
De buien zijn tijdens de nacht weer uitgestorven en we keken vanochtend tegen een kraakheldere hemel aan waaronder het was afgekoeld tot 9,4 graden. In het westen verscheen echter alweer Cirrus bewolking en later werden er ook stapelwolkjes gevormd Vooral rond en kort na de middag werden deze erg talrijk zodat de zon erdoor in moeilijkheden kwam. Toch konden we van erg fraai herfstweer spreken daar de west- zuidwestenwind niet al te krachtig was en de temperaturen weer wat winst boekten met 18,5 graden. In de loop van de namiddag losten de stapelwolken weer op en de Cirrostratusbewolking werd ook gevolgd door opklaringen in het noordwesten. Tegen de avond was er geen sluierbewolking meer te zien, en zagen we een zeer rustgevend pallet van zachte kleuren en fraaie Stratocumulusveldjes, welke vooral in het noorden en noordwesten hingen. Op dat moment zorgde de snel invallende koelte er echter voor dat we er helemaal niet zo rustig naar konden kijken of het zou al vanachter glas of door een verkleumde toestand moeten geweest zijn. De warme kleuren toen de zon achter de einder zakte brachten hier geen verandering in maar uiteindelijk hoefden we deze kou dan toch niet te trotseren om te weten dat er 0,0 mm in de pluviometer zat.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.