De eerste uurtjes van de dag verliepen in erg sombere omstandigheden met veel bewolking en af en toe een spatje motregen. Naarmate de voormiddag vorderde is de bewolking echter stillaan gaan wijken en kregen we de zon af en toe te zien. De zaak zag er echter behoorlijk onstabiel uit en we kregen na de middag af te rekenen met een aantal buien die het dagtotaal op 0,6 mm wisten te brengen. Deze buien verloren naar de avond toe echter stillaan hun aktiviteit waardoor we uiteindelijk onder steeds breder wordende opklaringen en met droog weer de dag eindigen. De temperaturen vonden we vandaag terug tussen 11,0 en 17,4 graden terwijl de wind met snelheden tot 35 km/h uit het zuidwesten ook probeerde in de aandacht te komen, maar naar de avond toe is deze uiteindelijk weer tot rust gekomen. De komende dagen zou het trouwens rustig blijven dankzij hogedrukinvloeden die echter tijdens het weekend weer zullen verdwijnen.
Zoals verwacht heeft zich onder de opklaringen van afgelopen nacht inderdaad een dichte mistlaag gevormd. Op de meeste plaatsen waaronder Malderen was het een complete erwtensoep terwijl andere plaatsen het bij nevel hielden maar er het grijs eveneens als hoofdkleur uitpikten. De teleurstelling was groot toen er na het tergend langzaam optrekken van de mistlaag een grijze laag Stratus overbleef die ons van rechtstreeks zonlicht verstoken hield terwijl het oosten van het land en Nederland reeds baadde in het zonlicht. Het was een hele verademing toen omstreeks vijf uur de zon er ook hier eindelijk in slaagde om zich doorheen de grijze troep te wurmen en zo in een mum van tijd de grijze mistroostige wereld omtoverde in een fleurig en kleurrijk alternatief, maar het was al te laat om hiermee het kwik wakker te schudden en de nazomerse twintigers waar velen al de hele week over repten moesten we dan ook omruilen met de 8,4 tot 15,7 graden die uit de bus rolden. Bij dit alles stond de veranderlijke wind er een beetje futloos op te zien met hooguit 10 km/h. Het beetje motregen dat er vanmorden uitviel leverde niet meer dan 0,0 mm op en was maw niet meetbaar. Daar de meteorogische omstandigheden morgen ongeveer dezelfde blijven doen we er in elk geval goed aan om geen al te hoge verwachtingen te stellen van deze laatste werkdag...
Tijdens de ochtenduurtjes bevonden we ons niet alleen in Malderen, maar ook in de warme sector van een erg aktieve depressie die geleidelijk verder opschuift in oostelijke richting. Hierbij kregen we het klassieke weersbeeld te zien: zwaarbewolkt, af en toe een spatje motregen, tamelijk veel wind en niet in het minste de erg zachte lucht waardoor het vannacht niet kouder werd dan 13,6 graden. Tijdens het aanbreken van de daglichtperiode keken we uiteindelijk aan tegen een sombere maar erg chaotisch bewolkte hemel waarin de motregen tijdelijk wat intensiveerde maar nadien weer ophield en we alsnog van een grotendeels droge voormiddag konden spreken. Tegen de middag was het hele zaakje al een stuk verder opgeschoven en konden we steeds meer invloeden van het naderende koufront herkennen: de laaghangende Stratus fractusbewolking werd af en toe door verticale luchtstromingen opengereten waardoor we tijdelijk de zon te zien kregen, en de hogere luchtlagen vulden zich steeds meer met hoge en middelhoge sluierbewolking. De opklaringen konden echter geen hogere temperaturen dan 18,2 graden garanderen. Nieuwe regen denderde in de vorm van buien het Vlaamse binnenland in en de bijhorende druilerige motregen ging steeds meer over in pittige buien met dikker wordende druppels. De zon verdween terug uit beeld en de rest van de namiddag brachten we door in een typische herfstsfeer. Het koufront was ondertussen al héél dicht genaderd en dat was voelbaar aan de wind die flink aanwakkerde en snelheden tot 38,6 km/h wist te realiseren. De buien hielde even op alvorens het vanuit het westen meer continue ging regenen aan een steeds verder toenemende intensiteit. De invallende duisternis onttrok de details aan het oog maar omstreeks 20H30 hield het op met regenen en waren er in het noorden sterren te zien wat erop wees dat we snel in de heldere lucht achter het front zijn terechtgekomen. De wind luwde hierbij volledig terwijl de temperatuur een zekere daling heeft ingezet. Het neerslagtotaal was hierbij opgelopen tot 2,6 mm.
Opnieuw konden we genieten van een zonovergoten nazomerdag, zij het dat de temperaturen vanochtend niet meteen aan nazomer deden denken met 6,1 graden als minimum. Maar de zon maakte er al snel werk van om deze achterstand bij te benen en terwijl er in tegenstelling tot gisteren geen wolken meer werden gevormd, kon de temperatuur rustig verder oplopen. Niettemin werd het niet warmer dan gisteren en haalden we weer een maximumtemperatuur van 19,4 graden en dit bij een noordoostelijke stroming met snelheden tot 17,7 km/h. 's Avonds was er in het uiterste westen een weinig Cirrusbewolking te zien met condensatiestrepen van vliegtuigen die daar niet meer oplosten, maar over de rest van het luchtruim was daar niks van te merken en dit verschijnsel zou ook de komende paar dagen geen verdere gevolgen krijgen. 's Avonds was er dan opnieuw die snelle afkoeling waardoor de plantjes in open lucht weer op hun tanden mogen bijten (en dan gaat het niet alleen over de vleesetende exemplaren). Dauwvorming in een vochtige atmosfeer bracht de pluviometer in beweging waardoor we een neerslagtotaal van 0,2 mm in de tabellen zien verschijnen.
Ook na middernacht bleven de onvermoeibare regenwolken hun pluviale aktiviteiten bijna onafgebroken verderzetten: het ene moment buiige regen, het andere moment motregen en op geen enkel moment droog. Vanochtend ontwaakten we onder die motregen, maar gelukkig bleek al snel dat dit dan toch de laatste stuiptrekkingen van de stormdepressie waren, want nog voor zonsopgang begon het dan alsnog droog te worden. Naast een overvloed van hemelwater heeft het venijnige systeem ook een flinke teug subtropische lucht naar Malderen gepompt, en dit zorgde voor boterzachte minima die niet beneden de 10,8 graden zakten. Overdag zag de bewolking er een stuk luchtiger en vriendelijker uit toen deze overging in Stratocumulus waarin de zon haar kans schoon zag om af en toe wat mee te gluren naar het zompige landschap. Dit zorgde voor een verdere opwarming naar 17,2 graden als maximum, maar de bewolking bleef ondanks dit alles nog ruimschoots in de meerderheid. 's Avonds leek het erop dat sommige wolken nog niet bevredigd waren na het waterfestijn dat we achter de rug hebben, en kwamen we weer in de buien terecht. Het waren echter lichte buitjes die voornamelijk uit motregen bestonden en zich vooral rond en na zonsondergang lieten gelden. Voor de rest was het echter vrij rustig: de wind heeft op geen enkel moment meer dan 27,4 km/h gehaald, en dit nog steeds uit zuidwestelijke richtingen. De warme kleuren van de avondschemering straalden ook een zekere sereniteit uit. De wolken zorgden 's avonds voor de nodige isolatie waardoor het nog lange tijd aangenaam zacht bleef in de buitenlucht. Het neerslagtotaal bereikte tegen middernacht 2,2 mm.
Na de vochtige schermutselingen van gisteren en afgelopen nacht, vonden we het weerstation in een rustige en droge omgeving terug. Op sommige plaatsen klaarde het op, maar te Malderen was daar weinig van te merken en moesten we het doen met de erg zachte ochtendminima van 12,9 graden die de bewolking met zich meebracht. Veel tijd om te herademen was er niet, want op de radarbeelden tekende zich weer een indrukwekkende regenzone af die snel dichterbij kwam. De eerste druppels vielen reeds voor de middag uit de van Altostratus naar Nimbostratus overgaande bewolking. We kregen een klassieke regenlucht te zien met de typische wolkenflarden eronder, en dit bleef voor het grootste deel van de dag onveranderd. De aanhoudende regenval werd kort na de middag tijdelijk afgelost door een krachtige buienlijn die ons een echt stortbad bezorgde. Nadien volgde er weer een lange periode van matige regen, welke werd opgezweept door rukwinden tot 27,4 km/h uit het zuid- zuidwesten. Het voelde hierdoor erg kil en guur aan, doch halverwege de namiddag stond ons een verrassing van formaat te wachten toen we plotseling in de warme sector terecht kwamen. De regen ging hierbij over in motregen en het kwik ging als een raket de hoogte in zodat we na zonsondergang op een uitzonderlijk warme 18,7 graden uitkwamen. De bewolking ging eerst over in Stratus fractus, gevolgd door Cumulus congestus terwijl het in de vochtige warmte ronduit tropisch aanvoelde. Het kwik bleef ook 's nachts dichtbij 19 graden schommelen waardoor we momenteel in de running zitten voor de warmste oktobernacht uit de Belgische geschiedenis. Heel af en toe viel er nog wat motregen uit de chaotische wolkenflarden die een mystiek duet met de volle maan leken op te voeren. De laatste motregendruppel die ons voor middernacht bereikte, bracht het neerslagtotaal op 5,8 mm.
Dankzij de laaghangende bewolking kregen we terug met hooghangende temperaturen te maken en was het om 6H 's ochtends nog steeds 17,2 graden. Kort na zonsopgang werd de bewolking in het westen plots dikker en donkerder waardoor het leek alsof het warme nazomerweer met een zware wolkbreuk zou worden afgesloten. Niets was echter minder waar, want achter de 'donkere massa' verschenen even plots opklaringen waarna het geheel met hooguit twee regendruppels over Brussel trok. Daarna kregen we een afwisseling van Altostratus, Altocumulus en Stratocumulus te zien waarin ondanks het transparantere uiterlijk van de wolken wat zwaardere buien opdoken. Maar ook deze keer stelde het weinig voor en bleven de droge perioden overheersen. Op zon hoefden we al evenmin te rekenen terwijl er samen met de buitjes koelere lucht over het land uitstroomde. De maxima van 19,3 graden werden dan ook al erg vroeg op de dag bereikt en er zette zich een gestage afkoeling in die ons pas 's avonds op de uiteindelijke minima van 13,6 graden zou brengen. De wolkenbanden die vermoedelijk bij het eigenlijke front hoorden, bereikten ons bij valavond en gingen gepaard met een zeer uitgestrekte laag Altostratus undulatus bewolking. De ribbel- en golfpatronen hierin waren erg grof waardoor het soms eerder aan Stratocumulus deed denken, maar in elk geval zag het luchtruim er gedurende enige tijd bijzonder indrukwekkend uit. Er volgde weer wat regen, en de wolkenband trok net op tijd weg om vanuit het westen een bloedrode zonsondergang mogelijk te maken. Nog opvallender was dat het luchtruim na zonsondergang helemaal bruin kleurde waardoor het wel de dag des oordeels leek te zijn. De rest van de avond verliep niettemin in zeer rustige en nog erg zachte omstandigheden. Het neerslagtotaal is beperkt gebleven tot 0,0 mm en de hoofdrol was vandaag eerder voor de wind weggelegd die voor het front uit nog erg krachtig uit de hoek kwam met snelheden tot 29,0 km/h.
Het was vanochtend aangenaam zacht bij temperaturen die rond vijftien graden schommelden en daarna stegen naar 17,2 graden. Doch op de satellietbeelden was een venijnig koufrontje verschenen waarachter zich veel koudere lucht bevond. Dit frontje bereikte ons omstreeks 10H30 en hoewel het niet zoveel voorstelde en kort duurde, werd het gevolgd door een flinke temperatuursdaling terwijl de wolkenluchten aan de voorzijde ervan indrukwekkend waren (snel bewegende Fractus). De neerslag was meteen de laatste die we vandaag te zien kregen en was goed voor 4,6 mm. De lucht werd snel stabieler en we kregen voor het grootste deel van de dag nog te maken met Altostratus en Cirrostratusbewolking achter het front. In het noorden was de lucht helder en de bewolking was daar erg scherp begrensd. Nog wat verder kwamen er buien tot ontwikkeling maar deze trokken allemaal Nederland in terwijl België grotendeels buiten schot bleef. Deze buien gingen gepaard met onweer en hagel tot 2 cm waardoor het voor de Belgische onweersliefhebbers vanavond tandenknarsen geblazen was, en genieten voor de Nederlandse liefhebber. Het koelde flink af tijdens de avond waardoor we nu pas de minima van 9,1 graden bereikten. De wind is flink geruimd van zuid naar noordwest, maar de maximumsnelheid werd opgetekend vanuit het west- zuidwesten met 41,8 km/h. Tijdens de late avond kregen we ook in Malderen mooie uitzichten op de scherp begrensde wolkenband waar de maan net boven hing in het zuidoosten.
Zoals we gisteren met de ontwikkelingen op de weerkaarten en boven onze hoofden wel konden verwachten, was het vanochtend inderdaad weer op en top herfstweer. Striemende regenvlagen bekoelden hun vochtige woede op het weerstation waar tegelijkertijd windvlagen tot 53,1 km/h uit het west- zuidwesten op inbeukten. Ook het kwik was duidelijk in topvorm want de minima waren aangenaam zacht met 11,1 graden. Daarna volgde een grijze en winderige voormiddag waarbij de neerslagintensiteit er tijdelijk uitging. Vooral naar de middag toe werd het geruime tijd droog en er vloog zelfs iets over dat op een opklaring leek met een zwak waterzonnetje erin. We zaten net binnen de warme sector van een uitdiepend laagje en dat betekende natuurlijk dat er wat verderop een koufront lag dat in onze richting uitzwaaide. Wie niet wist wat dit betekent, kwam het even later op praktische wijze te weten toen krachtige stortbuien vanuit het noordwesten binnenbuitelden terwijl donkere wolkenmassa's in hoog tempo over het luchtruim joegen. Aan de andere zijde van het koufront zouden we echter nooit terechtkomen (vandaag toch niet) want het ding golfde als een slang over West Europa waardoor de warme lucht terug opschoof naar het noorden. Er volgde een grijze en druilerige avond waarin het regelmatig tot lichte regen of motregen kwam. Het neerslagtotaal werd uiteindelijk aangevuld tot 3,2 mm. Erg veel temperatuursverloop kende deze dag uiteindelijk niet waardoor de maxima niet veel hoger dan de minima zaten met 17,7 graden.
.
De zon was er vandaag al vroeg bij en de combinatie van nevel en vocht zorgde voor een rustgevend en warm licht waarmee we de dag begonnen. Het was iets koeler maar nog steeds zacht voor de tijd van het jaar bij minima van 11,6 graden. Wind stond er nauwelijks en het warmde snel op waardoor we na de middag vlot de kaap van 20 graden overschreden om uiteindelijk op 20,7 graden te komen. De bewolking bestond meestal uit een mengvorm van Cumulus en Stratus fractus die zich gedeeltelijk uitspreidde tot Stratocumulusvelden. Tot buien is het niet gekomen ondanks het erg 'zware' uiterlijk van de wolkenvelden (in Nederland werd plaatselijk echter melding gemaakt van een paar druppels) en de bewolking loste tijdens de avond weer grotendeels op. Er hingen condensatiestrepen en wat sluierbewolking die bij zonsondergang sfeervol oplichtte, waarop een tamelijk koele avond volgde waarin weer wat nevel en dauw werd gevormd.
De dag nam een sombere dag met veel Stratus en Stratus fractus bewolking. De bewolking was erg dik en het leek ieder moment te kunnen gaan regenen maar uiteindelijk bleef het droog. Dankzij de bewolking werd het niet kouder dan 12,3 graden maar overdag warmde het slechts langzaam op en onder een sombere hemel en bij een kille zuidwestenwind werd het niet warmer dan 16,1 graden. Halverwege de namiddag kwamen we onder invloed van een naderende regenzone welke de laaghangende Stratus en Stratocumulus opruimde terwijl de bovenlucht uit Cirrostratus en Altostratus bestond. De zon scheen vijf minuten en daarna kwam er weer Stratocumulus opzetten terwijl de sluierbewolking erboven dikker werd. tegen de avond loste de Stratocumulus weer op maar ondertussen was de Altostratus al zo dik dat die geen zon meer doorliet en er hingen reeds valstrepen onder die spoedig gevolgd werden door regen. Veel stelde dit niet voor maar het werd toch een gure en natte avond die het seizoen alle eer aandeed. We sloten af met een voorlopig neerslagtotaal van 6,0 mm.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.