Net als gisteren kregen we weer een erg zonnige dag aangeboeden waarbij enkel hoge en middelhoge bewolking af en toe voor wat hinder zorgde. Doch de wind was de grootste spelbreker, deze deed het met snelheden tot 27 km/h en in combinatie met temperaturen tussen 6,3 en 15,3 graden erg schraal aanvoelen. Na de middag leek de bewolking iets dominanter te worden al is het naar de avond toe opnieuw zonniger geworden. Tijdens de namiddag verschenen er ook wat kleine stapelwolkjes die echter vrij snel weer verdwenen door de in deze tijd van het jaar zwakke thermiek. Neerslag is er uiteraard niet gevallen, de regenzones bevinden zich nog steeds ten zuiden van ons, maar vanaf dinsdag zouden we evenwel stillaan rekening moeten gaan houden met een aantal lokale buitjes en licht wisselvallig weer voor de rest van de werkweek.
Voor het eerst sinds lang konden we reeds in de vroege uurtjes genieten van een heldere sterrenhemel waarbij het kwik weliswaar wat dieper was weggezakt (7,9 graden) maar eens de zon opkwam werd er meteen een thermische sprint uitgeperst waarbij de temperaturen opliepen tot een ronduit warme 24,8 graden, een temperatuur die zelfs in het putje van de zomer niet zou misstaan. De zon had hierbij nauwelijks concurrentie te vrezen, er waren slechts wat sluierwolkjes aanwezig die overigens voor een mooie zonsopgang zorgden en hetzelfde deden bij zonsondergang. De subtropische lucht werd aangevoerd door een westelijk briesje dat 18 km/h haalde en de motor van dit alles is een vrij omvangrijk lagedruksysteem dat zich ten noordwesten van ons bevindt. Daar dit ook de komende twee dagen het geval zal zijn kunnen we ons nog tot woensdag koesteren in het warme nazomerweer maar vanaf donderdag krijgen we de rekening gepresenteerd onder vorm van een vrij aktieve regenzone waarna de temperaturen heel wat zullen inleveren. Nadien krijgen we terug sterke hogedrukopbouw boven onze streken, maar hiermee neemt ook het risico op mist en grijs najaarsweer flink toe. Profiteren is dus zeker de boodschap voor de zonnekloppers onder ons...
De neerslag is in de loop van de nacht duidelijk nog verder geïntensiveerd, want het vochtige goedje viel bij het opstaan vanochtend aan een erg gezapig tempo naar beneden. Samen met de wolken en regen werd ook erg zachte lucht aangevoerd waardoor het vannacht nauwelijks afkoelde en we vanochtend weer boterzachte minima van 15,0 graden konden noteren. Uiteindelijk raakte de slepende regenzone toch nog uitgepraat en zagen we de neerslagintensiteit geleidelijk teruglopen. Bij het doordringen van het eerste daglicht was de neerslag reeds herleid tot wat druilerige motregen en kort daarop werd het weer helemaal droog. Een gebiedje met cyclogenese op het front ter hoogte van noord Frankrijk zorgde ervoor dat het front nog wat verder naar het oosten werd getrokken en de opklaringen daarachter tot in (en voorbij) Malderen konden doordringen, een proces dat duidelijk erg veel moeite kost want de opklaringen komen slechts met mondjesmaat binnengesijpeld terwijl de bewolking nog vlot de meerderheid blijft halen. Wel is er een duidelijke shifting te merken van de Stratiforme bewolking vanochtend (Altostratus en Nimbostratus) naar meer Cumuliforme varianten na de middag. Alle moeite die de opklaringen deden om het Malderse luchtruim terug te winnen, bleek echter nutteloos want korte tijd later veegde een hardnekkig Stratocumulusdek de spaarzame opklaringen in een ruk weg, en het was daarna wachten tot het einde van de namiddag eer de bewolking opnieuw ging oplossen. De opklaringen die daardoor ontstonden hadden duidelijk minder moeite met hun veroveringstocht dan hun voorgangers want tegen zonsondergang was er van bewolking nog maar nauwelijks sprake. Gecombineerd met de warme luchtaanvoer, zorgde dit alsnog voor een paar aangename uurtjes nazomergenot waarbij het kwik kon oprukken naar 21,1 graden. Er was ook nauwelijks wind met hooguit 8,0 km/h uit het zuid- zuidoosten, al zorgden beide factoren ervoor dat het rond en na zonsondergang weer behoorlijk is gaan afkoelen. De neerslag van vandaag viel vrijwel geheel voor de middag en was goed voor 2,6 mm.
Vanochtend vroeg had de regen al lang het Malderse grondgebied verlaten zodat de ochtendspits in rustige en droge omstandigheden verliep. Het neerslagtotaal van 0,2 mm werd dan ook reeds kort na middernacht bereikt.Drukstijgingen aan de achterzijde van het front en de grote hoeveelheden regen die gisterenavond naar beneden zijn gekomen, zorgden er echter voor dat het weer erg nevelig was en er op sommige plaatsen flink wat mist gevormd werd. Het ochtendgrijs bleef ook daarna geruime tijd hangen waardoor het grootste deel van de voormiddag in erg mistroostige omstandigheden verliep. Wel bleef het droog en de laaghangende wolken zorden voor zachte minimumtemperaturen van 11,6 graden. De bewolking brak halfweg de voormiddag open, maar bleef wel in de meerderheid waardoor er van zon weinig sprake was. Tijdens en na de middag werd het er al niet veel beter op, integendeel: we evolueerden terug naar een betrokken weertype. Het bleef echter wel droog en opvallend rustig met windsnelheden die niet meer dan 9,7 km/h haalden uit het noordoosten. Na zonsondergang bleef het weersbeeld onveranderd, uitgezonderd het feit dat het donker werd.
Na een erg nevelige nacht waarvan de dauwdruppels zo goed vertegenwoordigd waren dat ze door de Malderse pluviometer als neerslag werden geïnterpreteerd (0,2 mm), volgde opnieuw een aangename herfstdag met nazomerse trekjes. De wolkenvelden die aan het gisteren besproken warmtefront verbonden waren, zorgden voor een kluwen van hoge sluier- en vezelwolkjes die voor een sfeervolle zonsopgang garant stonden. Wel was het erg fris bij minima van 5,2 graden. Tijdens de voormiddag bleef de sluierbewolking goed vertegenwoordigd terwijl er ook wat Altocumuluswolkjes vanachter het hoekje kwamen kijken, maar geen enkele wolk slaagde erin om de zon helemaal in de verdrukking te brengen. Integendeel: de sluierwolkjes namen na de middag lichtjes af in aantal en oppervlakte zodat de zon haar krachten nog efficiënter kon benutten. Toch kwamen de maxima een fraktie lager uit dan gisteren met 18,8 graden, terwijl deze 'afkoeling' nog eens extra in de verf werd gezet door de zuid- zuidwestelijke wind die met haar snelheden tot 22,5 km/h weer nadrukkelijker aanwezig was. Maar om het toch nog een beetje goed te maken werden we 's avonds beloond door een bijzonder indrukwekkende zonsondergang tenmidden van rood en oranje oplichtende Cirruswolken terwijl de rest van de hemel in groene, paarse, blauwe, roze en bruinachtige tinten werd gehuld. Heel opvallend hierbij is dat de maan zich tenmidden van deze warme kleuren spierwit vertoonde alsof ze zich van dit alles totaal niets leek aan te trekken. Ondertussen waren we in de warmere lucht terechtgekomen die het eerdergenoemde warmtefront volgde, en dit was merkbaar aan een minder felle afkoeling tijdens de avonduurtjes.
Na een woelige en vooral vochtige nacht waarbij de temperaturen naar 11,8 graden zijn gedaald, waren er vanochtend nog steeds talloze buien actief in de Benelux. Vanuit het westen werd het langzaam droger, maar tussen de mengeling van Stratocumulus, Stratus fractus en Cumulus congestus konden we hooguit een een flits zonlicht van een paar minuutjes waarnemen. De kille west- zuidwestenwind liet het extra herfstachtig aanvoelen met haar snelheden tot 35,4 km/h terwijl de maxima beperkt bleven tot 18,2 graden. De weekendtrip richting Ardennen verliep in gelijkaardige omstandigheden, maar naar de avond toe kregen we wat bredere opklaringen te zien waarbij de erg fraaie wolkenlandschappen alsnog veel wisten goed te maken. We hadden nu uitzicht op laaghangende stapelwolken die zich tegen diepblauwe luchten aftekenden en gezelschap kregen van losse wolkenflarden die met een grote snelheid over de Ardense toppen scheerden. Dit werd later door een schilderachtige zonsondergang gevolgd waarna in de laatste schemering vooral Stratocumulus en Cumulus te zien was. De dag wordt zowel in Trois ponts als te Malderen droog afgesloten terwijl er op laatstgenoemde locatie een neerslagtotaal van 3,0 mm werd opgetekend.
Het aanwakkeren van de wind gisterennamiddag was het begin van een strakke oostelijke stroming die op gang komt en ons de komende dagen een erg schraal weertype zal brengen. Dit was vanochtend reeds merkbaar aan de droge landlucht die een einde maakte aan de nevelige melkluchten en ons deed ontwaken onder een azuurblauwe hemel zoals je die normaal eerder in een hooggebergte zou verwachten. Daar we nog maar pas in de nieuwe luchtsoort zijn terechtgekomen, is het afgelopen nacht nog niet al te sterk afgekoeld en waren de minima nog aan de zachte kant met 7,2 graden. De wind voelde merkbaar kouder aan, maar de zon was nu een stuk krachtiger waardoor het alsnog kon opwarmen tot een voor de tijd van het jaar erg zachte 21,5 graden. Er werden snelheden tot 25,7 km/h uit het noordoosten gemeten, en niet het kleinste wolkje of aanwijzing daartoe kon zich in de kurkdroge lucht vormen. Tegen zonsondergang leek het eerst alsof de warmte goed bleef hangen, maar na een tijdje ging het kil aanvoelen en zagen we het kwik weer als een baksteen de dieperik induiken. Vorst lijkt er komende nacht nog niet in te zitten, al voelde het reeds bijtend koud aan toen we tegen middernacht het neerslagtotaal van 0,0 mm konden optekenen.
De zachte lucht is nu goed en wel tot in Malderen doorgedrongen waardoor het terug nazomer leek. Wie een stap buiten zette of binnenbleef en naar het fluiten ervan luisterde, wist echter meteen dat de wind flink afbreuk deed aan dat nazomergevoel. Er was ook behoorlijk wat bewolking, maar in de loop van de dag dreven er opklaringen binnen vanuit het westen in het wolkendek dat uit Stratus fractus en Stratocumulus bestond. Na de middag kwam er ook wat hoge bewolking tevoorschijn (Cirrus en Altocumulus) maar verder dan een spatje motregen kwam het niet en daarna dreven er weer opklaringen binnen. Bij zonsondergang ging de Stratus fractus bewolking zich in mooie banden schikken die van ZZW naar ONO liepen en voor een apart uitzicht zorgden. Tijdens de avond was het een komen en gaan van Stratus fractus wolken waarachter de volle maan om de haverklap wegdook en waarbij de grote treksnelheid van de wolken opviel. Het kwam daarbij nog eventjes tot wat lichte regen maar het dagtotaal bleef op 0,0 mm steken terwijl het boterzacht bleef. Veel temperatuursverloop was er overigens niet bij maxima van 20,2 graden en minima van 16,3 graden, wind was er des te meer met snelheden tot 45,1 km/h uit het westen.
Terwijl sommige auto's en dakramen van een glinsterend rijplaagje voorzien waren, was het kwik in thermometerhut uitgekomen op 3,1 graden. Het was helder en windstil terwijl de diapblauwe lucht alvast veel goeds beloofde voor een mooie nazomerdag. Geen wolkje viel er te bespeuren en vooral in de zon voelde het warm aan. Op schaduwplaatsen was het een stuk minder want de temperaturen zaten nog steeds beneden de normaalwaarden met 15,7 graden als maximum. Gelukkig stond er ook deze keer nauwelijks wind op een uitschietertje tot 16,1 km/h uit het oosten na. Na de middag werden er stapelwolken gevormd, maar het ging om de zeer onschuldige Cumulus humilis variant die nauwelijks ruimte voor zich opeiste en de zon slechts af en toe liet wegduiken. Naar de avond toe begonnen deze wolkjes weer op te lossen en kreeg de lucht terug een fletse, heiige kleur die aan de nadering van een warmtefront deed denken. Er gebeurde echter niets en het bleef helder waardoor het terug tot een snelle afkoeling kwam eens de zon (bijna) onder was. Omstreeks 21H waren reeds enkele ijkskristallen op de dakramen te zien al was de luchttemperatuur nog ruim positief met een zestal graden. De pluviometer was nog niet bevroren al was het neerslagtotaal dat wel met 0,0 mm.
We bevonden ons vanochtend reeds een flink eind in de polaire luchtmassa's en in combinatie met de sterk afkoelende bovenluchten zorgde dit voor de ontwikkeling van intense noordzeebuien die met een noordwestelijke stroming het land opdreven. Ook in Malderen was het prijs met omstreeks 6H en rond 7H30 krachtige wolkbreuken al was het voor de regenliefhebbers misschien niet meteen de hoofdprijs aangezien de buien zich na verloop van tijd in een langgerekte band gingen organiseren die van noord naar zuid over de westelijke helft van het land trok. Sommige buien hadden onweer aan boord dat onderandere in Gent stevig uitpakte met hagel en verschillende blikseminslagen. In Malderen waren de buien onweersvrij, en het neerslagtotaal bleef er ook beperkt tot 5,8 mm daar waar het westen (en vooral de omgeving van Brugge en Veurne) indrukwekkende dagtotalen van 40 mm en meer te verwerken kreeg. In Malderen werden de weerliefhebbers dan weer verwend met prachtige wolkenluchten die samen met de intense contrasten en de diepblauwe bovenluchten een ideale gelegenheid waren voor de weersfotografen onder ons. Er brak ook een rustige en droge periode aan toen we rond de middag in een stabiele zone tussen de 'buienstoet' en de regenzones ten oosten van ons terecht kwamen. Dit bleef echter niet duren want in de tweede helft van de namiddag begon de buienstoet weer naar het zuidoosten uit te zwaaien waardoor we de bewolking vanuit het westen en noordwesten zagen toenemen. We kregen terug een aantal buien te verwerken terwijl de lucht er op sommige momenten erg dreigend uitzag. De buien gingen ook gepaard met een tijdelijk flink aanzwellen van de noordwestelijke tot noordelijke wind. Maar ook deze keer bleek het met de neerslag erg mee te vallen en konden we dus opnieuw van een schampschotje spreken. Dankzij de opklaringen kon het overigens nog opwarmen tot ... graden al voelde het na het nazomerse weer van de voorbije dagen en weken best wel fris aan. Tijdens de avond keerde de rust weer en kwamen we terug in een zone met opklaringen terecht die het flink liet afkoelen waardoor de temperaturen naar de uiteindelijk minima van ...graden zakten. Tot vorst lijkt het echter niet te komen daar er op het einde van de avond terug bewolking binnendreef waaruit het terug lichtjes ging druppelen.
De dag begon veelbelovend met zachte minima van 12,1 graden en opklaringen. De bewolking bestond uit Cirrostratus en Altostratus waartussen mooie schemeringskleuren te zien waren. Deze sluierwolken werden dunner en losten uiteindelijk op om plaats te maken voor Cumulus fractus op het einde van de voormiddag. Ondertussen stak er een goed voelbare zuid- zuidwestenwind op en tegen de middag werden de stapelwolkjes wat talrijker. Desondanks bleef het aangenaam zonnig nazomerweer bij temperaturen die 19,2 graden bereikten. De sluierbewolking nam tijdens de tweede helft van de namiddag weer wat toe (Cirrostratus) maar tegen de avond klaarde het plots weer uit vanuit het westen. Hierdoor kregen we tegen zonsondergang een situatie waarbij de sluierbewolking die nog boven ons hing van onderaf werd beschenen door de ondergaande zon. De dag werd dus spectaculair afgesloten met vurige luchten waarbij de egale bewolking een verassende ribbelstructuur bleek te hebben die de hele dag onzichtbaar werd en enkel bij deze lichtinval kon waargenomen worden. We zouden door al dat visuele spectakel bijna vergeten om in de pluviometer te kijken maar dat bleek niet nodig te zijn want het dagtotaal bleek 0,0 mm te bedr
ktober 201
ktober 201
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.