Vandaag kregen we terug een erg behoorlijke dag gepresenteerd waarbij de zon regelmatig aan bod kwam en de temperaturen opliepen van 10,0 naar 18,2 graden. De wind wist echter goed van aanpakken en vanuit zuidelijke richtingen kon hij er snelheden tot 35 km/h uitpersen. Ondanks de zonnige perioden waren er evenwel lage wolkenflarden aanwezig, die in de late namiddag gezelschap kregen van hun hoge en middelhoge broertjes en het weer flink aan kwaliteit begon in te boeten. Af en toe viel er zelfs een druppeltje, maar niet in meetbare hoeveelheden. Doch de komende dagen zal hier zeker verandering in komen wanneer storingen de inval van koudere lucht zullen inluiden en we evolueren naar een buiig weertype met onderkoelde temperaturen.
Hoewel er aanvankelijk werd gevreesd dat een regenzone de nazomerweer niet alleen zou verbrodden maar ook beëindigen, bleven we duidelijk van het onheil gespaard; we ontwaakten alweer onder een stralende hemel waarin de zon het kwik weer kon opdrijven richting 23,3 graden terwijl het vanochtend nog zachter bleef bij 10,8 graden. Waar is dat koufront nu gebleven, zullen sommigen zich afvragen; het is in elk geval niet in rook opgegaan want de satellietbeelden tonen de duidelijke wolkenband vlakbij onze streken en inderdaad, er was in de loop van de dag een toename van middelhoge Altocumulusbewolking te zien die de ophanden zijnde weersverandering duidelijk aangeven. Het front is weliswaar flink verzwakt waardoor er op het eerste zicht geen neerslag lijkt in te zitten maar de stroming erachter ruimt snel naar het noordwesten waardoor er gevoelig frissere lucht wordt aangevoerd waarin zich talloze buien genesteld hebben terwijl er zich eveneens een trogvormige storing vormt boven de noordzee. Het weersbeeld van morgen zal dus gekenmerkt worden door buien, een periode van meer continue regen en daarna terug buien terwijl de temperaturen een pak lager uitvallen, een tendens die zich de dagen erna verderzet met mogelijk de eerste witberijpte ochtendlandschappen tot gevolg in het weekend.
Ondanks het reeds ver gevorderde herfstseizoen besloot de (na)zomer nog eens alles uit de kast te halen om ons met haar warme en zonnige karakter te kunnen verwennen. Zo zagen we de dag beginnen onder een vrijwel heldere hemel die weliswaar grote gevolgen had voor het kwik dat meteen wegdook naar 6,1 graden, maar eens de zon op het toneel verscheen, voor een zeer aangenaam weertype zorgde. Er was vrij veel hoge sluierbewolking aanwezig die voor extra sfeer zorgde in de vorm van een fraai versierde hemel, zonder hierbij voor hinder te zorgen. De temperatuur steeg snel en in een wip zaten we weer aan de twintig graden grens waar we ook nog een tikkeltje boven raakten met 20,3 graden. De wind was bovendien erg zwak met hooguit 11,3 km/h uit noordoostelijke richting, wat garant stond voor extra comfortgevoel. Het waren dezelfde rustige omstandigheden die er echter voor zorgden dat het 's avonds na zonsondergang flink afkoelde. De lucht was ook nog eens vrij vochtig waardoor er vrij snel nevel werd gevormd die later overging in een dichte Stratuslaag. Hier viel zelfs enige tijd motregen uit waardoor we toch nog eindigden met een neerslagtotaal van 0,2 mm.
Vanochtend was het opnieuw een mengelmoes van mist en laaghangende bewolking die ervoor zorgden dat we ook deze keer niet door een vrolijk zonnetje gewekt werden. Behalve dan voor degenen die erg lang bleven slapen want omstreeks 10H ging de uniforme Stratusbewolking over in Stratocumulus, die op haar beurt steeds verder werd opengereten om vervolgens over te gaan in Cumulus humilis. Het behoeft dan ook geen verwondering dat dit dan toch nog een aangename nazomerdag is geworden. De temperaturen mochten er eveneens zeker wezen met maxima die 18,0 graden bereikten terwijl de minima ook best meevielen vanochtend met 9,8 graden. De wind zocht hierbij het oost- zuidoosten op en haalde 17,7 km/h. De verspreide Cumuluswolkjes verdwenen kort voor zonsondergang en er volgde opnieuw een sterke afkoeling waarmee deze dag werd afgesloten.
Zoals verwacht geen mist of laaghangende Stratusbewolking deze keer, maar volledig helder was het evenmin. In het vroege ochtendlicht (dat meer uit lichtvervuiling dan uit natuurlijk licht bestond) waren immers de contouren van Altocumulusvelden te zien die niettemin erg fraai oogden en nog steeds veel ruimte overlieten voor de sterren en later de opkomende zon. Dit alles gebeurde bij heerlijk zachte ochtendtemperaturen die niet beneden de 11,6 graden zakten. Overdag volgde dan een aangenaam en zonnig weertype waarbij er af en toe nog wat Altocumulus voorbijdreef . De blauwe kleur van de hemel was echter niet zo diep als gisteren; de duidelijk erg vochtig en nevelig wordende atmosfeer zorgde terug voor fletse kleuren en zwakke contrasten. Terwijl de ene genoot van een zonnige verlofdag met maximumtemperaturen van 23,2 graden bij windstoten tot 27,4 km/h uit het zuidwesten, en de andere mopperend naar het werk/school ging, deed niets echter vermoeden dat er een omvangrijk gebied van laaghangende bewolking gevormd werd boven het noordwesten van Frankrijk, en reeds tegen de middag haar tocht naar de Lage landen aanving. Op de visuele satellietbeelden was goed te zien hoe dit onding met een onstuitbaar tempo dichterbij kwam gekropen en halverwege de namiddag zagen we inderdaad laaghangende wolkenflarden verschijnen die snel in omvang en aantal toenamen. Tegen de avond was het een en al grijze soep waar we tegen aankeken, maar gelukkig begon de bewolking na een paar uur weer gedeeltelijk op te lossen waardoor we alsnog konden genieten van de fonkelende sterren in het bleke licht van de Harvest Moon. Het bleef ondanks de opklaringen nog opvallend zacht, maar de plotse uitstraling van de warmte door de verdwijnende bewolking zorgde voor een opvallend verschijnsel waarbij de ramen langs buiten gingen aandampen en er op gladde voorwerpen snel flinke dauwdruppels werden gevormd. De kletsnatte pluviometer hield echter het been stijf waardoor we er alsnog met0,0 mm vanafkwamen.
Een zwak warmtefront heeft afgelopen nacht voor extra bewolking gezorgd waardoor we vanochtend onder Stratocumulusvelden ontwaakten. Deze vertoonden golvende patronen (undulatus) en leken zich vooral in het noordwesten te consentreren, de richting waarin het front zich bevond. De bewolking zorgde voor relatief zachte minima rond 7 graden. Een zich opwerpende rug van hoge luchtdruk zorgde er echter voor dat de stroming naar het noord- noordoosten kantelde en het warmtefront nauwelijks verder kon oprukken. Brede opklaringen in het oosten en uitgestrekte wolkenvelden in het westen waren hiervan het gevolg, zodat vooral de oostelijke delen van de Benelux van overvloedige zonneschijn konden genieten. Te Malderen viel het allemaal nog best te pruimen bij een zacht noordwestelijk briesje tot 19,3 km/h en maxima die 16,3 graden haalden. Naar de avond toe leek de wolkenband zich weer terug te trekken naar het noordwesten en koelde het onder de nagenoeg heldere lucht razendsnel af. De verwachtingen dat het pas donderdagochtend zou vriezen moeten dus bijgesteld worden, want bij een tegen middernacht reeds naar 4,4 graden gezakte temperatuur zal het morgenvroeg op verschillende plaatsen reeds tot grondvorst komen. Het neerslagtotaal van 0,0 mm konden we nog in vorstvrije omstandigheden aflezen.
Na een ijskoude nacht met minima van 3,9 graden in de hut en rond het vriespunt aan de grond, wachtte ons een afwisseling van wolkenvelden en opklaringen. De bewolking bestond uit Stratocumulus en werd geleidelijk talrijker en dichter vanuit het noorden. Het mag dan ook geen verrassing wezen dat het vooral naar de middag toe erg somber en grijs werd. We kwamen net op de zuidelijke rand van de wolkenzone terecht waardoor we steeds een band van opklaringen in het zuiden zagen hangen. Best wel frustrerend aangezien de zon een hele tijd net boven die opklaringen hing, maar uiteindelijk trokken de wolken zich terug naar het noord-noordwesten waardoor we tijdens de namiddag nog behoorlijk wat zonnestraaltjes konden inslaan. Er stak een nooord- noordoostelijke bries op die snelheden tot 22,5 km/h haalde en het kwik kon eventjes omhoogwippen naar 14,3 graden alvorens tijdens de late namiddag weer een onaangename duik in de enkele cijfertjes te maken. De opklaringen werden steeds breder al bleef er nog wat verspreide Stratocumulus over die het ene moment oplichtte in het bleke licht van de laagstaande maan en het andere moment in het oranje licht van de natriumlampen. Ondanks de royale aanwezigheid van de wolken bleef het de hele tijd droog waardoor deze dag terug met een neerslagtotaal van 0,0 mm in de boeken verdwijnt.
Een dikke wolkenlaag zorgde vandaag opnieuw voor sombere toestanden tijdens de ochtend, welke gelukkig werden gemaskeerd door de duisternis. Het was afgekoeld tot een 11-tal graden en bij zonsopgang zagen we dat de bewolking was overgegaan in Stratocumulus. Daarna brak het wokendek uiteen en kwamen er bescheiden opklaringen tevoorschijn waarin de zon hetzelfde deed. Veel hoefden we van die opklaringen niet te verwachten want we zaten nu in een koudere luchtsoort met een bijtende oostelijke wind die schraal aanvoelde. Resterende Stratocumulusvelden en Stratus fractusbewolking maakten het de zon bovendien erg lastig. De maxima hielden het bij 16,2 graden terwijl de minima pas 's avonds werden opgetekend met een achttal graden. Het was toen volledig helder door het verder oplossen van de Stratocumulusvelden na zonsondergang. De resterende neerslag van het weggetrokken koufront was goed voor een dagtotaal van 1,4 mm.
Het melkachtig kleuren van de lucht gisterenavond was uiteraard de voorbode van een actieve regenzone die vandaag over de Lage Landen zou trekken. Het was dan ook grijs, kil en regenachtig toen we vanochtend het daglicht zagen weerkeren. de minima waren tamelijk laag maar het bleef dankzij de bewolking en de wind vorstvrij met 6,2 graden. Eventjes leek het terug de goede kant op te gaan toen het droog werd en we een waterzonnetje tevoorschijn zagen komen. Daarna leek het eventjes de slechte kant op te gaan toen het waterzonnetje verdween en we terug met aanhoudende regenval te maken kregen. Maar uiteindelijk kwamen we aan de achterzijde van de regenzone terecht die zich als koufront gedroeg met opklaringen erachter. Niet dat we een smetteloos nazomerweertje hoefden te verwachten, maar het kwam wel tot uitgebreide zonnige perioden en mooie wolkenlandschappen waarvan we voor de rest van de namiddag konden genieten. In die wolkenlandschappen waren al snel Cumulonimbuswolken te herkennen en op verschillende plaatsen hielden ze het dan ook niet droog. In Malderen leek het nog mee te vallen met deze buien al kwam het omstreeks 23H30 toch tot wat regenval. Dit vulde de pluviometers verder aan tot 8,4 mm. Doordat we andermaal in polaire lucht terechtkwamen werd het niet warmer dan 11,6 graden terwijl er een kille zuid- zuidwestenwind stond met snelheden tot 30,6 km/h. Deze ging tijdens de avond weer liggen.
Tijdens het tweede deel van de nacht is het vanuit het noorden weer flink gaan regenen en op de satellietbeelden was duidelijk te zien dat een zeer actieve regenzone ten noordwesten van ons lag. Vooral het westen van Nederland werd zwaar getroffen met hagel, onweer, rukwinden, aanhoudende wolkbreuken en alle overlast die erbij hoorde. Dit was vooral wateroverlast want de neerslagtotalen liepen er op tot plaatselijk meer dan 110 mm op één dag. In Malderen ging het er een stuk rustiger aan toe daar het zwaartepunt van het natuurgeweld de hele tijd net ten noordwesten van ons bleef. Maar het werd zeker geen nazomer want ook hier kwam het water met bakken naar beneden terwijl er een gure zuiden tot zuidoostenwind stond die het herfstgevoel flink benadrukte. De aangevoerde lucht was nog steeds koud: de minima bedroegen 7,7 graden en overdag werd het niet warmer dan 8,5 graden. Tijdens de late namiddag kreeg de regen ook hier een buiig karakter maar tot onweer kwam het niet. De lucht verkleurde van egaal grijs naar een chaotische mix van lichtgrijze en zeer donker grijze tinten waarin vooral Altostratus, Stratus fractus en Cumulus congestus te herkennen was. Daarna werd de neerslag minder intens en kregen we zowaar een droge periode al bleef het betrokken. Na zonsondergang stroomde er wat zachtere lucht binnen (of was het het koelend effect van de regen dat wegviel) waardoor het kwik met mondjesmaat opliep naar de uiteindelijke maxima van 9,6 graden. Het begon op het einde van de avond weer wat te druppelen waardoor het neerslagtotaal nog een beetje verder werd aangevuld tot een uiteindelijke 21,1 mm.
Bij het krieken van de dag trok een uitgemergeld koufrontje met enkele buien van west naar oost over het land waarbij we aan de voorzijde ervan minima van 12,9 graden optekenden. De zonsondergang was er weer een om in te kaderen met eerst bloedrode en later knaloranje kleurentinten die aan de Altocumulus, Stratocumulus en Altostratus bewolking te zien waren, waar bovendien ook nog eens golvende undulatus structuren in te zien waren. Achter het koufront stabiliseerde de atmosfeer zich, en dit resulteerde in uitspreidende, laaghangende Stratocumulusvelden die het overwegend somber maakten. Telkens er een gaatje in verscheen konden we een heldere, blauwe bovenlucht zien en van hoge of middelhoge bewolking was er dus nog maar nauwelijks sprake. Het zwaarbewolkte en kille(re) weertype hield tot laat in de namiddag aan waardoor de thermometers zich weer bescheidener opstelden met slechts 17,5 graden wat ook nog eens koeler aanvoelde door de aanwakkerende zuidwestenwind. Daarna brak de hemel opeens open en kreeg de dag een verrassend sluitstuk met een azuurblauwe lucht waarin slechts verspreide Altocumulus lenticularis wolken te zien waren die van zuid-zuidwest naar noord-noordoost liepen en vooral in het westen geconsentreerd waren. Ze lichtten mooi oranje op bij zonsondergang en daarna zorgden de bruinachtig zwarte wolken voor een schitterend uitzicht in de extreem heldere blauwe lucht toen de zon reeds lang onder was en er slechts een schemering overbleef. Op deze manier konden we dus letterlijk tot de laatste seconde daglicht van fraaie uitzichten genieten. Kort voordat die zon onderging moesten we echter een reeks bijzonder krachtige windstoten uit het zuiden incasseren die uit het niets leken op te duiken en daarna ook weer in het niets leken te verdwijnen zodat deze dag toch nog rustig werd afgesloten met een nauwelijks meetbaar neerslagtotaal van <0,2 mm.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.