Afgelopen nacht heeft zich in de rustige en redelijk vochtige nacht een flinke mistlaag gevormd waardoor het Malderse weerstation tot halverwege de voormiddag onzichtbaar bleef. Maar ondanks het feit dat ze in deze tijd van het jaar nauwelijks kracht heeft wist de zon zich doorheen de grijze soep te worstelen en schakelden we op korte tijd over naar het echte nazonerwerk waarbij de temperaturen bij een vrijwel heldere hemel opliepen van 7,9 graden 's ochtends naar een aangename 20,8 's middags. Het optrekken van de mist hebben we echter voor een groot deel te danken aan de naar het zuidoosten geruimde wind die aan een snelheid tot 11 km/h droge landlucht aanvoerde, een situatie waar we morgen wellicht ook van kunnen profiteren, al kan er zich komende nacht tijdelijk weer dichte mist vormen die tot halverwege morgenvoormiddag kan blijven hangen. De maxima zullen nog tot dinsdag met de twintig graden grens blijven flirten maar daarna lijkt het einde van de nazomer onafwendbaar te zijn en zullen regenzones en lagere temperaturen ons deel worden.
Een combinatie van droge luchtaanvoer en een voldoende sterke stroming zorgde ervoor dat we deze keer van nevel, mist en bijhorende produkten gespaard bleven. Wel moesten we hiervoor een prijs betalen met Graden als valuta. De prijs was niet (erg) zacht waardoor we kort na zonsondergang slechts 8,1 stuks overhielden terwijl het ochtendlandschap doorweekt was van de ochtenddauw (samen met de pluvio, wat aldus 0,2 mm opleverde. Naarmate de dag vorderde, deed de zon al het mogelijke om de thermische achterstand weer aan te zuiveren, maar halfweg oktober is dat niet meer zo'n eenvoudige klus en het afkoelende Europese continent zorgde ervoor dat de tot 22,5 km/h oostelijke wind met momenten erg schraal aanvoelde, en de temperatuur slechts met moeite 19,0 graden kon bereiken (met tuineffekt), zij het dat dit voor deze tijd nog behoorlijke waarden zijn. De lucht was en bleef helder waardoor een nieuwe duik richting 'lage minima' reeds snel werd ingezet. De wind verzwakte hierbij aanzienlijk terwijl de avondlucht een nevelachtige aanblik kreeg, maar mistbanken van betekenis werden er dit etmaal niet meer gevormd boven het Malderse grondgebied.
Zoals verwacht was het vanochtend opnieuw één en al zon wat de klok sloeg, en dit reeds vanaf het moment van zonsopgang. Hoewel nevel en mist de grote afwezigen waren, was de lucht echter minder helder dan gisteren. De diepblauwe kleur was eveneens een stuk fletser, terwijl het in de vochtigere aangevoerde lucht niet zo sterk afkoelde met een minimumtemperatuur van 8,1 graden tot gevolg. Net als gisteren ging het kwik immers gezwind de hoogte in, uiteindelijk piekend op een aangename 20,0 graden in de late namiddag. De zuidwestelijke wind spande behoorlijk aan en haalde snelheden tot 25,7 km/h, een duidelijk teken dat er iets op til was. En inderdaad: verliep de voormiddag nog geheel zonnig, halverwege de namiddag werd het tijd voor een flinke weersverandering toen er vanuit het westen een band met laaghangende Stratus en Stratocumulusbewolking kwam opzetten. Vooral de kustgebieden waren hier gevoelig voor, maar toen de wolkenband wat verder het binnenland was ingetrokken, rafelde hij een beetje uiteen zodat we niet tegen een egaal grijze hemel aankeken zoals in het uiterste westen het geval was, maar nog af en toe een streepje zon konden meepikken aan een chaotisch bewolkte hemel. De bewolking bleef de rest van de dag standhouden, al nam hij op het einde van de namiddag een weinig af. Later gingen zich onder impulsen van een nabijgelegen koufront stapelwolken ontwikkelen die een erg lage basis hadden en in combinatie met de vochtige en nevelige lucht voor heel aparte lichteffekten zorgden. Dit bleef zo tot na zonsondergang en hoewel het er soms erg dreigend uitzag, hielden we het op deze locatie droog. Na zonsondergang zorgde de bewolking voor een isolerende werking waardoor het tijdens de avonduurtjes niet al te snel afkoelde en de temperatuur nog ruim boven de tien graden bleef hangen. De dag werd vervolgens onder droge, ietwat winderige omstandigheden afgesloten. Het neerslagtotaal van 0,2 mm was waarschijnlijk weer aan dauwdruppeltjes toe te schrijven.
Voor de zachte minima die we vanochtend noteerden (12,0 graden), moesten we opnieuw betalen in de vorm van veel wolken en nauwelijk opklaringen. Het was aanvankelijk nog droog terwijl de temperatuur geleidelijk steeg naar de maxima die reeds omstreeks 12H30 bereikt werden met 15,5 graden. De reden van dit betrekkelijk vroege tijdstip was een episode van verkoelende motregen die daarna werd ingezet. Al is verkoelend dan weer veel gezegd want de temperatuur bleef vervolgens de ganse namiddag rond de 15 graden schommelen. De motregen werd afgewisseld met drogere perioden, maar deze werden steeds korter terwijl de neerslag intenser werd en een buiig karakter kreeg. Kort voor zonsondergang leken we alles uiteindelijk achter de rug te hebben, en werd het droger. Het was nu echter de wind die het overnam door aan te spannen tot 35,4 km/h uit het zuidwesten, terwijl snel kolkende wolkenluchten van Stratus fractus, Cumulus congestus en Altostratus de Malderse hemel een griezelig uitzicht gaven. Dat dit niet zonder gevolgen zou blijven leek wel duidelijk, en een paar uur later maakte een geweldige stortbui met slagregens en hagel inderdaad een einde aan de korte adempauze. Nadat de stortbui haar ding had gedaan, volgden nog een paar lichtere buien en begon de temperatuur die nog steeds 15 graden bedroeg, uiteindelijk toch nog een beetje te dalen. De laatste bui die voor middernacht het weerstation nog wist te bereiken, vulde het neerslagtotaal aan tot 4,0 mm.
De eerste vorst in thermometerhut was in Malderen weliswaar een feit, maar dankzij de moedige interventie van een veldje Stratocumulusbewolking kon de 'schade' worden beperkt tot -1,1 graden. De wolkjes profileerden zich even later als een prachtige decoratie van het hemelse gewelf, toen ze zich in regelmatige patronen onder de diepblauwe lucht groepeerden. In de loop van de middag losten ze echter geleidelijk op en vervolgens werd er plaats gemaakt voor stapelwolkjes die zich rond en na de middag over het luchtruim gingen uitbreiden. De zon liet het kwik oplopen naar 14,1 graden, maar het voelde een stuk kouder aan dan het was. Tijdens de namiddag werd er steeds meer Cumulus gevormd die uiteindelijk weer overging in meer aaneengesloten Stratocumulusvelden terwijl er ook nog eens Stratus fractus bij kwam kijken. Dit was het werk van een naderende regenzone die zich op een noordelijk briesje tot 22,5 km/h liet voortdrijven richting Malderen. Ze zorgde ervoor dat het 's avonds minder snel afkoelde en bracht bij zonsondergang dreigende stapelwolken met zich mee waardoor het luchtruim tijdelijk een zomerse uitstraling kreeg. De afnemende contrasten in de nevelig wordende atmosfeer zorgden ervoor dat dit alles iets magisch leek uit te stralen. Na zonsondergang nam de bewolking weer af en kregen we weer brede opklaringen te zien waaronder we het neerslagtotaal van 0,2 mm konden optekenen. Een beetje verderop in de aanvoerrichting liggen echter nieuwe wolkenvelden klaar waardoor het onwaarschijnlijk is dat de hele nacht in lichtbewolkte/ heldere omstandigheden zal verlopen.
Het werd inderdaad een erg zachte nacht met minima van 9,4 graden door toedoen van de wolken. Maar daarmee was al het positieve al gezegd want de laaghangende wolken waren er nog steeds en lieten ons in sombere grijzigheid de dag aanvatten. Hier en daar leek er een gaatje in de wolken te zitten terwijl er aan de horizon zelfs opklaringen leken te hangen, doch het uitzicht van een blauwe hemel met de zon erin was volledig overgeleverd aan onze fantasiewereld. Dit veranderde tijdens de voormiddag maar nauwelijks en toen de Stratocumulusbewolking na de middag openbrak bleek er een laag Altostratusbewolking overheen te zijn geschoven. Meer dan een waterzonnetje kregen we dus niet te zien, en laatstgenoemd wolkentype was meteen ook de voorbode van een nat tussendoortje dat ons op het einde van de namiddag te wachten stond. Deze regenzone gedroeg zich als koufront en werd voorafgegaan door onschuldige motregen die heel plots overging in felle stortbuien vanuit het noorden. Veel wind bracht de buienlijn niet voort want de maximale snelheid bedroeg slechts 17,7 km/h uit west- noordwestelijke richting. Vervolgens zagen we de hemel in die richting lichter worden en gingen de stortvlagen over in een afwisseling van motregen en lichte regen. Opklaringen kregen we niet meer te zien, al kon de bewolking dankzij haar isolerende werking een sterke afkoeling in de nieuwe polaire luchtsoort voorkomen. Het vochtige tussendoortje bleek uiteindelijk goed te zijn voor een neerslagtotaal van 8,2 mm terwijl het waterzonnetje de maxima nog kon opkrikken naar 14,3 graden.
De sluierwolken zijn vandaag opgelost (weggetrokken) waardoor de minima lager waren dan gisteren. De rijpvorming was nu algemeen waardoor de omgeving er witjes bijlag, een mooi contrast met de warme ochtendkleuren. Vorstgevoelige plantjes bleven niettemin gespaard dankzij de luchttemperatuur die zelf nog net positief was met 0,9 graden. Overdag bleef het kraakhelder en kon het onder de brandende zon opwarmen tot 16,3 graden. Bedrieglijke nazomerwarmte die korte tijd later overging in een snel invallende, verlammende kilte waarbij enkel de schemeringskleuren warm waren. Voor we het wisten zaten we weer rond 5 graden en we kunnen nu al met zekerheid zeggen dat de (grond)vorst morgenochtend nog een fractie strenger zal uitpakken. Het neerslagtotaal bleef terug beperkt tot 0,0 mm en het lijkt erop dat ook de komende twee dagen droog zullen verlopen.
Een klein maar fijn (voor de liefhebbers toch) buiengebiedje trok van noord naar zuid over Malderen waardoor de ochtendspits er in druipnatte omstandigheden verliep. Op de meeste plaatsen van het land was het op dat moment droog met opklaringen. Malderen lag door de compacte omvang van het buiengebied natuurlijk ook al snel in de opklaringen waardoor we de zon alsnog zagen opkomen in een vriendelijk ogende hemel met brede opklaringen. Het was toen zelfs bijna helder met enkel wat verspreide Stratocumulusveldjes terwijl de opklaringen voor het buiengebiedje het nog deden afkoelen tot 6,3 graden. In en rond Nederland ontstonden overdag meer buien terwijl het in België vriendelijk bleef met voornamelijk stapelwolken en nog een enkele Stratocumulus bank. In de loop van de namiddag kwam daar verandering in en zagen we vanuit het noordwesten dikke en aaneengesloten Stratocumulusvelden binnendrijven die werden voorafgegaan door Stratocumulus lenticularis wolken. De wind wakkerde daarbij aan tot 32,2 km/h uit het zuid- zuidwesten. Net voor de grijze inval was het opgewarmd tot een bescheiden 14,7 graden. Het bleef aanvankelijk droog, maar omstreeks 18H30 konden we alweer toekijken hoe dikke regendruppels als tranen over de vensters naar beneden rolden. De neerslag had een buiig karakter en kon de pluviometer met mondjesmaat aanvullen tot 1,0 mm.
Ook vandaag was er aan regenwater geen gebrek en kregen we weer met grijs en kil herfstweer te maken. In tegenstelling tot gisteren en eergisteren waren er echter een paar schuchtere opklaringen te zien terwijl de neerslag meestal in de vorm van buien viel in plaats van aanhoudende regenval. Dit betekende ook dat er redelijk wat droge perioden inzaten, en tijdens zo'n droge periode was er telkens een handvol mensen die het geluk had om zich net op het pad van de zeldzame zonnestralen te bevinden. Zonnestralen die naar de avond toe zeldzamer werden tot ze weer verdwenen. De aangevoerde lucht was iets zachter waardoor het kwik een fractie hoger kon kimmen dan gisteren met waarden tussen ... en ... graden. De wind was ook een stuk zwakker met een paar net voelbare zuchtjes uit west-zuidwestelijke richting. De bijna windstille omstandigheden zorgden in combinatie met het overvloedig aanwezige vocht en een aantal opklaringen die later op de avond binnendreven, voor nevel en mistvorming. De zichtbaarheid was hierdoor reeds flink teruggelopen toen we op het einde van de dag het neerslagtotaal van 5,7 mm optekenden.
De bewolking is tijdens de nacht weer wat opgelost waardoor we terug wat zonneschijn konden meepikken bij minima van 11,0 graden. De lucht zat opnieuw vol met golvende undulatus structuren die vooral op het Stratocumulus en Altocumulus niveau overvloedig aanwezig waren. Ze liepen van zuid-zuidwest naar noord-noordoost en gaven de zachte zuidelijke stroming aan waarin we nog steeds vertoefden. De bewolking loste in de onderste niveau's op waardoor er uiteindelijk vooral Altocumulus overbleef die gezelschap kreeg van onregelmatige Cirrostratusvelden. Heel opvallend was dat er in het westen een scherp begrensd gebied met veel lagere Stratocumulus hing maar deze bleef ter plaatse en in de blauwe stukken tussen de Cirrostratus kon de zon het grootste deel van de dag nog haar ding doen. Maxima van 18,7 graden waren hiervan het resultaat al zorgde de vrij krachtige zuid- zuidwestelijke wind voor enige tempering van het warmtegevoel. Niettemin was deze wind net nodig om al die warmte bij ons te krijgen, en de bewolking die op het einde van de namiddag plots kwam opzetten was de voorbode van nog veel warmere luchtmassa's. Zomerse vooruitzichten dus, maar het overgangsgebied was een stuk minder interessant voor de tropenliefhebbers onder ons. In een mum van tijd werd het in de vroege avond immers weer grijs en de bijhorende regen kon niet lang uitblijven. De avond verliep dan ook in tamelijk gure herfstachtige omstandigheden al kwamen de grote neerslaghoeveelheden er pas later in de nacht aan te pas. Het neerslagtotaal tussen 0H00 en 23H30 blijft hierdoor onduidelijk maar uiteindelijk zou er in totaal 3,8 mm naar beneden komen.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.