Na de hevige stortvloed van gisteren, deden er zich geen nieuwe weerkundige incidenten meer voor zodat de nacht rustig en droog verliep. De daglichtperiode deed haar intrede bij een zwaarbewolkte hemel waarbij vooral inj het westen dikke lage Altostratus te zien waren, afgewisseld met lage Stratusflarden die in ijltempo van zuid naar noord trokken. De radar toonde daar overigens niet onaardige neerslaghoeveelheden, van een storing die ten westen van ons voorbijtrok. Malderen ontsnapte heel nipt aan de pluvialiteiten en in het oosten waren nog wat spaarzame opklaringen te zien. De storing was onderhevig aan cyclogenese waardoor de neerslag tijdelijk werd teruggedrongen naar het westen en de oostelijke opklaringen konden doorstoten tot voorbij Malderen, resulterend in een niet onaardige nazomerdag met wisselende bewolking. De krachtige zuid- zuidwestelijke wind gooide echter roet in het etenmet haar 35,4 km/h, al kon zij nog zachtere luchtmassa's tot bij ons voeren wat zich vertaalde in maxima die maarliefst 19,6 graden bereikten. De stortbui van gisterenavond heeft echter een deel van de warmte weggespoeld waardoor de minima een tikkeltje lager uitvielen met 12,0 graden, maar ook dit zijn zeer treffelijke waarden. Het trio Altocumulus - Cirrostratus - Altostratusd bleef de ganse namiddag tot na zonsondergang het weer bepalen terwijl het ook na zonsondergang wisselend bewolkt en vrij rustig bleef, met een lichtjes afzwakkende wind. Het zuidelijke gedeelte van de storing trekt echter onze richting uit vanuit het zuiden waardoor we het vanavond en vannacht wellicht niet meer droog houden en het neerslagtotaal van 0,0 mm nog zal worden bijgesteld...
De wolkenvelden en de zone met motregen bleken uiteindelijk niet zó uitgestrekt te zijn waardoor we vanochtend weer onder een nagenoeg heldere hemel het daglicht zagen terugkeren. Ondanks de zachte temperaturen gisterenavond moest het kwik hierdoor een aardig stapje terugzetten waardoor we vanochtend met minima van 4,6 graden vrede moesten nemen. Het weersbeeld dat volgde was erg zonnig met een diepblauwe lucht waarin slechts een weinig Cirrusbewolking en een paar condensatiestreepjes van vliegtuigen te zien waren. Naar de middag toe verscheen er in het westen wat Cirrostratusbewolking die zich in een gesloten laag scherp aftekende tegen de voor de rest nog steeds azuurblauwe hemel. Deze Cirrostratusbewolking ging zich in de loop van de namiddag langzaam maar zeker verder uitbreiden over het luchtruim, maar dit proces had geen negatieve invloed op het fraaie zonnige weertje waar we de hele tijd konden van profiteren. Naast de aanwezige sluierbewolking verscheen er ook af en toe een enkele stapelwolk, maar deze waren zo klein en zeldzaam dat ze voor de meeste mensen (die iets van wolken kennen) onopgemerkt bleven. Ondanks de overvloedige zonneschijn bleven de maxima flink achter met 12,2 graden terwijl de wind het oost- zuidoosten koos met snelheden tot 17,7 km/h. Naar de avond toe werden we weer geconfronteerd met een sterke afkoeling ondanks de warme, vurige kleuren waarin de zonsondergang door de sluierbewolking werd gehuld. Omstreeks 21H zat het kwik nog maar een ruime drie graden van het vriespunt verwijderd dus we stevenen zonder twijfel af op de voorlopig koelste ochtend van het herfstseizoen.
Net als gisteren zorgde overvloedige bewolking vanochtend weer voor de nodige zachtheid en werd de algemene executie van de eenjarige plantjes weer een dagje uitgesteld bij 5,9 graden als minimumtemperatuur. Deze keer was het Altostratus translucidus bewolking die voor bemiddelaar speelde en ons in ruil daarvoor weer met een grijze herfstlucht opzadelde. Een heel eind ten westen van ons was net als gisteren weer een scherp begrensde band met helderblauwe lucht te zien terwijl de bewolking voldoende dun was om nog een flauw waterzonnetje door te laten. Langzaam maar zeker kwam deze 'opklaringenband' onze kant op en zowat halverwege de namiddag kon de zon hier gretig gebruik van maken om een stuk minder waterig uit de hoek te komen en het kwik een zetje te geven naar 14,5 graden. De blauwe lucht werd door een paar rudimentaire stapelwolkjes (Cumulus fractus) onderbroken, al was het onschuldige uiterlijk van dit alles een beetje bedrieglijk. De golvende beweging van de straalstroom even verderop zorgde immers voor een gunstig stromingspatroon om buien te triggeren die op de radar mooi te zien waren boven het Kanaal. Deze buien zijn er kennelijk in geslaagd om tegen de avond het Nederlandse vasteland in te trekken van waaruit zelfs een paar meldingen van geïsoleerd onweer binnenkwamen. Malderen kwam er daarentegen goedkoop vanaf (het buiengebiedje was trouwens maar een voorschoot groot) zodat we hier opnieuw in heldere omstandigheden de nacht induiken waarbij enkel in het oosten nog wat sluierwolkjes te zien waren van het wegtrekkende koufront. De wind die overdag nog snelheden tot 20,9 km/h haalde uit het zuid- zuidwesten, is ondertussen bijna helemaal weggevallen waardoor we in rustige omstandigheden notitie kunnen nemen van het neerslagtotaal dat ondertussen was opgelopen tot 0,0 mm.
Het was vanmorgen droog en zacht bij temperaturen die rond 10,5 graden schommelden, maar als tegenprestatie moesten we opboksen tegen laaghangende bewolking die er een sombere bedoeing van maakte. Het ging vooral om Stratus en Stratocumulus die in de tweede helft van de voormiddag geleidelijk dunner werd en alsnog plaats maakte voor wat opklaringen. De resterende bewolking ging over in een overgangsvorm tussen Stratocumus en Cumulus humilis, terwijl er in de hogere luchtlagen wat sluierbewolking binnendreef. Deze kon echter niet verhinderen dat we een aantal mooie opklaringen kregen waarin de zon haar gang kon gaan en het kwik kon stijgen naar 14,2 graden. Er stond niet al teveel wind, deze haalde maximaal 27,4 km/h uit zuidwestelijke richtingen. Tijdens de avond werd de hemel met succes opgefraaid door dichte Cirrus spissatus wolken die samen met wat Altocumulus en warme kleurentinten voor een niet te versmaden zonsondergang hebben gezorgd. De brede opklaringen deden het echter snel afkoelen zodat we pas tegen middernacht de uiteindelijke dagminima van 5,3 graden konden optekenen, samen met het neerslagtotaal dat met 0,6 mm eerder aan de magere kant was.
De gisteren besproken storing is wat dichterbij geschoven waardoor we vanochtend met een flinke hoeveelheid sluierwolken, Altostratus en Altocumulus te maken kregen. Deze zorgden voor een erg sfeervolle zonsopgang en doordat de dikste bewolking in het westen hing, konden we nog optimaal profiteren van de verwarmende zonnestralen tijdens de voormiddag. Dankzij de wolken en het op gang komen van een warm(er) luchttransport zijn de minima op een redelijk niveau gebleven met 4,7 graden. Hier en daar werden wat kleine Cumuluswolkjes gevormd en de zonnestralen konden het kwik een klein oppeppertje geven zodat we op 12,7 graden uitkwamen na de middag. De bewolking ging zich vervolgens in het zuiden samenpakken terwijl het nu in het noorden helder werd. Na verloop van tijd konden deze opklaringen zich verder naar het zuiden uitbreiden zodat we uiteindelijk niet veel te klagen hadden ondanks de magere thermische prestaties van onze weergoden. Wel voelde het op sommige momenten wat schraal aan toen dat zuidwestelijke briesje tussendoor de kop opstak met snelheden tot 27,4 km/h. Net als gisteren waren de opklaringen bedrieglijk, want de regenzones zaten niet veraf zodat het zowel in het noorden van Nederland (koufront) als net ten zuiden van de Franse grens (occlusie) behoorlijk regende. De Nederlandse regen trok naar de avond toe weg naar het noordoosten terwijl de Franse versie onder ons door naar het oosten schoof. Dit zorgde voor een afname van de sluierbewolking in Malderen en een bijgevolg kille avond onder de open hemel. Een nieuwe en erg actieve regenzone is ondertussen reeds op weg naar de Lage Landen waardoor het later op de nacht terug zal overtrekken en er dus geen vriestemperaturen uit de bus zullen rollen/schuiven.
De omgeving lag er vanochtend weer witbevroren bij, maar bij minima van 0,3 graden is het in de hut vorstvrij gebleven. Het was opnieuw helder en zodra de zon er weer bij was warmde het tamelijk snel op zodat we na de middag weer maxima van 12,7 graden konden optekenen. Er stond niet al te veel wind en er werd geen enkele wolk gevormd. Tegen zonsondergang was er weer een snelle afkoeling al leek deze iets langzamer te verlopen dan de voorbije avond waardoor we het misschien ook aan de grond vorstvrij zullen houden. Er kwam immers een zuidelijke luchtstroming op gang die voor voldoende luchtmenging zorgde. Met een neerslagtotaal van 0,0 mm kunnen we terug een droge dag bijschrijven in de statistieken.
(Nieuw Zeeland) De vlucht van Singapore naar Sydney verliep erg rustig met restanten van buienwolken in Singapore en vooral opklaringen en grotendeels helder weer ten zuiden ervan. Het Australische vasteland kwam samen met Stratocumulusvelden in zicht die sterk gebroken waren en enkel dankzij het stadslicht van Darwin konden herkend worden. In Sydney troffen we dan weer brede opklaringen aan met Cumulus en Stratocumulusbewolking die zich vooral achter de Blue Mountains en boven zee leken op te houden. De daglichtperiode begon daar dan ook met fraai lenteweer met wat Cumulus en Stratocumulusbewolking die zich tegen een diepblauwe lucht aftekende. Er was echter maar amper tijd om deze zin neer te shrijven/in te typen of er kwam een enorme wolkenmuur opzetten die al het mooie lenteweer in één uithaal van tafel veegde. Er viel wat lichte regen en we kwamen in somber en kil weer terecht. Ook de vlucht naar Auckland viel ten prooi aan wolkentroep die zowat de volledige Tasmaanse zee bedekte en voornamelijk uit Stratocumulus en Cumulus bestond. In Auckland troffen we Altostratusbewolking aan waar een waterig zonnetje doorheen priemde. Het was droog en er dreven vormeloze Stratus fractus wolken voorbij. Na zonsondergang ging het er flink regenen waardoor het verblijf in Nieuw Zeeland op herfstachtige wijze begonnen is.
De bewolking is tijdens de nacht grotendeels opgelost en verdwenen waardoor er enkel nog wat ijle Cirrus en condensatiesporen overbleven. Er werd zeer zachte lucht aangevoerd waardoor het niet kouder dan ... graden werd, en doordat deze lucht op de reeds flink afgekoelde bodem streek lag alles er opnieuw kletsnat bij. Het leek alsof we een doorweekte regennacht achter de rug hadden terwijl er op die enkele druppels gisterenavond na niets gevallen is. Het warmde snel verder op en in het westen verschenen Altocumulusbanken en Cirrostratusvelden van een koufront dat zich gedurende enkele uren voor de Belgische kust vestigde. Het front bewoog aanvankelijk nauwelijks in onze richting en meer dan verspreide Altocumulusbanken die zich nu ook boven en ten oosten van ons vormden, kregen we niet te zien. Omstreeks 15H ontstond er ook wat Cumulusbewolking en leek de wolkenband toch langzaam in beweging te komen. De Cirrostratusbewolking breidde zich over de rest van het luchtruim uit en de zon begon in moeilijkheden te raken. Het was toen echter al opgewarmd tot 24,1 graden waardoor deze mooie nazomerdag ons niet meer afgenomen kon worden. De bewolking begon er steeds dreigender uit te zien en de wind die overdag al goed voelbaar was wakkerde verder aan terwijl hij van het zuid-zuidwesten naar het zuidoosten draaide. Maar plots ging hij weer liggen en toen de eerste regendruppels vielen was het weer verdacht stil. Stilte die werd onderbroken door het zwoele geroffel van de donder nadat er bliksemflitsen zichtbaar werden aan de zuidelijke horizon. Het onweer dat hier op volgde stelde niet veel voor al was de gewaarwording van een zomers onweer op zich al bijzonder voor eind oktober. Er viel 2,3 mm aan neerslag terwijl het ook na de vlaag erg zacht bleef onder een betrokken hemel.
Hoewel de storm zelf al voorbij was, was het nog steeds ruig en guur met een nijdige westenwind die ons vanochtend opwachtte bij minima van 8,6 graden. Er hing veel Cumulus en Stratus fractus bewolking met af en toe wat Stratocumulus erbij. Vanuit het noordwesten probeerden buienwolken binnen te dringen, maar traditiegetrouw lukte dat niet en kwamen de buien dus naar goede gewoonte weer boven Nederland terecht. Vooral na de middag konden we echter van een aantal mooie opklaringen genieten, al was dat genieten er door de strakke westenwind misschien niet echt bij. De temperaturen werkten ook niet echt mee met 13,2 graden als maximum, al was het vanachter glas uiteraard een heel ander verhaal. Tijdens de namiddag kwamen de buienwolken meer het vasteland op (het Belgische dan) maar door de advectiestromen van een naderende regenzone werden ze platgeknepen tot Stratocumulusvelden. Deze zorgden voor een zwaarbewolkt tot betrokken weertype tijdens de avond waarbij de afkoeling wat werd afgeremd. Niet dat het daarmee zacht bleef in deze poollucht, maar het zal in elk geval niet tot nachtvorst komen. De wind zwakte tijdens de avond flink af al bleef ze wel nog goed voelbaar, ook toen we op het einde van de avond het neerslagtotaal van 0,0 mm optekenden.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.