Nadat we vanochtend ontwaakten onder een met sterren volgezaaide hemel waarbij die ene vallende ster als enige neerslag van betekenis kon beschouwd worden, mochten we kennismaken met een wat minder warm weertype met teperaturen tussen 13,3 en 16,4 graden waarbij de zon regelmatig aan bod kon komen. In de loop van de voormiddag is de bewolking tijdelijk flink gaan toenemen maar daarna ging het weer de zonnige kant op waarbij in de namiddag en avond de hemel onstabiele trekjes begon te vertonen met neiging tot vorming van buienwolken in de verte. De frontale zone die de overgang van warm naar minder warm vormt is in de loop van de dag wat gaan golven waardoor er in de namiddag ook veel hoge bewolking kwam opzetten aan de zuidelijke en oostelijke horizon, maar dit bleef zonder gevolgen voor Malderen. Door toedoen van een strakke zuidwestenwind die 50 km/h haalde voelde het echter niet echt aangenaam aan. De komende dagen zou het frontale gedoe net ten oosten van ons blijven golven waarbij we in een wisselvallig weertype terechtkomen waarin regelmatig buien, mogelijk zelfs met onweer zullen ontstaan.
Het zorgde weer voor aardig wat verbazing toen de temperatuur vanochtend niet verder bleek gezakt te zijn dan zo'n 15 graden, een waarde die zelfs in putje zomer al bijna als zwoel kan bestemeld worden. Het voelde echter bijlange niet zo aan door de erg venijnige, tot 47 km/h uithalende westelijke wind. Wel was het droog en waren het slechts lichte nachtelijke regenbuitjes die de pluviostand op 0,2 mm gebracht hadden, maar daar werd al meteen aan gewerkt want nog maar nauwelijks was het eerste daglicht in de atmosfeer doorgedrongen of een aktieve regenzone spoelde door het land. Ze werd gevolgd door een droger en rustiger intermezzo rond de middag maar deze werd vrij abrupt afgesloten door een flinke buienlijn die vanuit het westen kwam opzetten. Het kwik kreeg het hierbij moeilijk waardoor de minima uiteindelijk werden bijgesteld naar 13,2 graden, maar dankzij een thermisch sprintje tijdens het droge intermezzo 's middags kwamen de maxima alsnog op 16,9 graden uit, opnieuw zeer degelijke eind oktober- waarden. Nadat we deze buienlijn achter de kiezen hadden en de pluviostand op 6,2 mm terechkwam werd het echter definitief droog en keken we zelfs aan tegen brede opklaringen waarin slechts wat hoge sluierwolken overbleven en op lager niveau wat stapelwolkjes (Cumulus fractus) voorbijdreven. De wind bleef echter nadrukkelijk aanwezig, en het ziet er niet naar uit dat we daar snel vanaf raken met de drukgradiënt die ook de komende dagen boven onze streken erg groot blijft. Mogelijks kunnen er vannacht en morgenvoormiddag nog een paar buitjes op het toneel verschijnen maar de zaak zal snel stabiliseren waardoor de aanloop naar de eerder aangekondigde nazomer is gemaakt. De temperaturen lijken alsnog de twintigers op te gaan zoeken op donderdag en vrijdag terwijl ook in het weekend de 18 graden vlot haalbaar is, zij het met een druppel motregen erbij. Pas vanaf maandagavond zou er weer koelere lucht binnensijpelen maar dat is nog niet helemaal zeker.
Het is onder de brede opklaringen afgelopen nacht weer flink afgekoeld waardoor we het kwik vanmorgen terugvonden op een erg lage (in vergelijking met de voorbije dagen toch) 8,1 graden. Verandering was echter in aantocht want de ochtendlijke hemel was reeds doorspekt met een overvloed aan Altocumuluswolken die oranje oplichtten in het strooilicht van de steden en dorpen. Na zonsopgang zorgden deze Altocumulus lenticularis partijen voor een fraaie wolkenlucht, doch hun aantal nam geleidelijk toe en spoedig was er van de blauwe lucht niet veel meer te zien. Hoewel een zeer warme luchtmassa onderweg was naar de Lage Landen, waren de onderste luchtlagen nog steeds erg koel terwijl de bewolking ervoor zorgde dat de temperatuur niet al teveel kon oplopen. Het werd uiteindelijk 17,5 graden, al is dit reeds beduidend hoger dan gisteren. Er stond ook minder wind (maximaal 25,7 km/h uit het oost- zuidoosten) waardoor het weersgebeuren een stuk comfortabeler verliep. De bewolking kreeg in de loop van de namiddag onstabiele trekjes in de vorm van een oververtegenwoordiging van Altocumulus castellanus, een gegeven dat niet zonder gevolg bleef want tijdens de avond werd het Malderse aangedaan door een kort regenbuitje dat goed was oor 0,4 mm hemelwater. De rest van het etmaal verliep rustig, doch het regenbuitje van vanavond fungeerde kennelijk als warmtefront vermits de temperatuur daarna weer gevoelig is gaan stijgen. Van een kille nacht gaan we duidelijk gespaard blijven...
Een kille en sombere dag waarover niet meteen veel te vertellen valt. We gingen van start met ochtendtemperaturen van 7,2 graden terwijl het overdag langzaam maar zeker opwarmde naar 10,0 graden. Er stond niet veel wind met snelheden tot 16,1 km/h uit het noordoosten, wat meteen hand in hand gaat met dit nevelige weertype dit nevelige weertype. Net als gisteren lijken de weergoden er plezier in gevonden te hebben om het telkens nadat de zon is onder gegaan en het volledig duister is, te laten opklaren zodat we alweer vrede moesten nemen met het niettemin erg felle licht van de bijna volle maan dat zich door de restanten Stratus fractus heen boorde. Het zorgde niettemin voor een aparte sfeer terwijl de temperatuur nog lange tijd ruim boven de acht graden bleef hangen.
Deze ochtend konden we weer genieten van een strakblauwe hemel waarin de zon al snel voor een vriendelijke nazomerse sfeer zorgde. Doch plots kwamen er vanuit het zuidoosten laaghangende Stratuswolken tevoorschijn gesprongen waardoor de omgeving op minder dan 2 minuten tijd volledig werd verzwolgen in een dikke mistlaag. Deze belagers weer van ons afschudden was niet bepaald gemakkelijk want de rest van de voormiddag bleef het grijs en somber waarbij enkel de mist weer optrok. Het stromingspatroon deed nogal vreemd aan op de satellietbeelden doordat we duidelijk in een westelijke stroming zaten terwijl de bewolking zich net vanuit het zuidoosten uitbreidde. Tegen de middag moest de bewolking echter wijken voor een nieuwe depressie die vanuit het westen kwam opzetten, en keerde ze weer op haar stappen terug om vervolgens in het noordoosten te verdwijnen. We kwamen nu in een band van opklaringen tussen beide 'systemen' terecht waarin de zon een nieuwe poging waagde om het kwik op te drijven van de eerder koele 3,7 graden vanochtend naar de 14,7die we in de namiddag optekenden. In de vochtige lucht ontwikkelden zich snel stapelwolkjes waardoor het zeker geen ononderbroken zonneschijn was die we kregen. Tijdens het tweede deel van de namiddag gaven deze stapelwolkjes eveneens de geest, maar nu moest de zon het opnemen tegen hoge en middelhoge wolkenvelden (Cirrostratus en Altocumulus) van de ondertussen toch wel erg dicht genaderde regenzones. Gelukkig bleef ze de hele tijd de overhand houden en kunnen we ondanks alles nog van een erg fraaie herfstdag spreken. Wel moesten we er windsnelheden tot 33,8 km/h bijnemen die vooral naar de avond toe optraden. Voor de rest bleef het echter rustig en droog en bleef het neerslagtotaal dan ook beperkt tot 0,2 mm.
Brede opklaringen zorgden vanochtend letterlijk en figuurlijk voor een hemelsbreed verschil tegenover het sombere gisteren. Het kwik is ondanks de open hemel op een erg zachte 10,8 graden uitgekomen, maar helemaal wolkeloos zou het vandaag zeker niet blijven. Als opwarmertje kregen we al snel Stratocumulus translucidus veldjes voorgeschoteld die afgewisseld werden met brede opklaringen en gezelschap kregen van losse wolkenflarden (Stratus fractus). Het waren deze laatste die vandaag van betekenis zouden worden, want deze onschuldig ogende witte plukjes gingen langzaam maar zeker over in Cumulus terwijl de Stratocumulus weer verdween. De Cumuluswolkjes bolden steeds verder op naarmate de uren verstreken en halverwege de namiddag was het dan prijs toen een eerste lichte regenbui Malderen aandeed met enkele verdwaalde druppels. Er waren nu terug Stratocumulus en Altocumulusvelden verschenen die op sommige momenten erg dik waren en de zon behoorlijk in moeilijkheden brachten. De vochtige lucht zorgde echter voor bijzonder fraaie stralenbundels telkens de zon door de wolkenvelden priemde. Er volgden nog enkele matige buien die soms gepaard gingen met windstoten die opliepen tot 41,8 km/h uit het zuidwesten. De aangevoerde lucht voelde hierdoor wat killer aan, maar het kwik kon alsnog oplopen naar een acceptabele 17,7 graden. Kort voor zonsondergang hadden de (Londerzeelse) buien hun beste tijd reeds gehad en werd het rustig terwijl we konden genieten van brede opklaringen vanuit het westen. Deze deden het echter flink afkoelen en het kwik schommelde tegen middernacht reeds rond de minima die vanochtend werden opgetekend.
Door toedoen van warmteadvectie (zwak warmtefrontje in de hoogte) is de rust in het weersgebeuren teruggekeerd en zag het er vanochtend veelbelovend uit met brede opklaringen en wat verspreide Cumulus of Stratocumulusbeswolking. Wel was het fris met temperaturen die naar 1,3 graden zijn gezakt en was er in het westen af en toe nog een flinke stapelwolk of Cirrus densus van een overgebleven buienwolk te zien. De laatste buien hebben het neerslagtotaal in Malderen afgelopen nacht aangevuld tot 0,2 mm, wat meteen ook het dagtotaal zou worden. De bewolking nam verder af waardoor het op sommige momenten bijna helder werd, en het kon dan ook aardig opwarmen met maxima tot 12,5 graden tot gevolg. De noord- noordoostenwind voelde nog fris aan met haar snelheden tot 25,7 km/h, daar we nog steeds in polaire luchtmassa's vertoeven. Tijdens de late namiddag kwam er plots Stratus fractus bewolking opzetten vanuit het noorden waardoor de zon soms in moeilijkheden kwam. Het bleef echter droog en de bewolkingsgraad kwam niet verder dan 6/8. Tijdens de avond werden de opklaringen weer breder en koelde het snel af. De wind is ondertussen zo goed als volledig weggevallen waardoor het er naar uitziet dat we morgenochtend weer met negatieve temperaturen en witberijpte grasperken te maken zullen krijgen.
In het tweede deel van de nacht bereikten de eerste buien uit het naderend koufront Malderen. Hoewel deze regenzone erg verzwakt is, waren sommige buien pittig en volgden er in de loop van de voormiddag een aantal perioden van aanhoudende, tamelijk intense regenval. De bewolking en de nog steeds subtropische luchtaanvoer zorgde voor zachte minima van 9,9 graden, en ondanks de bewolking konden de temperaturen overdag nog stijgen naar 13,0 graden. De namiddag verliep droger, maar de bewolking bleef overheersen terwijl er nog wat verdwaalde druppels vielen. Het was wachten tot zonsondergang voordat er opklaringen binnendreven vanuit het zuidwesten, welke in de windstille omstandigheden en door de warme avondkleuren voor een erg rustgevende sfeer zorgden. Bedrieglijke rust, want wie goed keek kon de aambeeldvormige toppen van onweersbuien wat verderop herkennen, en deze trokken vanuit Frankrijk al snel het land in. Het ging om een lijn van onweersbuien die kort voor haar aankomst in Malderen in twee splitste waardoor het op deze locatie droog en rustig bleef. Zowel ten westen als ten oosten van ons kwam het tot een voor de tijd van het jaar pittig onweer waarna de rust definitief weerkeerde. Er dreven weer opklaringen binnen en het bleef opvallend zacht bij temperaturen die steeds rond of net boven 10 graden bleven schommelen. Ook zonder onweer konden we nog een aardig neerslagtotaal optekenen voor vandaag, met 5,4 mm.
(Nieuw Zeeland) De dag begon in grijze en sombere omstandigheden in Paihia met veel Altostratus en Stratus fractus bewolking. Het was echter droog en gelukkig werd de bewolking geleidelijk weer dunner. De koelte bleef wel hangen, en in het zuiden was een een band van heldere, diepblauwe lucht te zien die geleidelijk onze kant opkwam. In het noorden was nog enige tijd de tamelijk scherp begrensde Cirrostratus van de wegtrekkende wolkenband te zien. Er werden Cumuluswolken gevormd die even het vermoeden van op handen zijnde buien lieten rijzen, maar de atmosfeer werd snel stabieler. We konden nu toezien hoe de stapelwolken werden afgeplat (Cumulus humilis) terwijl er langs de bergen Stratus fractus bewolking werd gevormd. Al deze wolkensoorten verdwenen weer naar de avond toe om plaats te maken voor toenemende Cirrostratusbewolking en een paar Altocumulusbanken waarmee we de dag eveneens in Paihia afsloten.
Tijdens het tweede deel van de nacht is er hoge en middelhoge bewolking binnengedreven op nadering van een regenzone vanuit het zuidwesten. De bewolking zorgde ervoor dat het niet kouder dan ... graden is geworden, maar we moesten er wel een grijze start voor incasseren. Enkel in het oosten was tegen zonsopgang nog een lichtblauwe streep te zien die snel verdween toen er onder de Altostratusbewolking een laag Stratocumulus en Stratus doorschoof waaruit het lichtjes ging regenen. Dit was echter van korte duur en halverwege de voormiddag keregen we terug opklaringen te zien waarin een zwak herfstzonnetjes nog even haar ding kon doen. Het warmde op tot ... graden terwijl de ... wind geleidelijk aanwakkerde. Na de middag raakte alles weer bedolven onder een mix van Altistratus, Cumulus en Cumulus fractus bewolking waardoor het al snel weer somber werd. Deze bewolking ... ...
Tijdens de nacht is de rust teruggekeerd in het weersgebeuren. Maar een goede zaak was dit zeker niet want in de vochtige atmosfeer kon zich hierdoor Stratus ontwikkelen en deze was hardnekkig met af en toe wat motregen of lichte regen zodat we de eerste klassieke Belgische winterdag van het seizoen aan onze rekker hadden. De zeer zachte temperaturen die zich tussen 11,6 en 14,4 graden ophielden waren een magere troost daar de motregen ons toch iedere keer naar binnen wist te jagen. Halverwege de namiddag beseften de weergoden echter dat het kerkhofseizoen nog lang genoeg zal duren en werd de grijze wolkensoep uit medelijden weer opgeruimd. Dit ging gepaard met dreigende wolkenluchten en een zuidwestelijk briesje welke gevolgd werden door opklaringen vanuit het westen. De lucht kleurde diepblauw met spierwitte wolkenflarden eronder en het uitzicht was hiermee een streking voor het oog. Kort voor zonsondergang begon de bewolking zich weer samen te pakken waardoor deze dag uiteindelijk even somber en mistroostig eindigde als ze was begonnen. Neerslag kwam er echter niet meer aan te pas en daar de regen vanmorgen niet meetbaar was konden we dus met 0,0 mm afsluiten in een door de bewolking vrij zachte nacht
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.