Zoals verwacht nam deze dag een nog vrij aardige start waarbij de zon veel kansen kreeg en blauw de overheersende kleur was in het luchtruim. Doch er waren hoge wolkensluiers te zien die naarmate de dag vorderde steeds meer bezit namen van het uitspansel en naar de avond toe eindigden we onder een bijna volledig betrokken hemel. Kijken we naar het thermisch verloop van deze dag, dan was het een stuk minder dan we de voorbije dagen en weken gewend waren, we haalden niet meer dan 13,0 graden en de minima daalden voor het eerst sinds het einde van de lente naar een erg frisse 3,2 graden. Op de grasmat daalden we tot 1,7 graden waardoor we nipt aan de eerste nachtvorst ontsnapt zijn, toch wat Malderen betreft. De wind die 21 km/h aanwakkerde zorgde ook nog eens voor een afkoelend effekt. De komende nacht zal deze net voor een opwarmend effekt zorgen want de luchtlagen zullen nu goed dooreengemengd worden zodat het niet meer zo sterk kan afkoelen aan de grond en de toegenomen bewolking waar straks de eerste regendruppels zullen uit neerploffen zal ook voor de nodige isolatie zorgen.
Na een zeer zachte nacht bij temperaturen die niet lager dan 12,1 graden zakten, volgde een volledig heldere dag waarbij onder diepblauwe luchten en een krachtige zuid - zuidwestelijke stroming de temperaturen opliepen naar voor deze tijd bijna utopische waarden tot 22,6 graden. De wind liet zich echter ook voelen met haar snelheden tot 31 km/h, maar voor degenen die aan een zonnebad bezig waren bracht deze eerder welkome verkoeling. Naar zonsondergang toe is de wind weer wat geluwd onder de nog steeds kraakheldere hemel. Bij de temperatuur die momenteel (19h) nog steeds 18,5 graden bedraagt kunnen we al bijna van terrasjesweer spreken. Lang zal dit sprookje echter niet duren want op de satellietbeelden tekent zich een indrukwekkende regenzone af die op volle snelheid op Malderen afstevent en daar waarschijnlijk rond of kort na de middag zal aankomen. Concreet vertaalt dit zich in een mooie voormiddag maar eens de middag voorbij zal de bewolking snel toenemen vanuit het westen en zal er gedurende enige tijd lichte of matige regen vallen. Het lijkt erop dat er twee nattere perioden volgen met een tussenpauze van ongeveer drie kwartier ertussen rond de avond en tegen zaterdag zou de regenzone reeds ten oosten van ons zitten en kan het vanuit het westen weer opklaren. Het wordt kortom opnieuw mooi nazomerweer dan maar de temperaturen zullen wat minder hoog klimmen, wellicht tot zo'n 19 à 20 graden. Op zondag ziet het weersbeeld er ongeveer hetzelfde uit maar vanaf maandag volgt dan de afstraffing met verse regen vanuit het westen. De dagen erna lijkt het erop dat de regenzones zich steeds sneller gaan opvolgen dus de zomerliefhebbers doen er goed aan om het mooie weer maximaal te benutten.
Het koufront dat ons gisteren aandeed, is in de loop van de nacht een heel eindje doorgeschoven waardoor het deze morgen helder weer was, bij aardig gedaalde temperaturen vermits de polaire lucht evenver kon doordringen. Het werd zo 9,8 graden tijdens de ochtendlijke uurtjes. De eerste paar uur van de daglichtperiode verliepen uiteindelijk aangenaam en zonnig, maar lang bleef dit niet duren want vanuit het westen kwam meteen een uitgestrekt veld van Altocumulusbewolking opzetten waardoor de zon het meteen een stuk lastiger kreeg. Gelukkig kon ze zich nog doorheen de wolken wringen vermits deze het luchtruim niet hermetisch afsloten maar bestonden uit een uitgestrekt patroon van ribbeltjes met blauwe lijntjes ertussen. Tegen de middag moest de zon zich echter gewonnen geven doordat de bewolking steeds dichter opeengepakt werd en er slechts een dooie grijze boel overbleef. Heel af en toe leek de bewolking weer te willen wijken, maar het waren slechts schijnbewegingen van wat ondertussen in een sobere Stratuslaag was overgegeaan. Hoewel een stuk minder warm dan gisteren, haalden we nog steeds redelijke maxima voor eind oktober met 17,5 graden. De rustigere atmosferische condities (slechts een zwak west-noordwestelijk briesje tot 27,4 km/h) zorgde ervoor dat de nieuwe, koelere luchtsoort een stuk comfortabeler aanvoelde. Uiteindelijk bedroeg het neerslagtotaal bij dit alles 0,0 mm en kunnen we aldus van een droge dag spreken.
Opnieuw werden we aan een erg somber en grijs weertype blootgesteld waarbij de inspiratie om er een verslag van te maken ver te zoeken is. De grijze ochtendhemel zorgde er echter voor dat het nog redelijk meeviel met de minimumtemperaturen die niet beneden de 8,1 graden uitkwamen, doch de maxima zijn een ander verhaal met hooguit 11,3 graden in de late namiddag. Na de middag werd geleidelijk de invloed van de storingen die op het hogedrukgebied inbeuken merkbaar aan de bewolking die heel even de neiging had om open te breken en hierbij overging in Stratocumulus. De nakende weersverandering werd later op de dag tevens merkbaar aan de wind die behoorlijk begon aan te wakkeren en snelheden tot 22,5 km/h wist te halen enn dit uit zuidwestelijke richtingen. Ondanks de bewolking en de windtoename viel er tijdens dit etmaal nog geen neerslag.
Hoewel we officiëel reeds in de polaire lucht achter het koufront zaten, was het vanochtend nog bijzonder zacht na deze zwaarbewolkte en regenachtige nacht waarin het kwik steeds rond of boven de tien graden bleef hangen. Het eerste schemeringslicht onthulde een mix van Altostratus, Stratocumulus castellanus en Cumulus fractus waarbij het uitzicht veel weg had van een pas weggetrokken onweersbui in de zomer. In het westen hing terug een scherp begrensde band van helderblauwe lucht zoals we die vorige week wel vaker hebben gezien. Ze duwde snel alle resterende bewolking weg zodat de zon al vroeg van de partij was. Een uitgestrekte laag van Stratusbewolking die zich onder de opklaringen vormde, leek alles dadelijk weer te zullen vergallen, maar de bewolking loste na een dik halfuur weer op en het waren nu vooral stapelwolkjes die vanuit die hoek kwamen opzetten onder begeleiding van dunne, erg fraai gevormde Stratocumulusveldjes. Deze werden met snelheden tot 20,9 km/h uit het west- zuidwesten over het weerstation geblazen. Hiermee brachten we vervolgens het grootste deel van de middag en namiddag door waarbij de schaduwwerking van de Britse Eilanden ervoor zorgde dat de met warm zeewater gevoede buien geen schijn van kans hadden om tot in Malderen door te dringen. Onder invloed van de zon zwollen sommige stapelwolken nog op tot dreigende afmetingen, maar dit leverde evenmin wat op. Het neerslagtotaal van deze dag was dan ook al sinds vanochtend een feit met 1,8 mm. Nederland viel dan weer grotendeels buiten dit afgeschermde gebied zodat daar verschillende buien met onweer en hagel te gast waren. Enkel de ijzige toppen van deze buien waren vanop een hoog gebouw op Belgische (Brusselse) bodem nog net zichtbaar aan de noordelijke en noordwestelijke horizon. Eens de zon haar dienstronde voltooid had, koelde het onder de open hemel razendsnel af waardoor pas tegen middernacht de minima van deze dag bereikt werden met 3,3 graden. De laatste restjes warme lucht van gisteren in combinatie met de zon konden overdag nog een maximumtemperatuur van 13,7 graden bij elkaar scharrelen.
Het zag er vanmorgen erg vredevol uit met brede opklaringen, enkele verdwaalde Stratocumulusbankjes, Stratus fractus en zachte minima die rond 10 graden schommelden. Een zonovergoten dag laak in het verschiet te liggen, maar het Malderse weerstation werd plots overmand door dichte mistvelden die onverwachts binnenvielen en het zicht deden teruglopen naar enkele tientallen meters. De grijze soep bleef vervolgens enkele uren onaangeroerd hangen, waarna het op het einde van de voormiddag weer uitklaarde. Er werd nu overgeschakeld naar zonnig nazomerweer waarbij de resterende bewolking uit Stratus fractus en een weinig Cumulus bestond. Voor wat Malderen en Brussel betreft tenminste, want ruim drie kwart van de Benelux bleef onder een somber wolkendek schuil gaan. Met een zijdezacht zuid- zuidwestelijk briesje tot 19,3 km/h werd warme lucht aangevoerd zodat het kwik kon oplopen naar een erg warme 16,9 graden. Tegen zonsondergang bestond de bewolking vooral uit Cirrus, wat garant stond voor een waar kleurenfestijn toen de ondergaande zon er haar warm gekleurde lichtbundels op wierp. Opvallend was de weerkaatsing van oranje licht op dichtere Cirrostratusbewolking in het oosten. Na zonsondergang werd zowel de thermische als visuele warmte verdreven door een flinke afkoeling die zich onder de lichtbewolkte hemel inzette. Vorst lijkt onwaarschijnlijk, maar de minima zullen in elk geval een stuk lager uitkomen dan we de voorbije dagen gewend zijn. In rustige en heldere omstandigheden konden we op het einde van het etmaal een neerslagtotaal van 0,0 mm optekenen terwijl het kwik nu pas de minimumwaarde van 7,9 graden bereikte.
We bevonden ons vlak aan de voorzijde van een slepend koufront waardoor het erg zacht was bij minima van 6,8 graden. Deze werden reeds om 1H 's nachts bereikt waarna het gestaag is gaan opwarmen. In deze omstandigheden kjonden we ons terug aan een hoop bewolking verwachten die nu uit Altocumulus, Stratocumulus, Cirrostratus en Altostratus bestond. Tussendoor was er een flits zonlicht te zien en vooral rond de middag werden dat erg lange flitsen zodat er weer een nazomers sfeertje ontstond bij maxima van 12,5 graden. De zuidwestenwind wakkerde aan tot 38,6 km/h en dat mocht als een waarschuwing worden beschouwd van het koufront dat ondertussen aan de oversteek van de Lage Landen is begonnen. Het front maakte een erg zwakke indruk met al dat langzame gesleep, maar kwam uiteindelijk nog verrassend actief uit de hoek toen het ding ons omstreeks 17H30 overspoelde met plotse en krachtige stortvlagen. Daarna werd het snel weer rustig en schakelden we over op een zwaarbewolkt weertype met een aantal aantal buitjes die tijdens de avond overtrokken. Het werd een redelijk zachte avond, al voelde het aan de polaire zijde van het koufront niet meteen warm aan. De laatste van de serie buitjes die ons voor middernacht nog wist te bereiken, kon het dagtotaal nog aanvullen tot 4,8 mm.
De gisteren besproken depressie is vandaag iderdaad in verzwakte vorm gearriveerd. Dit zorgde voor Cirrostratus en Altocumulusbewolking die onderandere voor een mooie zonsopgang zorgde. Het was erg zacht bij temperaturen die niet beneden 6,9 graden zakten en overdag werd het prima nazomerweer met flink wat zon. Tussendoor waren er weliswaar uitgestrekte wolkenvelden maar vooral tijdens de namiddag waren de opklaringen ruim in de meerderheid waarbij het kwik opliep tot 18,7 graden. Er stond relatief weinig wind met snelheden tot 19,3 km/h uit het oost- zuidoosten en tijdens de avond zorgden de wolken opnieuw voor een mooi kleurenpalet. Deze consentreerden zich nu in het westen in de vorm van een gesloten laag Altostratusbewolking waaronder Altocumulus lenticularis en undulatus hing. Ondanks deze opzettende bewolking hielden we het vandaag nog droog en volgde er een zijdezachte avond.
zaterdag, 27 oktober 2012
(Nieuw Zeeland) Wat begon met een erg koele ochtend in Rotorua, werd gevolgd door een erg fraaie lentedag met vooral na de middag aangename temperaturen. Er dreef Cirrus en Cirrostratusbewolking binnen en rond de middag waren er ook Altocumulusvelden te zien. Deze losten weer op zonder een bedreiging te vormen voor het fraaie lenteweer. Naar de avond toe kregen we dan weer met dreigende Altostratusbewolking te maken, maar deze loste eveneens weer op zonder verdere gevolgen. De avond verliep dan ook rustig maar opnieuw koel, zeker toen er rond zonsondergang een bries opstak.
-----
We werden vanochtend begroet door een rustgevende atmosfeer waarin een uitgestrekt Stratocumulus stratiformis perlucidus wolkendek te zien was met daarboven Cirrostratus. Het was opvallend zacht met minima van 10,8 graden en het was ook opvallend rustig met geen zuchtje wind waardoor er in de velden plaatselijk nevel of mistbanken hingen. De Stratocumulus loste geleidelijk op en tegen de middag hing er alleen nog maar Cirrus en Cirrostratus bewolking. Opeens werden er echter stapelwolken gevormd, maar deze bleken uiteindelijk onschuldig te zijn. De mengvorm tussen Cumulus fractus en Cumulus mediocris ging geleidelijk over in Cumulus humilis die steeds meer afgeplat werd. De wolkjes losten één voor één op tot er tegen het einde van de namiddag opnieuw alleen maar Cirrus en Cirrostratus overbleef. Wolken die niet veel zonlicht tegenhouden, en dat vertaalde zich dan ook in aangename temperaturen die vlot tot 18,3 graden stegen en dan zwijgen we nog over de nazomerse sfeer die er hing. De wind was zeer zwak en kwam uit zuid- zuidwestelijke richtingen. De fraaie nazomerdag werd net als gisteren door een sfeervolle zonsondergang met opvallende oranje en rooddtinten afgesloten. Daarna volgde een rustige maar in vergelijking met de warmte overdag toch nog verrassend koele nacht die voor een deel aan de opklaringen toe te schrijven viel. Dit zorgde voor een natgecondenseerde pluviometer, maar aan de binnenkant daarvan troffen we nog steeds 0,0 mm aan als dagtotaal.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.