De maansverduistering afgelopen ochtend was van hieruit inderdaad goed te zien: de maan was volledig verduisterd door de wolken. De regenzone die afgelopen nacht over het land trok en hierbij Malderen niet ontzag zorgde voor 5,6 mm neerslag in totaal en 4,8 mm tussen 0H en nu. Buiten diens neerslag zorgde hij dus ook voor bewolking en deze bewolking is pas na de 'verduistering' gaan breken waarna we evolueerde naar een al bij al betrekkelijk mooie najaarsdag waarbij de temperaturen opliepen van een zachte 10,2 naar een voor de tijd van het jaar erg behoorlijke 17,3 graden. De wind was er soms wel teveel aan met rukwinden tot 35 km/h. Terwijl de kern van de depressie die de maansverduistering voor ons verduisterde rondjes draait boven Ierland komen wij reeds aan de achterzijde van haar bijhorend frontensysteem in gestoorde zeelucht terecht en dit zal de komende uren voor een onstabiel weertype zorgen met regelmatig buien maar ook mooie zonnige perioden tussendoor. Het weekend lijkt zich echter vrij goed aan te kondigen waarbij zaterdag de beste dag zou worden. Komende zondag is vooral in de namiddag eerder weggelegd voor de wolkenliefhebbers...
De warmte van gisteren is tijdens de voorbije nacht nog lange tijd blijven hangen waardoor we vanochtend opnieuw zeer hoge minima konden optekenen. Het werd zo niet kouder dan 14,7 graden, en dit ondanks de helder hemel. Lang bleef ie echter niet helder want de aangekondigde regenzone was ondertussen al zeer dicht genaderd en nog maar nauwelijks was het daglicht doorgebroken of vanuit het westen kwamen de eerste wolkenvelden binnendrijven. Het ging voornamelijk om hoge en middelhoge bewolking waar de zon zich nog regelmatig kon doorheenwringen en zo konden de temperaturen opnieuw naar een indrukwekkende 21,2 graden klimmen. De wind is hierbij iets meer naar het zuiden gekrompen terwijl er af en toe zelfs een zuidoostelijke component inzat terwijl haar snelheid opliep tot 27 km/h. Wat de neerslag betreft komen we er in elk geval goed vanaf want er is tot nu toe nog geen druppel gevallen terijl het er eerst even naar uitzag dat we de paraplu's reeds rond de middag mochten bovenhalen. De komende nacht echter blijft wat lichte regen niet uitgesloten, maar ook dit zal weinig om het lijf hebben en al snel gevolgd worden door nieuwe opklaringen die morgen vanuit het westen zullen binnensijpelen. De temperaturen zullen dan rond de 20 graden schommelen en dit tot en met zondag. Vanaf maandag lijkt het nazomertje echter stillaan bergaf te gaan terwijl er ook de dagen erna een langzame terugval van de maxima zal plaatsgrijpen
Een dag die net omgekeerd als gisteren begon: het was, nadat het tijdens de nachtelijke uurtjes wat regende, somber en grijs onder een hardnekkige Stratuslaag. Het grootste deel van de voormiddag werd erdoor ingepalmd Langzame neigingen tot opklaren brachten ons na de middag echter nieuwe hoop op een weersverbetering, en deze liet dan ook niet lang op zich wachten. De Stratusbewolking ging namelijk over in Stratus fractus en het kleine beetje thermiek van de zwakke eind oktober-zon zorgde ervoor dat deze een Cumulusachtig uiterlijk kregen. Netjes gegroepeerd in wolkenstraten zorgden ze voor een fraai uitzicht, vooral toen ze wat hogerop gezelschap kregen van mooie Altocumulusvelden en Cirrusbewolking. De bewolking nam geleidelijk verder toe toen het avond werd maar helemaal betrokken werd het nooit. Ook neerslag kwam er niet meer aan te pas, al zijn we door de ochtendlijke pluvialiteiten alsnog op 0,4 mm beland. De temperaturen hielden het vandaag bij 12,8 tot 17,9 graden wat nog steeds bijzonder fraaie prestaties zijn voor eind oktober. Wel moesten we hiervoor een prijs betalen in de vorm van erg veel wind, nl tot 32,2 km/h uit het zuidwesten.
Een hele verademing was het toen we vanmorgen de zon weer konden zien doorbreken en het Malderse luchtruim weer wat struktuur vertoonde. Er werd echter duidelijk niet overdreven met het aantal zonne- uren door toedoen van overvloedige bewolking die nog steeds het weersbeeld domineerde. De bewolking bestond voornamelijk uit Stratocumulus, Altocumulus en Cirrostratus terwijl er in de loop van de voormiddag al wat regen uitviel (echter niet meetbaar). De zon viel dan weer het meest te bewonderen op het einde van de voormiddag en het begin van de namiddag voordat een naderend koufront de boel weer deed dichtslibben met middelhoge bewolking. De hemel ging er toen al snel even somber ging uitzien als gisteren en eergisteren. De zonneschijn was net voldoende om het kwik een beetje te doen stijgen van 8,1 graden in de ochtend naar 14,3 in de namiddag. Onder begeleiding van een flink aantrekkende zuidwestenwind met snelheden tot 33,8 km/h bereikten de eerste regendruppels ons kort na zonsondergang en hoewel de intensiteit het eerste half uur erg laag was, nam deze daarna gestaag toe tot het enkele uren later op het randje van stortregen af was. Nog voor middernacht kwamen we reeds aan de andere kant van de regenzone terecht waarbij het terug droger werd en het Malderse weerstation even later weer baadde in het bleke licht van de afnemende maan. De regenzone bleek achteraf goed te zijn voor 3,2 mm aan vers hemelwater. Het etmaal eindigde onder halfbewolkte omstandigheden met nog steeds redelijk wat wind.
Na een frisse (2,0 graden) ochtend maakte een diepblauwe zeelucht opnieuw haar opwachting. De noordelijke en noordwestelijke horizon werden terug gedecoreerd met buienwolken die boven Nederland het mooie weer maakten terwijl het grootste deel van België achter de Britse verdedigingslinie schuilging. De bewolking bleef tijdens de voormiddag beperkt tot restantjes van Stratocumulus en Cumulusbewolking die naar de middag toe wat verder konden aangroeien door de thermische werking van de zon. Na de middag leken de buienwolken verder door te stoten in het Vlaamse binnenland en kregen we alsnog een mooi uitzicht op indrukwekkende stapelwolken die zowat overal ronddwaalden, en waarvan de meesten fraaie aambeeldvormige ijskappen hadden. De neerslag leek in Malderen erg mee te vallen doordat het dagtotaal reeds op 0,0 mm stokte, maar de kletsnatte autowegen op sommige plaatsen waaronder Lebbeke en Merchtem, leken erop te wijzen dat de buienaktiviteit inderdaad niet beperkt bleef tot Nederland zoals gisteren wel het geval was. Door al dat gewolk bleven de temperaturen wat achter met 12,0 graden als maximum, terwijl de west- zuidwestenwind het er niet echt gezelliger op maakte met haar snelheden tot 32,2 km/h. 's Avonds bleven we aankijken tegen forse stapelwolken, maar de buienaktiviteit leek zich terug te trekken naar de kustgebieden die na zonsondergang nog steeds geconfronteerd werden met stortregen, hagel en licht onweer. Het binnenland hoefde geen neerslag meer te vrezen, maar moest zich daarentegen opmaken voor een flinke vorstprik die vannacht misschien toch de genadeslag zal betekenen voor de eenjarige plantjes die zich ondanks het koude- offensief erg kranig wisten te houden. Kort na zonsondergang bevond het kwik zich immers al een eindje beneden de vijf graden op de meeste plaatsen in het binnenland.
Zoals verwacht is het afgelopen nacht inderdaad flink afgekoeld, en vonden we het kwik terug op een kille 5,7 graden. De eerste ochtendschemering deed ons de kilte snel vergeten, want het luchtruim kreeg nu een zomerse uitstraling door toedoen van Altocumulus floccus en Cirrusbewolking. De typische voorgangers van een onweerachtige en zwoele zomerdag, ware het niet dat het rustig en droog bleef. De bewolking nam weliswaar flink toe waarbij we met dikke Altostratuslagen en meer Altocumulusbewolking af te rekenen kregen, maar naar de middag toe ging deze weer over in een transparante laag Cirrostratusbewolking terwijl alle andere wolkensoorten van het toneel verdwenen waren. Deze bewolking kenmerkte ook het eerste deel van de namiddag waarbij plaatselijk optische verschijnselen zichtbaar waren zoals halo's en bijzonnen. Er stak een zuidwestelijk briesje op dat met snelheden tot 19,3 km/h over het weerstation streek terwijl het kwik uitsteeg naar een andermaal erg warme 17,1 graden. De rest van de dag werd gekenmerkt door een afwisseling van dunnere en dikkere sluierwolken, maar tegen de avond leken de opklaringen steeds meer het voortouw te nemen zodat we onder een fonkelende sterrenhemel de avond in gingen. Hier stond een flinke afkoeling tegenover, maar ook deze keer lijkt er geen onmiddellijk gevaar te dreigen voor vorstige toestanden. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Na al dat gewolk gisterenavond ontwaakten we weer onder een kraakheldere sterrenhemel. Deze opklaringen waren duidelijk nog jong, want het was maar nauwelijks afgekoeld bij minima van 8,1 graden ondanks ons verblijf aan de polaire zijde van het koufront. En oud zouden ze zeker niet worden, want tegen zonsopgang had een uitgestrekt Stratus wolkendek alles alweer ingepalmd. Een sombere en kille voormiddag was het resultaat, maar dankzij de nadering van een warmtefront werd de Stratusbewolking tegen de middag weer gedeeltelijk uit elkaar gescheurd. Er vertoonde zich een waterig zonnetje terwijl de bovenlucht gevuld raakte met Altostratus translucidus bewolking. Daarna was het weer aan de Stratuswolken om het gezag over te nemen zodat vooral de tweede helft van de namiddag terug in een somber sfeertje verliep. De enkele zonnestraaltjes die er nog doorheen glipten zorgden voor cepusculaire stralenbundels wat soms fraai oogde maar erop wees dat ook de lagere luchtlagen zich met vocht aan het vullen waren. Het warmtefront kon dus niet meer veraf zijn, en dat was vooral te merken aan de temperaturen die 's avonds weer de hoogte in gingen in plaats van verder te dalen. De bijhorende regen bereikte ons later op de avond maar veel meer dan wat verdwaalde druppels viel er voorlopig niet. Het neerslagtotaal bleef steken op 0,6 mm. Ondanks alle wolken en dankzij het warmere luchttransport dat door een zuidwestelijk briesje met snelheden tot 35,4 km/h werd verzorgd, werden er maxima van 15,2 graden gehaald. Ook de komende dagen lijken zich erg zacht aan te kondigen al zouden de neerslagkansen tijdens het weekend weer gevoelig toenemen.
Na een andermaal boterzachte nacht waarin het niet kouder/minder warm dan 8,9 graden werd, ging het vandaag terug de zomertoer op. Tijdens de voormiddag moest de zon het luchtruim delen met Altocumulusvelden, maar de opklaringen waren in de meerderheid. Tijdens de namiddag losten deze wolken op een enkeling na op en werd er plaats gemaakt voor een paar Cirruswolkjes, een kleine Cumuluswolk en een paar condensatiestrepen. Alles bijeengeteld kwamen we hiermee echter niet eens aan 1/8 bewolkingsgraad, en samen met het subtropische luchttransport dat van ergens over Libië kwam stond dit garant voor maxima van 19,9 graden. De wind kwam uit het zuidwesten en liet deze tropenlucht met snelheden tot 11,3 km/h over Malderen strijken. Tijdens de avond kwamen er weer wat meer Altocumuluswolken binnengedreven, maar zonder verdere gevolgen. We gingen een zachte nacht in waarin we het dagtotaal van 0,0 mm konden optekenen.
(Nieuw Zeeland) Hoewel Rotorua omgeven is door talloze vulkanen en bubbelende zwavelmeren, was het de bewolking die er het dreigendst uitzag. Een gebroken Stratocumulusdek tekende zich als pikzwarte wolkencompartimenten in het tegenlicht van de opkomende zon af. De bewolking hoorde bij een koufront dat besloten heeft om werk te maken van een bezoekje aan het noordereiland. De Stratocumulusvelden werden gevolgd door opklaringen en na een tijdje verschenen er golvende lenticularis en undulatus structuren in het luchtruim. Deze werden gevolgd door Stratus fractus bewolking en nieuwe Stratocumulus velden. Het eigenlijke koufront werd gemarkeerd door een buienlijn die de bergruggen enige tijd achter een regengordijn liet verdwijnen. Aan de kust ter hoogte van Napiers gaven Altocumulus castellanusvelden aan dat de lucht er wat onstabiel was en het warme weertype dat er heerste had veel weg van een zwoele zomerdag dat spoedig met onweer zou beslecht worden. Van dit alles kwam echter niets in huis en er hing na een tijdje zelfs een rustgevende stemming die met in warme kleuren oplichtende Stratocumulusvelden haar hoogtepunt bereikte bij zonsondergang. De rest van de avond verliep eveneens rustig in Masterton.
-----
Door de sterke afkoeling heeft zich afgelopen nacht laaghangende bewolking gevormd. De minima zijn hierbij uitgekomen op 8,8 graden. Het duurde tot laat in de voormiddag voordat de Stratusbewolking oploste en plaats maakte voor een fraaie nazomerlucht met Cirrus bewolking erin. Het warmde snel op en we haalden alweer zeer fraaie maxima die 14,4 graden bedroegen. De wind was nauwelijks voelbaar maar de weinige zuchtjes kwamen meestal uit zuidwestelijke richtingen. Het fraaie weer was echter niet voor iedereen weggelegd want vooral de noordwestelijke helft van de Benelux bleef kreunen en zuchten onder een hardnekkig Stratusdek. Halverwege de namiddag rukte dit weer op richting Malderen en Brussel, wat gepaard ging met Stratus fractus wolken die vanuit het westen binnendreven. Deze werden snel talrijker en voor we het wisten was er weer een gesloten Stratusdek tot stand gekomen zodat de laatste paar uren van de daglichtperiode in erg sombere maar nog steeds droge omstandigheden verliepen. Tijdens de avond klaarde het weer wat op waardoor het versneld ging afkoelen. De temperatuur lag reeds beneden de tien graden toen we op het einde van de avond het neerslagtotaal van 0,0 mm uit de pluviometer goten.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.