Terwijl het Malderse weerstation deze ochend nog in het bleke licht van de felle maan baadde, werd het zwerk tijdens de voormiddag al snel ingepalmd door hoge wolkensluiers, en al snel kregen ze gezelschap van hun middelhoge broertjes. Het duurde niet langer dan rond de middag eer de pluviale aktiviteiten van start gingen en zo bleven we tot de avond opgescheept zitten met de natte produkten die met momenten aan een gezapig tempo naar beneden kwamen. Rond vijven klaarde het echter plots op en werd het regenachtige intermezzo afgesloten met een prachtige dubbele regenboog en indrukwekkende mammatusluchten. Bij zonsondergang waren slechts de natte wegen en daken getuigen van de regenzone die in totaal 1,2 mm achterliet. Hierbij liepen de temperaturen op van 9,8 tot 14,9 graden terwijl de wind aanwakkerde tot 18 km/h. Door zijn plotse ontwikkeling in de gestoorde zeelucht ter hoogte van zuid frankrijk zagen veel weersvoorspellers waaronder schrijver dezes de grijze namiddag niet aankomen en gingen de voorspellingen voor vandaag grotendeels de mist in. Hoe dan ook zullen we morgen van een vriendelijker en zonniger weertype mogen genieten al duiken we zondagavond weer de grijze nattigheid in.
Tijdens de eerste paar uur van de daglichtperiode zag het er nog niet zo veelbelovend uit toen uit een grijze hemel met momenten wat regen viel, te Malderen was dit goed voor 0,2 mm, maar in meer westelijk gelegen locaties zou de ochtendlijke regen om en bij de 10 mm hebben benaderd. Doch de erg hoge minima van 15,4 graden zorgden reeds voor een zomers tintje terwijl de zuid - zuidwestelijke stroming aan een snelheid tot 22,5 km/h de subtropische lucht netjes aan onze voordeur afleverde; toen vanuit het westen plots brede opklaringen kwamen opzetten was het nazomergevoel helemaal compleet. De temperatuur liep immers erg snel op eens de zon tevoorschijn kwam en we haalden weer maxima die op zijn minst indrukwekkend kunnen genoemd worden: 22,8 graden. Het is trouwens al de elfde dag deze maand dat te Malderen meer dan 20 graden werd gehaald. Wolkenloos bleef het daarentegen niet, er dreven in de loop van de namiddag uitgestrekte Altocumulusvelden binnen terwijl er aan hoge Cirrus en Cirrostratus ook geen gebrek was. Gelukkig ging het om niet al te dikke exemplaren waardoor de zon er in verzwakte versie nog door kon dringen, en tegen de avond zorgde dit voor een schitterend kleurenspektakel bij zonondergang. Het bleef ondanks de dreiging van een buienlijntje vanuit Frankrijk droog op deze locatie en dit zal morgen wellicht ook het geval zijn bij temperaturen die zo mogelijk nog hoger zullen oplopen dan vandaag..
Uiteindelijk had de regenzone die ons vannacht aandeed niet zoveel te vertellen, als er al iets viel was het in elk geval niet eens meetbaar. De dag begon vervolgens erg fraai met veelbelovende blauwe luchten en slechts wat verspreide stapelwolken. Wie deze stapelwolken goed in 't oog hield merkte echter dat ze, buiten het feit dat ze onschuldig waren, werden meegevoerd met een noordwestelijke stroming. De stroming zorgde overigens voor windsnelheden tot 29,0 km/h (WNW) Met andere woorden een koelere periode is in de maak en de aangename temperaturen die vandaag nog 13,5 tot 19,3 graden beliepen zullen wellicht een poos niet meer gehaald worden. Het weersbeeld veranderde in de loop van de dag weinig. Het ene moment zagen de wolken er dreigender uit dan het andere maar tussendoor kwam de zon er ruimschoots aan te pas. Het einde van de namiddag werd gekarakteriseerd door een stelselmatig afnemen van de stapelbewolking terwijl vanuit het westen hoge en middelhoge bewolking kwam opzetten. Deze zal er voor zorgen dat de afkoeling vannacht wat wordt getemperd, maar de koelte zal niettemin even wennen worden in vergelijkin g met de voorbije dagen...
De zone van opklaringen waar we gisterenavond in terechtkwamen, hadden we vanochtend reeds ver achter ons gelaten waardoor we onder een grijze hemel ontwaakten waar af en toe regen uitviel, afgewisseld met motregen. De bewolking en de wind hielde de temperaturen op peil waardoor het vanochtend niet kouder werd dan 8,6 graden, maar het herfstachtige weersbeeld bleef gedurende een groot deel van de dag onveranderd. Onder een bijna egaal grijze hemel viel de regen bijna ononderbroken naar beneden, het ene moment aan zondvloed- intensiteiten en het andere moment aan een rustig, druilerig motregentempo. We zaten vlakbij de kern van een depressie waardoor de wind bij ons erg zwak bleef met maximaal 17,7 km/h uit het zuidwesten. We moesten ons na de middag echter tevreden stellen met temperaturen die niet boven de 10,8 graden uitkwamen. 's namiddags en 's avonds heerste het zelfde weertype waardoor de vrij hoge neerslagtotalen van 6,0 mm waarmee dit etmaal de boeken ingaat geen verrassing zijn. Niettemin verliepen de laatste paar uur van de avond grotendeels droog.
Vanochtend was het dan uiteindelijk prijs: voor het eerst dit seizoen dook het kwik ook in de thermometerhut onder nul om uiteindelijk op -1,6 graden vast te vriezen vlak na zonsopgang. De buienwolken die gisterenavond nog alom tegenwoordig waren, hebben kennelijk ook een schuilplaatsje opgezocht voor de kou, want ze vielen deze morgen nergens meer te bekennen. Des te beter voor de zon die zich daardoor volledig kon consentreren op haar moeilijke taak om alles weer ontdooid te krijgen. Ze slaagde er weliswaar met glans in, maar de aangevoerde lucht was nog steeds ijskoud waardoor we ook overdag bleven verder bibberen bij temperaturen die beperkt bleven tot 11,9 graden (tuineffekt inbegrepen). In de zon en uit de zuidwestenwind met snelheden tot 19,3 km/h was het daarentegen aangenaam toeven. Rond de middag werden er terug kleine stapelwolkjes gevormd die geleidelijk verder uitgroeiden, maar voor zover bekend geen buien voortbrachten in de nabije omgeving van het weerstation. Voor felle regenbuien en onweer moesten we ons een eindje op zee wagen waar een taaie buienlijn min of meer bleef stil liggen boven het Kanaal en de Noordzee waarbij enkele afzonderlijke buien af en tot tot aan de kust wisten door te stoten. Op het einde van de namiddag dook het kwik weer pijlsnel naar beneden, en dit zorgde ervoor dat reeds voor het verdwijnen van het laatste schemerlicht de omgeving met een fijne laag ijskristalletjes werd ingekapseld. De voorts erg rustige avond zorgde ervoor dat het neerslagtotaal beperkt bleef tot 0,2 mm (ochtenddauw of toch een bui?).
Tijdens de nachtelijke uurtjes is er meer bewolking binnengeschoven waardoor de minima alsnog vrij hoog zijn uitgevallen met een ruime tien graden, en we vanochtend veel minder sterren zagen dan de voorbije dagen. Bij het doorbreken van het eerste schemerlicht, bleek de bewolking uit Stratocumulus te bestaan, met daarboven Cirrostratus terwijl de lucht eronder erg nevelig aandeed. De bewolking ging vrij snel over in Stratus terwijl het opnieuw een beetje mistig werd, maar naar de middag toe brak deze open en kregen we weer uitzicht op Stratocumulusvelden. Deze brokkelden verder uit elkaar en we kregen nu uitzicht op een mengvorm tussen Stratus fractus en Cumulus mediocris. Hoewel er geen mist meer hing, zag het er allemaal zeer nevelig uit terwijl de bovenluchten een opvallende melkachtige tint vertoonden. Voeg daar nog eens de opvallende stralenbundels van de doorbrekende zon aan toe, en we kregen een erg aparte weerkundige cocktail als resultaat. Deze warmde op tot 19,1 graden terwijl er een zuidwestelijk briesje tot 9,7 km/h over streek. Tijdens het tweede deel van de namiddag kregen we opnieuw dikkere bewolking te zien en leek het alsof er elk moment een bui zou kunnen vallen, wat uiteindelijk niet gebeurd is. Integendeel, het klaarde tegen zonsondergang weer grotendeels op zodat er uiteindelijk slechts verspreide Stratocumulus overbleef. De opklaringen in combinatie met een kille noordoostelijke stroming die zich ondertussen had ingezet, zorgde ervoor dat het snel afkoelde. Later op de avond werd de halve maan echter toegedekt door dichte Stratocumulus en Stratusbewolking waardoor een verdere afkoeling en de dreiging voor nachtvorst kon worden afgewend. We eindigden deze al bij al vrij mooie nazomerdag met een neerslagtotaal van 0,0 mm. De minima werden opnieuw pas tegen middernacht bereikt met 7,7 graden.
Afgelopen nacht zijn we opnieuw aan de voorzijde van een koufront terechtgekomen, middenin een tong van warme lucht die uit Mauretanië en noord- Senegal werd aangevoerd. Het voelde aanvankelijk wat kil aan (8,1 graden) maar zodra de zon er haar schouders onder zette, warmde het snel op en werd het onvervalst zomerweer waarbij we konden genieten van maxima van 16,6 graden. Er stond een zijdezacht zuid- zuidwestelijk briesje met snelheden tot 35,4 km/h en de fluwelen sluierwolken zorgden voor een zacht en warm licht waaraan heel wat fotografen zich te goed konden doen. De sluierwolken werden echter langzaam dikker op nadering van het koufront, maar ook dan bleef het aangenaam toeven onder het waterzonnetje dat zich in het tweede deel van de namiddag vertoonde. De bewolking kreeg gezelschap van Stratocumulus en Stratus fractus die verspreid aanwezig waren, en dit bleef vervolgens zo voor het grootste deel van de avond. Na 22H30 viel er af en toe wat lichte regen uit het in Nimbostratus overgaande wolkendek. Het neerslagtotaal bleef echter beperkt tot 0,0 mm.
De nazomerse warmtegolf werd ook vandaag probleemloos verdergezet waarbij we vooral Altocumulus en Stratocumulusvelden te zien kregen. Deze zorgden voor fraaie uitzichten terwijl de zon ook nog de kans kreeg om haar ding te doen. De temperaturen schommelden tussen 11,0 en 19,1 graden en de wind haalde snelheden tot 19,3 km/h uit het zuid- zuidwesten. Tijdens de namiddag en avond veranderde er weinig aan het halfbewolkte en zomers getinte weertype al leek de bewolking iets meer toe te nemen. Dit bleek al snel een goede zaak voor de thermometers te zijn want het koelde slechts langzaam af waardoor we van een erg zachte avond kunnen spreken. We sloten de dag terug af zonder neerslag.
(Nieuw Zeeland) Terwijl het in België reeds volop herfst is, kwam dit seizoen ook in het Nieuw Zeelandse Masterton even om het hoekje kijken. De dag begon er met mist en laaghangende Stratusbewolking die voor een erg somber plaatje zorgden. Gelukkig was dit maar tijdelijk en zagen we al snel gaatjes verschijnen in de grijze massa. De bewolking ging over in Stratocumulus en er dreven Stratus fractus flarden voorbij. Er was ook ruimte voor opklaringen al bleef de bewolking alles moeiteloos overheersen. Bij het oversteken van een bergpas waarachter zich de stad Wellington bevond, werd het er niet veel beter op en kregen we zelfs te maken met motregen. De bewolking was er alweer overgegaan in Stratus. Plots leek het alsof er magische krachten in het spel waren die het wolkendek als een bezetene in steeds kleinere flardjes scheurden. Daartussen verscheen een diepblauwe lucht en de dag werd aldus in erg vriendelijke omstandigheden afgesloten in Wellington. Hoewel deze stad bekend staat als de winderigste ter wereld was het tamelijk rustig vanavond.
-----
Na een heldere en koele nacht kwamen we omstreeks 5H 30 in een omvangrijk Stratusveld terecht. Dit beruchte Allerheiligenmonster was opvallend scherp begrensd en het had ons nog maar net opgeslokt of het begon er al uit te motregenen. Dit was meteen de opmaat naar een uitermate sombere na(b)jaarsdag die we eigenlijk in een drietal woorden kunnen samenvatten maar waarbij we uiteindelijk toch nog ons best doen om het een beetje te rekken, kwestie van het voorbeeld der Stratuswolken een beetje te volgen. De motregen had af en toe de neiging om over te gaan in lichte regen terwijl er vooral tijdens de voormiddag nog een klein beetje structuur in de wolken te zien was in de vorm van donkergrijze flarden. Tegen de middag werd de kleur egaler door het opzetten van dichtere nevel die de neiging had om over te gaan in mist. Ondanks het zonloze weertype was het eigenlijk nog erg zacht voor de tijd van het jaar met temperaturen die 12,3 graden haalden. De temperatuur bleef vrij constant door de bewolking en het was dan ook geen wonder dat de minima van 9,3 graden net voor de wolkeninvasie vanochtend al opgetekend werden. Hoe westelijker, hoe eerder in de nacht dit het geval was daar het bij een koufront horende onheil vanuit deze richting het land is binnengedrongen. Tijdens de avond veranderde er maar weinig en zat er niets anders op dan het neerslagtotaal van 1,5 mm op te tekenen.
te avond.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.