[...]
Waar je (en die van enkele anderen ook) gedachtengang bij mij echter wat schuurt, is dat het soms neigt naar het bekende plaatje van de wortel aan de stok waar het paard / de ezel enz. achteraan loopt te sjokken.
Daarmee bedoel ik dat het goed is als de brongebieden flink zijn afgekoeld en dat het positief is dat het er op hogere niveau's gunstig uitziet voor eventueel winterweer in een later stadium bij ons, maar dat dit alles geen garantie (is gelukkig veelvuldig gezegd door o.a. Sebastiaan, Ruben, enz.) is voor mooie dingen.
Vaak lees je gedurende de winter termen als 'heeft potentie' of 'ziet er gunstig uit op de lange(re) termijn' maar het moet allemaal wel gebeuren.
Het is natuurlijk zo dat er altijd eerst potentie moet zijn in de kaarten vooral de zaak echt serieus begint te worden (nog nooit is het voor gekomen dat modellen op één dag radicaal van een volle WC naar een Scandinavisch hoog of wat dan ook zijn gegaan). Men kan daar op verschillende manieren mee omgaan: Men bekijkt het positief en houdt geen rekening met de randvoorwaarden en gaat louter af op één 500hpa kaart, het zijn zij die vaak tegen de muur lopen maar zo leert men. Of, ben bekijkt of de potentie ondersteunt wordt door de randvoorwaarden en ook meer zoden aan de dijk kan zetten.
Verder mag het ook geen wedstrijd worden, wie gelijk krijgt of hoe vaak men achter de wortel aanloopt. Het voorspel van een winterinval -die misschien nooit komt- geeft mij evenveel mooie en spannende herinneringen dan de winterinval zelf. Het is genieten van een dergelijke "reis", en dergelijke emoties ga ik ook niet onderdrukken. Mijn mening is dan ook dat iedereen kijkt naar de kaarten hoe hij of zij zelf wil. Velen weten echt wel, wat er mis kan gaan. So be it, denk ik dan altijd.
Quote selectie