Uiteraard zijn er in de afgelopen eeuw nog genoeg andere winters geweest die vroeg begonnen, maar al snel hun kruit verschoten, of die juist een late eindsprint in petto hadden. Ook is er een heel legertje winters te vinden die zacht begonnen en eindigden, maar juist halverwege het seizoen een leuke vorstperiode opleverden. Moeten we Postma nu postuum aan de schandpaal nagelen, omdat zijn stelling achteraf bezien totaal niet klopt? Welnee! Deze zeer deskundige meteoroloog wist echt wel waar hij het over had…
Postma bedoelde het anders!
Nee, de doctrine van Postma wordt door menige weerliefhebber en soms zelfs door meer ervaren meteorologen, gewoon onjuist vertaald, waarvan het aangehaalde geval op weerwoord betreffende de winter van 1956, een duidelijk voorbeeld is. Postma bedoelde het echter anders, hetgeen we nu zullen uitleggen.
Er moet in de atmosfeer heel wat gebeuren, wil het in ons land stevig en ook langdurig winteren. En als dat gebeurt, is het in de landen ten oosten, en zelfs ten zuiden van ons, vaak ook flink koud geworden. Aan de andere kant komt het maar weinig voor dat als het langdurig zacht is in ons land, de winter toch spreekwoordelijk ‘op de loer’ ligt. Bij langdurige westelijke tot zuidwestelijke winden wordt de vorst ook gedurende hartje winter geregeld tot in Lapland of tot ten oosten van Moskou verdreven.
Bekijk in dat licht eens de twee laatste weerkaarten die hiernaast zijn geplaatst, en probeer daar eens een temperatuurverloop bij te bedenken, als de enige aanvullende informatie bij deze kaarten is dat ze dateren van begin januari. Op de eerste kaart is het rustig in onze omgeving, zoveel is wel duidelijk. Van ‘bar winterweer’ lijkt echter totaal geen sprake te zijn. De zwakke wind aarzelt uit richtingen tussen noordoost en noordwest en het lijkt niet ondenkbaar dat in deze stroming zachte en vochtige Noordzeelucht met mist en lage bewolking het land opwandelt. Evenmin is het duidelijk of het boven Duitsland, waar het net zo rustig is als bij ons, wél koud is. Als we vertellen dat het hogedrukgebied in de afgelopen dagen langzaam van de Golf van Biskaje naar het noordwesten is gewandeld, dan gooit menige winterliefhebber nu de handdoek in de ring…
In werkelijkheid hoort deze weerkaart bij een der koudste winterdagen in de afgelopen honderd jaar! Wat dacht u van een maximumtemperatuur van -7.7 graden in Vlissingen? Of van zelfs -11.6 graden in Eelde? In de nacht waaruit deze kaart stamt, daalde het kwik in het binnenland hier en daar tot onder de -20 graden. Twee dagen later zou er een Elfstedentocht worden gereden en daarna bleef het nog meer dan een week aanhoudend flink vriezen. De getoonde kaart dateert namelijk van 2 januari 1997.
Ja, en dan die tweede kaart, ook ergens uit begin januari. Tussen een hogedrukbolwerk boven Noordwest-Rusland en een depressie boven de Golf van Biskaje staat er in onze omgeving een bulderende oostelijke wind. Verder naar het zuiden lijkt zachtere lucht aan de flank van een depressie naar het noorden op te rukken, maar er is niet veel fantasie voor nodig om met deze kaart een winters Europa te zien, waarbij er een dooiaanval in de steigers wordt gezet, die boven Midden-Duitsland en de zuidelijke Benelux jammerlijk stukloopt. Zou er in de dagen voorafgaande aan deze weerkaart niet al dagenlang sprake zijn van sneeuw- en ijspret in ons land?
De waarheid is zeer ontnuchterend. De kaart dateert namelijk van 2 januari 2008, toen er in nagenoeg geheel Europa geen kou voorhanden was. Het trieste resultaat was dan ook dat De Bilt slechts een viertal bescheiden vorstnachtjes op rij kreeg, met een laagste minimumtemperatuur van -2.4 graden op 2 januari. Na 4 januari bleef het de rest van de maand geheel vorstloos!
Met deze twee voorbeelden in het achterhoofd kunnen we beredeneren wat Postma écht bedoelde met zijn dogma. Een zogenaamde ‘rustige’ of ‘neutrale’ stroming zal, bij een koude (winterse) voorgeschiedenis leiden tot een aanhoudend koud weerbeeld. Bij een zachte voorgeschiedenis echter, zal diezelfde stroming niet tot winterweer leiden. Zó heeft Postma het hoogst waarschijnlijk bedoeld. Hij wist ongetwijfeld heel goed dat, hoe hard het ook vroor, een opstekende stevige circulatie uit het westen tot zuidwesten een forse en aanhoudende dooi zou gaan veroorzaken. Omgekeerd zou, in een tot dan superzachte winter, een stroming waarmee lucht vanuit de omgeving van Nova Zembla naar ons land zou worden gevoerd, leiden tot een flinke vorstinval. Natúúrlijk wist hij dat, want we zeiden het al, Postma was een zeer kundig meteoroloog…
Bronnen: Meteo Consult, weerwoord.be, KNMI, Corrie/Camathome, www.wetterzentrale.de, www.nlweer.com. Foto voorpagina: Corrie/Camathome
Postma bedoelde het anders!
Nee, de doctrine van Postma wordt door menige weerliefhebber en soms zelfs door meer ervaren meteorologen, gewoon onjuist vertaald, waarvan het aangehaalde geval op weerwoord betreffende de winter van 1956, een duidelijk voorbeeld is. Postma bedoelde het echter anders, hetgeen we nu zullen uitleggen.
Er moet in de atmosfeer heel wat gebeuren, wil het in ons land stevig en ook langdurig winteren. En als dat gebeurt, is het in de landen ten oosten, en zelfs ten zuiden van ons, vaak ook flink koud geworden. Aan de andere kant komt het maar weinig voor dat als het langdurig zacht is in ons land, de winter toch spreekwoordelijk ‘op de loer’ ligt. Bij langdurige westelijke tot zuidwestelijke winden wordt de vorst ook gedurende hartje winter geregeld tot in Lapland of tot ten oosten van Moskou verdreven.
Bekijk in dat licht eens de twee laatste weerkaarten die hiernaast zijn geplaatst, en probeer daar eens een temperatuurverloop bij te bedenken, als de enige aanvullende informatie bij deze kaarten is dat ze dateren van begin januari. Op de eerste kaart is het rustig in onze omgeving, zoveel is wel duidelijk. Van ‘bar winterweer’ lijkt echter totaal geen sprake te zijn. De zwakke wind aarzelt uit richtingen tussen noordoost en noordwest en het lijkt niet ondenkbaar dat in deze stroming zachte en vochtige Noordzeelucht met mist en lage bewolking het land opwandelt. Evenmin is het duidelijk of het boven Duitsland, waar het net zo rustig is als bij ons, wél koud is. Als we vertellen dat het hogedrukgebied in de afgelopen dagen langzaam van de Golf van Biskaje naar het noordwesten is gewandeld, dan gooit menige winterliefhebber nu de handdoek in de ring…
In werkelijkheid hoort deze weerkaart bij een der koudste winterdagen in de afgelopen honderd jaar! Wat dacht u van een maximumtemperatuur van -7.7 graden in Vlissingen? Of van zelfs -11.6 graden in Eelde? In de nacht waaruit deze kaart stamt, daalde het kwik in het binnenland hier en daar tot onder de -20 graden. Twee dagen later zou er een Elfstedentocht worden gereden en daarna bleef het nog meer dan een week aanhoudend flink vriezen. De getoonde kaart dateert namelijk van 2 januari 1997.
Ja, en dan die tweede kaart, ook ergens uit begin januari. Tussen een hogedrukbolwerk boven Noordwest-Rusland en een depressie boven de Golf van Biskaje staat er in onze omgeving een bulderende oostelijke wind. Verder naar het zuiden lijkt zachtere lucht aan de flank van een depressie naar het noorden op te rukken, maar er is niet veel fantasie voor nodig om met deze kaart een winters Europa te zien, waarbij er een dooiaanval in de steigers wordt gezet, die boven Midden-Duitsland en de zuidelijke Benelux jammerlijk stukloopt. Zou er in de dagen voorafgaande aan deze weerkaart niet al dagenlang sprake zijn van sneeuw- en ijspret in ons land?
De waarheid is zeer ontnuchterend. De kaart dateert namelijk van 2 januari 2008, toen er in nagenoeg geheel Europa geen kou voorhanden was. Het trieste resultaat was dan ook dat De Bilt slechts een viertal bescheiden vorstnachtjes op rij kreeg, met een laagste minimumtemperatuur van -2.4 graden op 2 januari. Na 4 januari bleef het de rest van de maand geheel vorstloos!
Met deze twee voorbeelden in het achterhoofd kunnen we beredeneren wat Postma écht bedoelde met zijn dogma. Een zogenaamde ‘rustige’ of ‘neutrale’ stroming zal, bij een koude (winterse) voorgeschiedenis leiden tot een aanhoudend koud weerbeeld. Bij een zachte voorgeschiedenis echter, zal diezelfde stroming niet tot winterweer leiden. Zó heeft Postma het hoogst waarschijnlijk bedoeld. Hij wist ongetwijfeld heel goed dat, hoe hard het ook vroor, een opstekende stevige circulatie uit het westen tot zuidwesten een forse en aanhoudende dooi zou gaan veroorzaken. Omgekeerd zou, in een tot dan superzachte winter, een stroming waarmee lucht vanuit de omgeving van Nova Zembla naar ons land zou worden gevoerd, leiden tot een flinke vorstinval. Natúúrlijk wist hij dat, want we zeiden het al, Postma was een zeer kundig meteoroloog…
Bronnen: Meteo Consult, weerwoord.be, KNMI, Corrie/Camathome, www.wetterzentrale.de, www.nlweer.com. Foto voorpagina: Corrie/Camathome
voor mij is de grote vraag wat moeder Aarde met AGW gaat doen, komt er een correctie?
