Het gooimeer was 1 dikke ijsplaat zonder wakken en dat gaf ons het vertrouwen om s,avonds in het donker naar het midden te lopen met een paar klapstoeltjes en dan gingen we daar zitten om te luisteren naar de werking van het ijs.
Dan hoorde je om de haverklap van die diepe dreunen, het geluid was telkens iets anders, dan ver weg dan dichtbij en af en toe schoot het ook onder ons door wat ik toen best wel een beetje eng vond, maar het ijs was echt heel dik, ik zal dat nooit vergeten, prachtig was dat!
Dan hoorde je om de haverklap van die diepe dreunen, het geluid was telkens iets anders, dan ver weg dan dichtbij en af en toe schoot het ook onder ons door wat ik toen best wel een beetje eng vond, maar het ijs was echt heel dik, ik zal dat nooit vergeten, prachtig was dat!
Maak je alleen druk om dingen die je kan veranderen.
