Vandaag schakelde de zon een paar versnellingen terug, bij het ontwaken vanmorgen werd het Malderse weerstation nog door dichte mistsluiers aan het oog onttrokken, en toen deze in de loop van de voormiddag openbraken waren er reeds hogere Stratocumulus wolkenvelden present die het vlot van de mist overnamen en zo voor een zwaarbewolkt verloop van de rest van de dag zorgden. Het bleef evenwel droog en enkel de ochtenddauw heeft de pluviostand op 0,2 mm gebracht. Er stond wel tamelijk wat wind overdag uit zuidelijke richtingen, tot 18 km/h. Het was wel duidelijk dat we op de grens van de grijzigheid zaten want de zuidelijke einder bleef het grootste deel van de dag van wolken gevrijwaard. Op thermisch gebied was het alles behalve een hoogstandje met temperaturen die vanochtend wegzakten naar -1,4 graden (3,3 op het gras) en overdag door de bewolking niet meer dan 4,2 graden haalden. Op dit moment is het nog steeds 4,1 graden, wat er dus op wijst dat de bewolking er zal in slagen om de vorstgrens de ganse nacht op veilige afstand te houden.
Het weertype dat we vandaag voorgeschoteld kregen vertoonde aanvankelijk inderdaad veel overeenkomst met dat van gisteren: chaotisch bewolkte luchten wisselden elkaar snel af met wat opklaringen ertussen en ook een aantal buitjes. Doch eens de middag voorbij kregen we intensere en meer continue regen te verwerken door de passage van een koufront, gevolgd door een paar opklaringen bij zonsondergang alvorens een back bent - occlusie de hemelsluizen weer openzette. Het neerslagtotaal liep uiteindelijk op tot 3,0 mm en bij dit alles was de aangevoerde lucht weer erg zacht zodat temperaturen tussen 7,2 en 9,7 graden weer perfekt haalbaar werden, zij het dat de opnieuw tot 39 km/h tekeer gaande zuidwestenwind het gevoel van Atlantische zachtheid grotendeels teniet deed. Door de voortdurende nabijheid van depressiekernen viel vandaag overigens ook de lage druk op die steeds rond de 990 hPa schommelde met een dieptepunt van 988,6 hPa maar ondertussen is deze weer langzaam aan het stijgen als aanloop naar een periode van rustiger en stabieler hogedrukweer. Voor langdurig en saai winterweer hoeven we echter niet meer te vrezen, want een uitdiepende depressiekern die komende donderdag via Malderen richting Middellandse zee zal trekken, zal in het tweede deel van de werkweek weer voor de nodige animo zorgen in het weersgebeuren. De temperaturen zullen tijdens de hele periode echter een klein stapje terugzetten.
Een droge ochtendspits was zoals gevreesd niet voor ons weggelegd. Zelfs de zeer vroege vogels werden reeds geconfronteerd met striemende regenvlagen die samen met de krachtige, tot 40,2 km/h uithalende zuidwestenwind voor een klassiek herfstgevoel zorgden. Het regenprogramma werd nog tot een eindje in de voormiddag verdergezet, maar uiteindelijk kwamen we in drogere lucht terecht en begon de hemel vanuit het westen steeds meer blauwe tinten te vertonen. Wat volgde waren mooie opklaringen waarbij de azuurblauwe bovenlucht de overgebleven wolken mooi tot hun recht lieten komen om vereeuwigd te worden door menig weersfotograaf. Echt stabiel was het zaakje nog niet want wat rond de middag begon als kleine Stratus fractus wolkenflarden, groeide tijdens de uren erop uit tot aardige stapelwolken terwijl er in de verte zelfs ijskappen van volwassen buienwolken te zien waren. Deze waren echter niet voor ons bestemd, voor ons was immers reeds een nieuwe regenzone gereserveerd die de bewolking tijdens de late namiddag opnieuw deed toenemen. Een mooie zonsondergang was hiervan het gevolg maar toen de bewolking tijdens de avond verder toenam en omstreeks 19H45 gevolgd werd door verse regen werd het meteen een stuk minder aangenaam. Het neerslagtotaal dat momenteel (20H15) reeds 6,4 mm bereikt heeft, zal de komende uren nog aangelengd worden alvorens het etmaaltotaal te bereiken. De temperaturen liggen daarentegen wellicht reeds vast met 7,6 tot 12,5 graden. Het zal immers niet veel meer afkoelen daar er warmere zeelucht in aantocht is.
Samen met het onweersgeweld dat ons gisteren overdonderde, is er enigzins frissere lucht binnengestroomd waardoor de ochtendminima zich nu ophielden bij 5,6 graden. Niettemin is dit nog steeds vrij zacht voor begin december. Warmere luchtmassa's zijn echter reeds onderweg want op nadering van een warmtefront was er vanochtend veel Altocumulus undulatus bewolking aanwezig die voor een sfeervolle zonsopgang zorgde maar in de loop van de voormiddag verder is gaan toenemen waardoor het weersbeeld steeds somberder ging ogen. Tijdens de voormiddag viel dit nog enigzins mee doordat er nog veel structuur en een aantal opklaringen te zien was tussen de bewolking, maar na de middag werden we uiteindelijk geconfronteerd met een grauwe winterlucht. Letterlijk en figuurlijk bij dit alles zijn echter de temperaturen die 12,6 graden haalden en het daarmee opnieuw zeer goed deden voor de tijd van het jaar (of zeer slecht voor de winterliefhebber). Het warmtefront was niet zo aktief waardoor de neerslag beperkt bleef tot motregen die na zonsondergang weliswaar massaal naar beneden kwam, maar uiteindelijk werd gevolgd door droger weer tijdens de laatste paar uur van het etmaal. Uiteindelijk bleek het warmtefront goed te zijn voor 0,2 mm aan vers hemelwater. De wind was vandaag nog vrij nadrukkelijk aanwezig met snelheden tot 41,8 km/h uit het ZW.
Nog voor het eerste ochtendschemering in het Malderse luchtruim kon doordringen, stond de volgende storing alweer te dringen om ons met haar vochtige produkten te zegenen. Het ging deze keer om een occlusie die de bewolking deed overgaan in Altostratus en Stratus fractus, waarop het al snel ging regenen. Plaatselijk zorgde dit voor gladde toestanden doordat de temperatuur afgelopen nacht nog was gezakt naar 0,7 graden en de bodem er lichtjes bevroren bijlag. De meeste slippertjes kwamen er echter tegen de middag toen de regen overging in sneeuw die korte tijd bleef liggen. Het bleef echter beperkt tot een dekje van hooguit een paar mm want nog geen uur later ging de sneeuw terug over in regen terwijl de temperatuur langzaam begon te stijgen. De bewolking oogde nu erg chaotisch (Altostratus en veel Stratus fractus) en werd voortgejaagd door een erg gure zuid- zuidwestenwind die aanwakkerde tot 57,9 km/h. Hoewel het al snel weer droog werd, bleven er nog geruime tijd laaghangende wolken over waardoor we pas in het tweede deel van de namiddag de post- frontale opklaringen in ontvangst namen. Ze gingen gepaard met diepblauwe luchten afgewisseld met flinke stapelwolken die zich na zonsondergang schitterend aftekenden tegen de vervagende schemeringskleuren. Ze gaven echter aan dat de lucht erg onstabiel was en dit werd later op de avond bevestigd door een reeks felle regenbuien die het weerstatopn overspoelden. Op sommige plaatsen werd ook onweer waargenomen, maar op Malderse bodem bleef het beperkt tot een uitgebreid optreden van de watermaatschappij, waardoor we eindigden met een neerslagtotaal van 4,6 mm. Ondanks het feit dat dit alles bij een koufront hoort waarachter zich polaire zeelucht bevond, zijn de temperaturen naar de avond toe beginnen te stijgen zodat we pas omstreeks 20H de maxima van 6,6 graden bereikten.
We ontwaakten vandaag andermaal onder een kraakheldere sterrenhemel, doch ook deze keer bleven de minima positief met 1,9 graden. Het voelde echter alles behalve gezellig aan door de tot 30,6 km/h aanwakkerende zuidwestenwind, en de grauwe winterlucht waar we de hele tijd tegen aankeken maakte het er niet veel beter op. Inderdaad: de kraakheldere sterrenhemel was een exclusief geschenk voor de vroege vogels die reeds voor dag en dauw uit de veren waren. Er lag immers een occlusiefront op de loer dat kort voor zonsopgang voor een complete weersomslag zorgde met de onvermijdelijke regen erbij. Ondanks de zachte zeelucht warmde het bovendien niet meer verder op dan 5,9 graden. Langzaam maar zeker schoof het front verder op zodat de bewolking na de middag weer wat dunner werd vanuit het noordwesten. Aanvankelijk viel er met tussenpozen nog wat lichte regen, maar uiteindelijk klaarde het helemaal op en eindigden we de daglichtperiode met hooguit wat verspreide Stratocumuluswolkjes. De opklaringen zijn echter maar tijdelijk, want de ragfijne Cirrostratusbewolking die kort voor zonsondergang in het westen verscheen, is reeds de voorbode van een nieuwe regenzone die in elk geval niets tekort lijkt te komen als het op neerslagactiviteit aankomt. Voorlopig kunnen we nog even herademen tijdens deze rustige en lichtbewolkte avond waarin we het neerslagtotaal van 5,4 mm konden aflezen.
De temperatuur is door het binnenstromen van zachtere lucht alleen maar gestegen tijdens het tweede deel van de nacht. Toch voelde het nu pas echt bijtend koud aan door een venijnige zuidenwind die de sneeuw langs alle kanten deed opstuiven en de gevoelstemperaturen flink naar beneden joeg. Er dreven nog wat opklaringen voorbij terwijl de bewolking uit Altostratus, Cirrostratus en Altocumulus lenticularis bestond. Af en toe dwarrelden er vlokjes naar beneden maar het was onmogelijk uit te maken of het opgewaaide sneeuw of echte neerslag uit de naderende depressie was. Na de middag kwam het dan plots tot flinke sneeuwval terwijl de brutale wind verder aanzwol tot 48,3 km/h uit het zuid- zuidwesten. De wind was zo krachtig dat een sneeuwlaag van 10 centimeter op bepaalde plaatsen volledig werd weggeblazen terwijl er op andere plaatsen sneeuwduinen werden gevormd. De sneeuwvlaag duurde hooguit een uurtje waarna het terug droog werd met hooguit nog wat verdwaalde motsneeuw. De zon kwam er even door in de transparante Altostratus bewolking, maar de bewolking werd naarna weer dikker (Stratus fractus) waardoor het meteen grijs, somber en kil werd. Op het einde van de namiddag kregen we een aantal buien te verwerken die het ene moment uit zeer dikke vlokken bestonden, dan weer uit motsneeuw en op andere momenten uit ijsregen. Na zonsondergang kregen we het tweede deel van de neerslagzone over ons heen. Deze zorgde voor matige tot zware sneeuwval die de reeds aanwezige laag met een tweetal centimeter deed aandikken. Wie op een indrukwekkende sneeuwdump rekende kwam echter bedrogen uit want de neerkomende sneeuwvlokken kregen na een uurtje een verdacht geluid en voor we het doorhadden was dit plots regen geworden. Deze hield de rest van de avond aan waarbij hij nog twee keer een kwartiertje overging in smeltende sneeuw bij een verder stijgende temperatuur. Daar waar we in het begin van de nacht nog -7,1 graden maten als minimum, was dit tegen middernacht deze avond reeds +2,0 graden geworden terwijl die twee extra centimeters sneeuw weer werden omgezet in een viertal centimeters verlies door smelt. De regenvlagen waren op sommige momenten zo intens dat het al een wonder mag heten dat er geen onweer bij was. Het meetbare deel van de eerst nog aanvriezende neerslag bedroeg tegen middernacht reeds 0,4 mm.
We vonden onszelf vanochtend terug onder een gesloten wolkendek dat vooral uit Altostratus, Stratus fractus en Cumulus congestus bestond. Op de satelliet- en radarbeelden zagen we een pittig koufront ten zuiden vn onze landsgrenzen voorbijtrekken. Voor diens neerslag hoefden we in Malderen niet te vrezen en het grootste deel van de dag verliep droog, vrij winderig (tot 35,4 km/h uit west- zuidwestelijke richtingen) en tamelijk zacht (maxima van 10,0 graden). De opklaringen achter het front bereikten ons tegen de avond en resulteerden in een bliksemsnelle afkoeling waardoor de minima opnieuw 's avonds pas bereikt werden met 4,2 graden. Boven Nederland wemelde het ondertussen van de buien waar onweer, hagel en natte sneeuw op zat, en één van die buien kon ons in de late avond nog bereiken met een neerslagtotaal van 1,8 mm als gevolg.
We vlogen er vanochtend al snel in met nieuwe buien die nog voor zonsopgang het weerstation belaagden. Toch hing er een zeker lentegevoel en daar zitten de relatief zachte ochtendtemperaturen voor iets tussen. Na de reeks waterkoude en gure dagen voelde die zes graden bij relatief weinig wind lentezacht aan. Ook het uitzicht op de opklaringen terwijl het boven ons zachtjes regende deed sterk denken aan een zomers buitje dat een periode van mooi en warm weer eventjes onderbrak. Doch plots viel onze blik op de kale vegetatie en had de computer de nieuwe reeks weerkaarten gedownloaded die er een heel stuk minder zomers uitzagen. Een koufront was immers reeds op weg naar het zuiden waarachter opnieuw polaire luchtmassa's klaarlagen. De eerdergenoemde buien waren er een gevolg van en we zagen de buienactiviteit geleidelijk toenemen naarmate de troglijn dichterbijkwam. Toch zouden we deze in Malderen nooit in volle glorie kunnen aanschouwen, want het ding zwaaide uit over Nederland en kwam niet verder dan ergens halverwege de noorderkempen. Doordat de zuidwaartse progressie stopte, nam de activiteit af en was het vooral het zuidoosten van Nederland dat de volle laag kreeg met een paar ontladingen er bovenop. Voor de buienlijn uit ontstond een vore waarop nieuwe buien ontstonden die wel tot in Malderen wisten door te dringen. Weliswaar niet zo actief als de buien die in Nederland huishielden, maar het was toch al een mooie pleister op de wonden van de verstokte onweersliefhebbers in en rond Malderen. Vooral het uitzicht op de statige aambeelden van de Cumulonimbuswolken zorgde voor een mooie afsluiter van zowel de dag als de zachte episode die we net achter de rug hebben. Langzaam maar zeker zette zich tijdens de avond een afkoeling in zonder dat het al echt koud werd: de temperatuur zakte naar 2,6 graden tegenover de 5,9 graden die we overdag nog haalden. De wind die overdag nog 33,8 km/h uit het west- zuidwesten haalde viel weg en er vielen nog een paar druppels die het neerslagtotaal aanvulden tot 2,0 mm.
Hoewel de meeste mensen het niet zullen waarderen, is de sombere weersvoorspelling voor vandaag eens een keertje wel uitgekomen. De zonsopgang werd volledig overschaduwd door de wolkenopgang waardoor we het daglicht in een sombere, kille wereld zagen terugkeren. Door de bewolking is de afkoeling beperkt gebleven al is het bij minima van 2,4 graden toch nog minstens tot plaatselijke grondvorst gekomen. We kregen te maken met Stratusbewolking waarin heel vaag de contouren van castellanusbewolking te zien was, een aanwijzing dat de lucht tot op zekere hoogte onstabiel was. Op de satellietbeelden was inderdaad te zien hoe een zwak koufrontje langzaam over de Lage Landen zuidwaarts trok. Halverwege de voormiddag leek het tij weer te keren en ontstonden er gaatjes in het sombere wolkendek en het is zelfs niet uitgesloten dat plaatselijk een lichtflits van de zon werd waargenomen. Hoe dan ook, na de middag nam de bewolking weer toe en waren we weer vertrokken voor een sombere episode waarbij het zelfs tot lichte regen of motregen kwam. Dit leverde uiteindelijk een neerslagtotaal van 0,9 mm op terwijl de maxima het bij 8,1 graden voor gezien hielden. Na zonsondergang bleef het nog een uurtje verder motregenen maar dan sloeg het weer opeens 180 graden om en dreven er brede opklaringen binnen vanuit het westen. in het oranje schijnsel van de straatlampen was nog wat Altocumulus lenticularis bewolking te zien en daarna zagen we alleen maar een fonkelende sterrenhemel al begon er na verloop van tijd wat Cirrus en Cirrostratus bewolking binnente drijven vanuit het westen. Het was opvallend stil en rustig en daardoor zouden maar weinig mensen vermoeden dat die sluierwolken de voorbode waren van een pittige winterstorm als het weerbericht niet was uitgevonden. Voor komende nacht hoeven we ons daar echter nog geen zorgen over te maken al zal de aantrekkende stroming er wel voor zorgen dat de luchtlagen gemengd worden en het dus wellicht niet meer tot nachtvorst komt.
Tijdens de nacht is het kwik net onder het vriespunt blijven schommelen waarbij de gevoelstemperatuur echter geleidelijk opliep door het wegvallen van de wind. Tegen de ochtend was het weer rustig en hing er een doodse stilte die af en toe werd doorbroken door het blubbergeluid van een exotische plant die in elkaar zonk. De kleinere plassen en wateroppervlakken waren van een dun ijslaagje voorzien al werd er geen rijp gevormd zodat het er ondanks alles (inclusief de minima van -1,2 graden) zeker niet winters uitzag toen we het daglicht zagen weerkeren. Overdag hadden we weer ons vertrouwde Stratusdekentje over ons hangen en zagen we maar heel weinig veranderen buiten de toevoeging van daglicht aan onze troosteloze leefwereld. De maxima verschilden nauwelijks van de minima waardoor we met 1,5 graden maar nipt aan een ijsdag ontsnapt zijn. Tegen de avond veranderde er buiten het intreden van de duisternis nog steeds niets en restte ons alleen nog het neerslagtotaal van 0,0 mm op te tekenen.
iten.
ze ... ...
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.