Na opnieuw in grijze omstandigheden van start te zijn gegaan, vond er opeens een spectaculaire weersverandering plaats: er verschenen namelijk kleine gaatjes in het wolkendek die in de loop van de voormiddag groter werden en op een gegeven moment was ze daar weer: de zon! Deze keer was het voor langere tijd want de hemel trok volledig open en het grootste deel van de namiddag vond onder heldere omstandigheden plaats waarin de zon het zaakje aardig kon opvrolijken. Tegen de avond konden we weer genieten van een mooie zonsondergang. Het werd redelijk zacht vandaag met 9,4 graden, maar een zekere hoeveelheid tuineffekt zal hierbij ook zijn duit in het zakje hebben gedaan. De minima moeten nog komen vermits het onder de open hemel snel afkoelt. Een oostelijk briesje tot maximaal 10 km/h streek over het Malderse weerstation terwijl het de ganse dag droog bleef. De komende nacht dreigt er weer gevaar voor nieuwe nachtvorst.
Nadat de naderende depressie de weerkaarten dagenlang voor het lapje hield, besloot hij om de Lage Landen links te laten liggen waardoor we alsnog van een erg mooie winterdag konden genieten te Malderen. Aan bewolking was er in het eerste deel van de voormiddag echter geen gebrek, er waren zelfs nog een paar nachtelijke regenbuitjes aktief die het neerslagtotaal voor vandaag wisten op te vijzelen naar 0,4 mm, maar geleidelijk werd het wolkendek in stukken gescheurd terwijl vanuit het noorden steeds bredere opklaringen naderbij kwamen en de wind zich in noordoostelijke tot noordelijke richting ging nestelen, hierbij maximaal 16 km/h halend. Op thermisch gebied hebben we een kleine achterugtgang gemaakt, de temperaturen schommelden nu tussen 1,4 en 7,9 graden waarbij vooral de ochtendtemperatuur een stukje lager lag. De noordelijke tot noordoostelijke stroming zat hier natuurlijk voor iets tussen. De komende dagen zal het erg rustig blijven door het naderbijkomen van een nieuw hogedrukgebied maar doordat deze steeds ten westen van ons zal blijven zullen met een noordelijke stroming veel bewolking en restanten van uitgemergelde regenzones aangevoerd worden. Het hogedrukgebied zou na het weekend tijdelijk terugwijken in westelijke richting waardoor we met wat geluk nog een paar leuke buien kunnen meepikken waarbij hagel en natte sneeuw niet uitgesloten zijn.
Tot grote opluchting van veel Balinese tuinierders is er tijdens de nachtelijke uurtjes alsnog een stortbui tot in Manggis kunnen doordringen. Onweer was er niet bij, maar het voor velen belangrijkste had ie wel aan boord: regen. Het natte goedje druiste met momenten aan een behoorlijk tempo naar beneden en de buien hielden vrij lang aan. Bij het eerste ochtendgloren was de rust echter weergekeerd en getuigden de talloze plassen en wat resterende Cirrusbewolking nog van wat zich hier afgelopen nacht heeft afgespeeld. De krachtige tropenzon deed het vocht snel verdampen en evenlater werd het weer zichtbaar in de vorm van stapelwolken die zich boven Bali en haar buureilanden ontwikkelden. De stapelwolken deden verwoede pogingen om verder uit te groeien, maar het mocht niet baten: het bleef de ganse dag droog. Hun afmetingen waren niettemin indrukkwekkend te noemen, zeker tijdens hun hoogtepunt omstreeks 17H. Boven de bergen moet er niettemin een aardige plens regen zijn gevallen. De zon zakte later weg in de bergen en de stapelwolken deden het zelfde. Koelere aflandige wind in combinatie met het warme zeewater zorgden ervoor dat zich boven water tijdens de avond nieuwe buien ontwikkelden en omstreeks 20H bereikten enkelen hiervan het onweersstadium waardoor de zuidwestelijke en noordoostelijke hemel af en toe oplichtten door bliksemflitsen. Geen van de buien slaagden er echter in om het hotel te bereiken. De aflandige wind daarentegen werd vooral omstreeks 21H goed voelbaar in de vorm van een aangename bries.
Voor degenen die er vroeg bij waren, was er nog wat zon weggelegd. Nadien ging de hemel alsnel betrekken met Cirrostratus en Altostratus. De eerste regendruppels waren kort na de middag een feit en het waren zeker niet de laatste. De regenzone was erg pittig en bestond uit een warmtefront dat kort daarna gevolgd werd door een koufront, wat zich vertaalde in een periode van continue regen in de namiddag die tijdens de avond overging in erg pittige buien. Naast de regen waren er ook flinke rukwinden die vooral op en vlak achter het koufront erg stevig uit de hoek kwamen met snelheden tot 69 km/h uit het zuidwesten. Het koufront was wat verder op de oceaan onderhevig aan cyclogenese waardoor we amper een uurtje nadat het ophield met regenen, er opnieuw mee kennis konden maken als warmtefront. Dit ging gepaard met een periode van motregen later op de avond en een stijgende temperatuur die er in resulteerd dat de maxima voor dit etmaal momenteel nog niet bereikt zijn. De temperatuur die vanochtend op 4,4 graden uitkwam, zat omstreeks 22H reeds aan 7,9 graden en is nog steeds stijgende. Het neerslagtotaal is ondertussen wel gestagneerd op 5,0 mm vermits de motregen reeds is opgehouden.
De opklaringen hebben het nog tot in de vroege ochtend volgehouden waardoor de temperatuur op een erg frisse -1,6 graden uitkwam. Vervolgens was er echter geen ontkomen aan: vanuit het noordwesten kwamen mistvelden en laaghangende Stratusbewolking opzetten die meteen paal en perk stelden aan de heldere episode die we achter de rug hebben. Bij het aanbreken van de dageraad zaten we weer netjes weggestopt onder onze vertrouwde grijze winterlucht terwijl de zon nergens meer te bekennen viel. De negatieve temperaturen zorgden tijdelijk voor mooie wintertafereeltjes in de vorm van een witberijpte omgeving. Het gebied van laaghangende wolken en mist had duidelijk moeite om verder dan halverwege het land op te rukken waardoor de oostelijke helft van Vlaanderen nog een paar zonne- uurtjes heeft kunnen kloppen. Brussel leek letterlijk een randgeval te zijn, waar de voormiddag grijs verliep, maar tegen de middag opnieuw opklaringen verschenen. De resterende Stratusbewolking zorgde in combinatie met de invallende zonnestralen voor zeer dramatisch ogende, surrealistische contrasten en uitzichten. Na de middag trok de bewolking verder landinwaarts waardoor we opnieuw onder een egaalgrijze hemel terecht kwamen. Te Malderen is het wellicht niet eens tot opklaringen gekomen, en bleef de temperatuur flink achter met maximaal 1,6 graden. Door de zwakke zuidwestenwind, die hooguit 17,7 km/h haalde, bleef het erg nevelig, al werd er geen nieuwe mist meer gevormd. Later op de avond leek het wolkendek wat dunner te worden waardoor de maansikkel met momenten vaag zichtbaar werd. Het koelde er enigszins door af, al leek enkel de bodem in aanmerking te komen voor een fijn laagje ijskristallen bij een nog lichtjes positieve luchttemperatuur. Het neerslagtotaal van deze rustige dag bleef logischerwijs beperkt tot 0,0 mm.
Nieuwe opklaringen zorgden vandaag voor een veelbelovende start, al vielen er af en toe nog wat lichte buien. De bewolking bestond uit een mix van Stratocumulus undulatus en Stratocumulus castellanus, wat een onstabiele atmosfeer verraadde. De eerdergenoemde buien waren er dan ook niet voor niets, en ze werden gevolgd door nog meer buien die vooral rond de middag plaatselijk flink uithaalden. Dit ging gepaard met een westelijke wind die aanwakkerde tot 29,0 km/h. Dankzij de toenaderingspogingen van een warmtefront warmden de bovenluchten tijdens de namiddag op, wat resulteerde in stabieler en droger weer. De buien hielden het voor gezien en de bewolking bestond uit Cumulus, Stratocumulus en in het westen Cirrostratus van het eerdergenoemde front. Na de bijzonder fraaie zonsondergang zorgde geleidelijk toenemende bewolking voor een tragere afkoeling, al was het vandaag al een beetje frisser / minder heet bij temperaturen die zich tussen 5,0 en 9,2 graden ophielden. Het bleef echter droog en het neerslagtotaal van 5,0 mm uit de buien en het koufront werd dus niet meer verder aangevuld.
Door toedoen van een net ten zuiden van ons voorbijtrekkende depressie kregen we vandaag opnieuw te maken met overvloedige bewolking. Het werd een uiterst sombere, duistere (frontale bewolking boven de reeds aanwezige Stratuslaag) en saaie winterdag waarbij een doodse stilte neerdaalde over het verkilde en spookachtige landschap. Het 'interessante' weer was nochtans maar enkele tientallen kilometers van ons verwijderd want de eerdergenoemde depressie had natuurlijk ook de nodige neerslag bij zich. Dit bleek aan de noordzijde van de kern sneeuw te zijn die in Wallonië en het noorden van Frankrijk voor tien centimeter en meer van het witte goedje zorgde. Er werd iets zachtere lucht aangevoerd via een noordelijk briesje tot 20,9 km/h, maar de temperaturen bleven aan de lage kant met 0,1 graden als maximumwaarde. Alsof de weergoden het bloed (voor zover we er nog wat van overhebben) vanonder onze nagels wilden halen klaarde het opnieuw op na zonsondergang waardoor we niets hadden aan de heldere lucht die nu boven Malderen hing. Tenzij dan als winterliefhebber misschien, want het kwik dook meteen weg naar -2,6 graden wat ook de minimumtemperatuur voor vandaag werd. Maar uiteindelijk moesten ook zij (warm) water bij de wijn doen want de naar het noordwesten draaiende stroming deed het kwik later op de avond weer stijgen ondanks de brede opklaringen. De aangevoerde lucht werd geleidelijk vochtiger en zal morgen wellicht voor een reeks buien zorgen al konden we vandaag nog met een neerslagtotaal van 0,0 mm afsluiten.
Vandaag stond in het teken van een zware stormdepressie die al enkele dagen op het menu stond. De zwaarste klappen zouden in Schotland vallen, maar ook in België en vooral Nederland was het flink raak. Voor het zover was, konden we nog even op adem komen bij een rustig weertype met een paar opklaringen waarin het afgelopen nacht nog redelijk afkoelde met minima van 3,0 graden tot gevolg. Overdag waren er meer wolken die eerst uit Stratocumulus, Stratus en Stratus fractus bestonden, en later plaats maakten voor Cirrostratus, Altostratus en Altocumulus lenticularis als aanloop naar het warmtefront dat toen arriveerde. De Altostratus tekende zich scherp af aan de westelijke horizon en met de donkere Altocumuli ervoor zorgde dit voor een erg dramatisch uitzicht. Ondertussen begon de wind aan te trekken en later volgde er wat lichte regen die echter niet meetbaar was. Tegen de avond zaten we in de warme sector en ging de temperatuur opeens pijlsnel de hoogte in met vlak voor het koufront omstreeks 21H maxima van 11,8 graden tegenover 7 tot 8 graden overdag. De temperatuur daalde nadien een graadje, en de wind spande geleidelijk verder aan als aanloop naar een krachtige buienlijn (onderdeel van het split- koufront) die zich reeds mooi aftekende op de radar. Deze zal ons echter niet meer voor middernacht breiken en de buien aan de voorzijde ervan stelden niet bijster veel voor. De regendruppels verdampten meteen door de vlagerige wind die kort voor middernacht 61,2 km/h uit het zuidwesten haalde en we konden aldus 0,0 mm bijschrijven voor vandaag.
Na het 'vuile' dooiweer van gisteren werden we vandaag alsnog verwelkomd door mooi en zonnig winterweer in een stijfbevroren en berijpte omgeving. Het kwik kwam uit op -2,3 graden en hoewel dat aan de frisse kant is, was het nog een heel verschil met het oosten en midden van Nederland waar minima tussen -10 en -15 graden voorkwamen. Natuurlijk zat het dikke sneeuwdek ginder er voor iets tussen, maar in elk geval voelde het al snel aangenaam aan in de krachtige zon en de zwakke tot onbestaande wind. Vooral na de middag dreven er een paar sluierwolkjes binnen en zagen we dat de condensatiestrepen van vliegtuigen niet langer oplosten. Dit waren de voorboden van een regenzone die voorlopig een einde zal maken aan het nog jonge winterprikje. Halverwege de namiddag leek het trouwens ook al eventjes lente toen het kwik boven het vriespunt uitkwam met 4,6 graden. Negatieve dauwpunten en het feit dat deze waarde deels door het tuineffect werd veroorzaakt zorgden er echter voor dat de sneeuwresten en diepvries- chocoladepudding probleemloos het einde van de dag haalden. Toen het reeds donker was, konden we toekijken hoe de sterren één voor één leken uit te doven, en dit was natuurlijk het werk van de regenzone die de eerste wolkenvelden liet binnendrijven. Het was echter de noordoosten wind die met de hoofdrol ging lopen door ermee te gaan vliegen met snelheden tot 22,5 km/h. Dit zorgde bij de ondertussen naar 0,7 graden gezakte temperatuur voor zeer gure en onaangename toestanden voor wie vanavond een vroege kerstmarkt of andere buitenactiviteiten wilde doen. Dat de temperatuur daarna steeg naar 0,9 graden veranderde maar weinig aan de onderkoelde en gure toestanden en dan hebben we het nog niet over de ijzel gehad die ondertussen reeds een deel van Nederland in haar glibberige greep had. In Malderen bleef het niettemin droog en konden we de dag alsnog afsluiten met een dagtotaal van 0,0 mm.
We bevonden ons vanochtend volop in de subtropische zeelucht bij temperaturen die niet beneden 6,4 graden zijn gezakt. Een heel verschil met warme vakantie-oorden als Spanje en Portugal waar het plaatselijk tot strenge vorst kwam in volstrekt winterse condities. Ook op zeeniveau was het daar op veel plaatsen bijna tien graden kouder dan op hetzelfde moment in Malderen. De bewolking bestond uit Stratocumulusvelden die er onschuldig uitzagen maar het uiteindelijk toch voor elkaar kregen om er nog een hele reeks buien uit te persen. Deze buien waren echter zo licht dat het ondanks hun grote aantal erg meeviel met de neerslagtotalen die niet meer dan 0,2 mm bedroegen. Na de middag werd de atmosfeer een stuk stabieler en bleef het gewoon droog onder dezelfde Stratocumulusvelden waar later wat Cirrusbewolking boven zichtbaar werd. We kregen ook regelmatig de zon te zien en het deed zelfs een beetje aan lente denken bij boterzachte maxima van 10,8 graden. Er volgde een rustige, droge en zachte avond waarbij we ons morgenochtend opnieuw aan erg hoge minima voor de tijd van het jaar kunnen verwachten.
maandag, 8 december 2014
Ondanks de wind die de luchtlagen gisterenavond goed gemengd hield, is het tijdens de nacht nog stevig afgekoeld tot 0,8 graden. Aan de grond en op daken of auto's leverde dit flink wat rijp op die prachtig opgloeide in het licht van de felle, volle maan. Daarna kwamen we in buienlucht terecht en smolt al het ijs al snel weer af door het binnenstromen van vochtige zeelucht met een aantrekkende noordwestenwind. Samen met een vleug zonneschijn deed het een beetje aan lente denken (zeker achter glas) en het kwik bereikte nog 5,7 graden rond de middag. Wie buienlucht zegt, zegt ook buien, maar als je daarbij Londerzeel zegt, blijft het droog want daar bevond men zich naar goede gewoonte in de schaduw van Engeland zodat er slechts wat wolkenveldjes binnendreven. Deze bestonden uit Cumulus en Stratocumulus, en om buien te zien moesten we afzakken naar het noorden van Frankrijk of het noorden van Nederland waar men volop werd getroffen door de ene bui na de andere. Er zat ook hagel bij en plaatselijk kwam het tot een donderslag. Toch hielden we het ook in Londerzeel niet de hele dag droog, want een deel van de buien ging zich langs een troglijntje schikken zodat het daar ook tot wat gedruppel kwam. Dit ging ook gepaard met het binnendrijven van tot een aaneengesloten laag samengeklonterde buienwolken zodat we tegen een sombere regenlucht aankeken (Nimbostratus). De camera's en smartphones mochten dus in de kast/broekzak blijven daar er van de fraaie buienlandschappen niet veel in huis kwam. Naar de avond toe werd het wat interessanter toen het vanuit het westen opeens opklaarde en we die fraaie buienluchten dan toch nog te zien kregen. Maar toen was het reeds zo goed als donker en moesten we op de maan wachten om wat meer van die luchten te zien te krijgen. Deze was gelukkig nog halfvol en in haar bleke schijnsel zagen we flink uitgegroeide Stratocumulus castellanus velden met Altocumulus en Cumulus ertussen voorbijdrijven. Een deel van die castellanustorentjes groeide uit tot buien, en in Malderen zorgde dit vooral voor hagel. Er passeerden een vijftal van deze buien de revue, maar het aantal hagelbolletjes was steeds op twee of drie handen te tellen. Veel voegde dit dus niet toe aan het neerslagtotaal van ongeveer 0,5 mm ook al waren sommige bolletjes nog erg dik. Na 21H bleef het droog en begon de omgeving reeds de eerste witte plekken van rijp en ander opvriezend vocht te vertonen in de snel afkoelende lucht.
Het is tijdens de nacht weer helemaal opgeklaard, maar een doorstaand zuidwestelijk briesje zorgde ervoor dat het niet verder dan tot 7,6 graden is afgekoeld. de bewolking bevond zich nu weer ten westen van ons, en bestond uit een scherp afgetekende muur van Cirrostratus bewolking waaronder Altocumulus lenticularis banden hingen. In het oosten was tijdelijk ook nog wat Stratocumulus bewolking te zien al trok deze geleidelijk weg naarmate de oprukkende Cirrostratusmuur meer van betekenis werd. Deze hoorde bij een koufront, en de bewolking had na een paar uur reeds de helft van het luchtruim ingenomen. Eens ze boven ons hing zag het er niet meer zo indrukwekkend uit als de steile wolkenmuur waar we vanochtend tegenaan keken, maar dat wilde niet zeggen dat we ze nu moesten verwaarlozen. Na de middag kwam er immers al snel dikke Stratocumulus opzetten terwijl de bewolking daarboven snel weer overging in Altostratus nadat het eerst nog eventjes weer leek op te klaren. Er volgde matige regen vanuit het westen die opvallend lang aanhield. Het bleef tot laat in de avond doorregenen terwijl er ook geleidelijk koelere lucht binnenstroomde met het front. Desondanks haalden we toch nog maxima van 13,3 graden. Door de tegenvallende intensiteit van de regen is het dagtotaal beperkt gebleven tot 1,7 mm.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.