Nadat we een met hagel en regenbuien beladen nacht getrotseerd hadden, volgen deze voormiddag een paar flinke sneeuwbuien, afgewisseld met fraaie wolkenlandschappen in de heldere poollucht. De buien waren aanvankelijk vrij intens en bleven bestaan uit een mengeling van 80% sneeuw en 20% regen of hagel terwijl er rond de middag zelfs een drietal donderslagen weergalmden boven het Malderse grondgebied, doch na de middag leek het zaakje hierboven te stabiliseren en kregen we minder buien terwijl de nadruk werd gelegd op opklaringen en zon. Droog bleef het echter niet want er passeerden nog enkele zwakke buitjes. Met de talloze sneeuwvlokjes die naar beneden dwarrelden hoeft het natuurlijk geen betoog dat de aangevoerde lucht een stuk kouder is en dat vertaalde zich natuurlijk in de temperaturen die hooguit 4,7 graden haalden, wat bij een tot 40 km/h tekeergaande westenwind niet meteen comfortabel aanvoelde. Het feit dat de temperatuur ook niet beneden 0,8 graden daalde maakte het voor de sneeuw dan weer een onmogelijke opgave om een degelijke laag te vormen al was er tijdens de zwaarste buien wel een witte waas op velden en daken waarneembaar. Uiteindelijk was dit alles goed voor 4,0 mm neerslag, een totaal dat de komende 24 uur nog kan aangevuld worden met een aantal zwakke buitjes die ook morgenvoormiddag aktief zullen zijn, maar na de middag bestaat er een redelijke kans dat we het in Malderen droog houden. Fris blijft het wel en onder de opklaringen zal het komende nacht wellicht tot algemene vorst komen
(Indonesië)Vandaag bestaat het programma uit de beklimming van de Mt. Agung vulkaan waarvan de top voor zonsopgang moet bereikt worden. De nachtelijke beklimming wordt meteen in een aparte sfeer ondergedompeld dankzij de aanwezigheid van een erg aktief onweerscomplex boven zee dat ons de ganse nacht op bliksemflitsen en gerommel trakteert. We bereiken de top drie uur te laat en zien halverwege de beklimming hoe de onweders met het oranje ochtendlicht worden ingekleurd. De zon wordt pas een uur na zonsopgang zichtbaar doordat er flinke stapelwolken in de weg hangen en na een poosje is de zon krachtig genoeg om het nachtelijke stromingspatroon om te draaien waardoor de onweders boven zee in elkaar storten; de bewolking meteen de bergflank opstormt en ons in een dichte mist opslokt. Af en toe trekt de mist op en worden er geweldige stapelwolken met oogverblindende schoonheid zichtbaar, en hieruit weerklinken na een tijdje de eerste donderslagen. Het onweer blijft echter aan de andere kant van de vulkaan hangen waardoor we er met een paar lichte tot matige regenbuitjes tijdens de afdaling vanafkomen. De mist domineert echter het leeuwendeel van de afdaling en het gedruppel van de vegetatie in de nevelwouden maakt er alsnog een kletsnatte bedoening van. Het onweer dooft na een paar uur uit, geeft na een tijdje inaktiviteit nog een laatste ademstoot met een paar donderslagen en laat het vervolgens definitief afweten. Later in Ubud blijkt het omstreeks 16H licht te regenen maar ook hier wordt het vrij snel weer droog. In de verte valt af en toe nog een bliksemflits te ontwaren.
Na een erg frisse nacht waarbij de temperaturen opnieuw naar een ijzige -2,6 graden daalden, kwamen er zodra de eerste schemering aanbrak, opeens wolkenvelden opzetten waardoor het eventjes een grijze, zonloze dag dreeg te worden. De bewolking ging inderdaad over in een gesloten Stratusmassa, maar dit bleek slechts voor korte tijd het geval te zijn. De bewolking veranderde namelijk in een met gaatjes doorzeefde Stratocumuluslaag, waar de zon zich nog met regelmaat kon doorheen wringen. Voor de rest van de dag kregen we een afwisseling van Stratocumulusvelden en wat bredere opklaringen tussendoor, doch kort voor zonsondergang leek de bewolking zich definitief terug te trekken waardoor we alsnog een heldere avond kregen. Er stond ook aardig wat wind uit het oosten die snelheden tot 27,4 km/h bereikte en tijdens de avond niet meteen ging liggen. Dit verklaart wellicht waarom de temperatuur ondanks de heldere hemel slechts heel langzaam daalde tijdens het verstrijken van de avond. De maxima bleven ondanks de opklaringen overdag echter eveneens zeer laag met 1,2 graden. Ondanks de wolken daarentegen bleef dit net als gisteren een droge dag.
Warmere luchtmassa's deden vandaag verwoede pogingen om Malderen te heroveren, waardoor we opnieuw veel bewolking te verwerken kregen. By minima van 0,4 graden bleek het gevreesde ijzelgevaar beperkt te zijn tot hooguit een paar gladde plekken op secundaire wegen terwijl de neerslag uit gewone regen bestond. Op de satellietbeelden tekenden zich twee neerslagszones af waarvan de eerste het kort voor zonsopgang lichtjes deed regenen en de tweede zich rond de middag om ons ging bekommeren. Dit leverde uiteindelijk een eerder beperkt neerslagtotaal op van 0,8 mm toen het in de namiddag weer droger werd. Hoewel het er op de weerkaarten tamelijk complex uitzag, was er vanop de begane grond weinig van te merken. Egaal grijs zonder regen en egaal grijs met regen zijn de enige weertypes die we vandaag konden onderscheiden. Pas na zonsondergang kwam er verandering in toen er plots dichte mist kwam opzetten en er even later opeens mooie opklaringen vanuit het zuidwesten kwamen binnengedreven. Daaronder ontwikkelden zich opnieuw mistbanken wat een prachtig uitzicht opleverde in de zachte kleuren van het vervagende schemerlicht. Samen met de opklaringen drongen er nog een paar buitjes Vlaanderen in, maar dit leverde slecht wat verdwaalde druppeltjes op te Malderen. Nevelslieren en laaghangende bewolking maakten vervolgens hun intrede waardoor zowat het ganse land opnieuw door een somber wolkendek werd opgeslokt. De temperatuur daalde nauwelijks door de bewolking, maar veel hoger dan 4,8 graden is hij al evenmin geraakt om dezelfde redenen. Andere elementen die deze dag kenmerkten waren een west- zuidwestelijk briesje tot 17,7 km/h en vooral vochtige kilte.
De dag begon somber, grijs en waterkoud bij temperaturen die naar -1,9 graden zijn weggedoken. Het was vooral de zuidwestenwind die er met haar snelheden tot 29,0 km/h met glans in slaagde om er een buitengewoon gure winterdag van te maken. De grootste blikvanger was dan weer de sneeuw, die begon als wat onschuldige motsneeuw maar geleidelijk overging in steeds zwaardere sneeuwval met dikkere vlokken. Bij het vallen van de avond werd het weer droog en kwamen we in iets zachtere lucht terecht aan de achterzijde van het front. Dit zorgde voor een temperatuursstijging naar -0,2 graden bij een overwegend westelijk briesje. Het front werd door het zuidoostwaarts trekken van een lagedrukkern boven België echter weer naar het noordwesten getrokken zodat het even later opnieuw begon te sneeuwen vanuit het oosten. De wind draaide eveneens plotseling naar het oosten en samen met de nieuwe sneeuw werd er geleidelijk weer koudere lucht aangevoerd. De neerslagzone zwakte echter af zodat de sneeuwval tegen middernacht afnam en we het ergste (op gebied van neerslag tenminste) reeds achter de rug hadden. Het neerslagtotaal is onbekend, maar het sneeuwdek was aangegroeid tot ongeveer 10 centimeter.
Terwijl grote delen van de Lage Landen bedolven werden onder een sneeuwdek van om en bij de 10 centimeter, bleken de postfrontale buien niet erg tuk te zijn op Malderen. Tijdens de vroege ochtend trok er nog een buienlijntje over dat voor een tweetal centimeter extra sneeuw zorgde terwijl het in Brussel zo goed als droog bleef. Het buienlijntje zorgde tijdelijk voor een tot 22,5 km/h aanwakkerende westenwind die er later voor zorgde dat er drogere lucht uit de Britse Eilanden werd aangevoerd. De bewolking, die de minima op peil hield (een drietal graden onder het vriespunt tegenover -12 in het oosten van Nederland), trok weg en er volgde een zonnig, rustig maar erg koud weertype. De hemel kleurde hierbij diepblauw terwijl de zuidoostelijke helft van het luchtruim met een scherp begrensde band van Altostratus translucidus bewolking was bedekt. Dit hoorde nog bij het wegtrekkende koufront terwijl er heel ver in het noordwesten wat Cumulonimbi te zien waren, afkomstig van de eerdergenoemde postfrontale buitjes. Het ernstig verzwakte decemberzonnetje kon het kwik met veel moeite nog opkrikken naar 0,7 graden, maar daarna viel het als een baksteen de dieperik in en noteerden we dus 's avonds pas de uiteindelijke minima van -4,1 graden. Wat er van de sneeuw afsmolt, leverde een dagtotaal van 2,6 mm op.
Vanochtend was Malderen nog steeds onder een twee tot drietal centimeter sneeuw bedekt. De eerste sneeuwmannen waren reeds gebouwd en een vrolijk winterzonnetje maakte haar opwachting. Stapelwolken, Stratocumulusvelden en Cirrus densus wisselden elkaar af waarvan deze laatsten bij buiengebiedjes hoorden die ons echter niet konden bereiken. We kregen slechts schampschoten mee die wat hagel of natte sneeuw opleverden al bleef het sneeuwdek door de dag heen goed stand houden door de negatieve dauwpunten. De temperaturen schommelden tussen 1,2 en 6,8 graden in de hut en de wind was overwegend zwak met snelheden tot 25,7 km/h uit westelijke richtingen. Het gedeelte van de neerslag dat smolt was goed voor 11,0 mm en we gingen een droge, rustige avond in bij temperaturen die net boven het vriespunt schommelden.
We kregen na de onstabiele inzet gisterenavond vandaag met een erg buiig weertype te maken waarbij de buienwolken de neiging hadden om een front te vormen. Wie daaronder terecht kwam, kreeg met continue regenval te maken terwijl er ook uitgestrekte gebieden met laaghangende bewolking waren alsook opklaringen. Malderen kreeg met alle drie deze weertypes te maken waarbij het vooral tijdens de voormiddag regende en in de namiddag een aantal opklaringen volgden. Aambeeldvormige wolkenstructuren leken een nieuw buiig intermezzo aan te kondigen, maar uiteindelijk leek dit net ten noorden van ons voorbij te trekken en kregen we enkel een schampschot mee. Er volgden terug opklaringen waarin losse wolkenflarden hingen die tamelijk snel langs de maan trokken nadat we een sfeervolle zonsondergang beleefden. De temperaturen waren en bleven aan de zachte kant en het werd ondanks de opklaringen niet kouder dan 4,8 graden. De maxima haalden overdag nog 8,7 graden terwijl de wind het zuidwesten heeft opgezocht met snelheden tot 30,6 km/h. We sloten af met een neerslagtotaal van 1,4 mm.
De bewolking is tijdens het tweede deel van de nacht terug toegenomen, en deze keer ging het niet om bizarre undulatusvormen die bij toverslag verdwenen. Als er iets verdween waren het de opklaringen wel, want de blauwe plekken waren tegen zonsopgang nog maar een schaars gegeven terwijl er vanuit het westen steeds dikkere wolkenmassa's binnendreven. Het ging om Stratus en Stratocumulus al hebben ze in het oosten van het land wellicht nog een erg fraaie voormiddag gehad daar er in die richting steeds een oranje band te zien was. Door de bewolking en de subtropische zeelucht konden we andermaal zachte minima van 8,7 graden noteren terwijl het tijdens de nachtelijke uurtjes droog is gebleven. De neerslag uit de storing (koufront) had duidelijk erg veel moeite om het land te veroveren want halverwege de namiddag was het nog steeds droog bij een weliswaar betrokken hemel. De maxima haalden 8,7 graden terwijl er een vlagerige wind stond uit zuidelijke richtingen. Naar de avond toe losten de laaghangende wolken op om plaats te maken voor dikke Altostratus waardoor de maan nog maar net te zien was. Deze wolkenlaag werd echter ook dunner waardoor we langzaam maar zeker naar een heldere nacht lijken te evolueren. Doordat we ons nu achter het koufront bevonden koelde het echter gestaag af waardoor we nu pas de minima van 6,5 graden optekenden naast een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Tijdens het tweede deel van de nacht bereikte het warmtefront ons en begon het gezapig te regenen vanuit het westen. De minima werden al heel vroeg in de nacht bereikt met 3,2 graden, maar het duurde tot na de middag eer de echt zachte lucht ons bereikte en het merkbaar veel warmer ging aanvoelen. Hierbij ging de lichte regen over in motregen waarmee de aankomst van de warme sector duidelijk werd. Tijdens de namiddag werd het tijdelijk droog en ging de bewolking over van Nimbostratus naar Stratus. Ze was ook dunner want er kwam veel meer licht doorheen terwijl er tijdens de voormiddag nog een soort van schemerduisternis hing. Halverwege de namiddag ging het weer tijdelijk wat motregenen en ook tijdens de avond was dit regelmatig het geval waarbij het opvallend zacht bleef met temperaturen die dichtbij de maxima van 10,8 graden bleven. De neerslag die na zonsondergang viel voegde niet veel meer toe aan het dagtotaal dat 3,8 mm bedroeg.
(Nepal) De huiveringwekkende koelte in Kathmandu was snel vergeten toen de zon weer was opgekomen en het kwik terug als een raket de hoogte inging. Er hingen wat Stratus fractus wolkjes en rond de middag vormde zich ook wat Stratocumulus bewolking. Het werd aangenaam zomers weer al volgde er een snelle afkoeling. Deze was echter iets minder sterk dan gisteren al waren de omstandigheden min of meer hetzelfde.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.