Zo heel anders dan de opzet naar het tweede winteroffensief van 1947 is de situatie niet. Hoog geopotentiaal boven de Middellandse Zee, een depressie die Scandinavië binnentrekt, een depressie in de Labrador. In de huidige GFS run resulteert de set up in een warmteadvestie die net niet genoeg zuid-noord gericht is, net te veel zuidwest-noordwest en met vermoedelijk te weinig gradiënt aan de westkant van het hoog (diep geo boven Canada niet diep en niet westelijk genoeg?). Nu stel ik mij de vraag in hoeverre de stratosferische poolwervel hierin meespeelt. Misschien heeft de jet in de huidige setup geen andere mogelijkheid dan weer oostwaarts richting Europa te buigen, omdat de stratosferische poolwervel krachtig ronddraait en daardoor alles eronder een extra draai-impuls geeft.
Ik vind dit heel interessante casussen om te vergelijken en te begrijpen hoe blokkades effectief tot stand komen.
Ik vind dit heel interessante casussen om te vergelijken en te begrijpen hoe blokkades effectief tot stand komen.
