Op 120hr tonen alle modellen een mooie Oceaanrug met aan de oostflank een glijbaan van polaire lucht.
Op 144hr zie je dat de depressie-activiteit bij NF aan de ketting gaat, waardoor de WAA stokt. Het hoog stort in en trekt richting Europees vasteland.
Dan is het de vraag hoeveel kou er in dat hoog ingekapseld geraakt. Bij EC raakt de -10°-grens (850hPa) tot over het O van de Benelux, bij GFS is de koufractie kleiner.
Enfin, di-do volgende week kunnen eventueel (vrij) koud uitpakken (vooral in het binnenland) afhankelijk van de vorm vh hoog en ermee gepaard gaande koudeadvectie.
De rug stort uiteindelijk verder in, nadien is het afwachten. Keert de zonaliteit (beperkt) terug of komen er nieuwe pogingen? Dat hangt af van de situatie boven N-Amerika. Als daar een hernieuwde opsruw komt van WAA kan er vrij snel weer een nieuwe rug gevormd worden, maar dat is allemaal speculatief.
In de ensembles gaan we volgende week weer vrij grote verschillen zien kust-binnenland denk ik. Jammer dat de rugpoging van korte duur is, er zal wel degelijk een mooie portie kou in stelling gebracht worden.
Grts
Quote selectie