Dit probleem kende ik niet, leuk dat je me er op wijst hoewel mijn reactie wat ludiek bedoeld was.
Ik weet dat op IJsland het allergrootste probleem in veel gebieden voedingstoffen zijn (bijvoorbeeld bij de aanplant van Picea X lutzii).
Toch zullen er ook nu gebieden zijn waar vorst en dooi cycli een rol spelen. Ik denk daarbij aan gebieden met een Chinook of andere Fohnachtige toestanden zoals we als het om de taiga gaat inde regio Calgary Edmonton Grande Prairie zien. Deze taiga bestaat vooral uit diverse Abies, Pinus (Contorta var. latifolia) en Picea soorten (mariana, glauca).
Het probleem nu zal zich voornamelijk voordoen bij soorten of ondersoorten die deze wisselingen niet gewend zijn. Een alternatief is soorten te planten die hier mogelijk meer bestand tegen zijn.
Bij jou in Noorwegen zien we aan de kust dat P. abies het niet zo naar zijn zin heeft. De zilte lucht staat 'm niet aan. Vaak is daar nu Picea sitchensis aangeplant die niet in Noorwegen geevolueerd is maar wel in de PAcific Northwest. In de koudere delen ook weer de natuurlijke hbride P X lutzii (P. sitchensis x P. lutzii). Deze kent eigenschappen van beide ouders en is beter tegen zilte lucht bestand dan P. abies. OOk gedijen ze beter bij hogere jaartemperaturen (P. schitsensis groeit nog in gebieden met een koudste maand van 7 a 8 C, bij Mendocino).
Kortom: soorten die beter aangepast zijn aan de specifieke omstandigheden die ergens heersen.
Maar goed. Svalbard zal nog wel even duren, maar als het met dit tempo gaat dan kunnen we over 20 jaar, zeker als de pool dan ijsvrij wordt en de zomers verder kunnen opwarmen, beginnen met de aanplant van bossen. Leggen we toch weer meer CO2 vast.
Quote selectie