Vandaag was er van winter niks meer te merken, het leek wel volop lente te zijn bij zachte temperaturen van 6,3 tot 10,4 graden. De gisteren besproken regenzone heeft ons vooral hoge bewolking toegestuurd waardoor de zon alle kansen kreeg en het weersbeeld een stuk mooier werd dan ik eerst had voorzien. Wel moesten we er de wind bijnemen die toch nog tot 34 km/h uithaalde en het lentegevoel op sommige momenten teniet deed. Daarbij kwam ook nog Altocumulusbewolking die in de late namiddag kwam binnendrijven. We bevinden ons opnieuw ten zuiden van het polaire front en het tripelpunt van de voornoemde depressie zal de komende uren net ten noorden van ons voorbijtrekken waarbij vooral in het noorden van het land en in Nederland de neerslagkansen hoog zijn. In de nacht van maandag op dinsdag is iedereen echter gelijk voor de wet en zal het koufront over ons trekken waarna we weer ten noorden van het front belanden. Het tweede deel van de werkweek voorspellen alle weermodellen flinke drukstijgingen over west Europa en krijgen we rustig weer met nachtvorst. In eerste instantie zal de zon veel kansen krijgen, maar ook de kans op een verrassingsaanval van uitgestrekte mistvelden is niet ondenkbeeldig.
Ook vandaag werd het een rustige en droge winterdag, zij het dat de gisteren aangehaalde verdeling van 60% wolken en 40% opklaringen een beetje anders was: er was namelijk geen enkel wolkje te zien aan de strakblauwe hemel. Het hoeft natuurlijk geen betuig dat het kwik in deze omstandigheden flink naar beneden is getuimeld: de ochtendminima waren met -3,1 graden meteen de laagste van het nog jonge 2006
. Een combinatie van overvloedige zonneschijn, een zeer zwakke veranderlijke wind (tot 5 km/h) en aardig wat 'tuineffekt' deed het kwik echter gezwind de hoogte ingaan zodat we toch nog maxima van 8,2 graden kunnen neertypen. Het duurde tot na zonsondergang eer in het noordwesten een band van hoge bewolking zichtbaar werd, afkomstig van het voortdurende geduw en getrek van de opdringerige regenzones een paar honderd kilometer verderop, maar daar hoeven we voorlopig nog niet wakker van te liggen. Wel kan de bewolking komende nacht aardig toenemen waardoor de dalende temperatuur straks een halt zal worden toegeroepen en we van strenge nachtvorst niet te vrezen hebben, al vriest het momenteel (19H) wel al lichtjes in de hut. De bewolking blijft ook morgen het weersbeeld bepalen (het zal dan dichter bij die 60/40 verdeling aanleunen) maar tegelijk wordt er ook zachtere lucht aangevoerd waardoor we ook zonder tuineffekt aan hogere maxima raken. Op woensdag lijkt er wel een regenzone in te zullen slagen om als koufront tot in Malderen door te dringen, maar het ding zal boven België tot stilstand komen en uitstervan waardoor het dan wel eens een natte en saaie boel zou kunnen worden.
Vandaag kregen we een erg vriendelijk weertype voorgeschoteld waarbij de combinatie van hoge temperaturen en opklaringen voor een hoog comfortgevoel zorgden. Vanochtend was het zelfs niet eens zacht, maar ronduit warm met temperaturen die omstreeks 6H reeds rond de 14 graden schommelden. De bewolking bestond het grootste deel van de dag uit uitgestrekte Stratocumulusvelden die echter erg dun waren en zowel tussen als in de velden kleine blauwe stukjes overlieten waar de zon dan kon van profiteren. Op sommige momenten, vooral in de voormiddag waren de opklaringen duidelijk breder. Ondanks de opwarming van het klimaat was er nog steeds erg veel kracht nodig om al die zachtheid tot bij ons te brengen, en dat was vooal voelbaar aan de wind die met snelheden tot 51,5 km/h uit het west- zuidwesten weer furieus tekeer ging. De uiteindelijke temperaturen voor dit etmaal hielden zich op tussen een zeer zachte 12,3 graden en een haast waanzinnige 14,7graden als maximumtemperatuur. Neerslag van betekenis is er niet meer bijgevallen waardoor we 0,0 mm als dagtotaal kunnen noteren.
Vroeg in de ochtend kregen we reeds af te rekenen met lichte motregen aan de voorzijde van een snel oprukkend koufront vanuit het westen. Dit front was afgelopen nacht boven de Britse eilanden erg aktief en voorzien van hagel, rukwinden en tamelijk grootschalig onweer. Doch bij haar aankomst in België was het reeds flink verzwakt waardoor we het hier met gewone regen moesten stellen die niettemin best wel pittig was op sommige momenten. Reeds voor de middag hadden we het front reeds achter de rug en werd de bewolking lichter vanuit het noordwesten. na de middag leverde dit een aantal opklaringen op, maar de bewolking bleef steeds minstens de helft van het luchtruim domineren. Hierin ontwikkelden zich nog een aantal Cumulonimbus buienwolken, maar echt indrukwekkend of aktief leken deze niet te zijn. Later in de namiddag kregen we steeds meer te maken met hoge sluierbewolking (Cirrostratus en later Altostratus translucidus) terwijl de onderliggende buienwolken steeds meer overgingen in Stratocumulus en Altocumulus. In het warme licht van de laagstaande zon leverde dit best wel genietbare uitzichten op en de temperaturen die met 5,8 tot 9,6 graden weer erg hoog zaten voor januari, maakten het er alleen maar comfortabeler op (behalve voor de winterliefhebbers dan). Ondanks de bewolking bleef het na passage van de laatste buienwolk in de vroege namiddag, rustig en droog terwijl ook de avond door een gelijkaardig weertype en bewolking werd gekenmerkt. De pluviometer registreerde 's middags reeds het neerslagtotaal van dit etmaal met 1,2 mm terwijl er naast dit alles nog een zuidwestelijke wind stond met snelheden tot 45,1 km/h.
Dichte mistvelden zorgden ervoor dat de omgeving er vanochtend prachtig berijpt bijlag, en we in een echte sprookjeswereld ontwaakten. De temperaturen waren echter een stuk minder sprookjesachtig met bijna tien graden vorst bij zonsopgang. De mistlaag was dan ook erg dun waardoor ze weinig warmte kon vasthouden. Ze heeft echter nog flink haar best gedaan om ons op temperatuur te houden want in het oosten van het land waren minima rond -15 graden opnieuw schering en inslag. Overdag werd het in sluiers gehulde landschap bij een zuid- zuidwestelijk briesje tot 8,0 km/h weer langzaam uitgekleed, en was het puur genieten van de spierwit verkleurde bomen en struiken die zich als wolken tegen een helderblauwe lucht aftekenden. In de omgeving van steden en dorpskernen verdween de rijpaanslag na de middag, maar op het platteland, waar het enkele graden kouder was, bleef alles de hele dag bevroren zodat het landschap bij de schemeringskleuren na zonsondergang weer in een buitenaardse schoonheid werd gehuld. Bij maxima van -1,9 graden was dit eveneens het geval rond het Malderse weerstation. Later op de avond koelde het snel af en kwamen we uit op -11,2 graden, wat meteen ook de minimumtemperatuur voor dit etmaal werd.
De verder oprukkende depressie zorgde ervoor dat het weerstation vanochtend reeds gegeseld werd door sneeuwvlagen die door een snijdende noord- noordoostenwind tot 45,1 km/h werden opgejaagd. De sneeuwval werd geleidelijk intenser en de combinatie van lage temperaturen en sterke wind zorgde ervoor dat de droge sneeuw bijeenwaaide tot duinen of sneeuwjachten. De sneeuwval leek halverwege de voormiddag een hoogtepunt te bereiken waarbij de omgeving veel weg had van een wetenschappelijke onderzoeksbasis op Groenland. Nadien ging de neerslag over in motsneeuw en volgden er een aantal opklaringen waarbij net als gisteren de amberkleurige gloed van het zonlicht opviel. Tijdens de opklaringen bleef het lichtjes verder sneeuwen, wat dan weer gevolgd werd door perioden van zwaardere sneeuwval tijdens de namiddag. Tijdens de tweede helft van de namiddag leek het grootste deel van de neerslag zich boven Nederland te bevonden, en werd het opnieuw droog en vooral rustiger bij een sterk afzwakkende wind. De temperatuur steeg ondertussen naar -0,3 graden, en dit terwijl we afgelopen nacht nog minima van -3,2 graden konden optekenen. Van de neerslag waren we nog niet af want na zonsondergang begon het opeens te motregenen, wat op de stijfbevroren grond garant stond voor een gevaarlijk gladde ijzellaag. De motregen hield enkele uren aan, maar had naar middernacht toe de neiging om over te gaan in smeltende (mot)sneeuw. Het neerslagtotaal bleef onbekend, maar gezien de dikte van het sneeuwtapijt lag dit vermoedelijk tussen de 3 en 4 mm.
De frontale zone bleef nu definitief ten zuidoosten van ons slingeren waardoor we vandaag op de ideale plaats terechtkwamen voor de lenteliefhebbers. De regenwolken bevonden zich net ten zuidoosten van ons, de postfrontale buien bleven op veilige afstand in het noordwesten en de koudste luchtmassa's bleven eveneens net ten noorden van ons steken. Ook de weersfotografen hadden weinig reden tot klagen want de afwisseling van Cirrus, Cirrostratus, Altocumulus en Cumulus onder een diepblauwe hemel mocht best gezien worden. De temperaturen liepen op tot 7,9 graden en tijdens de namiddag werd de nadruk op Cumuluswolken gelegd terwijl de andere wolkensoorten wat schaarser werden. De naar het westen geruimde wind was een stuk rustiger, maar mocht met haar snelheden tot 25,7 km/h zeker niet onderschat worden. Bij zonsondergang verdwenen de Cumuluswolken en kregen de resterende sluierwolkjes een opvallende oranje- roze gloed waarna zowel de avond als de temperatuur vielen. Onder de open hemel kon het immers snel afkoelen en vooral aan de grond ging het 's avonds weer flink vriezen. In thermometerhut bleef het nog enkele uren vorstvrij maar tegen middernacht was het ook daar reeds afgekoeld tot 0,8 graden terwijl we er tegen morgenochtend wellicht enkele graden zullen onder zitten. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
We bevonden ons vandaag middenin de warme sector van een noordelijk voorbijtrekkende depressie waardoor we met grijs en zacht weer zonder veel temperatuursverschillen te maken kregen. Kouder dan 6,5 graden werd het niet en de maxima kwamen uit op 10,1 graden. De bewolking bestond uit Stratocumulus die een dichte structuur had en soms overging in Stratus. Daartussen bevond zich echter een wig van opklaringen die in de loop van de voormiddag voorbijtrok en een streepje zonlicht doorliet. Daarna was het weer één en al laaghangende bewolking wat de klok sloeg, maar toen deze drie uur sloeg in de namiddag ontstonden er weer opklaringen vanuit het westen. Dit was het werk van een naderend koufront dat op de satellietbeelden heel fraai te zien was als een gebogen wolkenband. Niet dat we ons veel van die opklaringen moesten voorstellen want ook op de beste momenten bleef de bewolking overheersen met een bedekkingsgraad van 7/8. Kort na zonsondergang bereikte het front ons, maar het was een stuk zwakker dan de indrukwekkende satellietbeelden lieten uitschijnen en verder dan wat motregen of lichte regen kwam het niet. Deze neerslag bleek uiteindelijk goed te zijn voor een dagtotaal van 0,6 mm terwijl het later op de avond weer droog werd met nieuwe opklaringen vanuit het westen. Niet alleen het vertoon van het koufront was zwak maar ook de wind stelde weinig voor met 's avonds bijna volledige windstilte terwijl er overdag niet meer dan een zuchtje van 25,7 km/h uit het westen aan te pas kwam.
Terwijl de weermodellen al dagenlang winterse pluimen en andere producten uitspuwden, zagen we vandaag dat de atmosfeer zich ook in Malderen begon te roeren. De geleidelijk oprukkende koude lucht en de verandering van de luchtdrukpatronen zorgde ervoor dat de bewolking weer wat structuur kreeg en overging in Stratocumulus met Stratus fractus ertussen. Beide wolkensoorten zaten in elkaar verweven en leken één geheel te vormen dat hermetisch gesloten was en geen straaltje zonlicht doorliet. Daarna zette zich een gestage afkoeling in waardoor de met vocht verzadigde atmosfeer begon te condenseren. Er werd dus op grote schaal nevel en mist gevormd, maar doordat de zichtbaarheden meestal nog meer dan een kilometer bedroegen werden het zeker geen erwtensoeptoestanden. Wel werden het prozactoestanden, want de bewolking was erg dik en er hing de hele dag door een soort van schemeringsduisternis. Er was ook geen greintje structuur meer te zien waardoor het toch nog een dag werd om snel te vergeten. De temperatuur daalde van 6,4 graden overdag naar 4,2 graden tegen middernacht. Door de neerslaande mistdruppeltjes lag de omgeving er opnieuw klam en vochtig bij terwijl de pluviometer 2,8 mm aangaf. Wind stond er nauwelijks al was er wel een duidelijke naar noordwest ruimende stroming zichtbaar. Deze bracht een kort en zwak rukwindje tot 27,4 km/h uit het zuidwesten voort.
Tijdens het tweede deel van de nacht kwam het dan toch nog tot neerslag van betekenis en toen het daglicht weerkeerde bleken we ons terug onder een gesloten wolkendek te bevinden. Toen was het echter weer droog en was de hoofdrol weggelegd voor de wind die tijdens de nacht alleen maar verder is aangewakkerd en voor een ruig, herfstachtig weersbeeld zorgde. Het was nog steeds zeer zacht bij temperaturen die niet beneden 9 graden zakten terwijl we overdag weer in de dubbele cijfers terecht kwamen bij maxima van ... graden. Na de middag werd de atmosfeer onstabieler door ondermeer de passage van een koufront en kwam het tot buien die onderandere in Brussel stevig uit de hoek kwamen. Dan denderde de koude lucht erin en zagen we mooie opklaringen binnendrijven terwijl de wind van zuidwestelijke naar westelijke richtingen ruimde. Aanvankelijk voelde deze erg guur aan door de snel dalende temperaturen enerzijds en de hoge windsnelheden anderzijds, maar gelukkig zwakte de wind tijdens de avond flink af waardoor we toch nog de kans kregen om te wennen aan het nieuwe, koele weertype zonder meteen met onderkoelingsverschijnselen afgevoerd te moeten worden. Wie in Nederland woonde kreeg echter met een aantal pittige buien te maken terwijl in het grootste deel van België van een rustige avond kon worden genoten. Het kwik was tegen middernacht reeds gedaald tot 5,7 graden wat ook de uiteindelijke minima voor vandaag werden. Het neerslagtotaal was natuurlijk al veel eerder een feit met 1,3 mm.
De bewolking is tijdens de nacht weer gaan toenemen op nadering van een krachtige depressie met stormachtige allures. Het begon met de klassieke sluierbewolking die steeds dikker werd en werd gevolgd door het binnenstromen van zachtere lucht waardoor de minima van 5,5 graden al vroeg in de nacht werden opgetekend. Daarna volgde dan de regen, en lang hoefden we daar ook niet op te wachten. Tijdens de vroege ochtend kwam het al tot vlagen van motregen of lichte regen en in de loop van de voormiddag volgden dan perioden van wat intensere regen terwijl de wind terug naar het zuidwesten kromp en aanwakkerde. Het echte zwaartepunt van de neerslag vonden we echter ten noorden van ons terug want de aan de depressie verbonden regenzones volgden een erg noordelijke koers. Zo kregen de Nederlandse pluviometers het zwaarder te verduren dan de Belgische en nog wat verder naar het noorden werden ook de bliksemtellers aan het werk gezet want daar bevond zich de linkeruitgang van een krachtige jetstreak die er onweersbuien triggerde. Ongeveer halverwege de namiddag volgde er een drogere periode in Malderen en verschenen er zowaar opklaringen waarbij de bewolking overging in een mix van Altostratus, Cirrostratus en Altocumulus castellanus. Een lang leven was deze adempauze echter niet beschoren, want er dreef meteen Stratus fractus binnen vanuit het westen en de Altostratus bewolking werd dikker tot het nog voor het einde van de namiddag alweer ging regenen vanuit het westen. Deze regen werd tijdens de avond gevolgd door een pittige buienlijn waarachter opvallend zachtere lucht zat, maar vooral ook veel wind. Terwijl het aan de voorzijde van de buien nog relatief rustig was met slechts een matige westen tot zuidwestenwind, kwam het daarna net tot een gierende stormwind die tijdens de avond alleen maar verder aanwakkerde. Daar tegenover stond wel een droger weertype want veel verder dan een paar verdwaalde regendruppels kwam het voor middernacht niet meer. Het neerslagtotaal met alles bijeen kwam uit op 3,8 mm en we moesten tot middernacht wachten eer de maxima van 11,8 graden bekend waren in de steeds zachter wordende tropenlucht.
Tijdens het tweede deel van de nacht is er weer bewolking binnengedreven waardoor de dag een sombere start maakte. Het ging om Stratus en Stratus fractus die zeer dicht op elkaar zat en de zon vrijwel geen ruimte gaf. Wel was de bewolking niet dik genoeg om neerslag te geven en bleef het dus bij een droog, somber maar wel tamelijk winderig weerbeeld. Dankzij die bewolking is het tijdens de nacht niet kouder dan 4,2 graden geworden. Aanvankelijk veranderde er weinig aan het saaie en donkere weertype, maar tijdens de namiddag kwamen we geleidelijk onder invloed van een naderend koufront en werden er een antal gaatjes in het wolkendek geprikt. Dit werden opklaringen die steeds breder werden en uiteindelijk kregen we ook wat zonneschijn aangeboden. Helaas was het ondertussen al te laat om nog iets aan die zonnestralen te hebben, want de zon stond op het punt om onder te gaan. Alles wat het ons opleverde was een fraaie zonsondergang met mooie oranjeachtige tinten terwijl de resterende bewolking uit Cirrus, Cirrostratus en Stratus fractus bestond. En misschien ook nog de maxima van 8,5 graden waarvan eventueel nog een tientje kan worden toegeschreven aan de weinige kilojoules zonne-energie die tot op het weerstation konden doordringen. In het uiterste westen was ook dikkere Altostratus bewolking te zien daar waar het koufront zich bevond. Dit alles slaagde er nog niet in om ons voor middernacht te bereiken waardoor we de winderige en lichtbewolkte avond toch nog konden afsluiten met 0,0 mm in de pluviometer.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.