Maandag aan het eind van de middag vertrokken we vanaf Schiphol naar Helsinki. Aangekomen in Helsinki sneeuwde het lichtjes bij een temp. van een graad of 7 onder nul. De volgende morgen vlogen we naar Kittila om vandaar met de bus naar Levi te gaan. Rond een uur of 1 in de middag arriveerden we in Levi waar het licht sneeuwde bij een temp. van -14.
Voor de avond hadden we een sneeuwschoenwandeling geboekt. We werden met een bus naar de top van een heuvel in de omgeving van Levi gebracht. Daar aangekomen sneeuwde het lichtjes bij een flink doorstaande wind en een temp. van ca. -18. Wel zagen we al wat sterren door de dunne bewolking tevoorschijn komen. De tocht duurde ongeveer 2,5 uur en onderwijl werd de wind minder en klaarde het steeds meer op, de temp. zakte naar iets onder de min 20 en als klap op de vuurpijl werden we op onze eerste avond in Levi getrakteerd op een wervelende show van het noorderlicht. Thuis gekomen lag het kwik rond de -23 en was het nog steeds helder.
De volgende morgen werden we wakker en zagen we dat het kwik gedaald was naar -32. Voor deze morgen hadden we een ‘dogsafari’ geboekt. Wat een prachtige belevenis was dat. Een tocht met prachtige weidse zichten, dik pak sneeuw, kraakheldere luchten en een temp. van rond de -32. We hadden geluk want wij waren de laatste die die dag een dergelijke tocht maakten aangezien de temperatuur steeds verder zakte en het ‘gevaarlijk’ werd voor de honden. Bij een dergelijke lage temp. bestaat de kans dat de kussentjes van de honden aan het ijs vastvriezen en vandaar dat er werd gestopt met tochten die dag.
Later die middag hadden we icekarten op het programma staan en ook dat was uniek. De temperatuur was gezakt naar een -34 à -35 en het was nog steeds helder. Met de snelheid die je met de karts ontwikkelt en dergelijke lage temps. kun je je voorstellen dat het berekoud aanvoelde en toen we gestopt waren, na 2x een kwartier, zagen we er uit als ijsmannen.
's Avonds, het was nog steeds helder, hebben we een wandeling in de omgeving van Levi gemaakt om het noorderlicht te spotten. We hadden op onze mob. een app geïnstalleerd en deze gaf aan dat de kans op het zien van het noorderlicht hoog was. Het noorderlicht wat we uiteindelijk gezien hebben was werkelijk fantastisch, we werden voor de 2e keer getrakteerd op een onwerkelijke show en dat bij een temperatuur die uiteindelijk die avond/nacht zakte naar -39,8 (FMI station Kittila stad).
De volgende morgen stond een sneeuwscootertocht op het programma, maar deze was vanwege de koude de vorige dag al gecancelled. Het was deze morgen echter een stukje minder koud dan verwacht, namelijk rond de -25. We besloten deze dag te gaan skieën. De hele middag lag de temp. rond een graad of -22/-23. Boven op de top was het echter milder met een graadje of -16. Aan het eind van de middag werd het echter weer gevoelig kouder door een aantrekkende wind en opkomende mist/ijsnaalden, in de liften was het bijna niet te harden en het was niet verstandig ook maar ergens een bloot stukje huid te hebben.
In de avond stond er weer het spotten van noorderlicht op het programma, het was weer helder geworden en de temp. ging langzaam weer onderuit, om uiteindelijk aan het eind van de avond rond de -28/-29 uit te komen echter met een flink doorstaande wind voelde het flink kouder aan. En wederom hebben we het noorderlicht kunnen spotten, weliswaar minder fel als de beide avonden daarvoor echter het was onze derde dag in Lapland en voor de 3e keer hebben we het noorderlicht gezien.
Vrijdagmorgen stond de uitgestelde sneeuwscootertocht op het programma. Wat een snelheid kunnen die scooters ontwikkelen, erg gaaf om met een km of 70/80 of de bevroren meren te racen en uiteraard wat langzamer door de bossen. Ook hebben we onderweg een rendierfarm bezocht. De temperatuur lag al een stukje hoger dan de vorige dagen en was bij het begin van de tocht een graad of 20 onder nul. De temp, steeg eigenlijk de hele dag door en ’s avond op de luchthaven van Kiitila (voor de terugvlucht naar Helsink) was het nog een ‘milde’ -9.
De volgende morgen in Helsinki was het nog een graad of 5 onder nul, sneeuwde het licht en stond er een krachtige wind die zorgde voor flinke verstuivingen. Die dag hebben we ons vermaakt in Helsinki en op het eiland Suomenlinna (Sveaborg). Vooral op het eiland Sveaborg was het prachtig, met een boot door het ijs naar het eiland en op het eiland aangekomen stond er een ware sneeuwjacht.
Aan het eind van de middag aangekomen op de luchthaven was het nog een graadje of 2 onder nul en konden we de terugvlucht naar Amsterdam nemen, daar aangekomen was het een mistroostige +2 en was gelukkig de A1 goed te berijden richting het Twentse land.
Al met al een week om nooit te vergeten.
Voor de avond hadden we een sneeuwschoenwandeling geboekt. We werden met een bus naar de top van een heuvel in de omgeving van Levi gebracht. Daar aangekomen sneeuwde het lichtjes bij een flink doorstaande wind en een temp. van ca. -18. Wel zagen we al wat sterren door de dunne bewolking tevoorschijn komen. De tocht duurde ongeveer 2,5 uur en onderwijl werd de wind minder en klaarde het steeds meer op, de temp. zakte naar iets onder de min 20 en als klap op de vuurpijl werden we op onze eerste avond in Levi getrakteerd op een wervelende show van het noorderlicht. Thuis gekomen lag het kwik rond de -23 en was het nog steeds helder.
De volgende morgen werden we wakker en zagen we dat het kwik gedaald was naar -32. Voor deze morgen hadden we een ‘dogsafari’ geboekt. Wat een prachtige belevenis was dat. Een tocht met prachtige weidse zichten, dik pak sneeuw, kraakheldere luchten en een temp. van rond de -32. We hadden geluk want wij waren de laatste die die dag een dergelijke tocht maakten aangezien de temperatuur steeds verder zakte en het ‘gevaarlijk’ werd voor de honden. Bij een dergelijke lage temp. bestaat de kans dat de kussentjes van de honden aan het ijs vastvriezen en vandaar dat er werd gestopt met tochten die dag.
Later die middag hadden we icekarten op het programma staan en ook dat was uniek. De temperatuur was gezakt naar een -34 à -35 en het was nog steeds helder. Met de snelheid die je met de karts ontwikkelt en dergelijke lage temps. kun je je voorstellen dat het berekoud aanvoelde en toen we gestopt waren, na 2x een kwartier, zagen we er uit als ijsmannen.
's Avonds, het was nog steeds helder, hebben we een wandeling in de omgeving van Levi gemaakt om het noorderlicht te spotten. We hadden op onze mob. een app geïnstalleerd en deze gaf aan dat de kans op het zien van het noorderlicht hoog was. Het noorderlicht wat we uiteindelijk gezien hebben was werkelijk fantastisch, we werden voor de 2e keer getrakteerd op een onwerkelijke show en dat bij een temperatuur die uiteindelijk die avond/nacht zakte naar -39,8 (FMI station Kittila stad).
De volgende morgen stond een sneeuwscootertocht op het programma, maar deze was vanwege de koude de vorige dag al gecancelled. Het was deze morgen echter een stukje minder koud dan verwacht, namelijk rond de -25. We besloten deze dag te gaan skieën. De hele middag lag de temp. rond een graad of -22/-23. Boven op de top was het echter milder met een graadje of -16. Aan het eind van de middag werd het echter weer gevoelig kouder door een aantrekkende wind en opkomende mist/ijsnaalden, in de liften was het bijna niet te harden en het was niet verstandig ook maar ergens een bloot stukje huid te hebben.
In de avond stond er weer het spotten van noorderlicht op het programma, het was weer helder geworden en de temp. ging langzaam weer onderuit, om uiteindelijk aan het eind van de avond rond de -28/-29 uit te komen echter met een flink doorstaande wind voelde het flink kouder aan. En wederom hebben we het noorderlicht kunnen spotten, weliswaar minder fel als de beide avonden daarvoor echter het was onze derde dag in Lapland en voor de 3e keer hebben we het noorderlicht gezien.
Vrijdagmorgen stond de uitgestelde sneeuwscootertocht op het programma. Wat een snelheid kunnen die scooters ontwikkelen, erg gaaf om met een km of 70/80 of de bevroren meren te racen en uiteraard wat langzamer door de bossen. Ook hebben we onderweg een rendierfarm bezocht. De temperatuur lag al een stukje hoger dan de vorige dagen en was bij het begin van de tocht een graad of 20 onder nul. De temp, steeg eigenlijk de hele dag door en ’s avond op de luchthaven van Kiitila (voor de terugvlucht naar Helsink) was het nog een ‘milde’ -9.
De volgende morgen in Helsinki was het nog een graad of 5 onder nul, sneeuwde het licht en stond er een krachtige wind die zorgde voor flinke verstuivingen. Die dag hebben we ons vermaakt in Helsinki en op het eiland Suomenlinna (Sveaborg). Vooral op het eiland Sveaborg was het prachtig, met een boot door het ijs naar het eiland en op het eiland aangekomen stond er een ware sneeuwjacht.
Aan het eind van de middag aangekomen op de luchthaven was het nog een graadje of 2 onder nul en konden we de terugvlucht naar Amsterdam nemen, daar aangekomen was het een mistroostige +2 en was gelukkig de A1 goed te berijden richting het Twentse land.
Al met al een week om nooit te vergeten.
Bericht laatst bijgewerkt: 09-01-2017 21:35
