Met temperaturen tot 14,7 graden en volop zon waanden we ons een heel eind in april vandaag, en toch is het nog maar 10 januari. Op verschillende plaatsen sneuvelden warmterecords voor de eerste decade van januari. Zelfs voor een midzomerdag zou dit weertje niet misstaan. Toch moesten we er een stevige zuidwestenwind bij incasseren, met snelheden tot 43 km/h, maar het moet al een dikke kniesoor zijn die daarover begint te morren. De minima zijn ook zeer zacht met 11,1 graden en de hele dag door waren er vooral in het westen fraaie wolkenlandschappen te bewonderen. Er was bovendien ook verspreide Stratocumulus, terwijl de bewolking na zonsondergang flink is gaan toenemen en een uurtje geleden de eerste motregendruppel de Malderse bodem raakte. Ondanks dit lenteweer blijven de meeste weermodellen nog steeds winterkaarten uitbraken en vooral de periode rond en na 18 januari lijkt zich interessant aan te kondigen waarbij hogedrukopbouw ten westen van ons de stroming naar het noordwesten zal doen ruimen en pure winterse buien vanover Groenland de weg naar Malderen zullen vinden. Het Japanse weermodel berekent de hogedruk echter pal boven onze streken wat een heel ander weertype zou betekenen. In ieder geval is het bijna zeker dat de winter binnen een kleine week een betekenisvolle aanval op ons lenteweer zal lanceren...
Nadat het kwik zowat de ganse nacht vlakbij het vriespunt bleef rondzwalpen zorgden een paar brede opklaringen er vanochtend voor dat het kort voor zonsopgang nog tot -1,0 graden ging vriezen. Het waren echter dezelfde opklaringen die de zon een kans gaven om het weer aardig te laten opwarmen zodat het na de middag toch nog 5,6 graden werd. De wolken lieten het er echter niet bij zitten en voorafgegaan door sluierwolken, Altocumulusvelden en een sterk aanzwellende westenwind (tot 34 km/h) kwam vanuit het westen snel een sombere grijze massa opzetten waardoor we de daglichtperiode in troosteloze omstandigheden beëindigden, zij het dat het tot nu toe droog bleef. Op de satellietbeelden mag de depressie die ons weer beïnvloedt er nog zo indrukwekkend en fraai uitzien, op de begane grond wordt het de komende 24 uur maar een troosteloze boel door de overvloedige bewolking die de zaak boven ons netjes gesloten zal houden. Bovendien komt het aktieve deel van de regenzone steeds dichterbij en mogen we ons in de late namiddag of avond aan de eerste druppels verwachten, en daar de regenzone oven Malderen blijft slepen kan het enige tijd blijven verderdruppelen, zij het aan een dalende intensiteit daar hij onderhevig is aan frontolyse. We blijven echter nog in de zachte lucht zitten en door de bewolking zal het komende nacht ook niet meer tot vorstige toestanden komen; de aanwakkerende wind houdt de onderste luchtlagen trouwens goed gemengd.
Mooie opklaringen en hoge temperaturen zorgden vandaag weer voor een bijna zomers getinte start, waarbij enkel de langdurige duisternis tijdens de ochtend ons eraan herinnerde dat het nog januari is. Op de natuur hoefden we daarvoor niet te rekenen want veel bomen dragen nog steeds de bladeren van vorige zomer terwijl een heleboel andere planten die normaal in maart of april bloeien, nu reeds hun bloemenpracht laten zien. Cirrostratus, Altostratus en Altocumulus lenticularis gaven echter aan dat er een duidelijke weersverandering op til was, en naarmate de voormiddag vorderde, zagen we vanuit het westen een dichte band van Altocumulus en Altostratus dichterbij komen terwijl zich op de radarbeelden een erg pittige regenzone aftekende. De eerste druppels hiervan bereikten oa Brussel omstreeks 13H, en het waren zeker niet de laatste vermits de storing in haar lengte voorbijtrok en hierbij slechts een langzame progressie maakte. De neerslag was met momenten erg intens, maar met een buiig karakter waarbij er af en toe droge momenten bijzaten. De wind liet zich ook weer flink gelden met snelheden tot 49,9 km/h uit het zuidwesten. De hoogste snelheden werden gehaald tijdens het hoogtepunt van de koufrontpassage maar het was vooral de zeer intense slagregens die de show stalen. In het westen verschenen vrij plots opklaringen die een abrupt einde maakten aan dit vochtige intermezzo. Het neerslagtotaal was intussen opgelopen tot 3,4 mm en daar bleef het voor vandaag bij. Eens de opklaringen goed en wel tot in Malderen waren doorgedrongen hield echter niet alleen de wind het voor bekeken, maar ook het kwik dat steil naar beneden dook. De minima van 6,4 graden werden dan ook kort voor middernacht bereikt terwijl we overdag nog 13,8 graden haalden.
De vroege ochtend en het prille begin van de daglichtperiode werden nog gekenmerkt door brede opklaringen, maar al snel waren onze Altostratus en Altocumulus lenticulariswolken daar weer die er niet voor terugdeinsden om het hele luchtruim in te palmen en de zon uit beeld te werken. Vervolgens was het een tijdje genieten van de golvende patronen in de aanwezige bewolking tot er rond de middag Stratocumulus castellanus kwam opzetten die een groot deel van de hemel bedekte en met hun lijnrechte gemeenschappelijke basissen voor een heel apart uitzicht zorgden. Het zag er ook nogal dreigend uit en het begon er al snel uit te regenen. De neerslag werd na korte tijd weer lichter om vervolgens op te houden, maar de fraaie wolkenstructuren waren we eveneens kwijt want er kwam massaal Stratus fractus bewolking opzetten die het schouwspel aan het oog onttrok. De namiddag verliep aanvankelijk grijs, grotendeels droog en relatief somber tot er na een paar uur weer wat gaatjes in de grijze massa verschenen. We schakelden geleidelijk over op Stratocumulusbewolking die steeds verder uiteenrafelde en tenslotte voldoende ruimte overliet voor brede opklaringen en een mooie zonsondergang. Wel was er nog veel sluierbewolking waardoor de lucht niet meer diepblauw kleurde. De opklaringen waren echter het gevolg van een naderend koufront dat de onderste lagen van de atmosfeer in beroering brengt en zo dadelijk met ons zal kennismaken. Tegen de avond is de bewolking immers weer toe gaan nemen terwijl onder begeleiding van een aanspannende zuid- zuidwestenwind (met snelheden tot 49,9 km/h) tegen 21H de eerste regendruppels op Malderse bodem neerploffen. Het gros van de neerslag lijkt echter voor het tweede deel van de nacht te zullen zijn vermits het front maar langzaam progressie maakt. Met temperaturen tussen 5,0 en 10,8 graden was het weer een ultrazachte dag en ondanks het gedruppel deze middag en avond was de neerslag op geen enkel moment meetbaar (0,0 mm)
Met minima van -13,3 graden werd het kouderecord voor Weerstation Malderen net niet gebroken, doch de temperatuur bleef nu veel langer onder de strenge vorstgrens (-10 graden) waardoor de schade aan de exotische en zelfs een aantal inheemse planten vanochtend niet te overzien was. In de nevelige atmosfeer werd alles weer met een laagje rijp bedekt waardoor de planten in elk geval een glorieus einde zijn tegenmoet gegaan. Overdag warmde het slechts moeizaam op en op beschaduwde plekjes bleef de rijp stand houden. Vooral de noordzijde van bossen en boomgaarden oogden prachtig met twee tot drie centimeter rijp die zich de afgelopen twee dagen voortdurend kon opbouwen. Het einde van de koudegolf lijkt echter in zicht want het sterke leger van opdringerige depressies en bijhorende zachte oceaanlucht heeft ons reeds de eerste bewolking toegestuurd. Deze was zichtbaar als een flinterdunne, melkachtige laag Cirrostratusbewolking die zich in het zuiden en zuidwesten aftekende. De wolkenlaag kwam langzaam maar zeker dichterbij geschoven terwijl de wind aanwakkerde tot 20,9 km/h, en hierbij meteen naar het zuid- zuidwesten draaide. Later op de avond werd de temperatuursdaling plots gestopt bij -6,6 graden, en warmde het in minder dan een uur tijd weer op naar een ruime -4 graden. De temperatuur bleef vervolgens de hele avond rond deze waarde schommelen, maar het bleef wel droog (0,2 mm smeltende rijp) terwijl het volledige sterren firmanent zichtbaar bleef ondanks de sluierwolken.
De gisteren door het land gestormde sneeuwzone bevond zich boven het noorden van Nederland terwijl Malderen in een grijs moeras van wolken en nevel was terechtgekomen. Hierin ontwikkelden zich een aantal buien die op sommige momenten erg pittig waren. Rond de middag klaarde het tussen de buien door op en keken we aan tegen een okerbruin kleurende Altostratus translucidus wolkenlaag waarin zich een zwak waterzonnetje aftekende. De buienwolken werden hierin tijdelijk zichtbaar als fraaie aambeeldvormige structuren die zich in zuidwestelijke richting voortbewogen. Dit was echter tijdelijk, want er werd opnieuw laaghangende bewolking gevormd zodat het terug een nevelige, grijze en kille bedoening werd. De sneeuwbuien werden tijdens de namiddag steeds zwakker tot er uiteindelijk niet meer dan wat verdwaalde vlokjes motsneeuw vielen. Er trad bij dit alles zelfs lichte dooi in, wat niet verwonderlijk was bij een van -3,2 naar 0,7 graden stijgende temperatuur. Er stond echter nog veel wind zodat het nog steeds waterkoud aanvoelde bij snelheden tot 20,9 km/h uit noord- noordoostelijke richtingen. Tijdens de avond werd de wind echter zwakker en bleef het op een verdwaald vlokje motsneeuw na droog. Het neerslagtotaal van deze dag bleef opnieuw onbekend, maar kon gezien de sneeuwdikte op ongeveer 0,5 mm geschat worden.
Van bewolking was er vanochtend niet veel meer te merken, maar de warmte was hierdoor eveneens ver te zoeken met ijzige minima van -0,5 graden tot gevolg. Langzaam maar zeker ontdooide de boel weer waarna het kwik tijdens de namiddag verder steeg naar 6,8 graden. Ondertussen verschenen er weer wat wolkjes die eerst uit ijle Cirrus en Cirrostratus bestonden maar in de tweede helft van de namiddag werden aangevuld met dikke, onheilspellende Stratus fractus wolken. Deze gingen zich in zuid- noord gerichte banden schikken maar losten nog voor zonsondergang weer op waardoor we de daglichtperiode nog in een erg vriendelijke sfeer konden afsluiten. Deze wolkentoename ging gepaard met een tijdelijk aantrekken van de zuidenwind tot snelheden van 27,4 km/h. Tijdens de avond werd het weer rustiger, maar volledig windstil werd het niet door de naderling van een volgende regenzone die ons tegen morgenochtend zou bereiken. Deze deed de Cirrostratusbewolking dikker worden en remde de nachtelijke afkoeling af. De temperatuur daalde niet meer beneden een tweetal graden al werd er aan de grond en op grasperken opnieuw rijp gevormd. Kleine ijskristalltjes die vanochtend reeds voor een neerslagtotaal van 0,2 mm zorgden toen ze in de pluviometer afsmolten.
Hoewel we ons aan de achterzijde van het koufront bevonden, was het vanochtend nog erg zacht bij temperaturen die rond 8 graden schommelden. Het was zwaarbewolkt, maar de volle maan wist door een paar opklaringen heen alsnog haar weg naar de begane grond te vinden. Dit werd gevolgd door breder wordende opklaringen en wat zonneschijn tijdens de voormiddag, maar daarna kwam de Stratocumulusbewolking weer massaal opzetten. Deze ging over in Stratus en het was tamelijk nevelig in de rustige atmosfeer waarin het niet harder dan 19,3 km/h uit westelijke richtingen waaide. We kwamen niet in koudere luchtmassa's terecht waardoor het ook vandaag lente leek bij temperaturen die zich tussen 6,7 en 10,2 graden ophielden. De neerslag die na middernacht uit het wegtrekkende front viel was verantwoordelijk voor het dagtotaal van 0,2 mm.
De grijze wolkensoep die 's nachts oranje kleurde heeft zich nog steeds geen vin verroerd waardoor we de dag in mis(t)troostige somberheid begonnen. Maar dan gebeurde het ondenkbare en loste de bewolking op. De lucht kleurde blauw en we kregen de zon te zien. Helemaal helder werd het niet maar het was toch een prestatie van de weergoden om opklaringen naar Malderen te drijven. De resterende bewolking bestond uit Stratus fractus, Stratocumulus en in het westen een band van evenwijdige Cirrus intortus plukken die overging in Altostratus verderop. De lucht was een beetje onstabiel want daar waar koeltorens stonden werden enorme stapelwolken gevormd die op een enkel moment zelfs uitgroeiden tot Cumulonimbuswolken met vezelachtige toppen en valstrepen eronder. Dit was echter maar een paar minuten het geval en daarna waren het vooral losse wolkenflarden die voorbijkwamen. Best wel een sfeervol zicht met de wolkenband in het westen en de diepblauwe lucht in het oosten. Tegen de middag groeiden de Stratus fractus wolkenflarden uit tot flinke stapelwolken, maar dat gebeurde alleen maar onder de wolkenband in het westen terwijl de rest van de hemel nu volledig helder werd. Hoe oostelijker men zat, hoe meer zon en Malderen was een beetje een randgeval. De temperatuur steeg naar 8,9 graden en tijdens de late namiddag dreef er Stratocumulusbewolking binnen uit een naderend koufront vanuit het noorden. Dit zorgde in Nederland voor buien terwijl er later op de avond aan de noordzijde van dat front reeds lichte vorst voorkwam. Daar was de wind immers naar het koude noordoosten gedraaid terwijl er in België een aantal varianten van de westenwind voorkwamen. De sterktste variant bleek de volledig westelijke te zijn die in Malderen 16,1 km/h haalde. Het koufront kon ons nog niet bereiken maar de opklaringen aan de voorzijde deden het kwik wel al uitzakken naar 2,4 graden. We eindigden met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Het is tijdens de nachtelijke uurtjes helder gebleven, maar de snelle afkoeling is er duidelijk uitgegaan want we noteerden 5,1 graden omstreeks 6H 's ochtends terwijl het om middernacht nog 5,7 graden was. De nog niet volledig weggevallen wind, de nog niet helemaal verdreven subtropische lucht en de luchtaanvoer van over zee waren hier waarschijnlijk debet aan. Toen de ochtendschemering doorbrak zagen we een heldere hemel waarin twee Cirruswolken, drie condensatiestrepen en vijf Stratus Fractus wolken te zien waren. Kortom het zag er veelbelovend uit voor de zonnekloppers onder ons. De Stratus fractus wolken werden iets talrijker en leken zich in het noordwesten samen te pakken tot een gesloten laag, maar uiteindelijk was het vals alarm en konden we van een erg zonnige voormiddag genieten. De aangevoerde lucht was een stuk koeler, maar ook in deze omstandigheden konden we nog maxima van 9,9 graden neerpennen. Na de middag dreven er terug meer wolkenflarden binnen terwijl er in de hogere luchtlagen wat sluierwolkjes begonnen binnen te lopen. Dit was al een eerste voorbode van een regenzone die morgen bij ons te gast zal zijn. Een uurtje voor zonsondergang waren ze zo talrijk dat ruim 7/8 van het luchtruim ermee bedekt was terwijl opviel dat de wolkenflarden met een enorme snelheid langs de zon en later de maan dreven. Het weersbeeld bleef na zonsondergang hetzelfde en we konden dus droog afsluiten met een neerslagtotaal van
De storm is tijdens de nacht verder aangezwollen en ondanks het droge weer ging het er bijzonder ruig aan toe vanochtend. Wel bevonden we ons nog steeds in zeer zachte lucht waarin het opwarmde tot maarliefst 13,8 graden. De bewolking bestond uit Stratus en Stratus fractus die aanvankelijk gesloten was maar later een paar kleine opklaringen toeliet waardoor we vooral Cirruswolken zagen. Rond de middag ging de bewolking zich meer in rijen schikken die van west- zuidwest naar oost-noordoost liepen terwijl de Cirruswolken naar het zuidoosten dreven. Dit ging zo een tijdje verder terwijl het onder de dikke wolkenrijen lichtjes regende of motregende, tot het koufront in de late namiddag arriveerde. Dit ging zoals gewoonlijk gepaard met een aantal korte maar krachtige stortbuien waarbij de wind opeens naar het noordwesten ruimde en bijna helemaal ging liggen. Er verschenen een paar opklaringen maar toch bleven we last hebben van laaghangende Stratocumulus bewolking waaronder het meestal volledig betrokken was. De opklaringen besloegen hooguit een kleine fractie van het luchtruim waarin we mooie oranje kleuren konden waarnemen bij zonsondergang. Het is ondertussen flink afgekoeld en dit proces ging tijdens de avond verder tot we de uiteindelijke minima van 7,3 graden optekenden vlak voor middernacht. Het neerslagtotaal is door de snelle koufrontpassage beperkt gebleven tot een bescheiden
De opklaringen hebben een ganse nacht weten stand te houden, maar een temperamentvolle zuidwestenwind zorgde voor luchtmenging en samen met de zachte zeelucht is het vorstvrij gebleven met minima van 5,8 graden. Het koufront moet ergens in de loop van de nacht over ons zijn getrokken en vandaag bevonden we ons in een gebied van opklaringen tussen het front en een aantal erg actieve buienclusters die zich aanvankelijk net buiten de kust bevonden. Dit leverde ons een uitermate zonnig weertype op waarbij het opnieuw volop lente leek. Wel zorgde de wind voor een sterke afkoeling en aan de hoge maxima die we afgelopen maand gewend zijn geworden is toch behoorlijk geknabbeld geweest want we moesten het nu doen met 9,7 graden tijdens de namiddag. De bewolking bestond vooral uit Cirrus densus plukken van de eerdergenoemde buien die zich aanvankelijk boven zee bevonden maar geleidelijk Frankrijk binnen drongen en van daaruit een aanval op de Lage Landen probeerden op poten te zetten. Zodra de eerste buienclusters dichterbij kwamen, zagen we ook Cumulus en Stratus fractus wolkjes voorbij drijven, maar zoals dat gewoonlijk met buien gaat wisten sommige plaatsen het droog te houden terwijl anderen de volle laag kregen. Londerzeel was naar goede gewoonte een van die droge plaatsen die het moesten doen met een paar schampschotjes van buiencomplexen die net ten westen van ons voorbij dreven. De buien hadden ook onweer aan boord, maar dat was iets dat exclusief voor de kustgebieden gereserveerd was: eens boven het vasteland ging de bliksemactiviteit er grotendeels uit. Tijdens de late namiddag begon er zich meer en meer laaghangende Stratus fractus bewolking samen te pakken die vanuit het zuidwesten binnendreef en toch nog een paar verscholen buitjes met zich wist mee te loodsen. In Malderen leverde dat echter geen meetbare neerslag meer op waardoor we uiteindelijk niet veel verder kwamen dan 0,2 mm wat uiteindelijk ook het dagtotaal werd. Tijdens de avond klaarde het weer een beetje op terwijl de wind afzwakte en het nog steeds droog
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.